Anti – drone ασπίδα στα ελληνικά αεροδρόμια

μήνος από ου­κρα­νι­κά drones εμ­φα­νί­στη­κε ξαφ­νι­κά στον ου­ρα­νό με μο­να­δι­κό στόχο να επι­τε­θεί στο ρω­σι­κό δε­ξα­με­νό­πλοιο «Qendil». Πα­ρό­τι το πε­ρι­στα­τι­κό εκτυ­λί­χθη­κε σχε­δόν 2.000 χι­λιό­με­τρα μα­κριά από το ου­κρα­νι­κό έδα­φος, τα μη επαν­δρω­μέ­να αε­ρο­σκά­φη ολο­κλή­ρω­σαν την απο­στο­λή τους, αφή­νο­ντας πίσω τους σο­βα­ρές ζη­μιές και απο­δει­κνύ­ο­ντας πόσο απρό­βλε­πτος έχει γίνει ο αό­ρα­τος πό­λε­μος των drones. Ηταν τον πε­ρα­σμέ­νο Δε­κέμ­βριο όταν το «Qendil», το οποίο ανήκε στον λε­γό­με­νο σκιώ­δη στόλο της Ρω­σί­ας, έπλεε σε ου­δέ­τε­ρα ύδατα της Με­σο­γεί­ου, νότια της Κρή­της. Η Υπη­ρε­σία Ασφα­λεί­ας της Ου­κρα­νί­ας (SBU) χα­ρα­κτή­ρι­σε την επι­χεί­ρη­ση άνευ προη­γου­μέ­νου, ενώ το πε­ρι­στα­τι­κό συ­γκα­τα­λέ­γε­ται στα πλέον αξιο­ση­μεί­ω­τα που έχουν κα­τα­γρα­φεί με την εμπλο­κή drones κοντά στη χώρα μας.

Αυτό το συμ­βάν υπεν­θυ­μί­ζει ότι τέ­τοιου τύπου απει­λές δεν πε­ριο­ρί­ζο­νται σε πο­λε­μι­κές ζώνες. Λί­γους μήνες νω­ρί­τε­ρα, επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες ει­σβο­λές μη επαν­δρω­μέ­νων αε­ρο­σκα­φών πάνω από τα αε­ρο­δρό­μια της Κο­πεγ­χά­γης και του Οσλο είχαν λει­τουρ­γή­σει σαν κα­μπα­νά­κι κιν­δύ­νου για ολό­κλη­ρη την Ευ­ρώ­πη, ανα­δει­κνύ­ο­ντας έναν κίν­δυ­νο που εδώ και χρό­νια αιω­ρεί­ται πάνω από τις πιο κρί­σι­μες υπο­δο­μές της ηπεί­ρου.

Τα αε­ρο­δρό­μια βρί­σκο­νται στο επί­κε­ντρο αυτού του προ­βλή­μα­τος, ενώ το ερώ­τη­μα πώς μπο­ρεί ένα κρά­τος να θω­ρα­κί­σει τον ενα­έ­ριο χώρο του απέ­να­ντι σε φθη­νές και ολο­έ­να πιο εξε­λιγ­μέ­νες ιπτά­με­νες απει­λές ζητεί επί­μο­να απά­ντη­ση. Το χάος που προ­κλή­θη­κε κυ­ρί­ως στη Δανία, αφύ­πνι­σε την Ευ­ρώ­πη, οδη­γώ­ντας την στη δη­μιουρ­γία ενός ευ­ρω­παϊ­κού «Drone Wall», προηγ­μέ­νου συ­στή­μα­τος ανί­χνευ­σης και από­κρου­σης μη επαν­δρω­μέ­νων αε­ρο­σκα­φών στα εξω­τε­ρι­κά σύ­νο­ρα της Ευ­ρω­παϊ­κής Ενω­σης.

