Δεν θα γίνει κατηγορία για εκβίαση και απάτη εις βάρος εργολάβου μετά από μήνυση ξενοδοχειακής εταιρείας

Nα μην γίνει κατη­γο­ρία εις βάρος ενός Aλβανού υπηκόου, κατοί­κου Pόδου, για τις πράξεις της εκβί­α­σης με απειλή βλάβης της επι­χεί­ρη­σης κατ’ επάγ­γελμα και κατά συνή­θεια και της απάτης από την οποία η προ­ξε­νη­θείσα ζημία ή το περιου­σιακό όφελος υπερ­βαί­νει το ποσό των 120.000 ευρώ, που φέρεται ότι τέλεσε στη Ρόδο στις 24.01.2012 και κατά το χρονικό διά­στημα 2006 έως 30.11.2012, αντί­στοιχα, απο­φά­σισε με βού­λευμα, που εξέδωσε, το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Pόδου.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, με την ιδιό­τητά του ως εργο­λά­βος οικο­δο­μών, ανέλαβε δυνάμει ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού, που υπε­γράφη τον Σεπτέμ­βριο του 2006 να εκτε­λέ­σει ορι­σμέ­νες εργα­σίες σε ξενο­δο­χείο το οποίο εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται η εγκα­λούσα ανώνυμη ξενο­δο­χειακή εται­ρεία, η οποία έχει ως αντι­κεί­μενο εργα­σιών την εκμε­τάλ­λευση ξενο­δο­χεια­κών μονάδων στη Nότια Ρόδο.

Έτσι, το 2006, κατόπιν σχε­τι­κής προ­σφο­ράς, ανέλαβε την εκτέ­λεση διά­φο­ρων οικο­δο­μι­κών εργα­σιών, ιδίως τοπο­θέ­τη­σης πλα­κι­δίων, πέτρας, στο­κα­ρι­σμά­των πέτρας, μπάνιων, πλάκας λάρδου, κυβό­λι­θων, σοβα­τε­πιών και λοιπών συναφών υλικών σε ξενο­δο­χείο εκμε­τάλ­λευ­σης της εγκα­λού­σας, έναντι δε της συνο­λι­κής αξίας των εκτε­λε­σθει­σών οικο­δο­μι­κών εργα­σιών παρέ­λαβε κατά το έτος 2006 επι­τα­γές συνο­λι­κού ποσού 172.310 ευρώ, οι οποίες πλη­ρώ­θη­καν από την εγκα­λούσα.

Περαι­τέρω, κατά το έτος 2007, δυνάμει του από 10 Οκτω­βρίου 2007 ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού, ανέλαβε την εκτέ­λεση των ανωτέρω εργα­σιών και σε άλλο ξενο­δο­χείο εκμε­τάλ­λευ­σης της εγκα­λού­σας, ενώ δυνάμει του από 2 Απρι­λίου 2007 ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού ανέλαβε την εκτέ­λεση σχε­τι­κών οικο­δο­μι­κών εργα­σιών και σε ακόμη ένα κι έναντι της συνο­λι­κής αξίας των εκτε­λε­σθει­σών οικο­δο­μι­κών εργα­σιών παρέ­λαβε κατά το έτος 2007 μετρητά και επι­τα­γές συνο­λι­κού ποσού 512.020 ευρώ.

Κατά το έτος 2008, δυνάμει των από 1η Οκτω­βρίου 2008 και 1η Νοεμ­βρίου 2008 ιδιω­τι­κών συμ­φω­νη­τι­κών, ανέλαβε την εκτέ­λεση όμοιων οικο­δο­μι­κών εργα­σιών σε ξενο­δο­χεία εκμε­τάλ­λευ­σης της εγκα­λού­σας και έναντι δε της συνο­λι­κής αξίας των εκτε­λε­σθει­σών οικο­δο­μι­κών εργα­σιών παρέ­λαβε κατά το έτος 2008 το συνο­λικό ποσό των 651.316 ευρώ σε μετρητά και επι­τα­γές.

