Eνδιαφέρον σεμινάριο στην Περιφέρεια για τα εθνικά θέματα

Σε μια σειρά από άγνω­στες αλλά πολύ σοβαρές πτυχές στην ιστορία της Ελλάδας σε εθνικά ζητή­ματα, καθώς και πολλά λάθη στην δια­χεί­ρισή τους, ανα­φέρ­θηκε χτες, στο σεμι­νά­ριο που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στην αίθουσα του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου Νοτίου Αιγαίου στην Ρόδο, ο Πρέσβης επί τιμή κ. Αρι­στεί­δης Αγα­θο­κλής.

Πρό­κει­ται για τον «Κύκλο της Ρόδου», που αφορά σειρά σεμι­να­ρίων γύρω από τη διπλω­μα­τία και απο­τε­λεί πλέον θεσμό, τα οποία πραγ­μα­το­ποιεί η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου σε συνερ­γα­σία με το Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου.

Από το 2017, ξεκί­νησε αυτή η πρω­το­βου­λία της ΠΝΑι και του «ΚΕΚ Γεν­νη­μα­τάς» με τη Μονάδα Έρευνας για την Ευρω­παϊκή και Διεθνή Πολι­τική του Τμή­μα­τος Μεσο­γεια­κών Σπουδών του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου και τον Ανα­πλη­ρωτή Καθη­γητή, κ. Σωτήρη Ντάλη.

Ο κ. Αγα­θο­κλής είναι γνωστός από την σχέση και την συνερ­γα­σία του με τον αεί­μνη­στο Γιάννο Κρα­νι­διώτη και την συμ­με­τοχή του στην Σύμβαση του Ελσίνκι (επί πρω­θυ­πουρ­γίας του Κώστα Σημίτη).

Στο χτεσινό σεμι­νά­ριο συμ­με­τεί­χαν εκπρό­σω­ποι των σωμάτων ασφα­λείας, οι αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χες κ.κ. Χρήστος Ευστρα­τίου και Γιάννης Φλε­βά­ρης, φοι­τη­τές του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου, εκπρό­σω­ποι φορέων, ο πρώην δήμαρ­χος Ρόδου κ. Στάθης Κου­σουρ­νάς και πολίτες που παρα­κο­λού­θη­σαν με ενδια­φέ­ρον τις τοπο­θε­τή­σεις. Χαι­ρε­τι­σμούς απηύ­θυ­ναν η πρό­ε­δρος του «ΚΕΚ Γεν­νη­μα­τάς» κα Χαρούλα Για­σι­ράνη, ο καθη­γη­τής κ. Σωτήρης Ντάλης, ο κ. Χρήστος Ευστρα­τίου και ο διοι­κη­τής της 95 ΑΔΤΕ υπο­στρά­τη­γος κ. Νικό­λαος Φλάρης.

Ο ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ

ΑΓΑΘΟΚΛΗΣ

«Τα συμ­φέ­ρο­ντα εξαρ­τώ­νται από τις στιγμές» υπο­γράμ­μισε μεταξύ άλλων στην τοπο­θέ­τησή του, ο κ. Αγα­θο­κλής, προ­βαί­νο­ντας σε πολύ ενδια­φέ­ρου­σες απο­κα­λύ­ψεις για πτυχές της ελλη­νι­κής εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής και διπλω­μα­τίας που μένουν (συνήθως) άγνω­στες στο ευρύ κοινό και βέβαια, δεν απο­τε­λούν -σχεδόν ποτέ- αντι­κεί­μενο της δημο­σιο­γρα­φίας λόγω της ανα­γκαίας τήρησης μυστι­κό­τη­τας.

«Τι χρειά­ζε­ται για να μπο­ρέ­σει να γίνει μια δια­πραγ­μά­τευση και τι είναι τα εθνικά θέματα; Κατά την άποψή μου, τα ‘Εθνικά Θέματα’ είναι εκείνα που πρω­τί­στως άπτο­νται της ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας (εδα­φι­κής ενό­τη­τας), συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των νησιών και της ασφά­λειας των συνόρων. Για μένα, εθνικό θέμα και μάλιστα πρώ­τι­στο είναι η εξα­σφά­λιση αξιο­πρε­πούς επι­πέ­δου όλων των βασικών υλικών και άυλων αγαθών για τον ελλη­νικό λαό: εργασία, υγεία, παιδεία, πολι­τι­σμός. Εάν αυτός ο στόχος επι­τευ­χθεί, μετά γίνεται πολύ πιο εύκολη η αντι­με­τώ­πιση της όποιας κυβερ­νή­σεως στα προ­βλή­ματα της κοι­νω­νίας».