Αυτό ωστό­σο δεν επαρ­κεί για την προ­στα­σία των αε­ρο­δρο­μί­ων, τα οποία κα­λού­νται να υιο­θε­τή­σουν εξει­δι­κευ­μέ­να μέτρα κατά των drones. Στην πράξη, τα συ­στή­μα­τα anti‑drone χω­ρί­ζο­νται σε δύο βα­σι­κές κα­τη­γο­ρί­ες: εκεί­να που εντο­πί­ζουν και πα­ρα­κο­λου­θούν τα μη επαν­δρω­μέ­να αε­ρο­σκά­φη και εκεί­να που μπο­ρούν να τα εξου­δε­τε­ρώ­σουν.

Νέα συ­στή­μα­τα ελέγ­χου ενα­έ­ριας κυ­κλο­φο­ρί­ας με δωρεά 5 εται­ρειών

Η δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρία βα­σί­ζε­ται κυ­ρί­ως στην τε­χνι­κή του jamming, με πα­ρεμ­βο­λές στα σή­μα­τα επι­κοι­νω­νί­ας ή πλο­ή­γη­σης, που προ­κα­λούν είτε την πτώση του είτε τον απο­προ­σα­να­το­λι­σμό του. Στο σκέ­λος της από­κρου­σης, πρό­κει­ται για εξο­πλι­σμό υψη­λής ακρί­βειας, ο οποί­ος πρέ­πει να λει­τουρ­γεί με από­λυ­το έλεγ­χο, ώστε να μην εκ­πέ­μπει σε συ­χνό­τη­τες που θα μπο­ρού­σαν να επη­ρε­ά­σουν τα κρί­σι­μα συ­στή­μα­τα αε­ρο­ναυ­τι­λί­ας καθώς και τις αε­ρο­πο­ρι­κές επι­κοι­νω­νί­ες.

Οι τε­χνι­κές προ­δια­γρα­φές έχουν ήδη δια­μορ­φω­θεί με μέ­ρι­μνα της Κοι­νω­νί­ας της Πλη­ρο­φο­ρί­ας και, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «Κ», ετοι­μά­ζε­ται η σχε­τι­κή ει­σή­γη­ση ώστε να τρέ­ξει η δια­γω­νι­στι­κή δια­δι­κα­σία και το έργο να προ­χω­ρή­σει στο στά­διο της υλο­ποί­η­σης.

Σή­με­ρα στην Ελ­λά­δα, η πλειο­νό­τη­τα των πο­λι­τι­κών αε­ρο­δρο­μί­ων, αρ­κε­τά εκ των οποί­ων εξυ­πη­ρε­τούν και στρα­τιω­τι­κές ανά­γκες όπως το αε­ρο­δρό­μιο των Χα­νί­ων, δια­θέ­τουν ήδη πε­ρι­με­τρι­κά συ­στή­μα­τα για την ανί­χνευ­ση και την ταυ­το­ποί­η­ση μη επαν­δρω­μέ­νων αε­ρο­σκα­φών. Το κρί­σι­μο επό­με­νο βήμα όμως είναι η εγκα­τά­στα­ση τε­χνο­λο­γιών εξου­δε­τέ­ρω­σης. Συ­στη­μά­των τα οποία, μόλις εντο­πι­στεί ένα άγνω­στο αντι­κεί­με­νο στον ελεγ­χό­με­νο ενα­έ­ριο χώρο, θα μπο­ρούν να ανα­λαμ­βά­νουν τον έλεγ­χο από τον χει­ρι­στή του drone και να το ακι­νη­το­ποιούν πριν εξε­λι­χθεί σε επι­θε­τι­κή ενέρ­γεια.

