Επίθεση Κούγια σε Πολάκη: Θα τον οδηγήσω στα δικαστήρια

«Αυτόν τον λεβέντη που κάνει τον προ­στάτη των αδι­κη­μέ­νων, κρυ­πτό­με­νος πίσω από τη βου­λευ­τική του ασυλία, να είναι βέβαιος ότι θα τον συνα­ντήσω στα δικα­στή­ρια εκεί που θα τον οδηγήσω εγώ ο ανί­κα­νος», τονίζει ο ποι­νι­κο­λό­γος. Τι λέει για την υπόθεση Λιγνάδη

Νομικές κινή­σεις κατά του βου­λευτή του ΣΥΡΙΖΑ Παύλου Πολάκη προ­α­ναγ­γέλ­λει με ανα­κοί­νωσή του ο Αλέξης Κούγιας, ο οποίος σε δήλωσή του ανα­φέ­ρε­ται και στην υπόθεση Λιγνάδη, την υπε­ρά­σπιση του οποίου έχει ανα­λά­βει.

Οπως ανα­φέ­ρει ο κ. Κούγιας: «Από την Τρίτη το μεση­μέρι, όταν ολο­κλή­ρωσα τη μελέτη της 10 φύλλων δικο­γρα­φίας, που περιείχε ως μόνα απο­δει­κτικά στοι­χεία τις μαρ­τυ­ρι­κές κατα­θέ­σεις των φερο­μέ­νων ότι εβιά­σθη­σαν από τον εντολέα μου, κορυ­φαίο ηθοποιό, σκη­νο­θέτη και τον πλέον επι­τυ­χη­μένο καλ­λι­τε­χνικό διευ­θυ­ντή του Εθνικού Θεάτρου, Δημήτρη Λιγνάδη και για πρώτη φορά ακού­στη­καν, αφενός μεν, δι’ εμού οι απόψεις του εντο­λέως μου για την αξιο­πι­στία και την ποιό­τητα της προ­σω­πι­κό­τη­τος των φερο­μέ­νων ως βια­σθέ­ντων και των μαρ­τύ­ρων τους και αφε­τέ­ρου τα αδιά­σει­στα και ακλό­νητα στοι­χεία, τα οποία απο­δει­κνύ­ουν τη σκευω­ρία που στήθηκε εις βάρος του, αλλά και ο βάναυ­σος τρόπος, με τον οποίο ο δικη­γό­ρος ενός εκ των φερο­μέ­νων ως βια­σθέ­ντων επί 10 ημέρες, σε δεκάδες εκπο­μπές και δελτία ειδή­σεων, αλλά και διά­φο­ροι ηθο­ποιοί μαζί με δημο­σιο­γρά­φους και παρου­σια­στές εκπο­μπών, παρα­βί­α­ζαν το τιμω­ρού­μενο από τον ελλη­νικό νόμο, την ευρω­παϊκή νομο­θε­σία, το Ευρω­παϊκό Δικα­στή­ριο Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που, τεκ­μή­ριο αθω­ό­τη­τος του δυστυ­χούς εντο­λέως μου, δέχομαι έναν ανε­λέ­ητο, συκο­φα­ντικό, εξυ­βρι­στικό πόλεμο από ατά­λα­ντους ηθο­ποιούς, τρα­γου­δι­στές και μόδι­στρους, που μετά την καταγ­γε­λία της Σοφίας Μπε­κα­τώ­ρου έχουν κάνει τις καταγ­γε­λίες των φερο­μέ­νων βιασμών και σεξουα­λι­κών κακο­ποι­ή­σεών τους προ αμνη­μο­νεύ­των χρόνων, ως το μεγα­λύ­τερο επαγ­γελ­μα­τικό τους προσόν, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντάς με ομο­φο­βικό, ρατσι­στή και με άλλες εξυ­βρι­στι­κές λέξεις, παρά­νομη συμπε­ρι­φορά, για την οποία τόσο τα πρόσωπα, όσο και τα μέσα ενη­με­ρώ­σεως που δημο­σιο­ποί­η­σαν τις παρά­νο­μες πράξεις τους θα λογο­δο­τή­σουν.

Χθες τα ξημε­ρώ­ματα τη σκυτάλη πήρε με ανάρ­τησή του στο Facebook ο παντε­λώς μέχρι πριν 6 χρόνια άγνω­στος πολι­τι­κός, Παύλος Πολάκης, με μια χαμη­λο­τά­του ηθικού επι­πέ­δου ανάρ­τησή του τις ώρες που συνήθως εξο­ντώ­νει τα θύματα του, όταν οι τίμιοι εργα­ζό­με­νοι κοι­μού­νται και στην οποίαν θα απα­ντήσω λέξη προς λέξη.

