ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Το λυκόφως της αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας

news room 3 λεπτά ανάγνωση

Του Γιάννη Παρα­σκευά

Ένα καλό μέσα στα τόσα κακά που ζούμε καθη­με­ρινά είναι πως το “λυκόφως – τέλος” των ιδε­ο­λο­γιών και της Ιστο­ρίας όπως προ­σπά­θησε να μας προϊ­δε­ά­σει ο Φου­κου­γιάμα στην δεκα­ε­τία του ενε­νή­ντα μετά την πτώση του “τείχους” και την πλήρη επι­κρά­τηση του Παγκο­σμιο­ποι­η­μέ­νου Καπι­τα­λι­σμού δεν ήρθε και η Ιστορία δεν του έκανε τη χάρη να τον δικαιώ­σει.

Οι φιλο­σο­φι­κές απόψεις και οι πολι­τι­κές ιδε­ο­λο­γίες καλά κρατούν παρά τις επί­μο­νες προ­σπά­θειες απα­ξί­ω­σής τους, εκμαυ­λι­σμού συνει­δή­σεων και απο­διάρ­θρω­σης των Κοι­νω­νιών.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι, “οργα­νι­κοί δια­νο­ού­με­νοι”, κατ’ επάγ­γελμα δημο­σιο­λο­γού­ντες, οργα­νω­μένα οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα και δυστυ­χώς μεγάλη ΜΕΡΙΔΑ των πολιτών που ταυ­τί­ζουν την ευτέ­λεια και τον εκμαυ­λι­σμό του πολι­τι­κού προ­σω­πι­κού και την ατε­λέ­σφορη λει­τουρ­γία των θεσμών με την φιλο­σο­φι­κο­πο­λική άποψη που δια­τεί­νο­νται οι δήθεν αυτοί πολι­τι­κοί άνδρες ότι εκφρά­ζουν.

Δεν είναι Συντη­ρη­τι­κός, δεν είναι Σοσια­λι­στής, δεν είναι Αρι­στε­ρός και δεν είναι εκφρα­στής της ιδε­ο­λο­γίας όποιος το δηλώνει, αλλά αυτός που πράγ­ματι η ζωή και τα έργα του το απο­δει­κνύ­ουν.

Δεν ακυ­ρώ­νο­νται οι ιδε­ο­λο­γίες και φιλο­σο­φι­κο­πο­λι­κές απόψεις από τις φαύλες συμπε­ρι­φο­ρές κάποιων δήθεν “πολι­τι­κών ανδρών”.

Γενε­σιουρ­γός αιτία της λαθε­μέ­νης κατ’ ουσίαν άποψης που κυριαρ­χεί σε όλες τις χώρες του λεγό­με­νου Δημο­κρα­τι­κού Κόσμου για την απα­ξί­ωση των ιδε­ο­λο­γιών, των θεσμών και της πολι­τι­κής δεν είναι άλλη από την απο­κα­λού­μενη Κοι­νο­βου­λευ­τική Αντι­προ­σω­πευ­τική Δημο­κρα­τία.

Οι εκλεγ­μέ­νοι μας αντι­πρό­σω­ποι (οι βου­λευ­τές) οφεί­λουν και θα έπρεπε να εκφρά­ζουν την βούληση του λαού, τα συμ­φέ­ρο­ντα του κοι­νω­νι­κού συνόλου και την λαϊκή κυριαρ­χία που είναι η πεμ­πτου­σία της Δημο­κρα­τίας.

Μέλημα και φρο­ντίδα τους θα έπρεπε να είναι η ευδαι­μο­νία των πολιτών, η πολι­τική, η ηθική και η πνευ­μα­τική προ­α­γωγή τους με στόχους την ολο­κλή­ρωση του ανθρώ­που και την δημιουρ­γία πολιτών.

Το σημε­ρινό πολι­τικό μας σύστημα, κατ’ επίφαση δημο­κρα­τικό, δεν έχει άλλη φρο­ντίδα και άλλο στόχο παρά μόνο την απα­ξί­ωση των όποιων ηθικών αρχών και το κυνη­γητό της δήθεν οικο­νο­μι­κής ευη­με­ρίας και αυτής μόνο για τους λίγους και εκλε­κτούς.