Μέχρι σή­με­ρα, σε πε­ρί­πτω­ση ει­σβο­λής, η βα­σι­κή δι­κλί­δα ασφα­λεί­ας πα­ρα­μέ­νει το προ­σω­ρι­νό «λου­κέ­το» στο αε­ρο­δρό­μιο, με απα­γό­ρευ­ση απο­γειώ­σε­ων και ανα­κα­τεύ­θυν­ση αφί­ξε­ων προς άλλα αε­ρο­δρό­μια, όπως συ­νέ­βη στη Δανία και στη Νορ­βη­γία. Ενα μέτρο που προ­στα­τεύ­ει τις πτή­σεις, αλλά ταυ­τό­χρο­να απο­κα­λύ­πτει το ου­σια­στι­κό δια­κύ­βευ­μα. Την ανά­γκη για συ­στή­μα­τα που θα θω­ρα­κί­ζουν τον ου­ρα­νό σε πραγ­μα­τι­κό χρόνο. Σή­με­ρα, δεν υπάρ­χει ενιαίο ευ­ρω­παϊ­κό νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο που να υπο­χρε­ώ­νει κάθε κρά­τος-μέλος να εφαρ­μό­ζει συ­γκε­κρι­μέ­να μέτρα anti-drone. Η Ευ­ρω­παϊ­κή Ενωση πε­ριο­ρί­ζε­ται στο να πα­ρέ­χει μόνο κα­τευ­θυ­ντή­ριες οδη­γί­ες για την πα­ρου­σία και λει­τουρ­γία αυτών των συ­στη­μά­των στα αε­ρο­δρό­μια.

Η ελ­λη­νι­κή νο­μο­θε­σία έχει ήδη χα­ρά­ξει αυ­στη­ρές «ζώνες» γύρω από τα αε­ρο­δρό­μια, όπου η πτήση drone απα­γο­ρεύ­ε­ται αυ­στη­ρά και επι­τρέ­πε­ται μόνο κα­τό­πιν ει­δι­κής άδειας από τις αρ­μό­διες αρχές. Πρό­κει­ται για πε­ριο­χές υψη­λής ευαι­σθη­σί­ας, στις οποί­ες οποια­δή­πο­τε δρα­στη­ριό­τη­τα στον αέρα θε­ω­ρεί­ται δυ­νη­τι­κά επι­κίν­δυ­νη για την ασφά­λεια των πτή­σε­ων. Οποιος επι­θυ­μεί να πε­τά­ξει drone εντός αυτών των ζωνών οφεί­λει να υπο­βά­λει ανα­λυ­τι­κό αί­τη­μα στην Αρχή Πο­λι­τι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας, η οποία εξε­τά­ζει εξο­νυ­χι­στι­κά τα πι­στο­ποι­η­τι­κά του χει­ρι­στή, τα τε­χνι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά του drone και το επι­χει­ρη­σια­κό σε­νά­ριο της πτή­σης, αξιο­λο­γώ­ντας πα­ράλ­λη­λα τον βαθμό ρί­σκου.

Εφό­σον το αί­τη­μα πε­ρά­σει αυτό το πρώτο φίλ­τρο ελέγ­χου, δια­βι­βά­ζε­ται στην Υπη­ρε­σία Πο­λι­τι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας που έχει την ευ­θύ­νη της δια­χεί­ρι­σης της ενα­έ­ριας κυ­κλο­φο­ρί­ας και της απο­φυ­γής οποιασ­δή­πο­τε σύ­γκρου­σης με πο­λι­τι­κά αε­ρο­σκά­φη. Στη δια­δι­κα­σία εμπλέ­κε­ται και το Γε­νι­κό Επι­τε­λείο Αε­ρο­πο­ρί­ας, λόγω της στρα­τιω­τι­κής χρή­σης αρ­κε­τών αε­ρο­δρο­μί­ων.

Το απο­τέ­λε­σμα είναι ένα πυκνό πλέγ­μα επο­πτεί­ας που, του­λά­χι­στον έως σή­με­ρα, έχει λει­τουρ­γή­σει απο­τε­λε­σμα­τι­κά. Σύμ­φω­να με αρ­μό­διες πηγές, τα τε­λευ­ταία πε­ρί­που τέσ­σε­ρα χρό­νια έχουν εγκρι­θεί πε­ρισ­σό­τε­ρες από 30.000 πτή­σεις drone σε ζώνες αε­ρο­δρο­μί­ων, χωρίς να έχει κα­τα­γρα­φεί ούτε ένα σο­βα­ρό πε­ρι­στα­τι­κό.

Πηγή: kathimerini.gr