Έβαλε δίπλα στη λέξη επάγ­γελμα το επώνυμό μου Κούγιας και πράγ­ματι σωστά το έβαλε, γιατί σχεδόν 50 χρόνια ξεκι­νώ­ντας από το υπόγειο σπίτι μας στο προ­ά­στιο της αλη­θι­νής αρι­στε­ράς, την Πετρού­πολη, όπου διδά­χτηκα τις πραγ­μα­τι­κές αξίες των πραγ­μα­τι­κών αρι­στε­ρών, όχι των ιμι­τα­σιόν, που είναι αυτός και οι φίλοι του, κατά­φερα να κατα­στήσω το επώνυμό μου συνώ­νυμο και ταυ­τό­σημο με το λει­τούρ­γημα, το οποίο υπηρετώ.

Κατα­λα­βαίνω κύριε Πολάκη ότι στε­να­χω­ριέ­στε γιατί όταν ακούει κάποιος το όνομά μου σκέ­φτε­ται αυτό­ματα το επάγ­γελμα δικη­γό­ρος, ενώ όταν ακούει το δικό σας όνομα αμέσως σκέ­φτε­ται τον υβριστή, τον συκο­φά­ντη και τον κατα­σκευα­στή μαζί με επιόρ­κους πρώην εισαγ­γε­λείς δικα­στι­κών σκευω­ριών εις βάρος πρω­θυ­πουρ­γών, ανω­τά­των δικα­στι­κών, υπουρ­γών, επι­στη­μό­νων και πολι­τι­κών του αντι­πά­λων.

Όσον αφορά την ανα­φερ­θείσα από τον Πολάκη νομική μου ανι­κα­νό­τητα και την έλλειψη αρχών και αξιών, τον θυμάμαι πριν κάποια χρόνια στο Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο Χανίων να με χει­ρο­κρο­τεί μετά από μια αγό­ρευσή μου, όταν υπε­ρα­σπι­ζό­μουν έναν συντο­πίτη του κατη­γο­ρού­μενο σε μια ανθρω­πο­κτο­νία – βεντέτα και τον παρα­πέ­μπω στους περίπου 100 ασκού­με­νους δικη­γό­ρους, οι οποίοι διδά­χτη­καν τη δικη­γο­ρία από εμένα και σήμερα κοσμούν το δικη­γο­ρικό σώμα, τον παρα­πέ­μπω στους χιλιά­δες συνα­δέλ­φους μου, που είτε συνυ­πάρ­χουμε, είτε παρα­κο­λου­θούν τις δίκες μου περίπου 50 χρόνια στα δικα­στή­ρια όλης της Ελλάδος, τον παρα­πέ­μπω στους χιλιά­δες δικα­στές και εισαγ­γε­λείς που συνερ­γα­στή­καμε και συνερ­γα­ζό­μα­στε όλα αυτά τα χρόνια στην απονομή της δικαιο­σύ­νης και στην υπη­ρε­σία της δίκαιης δίκης, αλλά κυρίως τον παρα­πέ­μπω στον συνά­δελφό του στο υπουρ­γικό συμ­βού­λιο της τελευ­ταίας κυβερ­νή­σεως Τσίπρα, πρώην υπουργό δικαιο­σύ­νης και διευ­θυ­ντή σήμερα του πολι­τι­κού γρα­φείου του κου Τσίπρα, Μιχάλη Καλο­γή­ρου, που το 2004 με παρα­κά­λεσε μέσω του τότε παντο­δύ­να­μου επι­χει­ρη­μα­τία εντο­λέως και τότε φίλου μου Στηβ Κακέτση, μόλις είχε τελειώ­σει τις σπουδές του στην Ιταλία να τον δεχτώ ως ασκού­μενο και από εμένα επί 3 σχεδόν χρόνια, όσο κράτησε η δίκη του ΕΛΑ, εκεί γνώρισε και τους σημε­ρι­νούς πολι­τι­κούς συντρό­φους του, όπου υπε­ρα­σπι­ζό­μουν, έναν πραγ­μα­τικό αντι­στα­σιακό της Χούντας τίμιο βιο­πα­λαι­στή, που ο Διώτης και ο Χρυ­σο­χοϊ­δης μαζί με τη CIA τον κατη­γό­ρη­σαν ότι ήταν ο αρχηγός των τρο­μο­κρα­τών, τον Αγγε­λέτο Κανά, κοι­νο­τάρχη Κιμώλου, διδά­χτηκε από εμένα, τον ανίκανο νομικά, κατά Πολάκη, τη δικη­γο­ρία, αλλά και τις αρχές και τις αξίες του ανε­ξάρ­τη­του, τίμιου και ασυμ­βί­βα­στου δικη­γό­ρου, που δεν πρέπει να φοβάται κανέναν κατά την τίμια και επαρκή άσκηση του λει­τουρ­γή­μα­τός του για την από­δειξη της αθω­ό­τη­τος ταλαι­πω­ρού­με­νων συναν­θρώ­πων μας, ανε­ξαρ­τή­τως πλούτου και κοι­νω­νι­κής τάξεως από κατα­σκευα­σμέ­νες κατη­γο­ρίες, όπως αυτή του Αγγε­λέ­του Κανά, αλλά και του Δημήτρη Λιγνάδη.