Περαι­τέρω, κατά το έτος 2009, δυνάμει του από 5 Ιανουά­ριου 2009 ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού, ανέλαβε εκ νέου την εκτέ­λεση όμοιων οικο­δο­μι­κών εργα­σιών, έναντι δε της συνο­λι­κής αξίας των εκτε­λε­σθει­σών οικο­δο­μι­κών εργα­σιών του έτους 2009 παρέ­λαβε κατά το έτος 2009, αλλά και τα έτη 2010, 2011 και 2012, με τελευ­ταία ημε­ρο­μη­νία πραγ­μα­το­ποι­η­θεί­σας από την εγκα­λούσα πλη­ρω­μής την 30η Νοεμ­βρίου 2012, το ποσό των 475.781 ευρώ σε μετρητά και μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές.

Το σύνολο των ανωτέρω ποσών παρέ­λαβε τόσο ατομικά όσο και ως νόμιμος εκπρό­σω­πος νεο­συ­στα­θεί­σας ομόρ­ρυθ­μης εται­ρείας έχοντας δια­βε­βαιώ­σει την εγκα­λούσα ότι αυτά αντι­στοι­χούν σε εκτε­λε­σθεί­σες και παρα­δο­θεί­σες από αυτόν οικο­δο­μι­κές εργα­σίες.

Μετά δε το πέρας των εργα­σιών του έτους 2009, σε άγνωστη επα­κρι­βώς εισέτι στην ανά­κριση ακριβή ημε­ρο­μη­νία, αλλά πάντως οπωσ­δή­ποτε εντός του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από 1η Ιανουά­ριου 2010 έως την 30η Ιουλίου 2011, ισχυ­ρί­στηκε ότι επι­πλέον των εργα­σιών που τιμο­λο­γή­θη­καν είχε εκτε­λέ­σει και επι­πλέον εργα­σίες για τις οποίες απαί­τησε και έλαβε από την εγκα­λούσα εται­ρεία, επι­πλέον των ανωτέρω ποσών, επτά μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές συνο­λι­κού ποσού 384.000 ευρώ.

Λόγω της οικο­νο­μι­κής κρίσης η εγκα­λούσα το 2011 αντι­με­τώ­πισε πρό­σκαιρη ταμειακή αδυ­να­μία στην πληρωμή των ανωτέρω μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νων επι­τα­γών, για τον λόγο δε αυτό ζήτησε από τον κατη­γο­ρού­μενο να μην προβεί στην εμφά­νιση των επί­μα­χων επι­τα­γών προς πληρωμή.

Το αίτημα αυτό της εγκα­λού­σας δεν έγινε δεκτό από τον κατη­γο­ρού­μενο, ο οποίος αν και την προει­δο­ποί­ησε ότι θα προ­χω­ρούσε σε σφρά­γιση του συνόλου των επι­τα­γών τελικά προέβη μόνο σε σφρά­γιση μιας ποσού 30.000 ευρώ, την οποία χρη­σι­μο­ποί­ησε για την έκδοση Δια­τα­γής Πλη­ρω­μής του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, αλλά κι ακόμη μιας ύψου 30.000 ευρώ. Κατόπιν τούτων, προ­έ­κυψε ότι ο νόμιμος εκπρό­σω­πος της εγκα­λού­σας εται­ρείας υπέ­γραψε την 24η Ιανουά­ριου 2012 ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό ανα­γνώ­ρι­σης χρέους με την ομόρ­ρυθμη εται­ρεία που εκπρο­σω­πούσε ο κατη­γο­ρού­με­νος, με το οποίο υπο­χρε­ώ­θηκε η εγκα­λούσα εται­ρεία να του κατα­βά­λει σε μετρητά το ποσό των 12.000 ευρώ, ενώ συμ­φω­νή­θηκε και η παρά­ταση απο­πλη­ρω­μής των ανωτέρω δύο σφρα­γι­σμέ­νων μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νων επι­τα­γών με την έκδοση δύο ισό­πο­σων μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νων επι­τα­γών ποσού 30.000 ευρώ έκαστη, πλη­ρω­τέων στις 30-8-2012 και 30-11-2012 αντί­στοιχα, καθώς και ανα­γνω­ρί­στηκε από την εγκα­λούσα εται­ρεία ότι οφείλει το ποσό των 384.000 ευρώ, που αντι­στοι­χούσε σε κατε­χό­μενα από τον κατη­γο­ρού­μενο αξιό­γραφα, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των ποσών των ανωτέρω δύο επι­τα­γών αλλά και το ποσό των 180.000 ευρώ για το οποίο η εγκα­λούσα εται­ρεία απο­δέ­χτηκε ισό­πο­σες συναλ­λαγ­μα­τι­κές έκδοσης του, ήτοι συνο­λικά το ποσό των 564.000 ευρώ, ρυθ­μι­ζό­με­νου του τρόπου κατα­βο­λής του ποσού αυτού.