Το πολι­τειακό μας σύστημα όπως είναι διαρ­θρω­μένο δεν είναι ούτε Δημο­κρα­τικό ούτε κατ’ ελά­χι­στο δεν εκφρά­ζει και δεν υπη­ρε­τεί την λαϊκή βούληση.

Δεν μπορεί να θεω­ρη­θεί δημο­κρα­τικό όταν ο πολίτης ασκεί το δημο­κρα­τικό του δικαί­ωμα μια φορά στα τέσσερα ή τρία χρόνια και οι ημέρες των εκλογών είναι οι μονα­δι­κές ημέρες όπου ανθεί δήθεν η Δημο­κρα­τία και ο πολίτης ασκεί τα δημο­κρα­τικά του καθή­κο­ντα και δικαιώ­ματα.

Φρό­ντισε όμως το σύστημα και αυτήν την ημέρα να την ευνου­χί­σει.

Καλεί­ται ο πολίτης να εκλέξει τον αντι­πρό­σωπό του, του φαλ­κι­δεύ­ουν αυτό το δικαί­ωμα με τις κλει­στές λίστες των δια­φό­ρων υπο­ψη­φίων σε όλα τα επίπεδα όπου ισχύει το σύστημα της εκλογής.

Δεν μπορείς να εκλέ­ξεις όποιον θέλεις, ή όποιον νομί­ζεις πως είναι ικανός, την μόνη επιλογή που σου δίνει το σύστημα είναι να εκλέ­ξεις έναν από τους επτά η οκτώ που αυτοί κόμματα και παρα­τά­ξεις αντί για σένα προ­ε­πι­λέ­γουν.

Μας καλεί το σύστημα και υπο­γρά­φουμε μια σύμβαση, ένα συμ­βό­λαιο με κάποιον το οποίο ειναι μονο­με­ρές χωρίς καμία ασφα­λι­στική δικλείδα τήρησης των συμ­φω­νη­θέ­ντων και το πιο ουσια­στικό δεν υπάρχει δυνα­τό­τητα ανά­κλη­σης, παύει η ισχύς του συμ­βο­λαίου μόνο με την λήξη της θητείας.

Πώς είναι δυνατόν ο ταλαί­πω­ρος ο πολίτης να μπορεί να εκφρά­σει την ελεύ­θερη βούλησή του όταν όλα ευθύς εξ αρχής είναι δεδο­μένα και προ­κα­θο­ρι­σμένα.

Δεδο­μένα, ο αριθμός των υπο­ψη­φίων μέσα από τους οποίους μπορεί να επι­λέ­ξει, η δομή, οι ηγε­τι­κές ομάδες και η λει­τουρ­γία των πολι­τι­κών κομ­μά­των, η ποιό­τητα των υπο­ψη­φίων, ο τρόπος και η ποιό­τητα της ενη­μέ­ρω­σης των πολιτών, εφη­με­ρί­δες, ραδιό­φωνα, τηλε­ο­ρά­σεις σε δια­τε­ταγ­μέ­νες υπη­ρε­σίες και ένα κοι­νω­νικό και πολι­τικό κλίμα δια­μορ­φω­μένο στα μέτρα και τις δια­θέ­σεις του συστή­μα­τος.

Συνα­θροι­ζό­μενα όλα αυτά φέρνουν το σημε­ρινό απο­τέ­λε­σμα, την απα­ξί­ωση όχι της πολι­τι­κής όπως πολλοί ισχυ­ρί­ζο­νται αλλά την απα­ξί­ωση της δήθεν Αντι­προ­σω­πευ­τι­κής Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Δημο­κρα­τίας.

Βιώ­νουμε το “λυκόφως” του συστή­μα­τος και τις αδυ­να­μίες του για την εκπλή­ρωση της απο­στο­λής του, την προ­στα­σία και ενδυ­νά­μωση της λαϊκής κυριαρ­χίας και την ευδαι­μο­νία των πολιτών.

Το μόνιμο και αόριστο αίτημα της ΑΛΛΑΓΗΣ των εκπρο­σώ­πων του συστή­μα­τος δεν δίνει απά­ντηση, απα­ντή­σεις ίσως μας δώσει μια συγκε­κρι­μένη και μελε­τη­μένη πρόταση ΑΛΛΑΓΗΣ του συστή­μα­τος δια­κυ­βέρ­νη­σης.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.