Κατα­λα­βαίνω ότι σας στε­να­χώ­ρησα στην υπόθεση Ριχάρ­δου, όπου πάλι κατα­σκευά­στηκε μία ψεύτικη κατη­γο­ρία για να γίνει ταπεινή κομ­μα­τική εκμε­τάλ­λευση όπως τώρα, αλλά έτσι είναι η ζωή ακόμη και οι ανί­κα­νοι δικη­γό­ροι τα κατα­φέρ­νουν.

Εάν όμως δεν του αρκεί η γνώμη του Μιχάλη Καλο­γή­ρου, ας ρωτήσει και τη γνώμη της Τασίας Χρι­στο­δου­λο­πού­λου, αλλά και τη γνώμη των σημε­ρι­νών δικη­γό­ρων της Ρένας Δούρου στη δίκη για τα 24 θύματα της Μάνδρας, αλλά και των συμπα­τριω­τών του στα Σφακιά.

Αυτόν τον λεβέντη που κάνει τον προ­στάτη των αδι­κη­μέ­νων, κρυ­πτό­με­νος πίσω από τη βου­λευ­τική του ασυλία, να είναι βέβαιος ότι θα τον συνα­ντήσω στα δικα­στή­ρια εκεί που θα τον οδηγήσω εγώ ο ανί­κα­νος και εκεί είμαι βέβαιος ότι με τους ικανούς δικη­γό­ρους του θα συντρί­ψει εμένα τον ανίκανο.

Σε κάθε περί­πτωση, πρέπει επι­τέ­λους να στα­μα­τή­σει αυτή η κατα­τρο­μο­κρά­τηση του οιου­δή­ποτε πολίτη με τον χαρα­κτη­ρι­σμό του ως ομο­φο­βι­κού και ρατσι­στή, που τολμά να δια­τυ­πώ­σει την οια­δή­ποτε συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μένη άποψή του σε μια δημο­κρα­τική χώρα για αυτήν τη δικτα­το­ρία των ιδιαι­τε­ρο­τή­των που κυριαρ­χεί τα τελευ­ταία χρόνια στην κοι­νω­νική και πολι­τική μας ζωή και τα ΜΜΕ.

Επι­τέ­λους, συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μένα δικαιώ­ματα έχουμε κι εμείς, που είμαστε η συντρι­πτική πλειο­ψη­φία παγκο­σμίως και δεν θεω­ρούμε ότι πτυχίο σπουδών και προσόν για την επι­βί­ωσή μας στη ζωή είναι η ιδιαι­τε­ρό­τητά μας, αλλά πιστεύ­ουμε, κάνουμε πράξη και διδά­σκουμε τα παιδιά μας ότι ο μόνος δρόμος για την προ­σω­πική τους ευτυχία και ισορ­ρο­πία είναι όχι η ιδιαι­τε­ρό­τητα, αλλά η φυσιο­λο­γι­κό­τητα, η σκληρή και καθη­με­ρινή εργασία, η οποία είναι πολλές φορές απάν­θρωπη, οι σπουδές, η μόρφωση και η δια­νό­ηση, η φυσιο­λο­γι­κό­τητα στην ερωτική μας ζωή με τον ρομα­ντικό ερώτα και την αγάπη για το άλλο φύλο, η δημιουρ­γία φυσιο­λο­γι­κής οικο­γέ­νειας που μέσα από αυτήν θα γεν­νη­θούν παιδιά μεγα­λω­μένα με φυσιο­λο­γική ισορ­ρο­πία και ότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα δια­σφα­λι­στεί η κοι­νω­νική ειρήνη και ισορ­ρο­πία και το μέλλον των παιδιών μας, σεβό­με­νοι σε κάθε περί­πτωση τις επι­λο­γές των συναν­θρώ­πων μας στη δια­φο­ρε­τι­κό­τητα, χωρίς όμως να τις συμ­με­ρι­ζό­μεθα και να τις απο­δε­χό­μεθα και οπωσ­δή­ποτε με αυτές τις επι­λο­γές μας δεν είμαστε ούτε ομο­φο­βι­κοί ούτε ρατσι­στές.