Tο δικα­στικό συμ­βού­λιο έκρινε ότι δεν συντρέ­χουν τα στοι­χεία εκείνα που δια­λαμ­βά­νο­νται στην έγκληση και στο κατη­γο­ρη­τή­ριο που απο­δό­θηκε στον κατη­γο­ρού­μενο, τα οποία ποι­νι­κο­ποιούν την συμπε­ρι­φορά του.

Ειδι­κό­τερα, στην υπό κρίση υπόθεση δεν προ­έ­κυ­ψαν επαρ­κείς ενδεί­ξεις ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος ατο­μι­κώς και υπό την ιδιό­τητα του δια­χει­ρι­στή και ομόρ­ρυθ­μου εταίρου της ομόρ­ρυθ­μης εται­ρείας παρί­στανε ψευδώς στην εγκα­λούσα ανώνυμη εται­ρεία ότι η αξία των εκτε­λε­σθει­σών από αυτών εργα­σιών ήταν μεγα­λύ­τερη από την πραγ­μα­τική, κάθε φορά που παρέ­διδε τμήμα αυτών, και κατ’ αυτό τον τρόπο έλαβε αχρε­ω­στή­τως το ποσό του 1.220.344,16 € το οποίο δεν αντι­στοι­χούσε σε πράγ­ματι εκτε­λε­σθεί­σες εργα­σίες του, ότι παρέ­στησε ψευδώς, αιτή­θηκε από την εγκα­λούσα εται­ρεία και έλαβε αξιό­γραφα συνο­λι­κού ποσού 564.000 ευρώ, καίτοι το ανωτέρω ποσό δεν αντι­στοι­χούσε σε εκτε­λε­σθεί­σες από αυτόν οικο­δο­μι­κές εργα­σίες κι επο­μέ­νως, δεν απο­τε­λούσε πραγ­μα­τική οφειλή της εγκα­λού­σας εται­ρείας και τέλος ότι με σκοπό να απο­κο­μί­σει παρά­νομο περιου­σιακό όφελος συνο­λι­κού ποσού 564.000 ευρώ απεί­λησε το νόμιμο εκπρό­σωπο της εγκα­λού­σας εται­ρείας ότι θα σφρα­γί­σει επι­τα­γές που είχε λάβει από την εγκα­λούσα ως τίμημα για εκτε­λε­σθεί­σες από αυτόν εργα­σίες, χωρίς αυτές να έχουν εκτε­λε­σθεί και να απο­τε­λούν νόμιμη αξίωση του.

Tο δικα­στικό συμ­βού­λιο έκρινε συγκε­κρι­μένα ότι η επι­μέ­τρηση των εργα­σιών που εκτέ­λεσε ο κατη­γο­ρού­με­νος στη­ρί­χθηκε στα ιδιω­τικά συμ­φω­νη­τικά μεταξύ της εγκα­λού­σας και του κατη­γο­ρου­μέ­νου, η επι­μέ­τρηση των εργα­σιών που εκτε­λέ­σθη­καν τα έτη 2006-2009, έγινε εν έτει 2013 και συνεπώς δεν μπορεί να είναι ακριβής λόγω της παρόδου μεγάλου χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος και της εντεύ­θεν επι­κά­λυ­ψης ή αλλοί­ω­σης των εργα­σιών από μετα­γε­νέ­στε­ρες εργα­σίες, η επι­μέ­τρηση συμπε­ριέ­λαβε μόνο εργα­σίες στα δύο ξενο­δο­χεία και δεν συμπε­ριέ­λαβε καμία εργασία σε ακόμη ένα ξενο­δο­χείο της εγκα­λού­σας και στα άλλα τρία, μισθω­μένα από αυτήν.

Tην υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Φώτης Kωστόπουλος.