Θέλο­ντας να περιο­ρι­στεί στα εθνικά θέματα κλα­σι­κού τύπου ανα­φέρ­θηκε στα εξής: «Θα πρέπει να συμ­φω­νή­σουμε ότι για να είναι επι­τυ­χής η χάραξη μιας εθνικής πολι­τι­κής διερ­χό­μεθα τέσσερα στάδια: 1. η σωστή ανάλυση του διε­θνούς χώρου στον οποίο θα κινηθεί η ελλη­νική διπλω­μα­τία και οι επι­λο­γές συμ­μα­χιών (παγκο­σμίως και περι­φε­ρεια­κώς) 2. η σωστή πρό­βλεψη των διεθνών αντι­δρά­σεων όλων των εν δυνάμει φίλων και αντι­πά­λων και πώς θα αντι­με­τω­πι­στούν οι αρνη­τι­κές θέσεις των τελευ­ταίων 3. η χάραξη της πολι­τι­κής που θα οδη­γή­σει στην επί­τευξη του σκοπού 4. συνεν­νό­ηση μεταξύ των πολι­τι­κών δυνά­μεων της χώρας και έξυπνη ενη­μέ­ρωση της Κοινής Γνώμης. Δηλαδή, να μην γίνεται… ανε­γκέ­φαλη προ­πα­γάνδα, η οποία δυστυ­χώς ποτέ δεν γίνεται. Η παρα­πλη­ρο­φό­ρηση μπορεί να οδη­γή­σει σε επι­ζή­μιες κατα­στά­σεις», υπο­γράμ­μισε.

Ακο­λού­θως, επι­κε­ντρώ­θηκε σε τρία θέματα που απα­σχό­λη­σαν την Ελλη­νική Διπλω­μα­τία από το 1950 κι έπειτα: α) το Κυπριακό β) οι ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις γ) το Μακε­δο­νικό.

Για το Μακε­δο­νικό πάντως, ο κ. Αγα­θο­κλής ήταν σαφής και κατη­γο­ρη­μα­τι­κός, λέγο­ντας πως ενώ μπο­ρούσε να είχε λυθεί από το 1935, «κακώς άνοιξε ξανά τη δεκα­ε­τία του ’90. Δεν ξέρω ποιες σκέψεις κυριάρ­χη­σαν στα μυαλά του κ. Αντώνη Σαμαρά, τότε, και άρχισε ένα θέμα το οποίο δεν ήταν σοβαρό. Δεν θα μπω στις προ­θέ­σεις του. Θα πω ότι ο ελλη­νι­κός λαός παρε­σύρθη διότι δεν είχε την σωστή ενη­μέ­ρωση για το ζήτημα αυτό. Δεν έπρεπε να φτά­σουμε μέχρι εδώ, με μεγάλο κόστος στην διπλω­μα­τία της χώρας».

Για το Κυπριακό είπε μεταξύ άλλων ότι «Το Κυπριακό και τα ελλη­νο­τουρ­κικά, είναι συν­δε­δε­μένα» και ανα­φέρ­θηκε σε μια σειρά από άγνω­στες και πολύ ενδια­φέ­ρου­σες λεπτο­μέ­ρειες της νεώ­τε­ρης Ιστο­ρίας τόσο για την Κύπρο, όσο και για την σχέση και τον ρόλο της Ελλάδας στο ζήτημα. Επι­σή­μανε ακόμη αρκετά ‘λάθη’ που έγιναν από ελλη­νι­κής πλευράς όπου, σε πολλές περι­πτώ­σεις δεν ενη­με­ρω­νό­ταν ούτε το υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών για κάποιες απο­φά­σεις, ενώ μίλησε –εμφανώς συγκινημένος- για τον ρόλο (και την σχέση του) με τον αεί­μνη­στο Γιάννο Κρα­νι­διώτη, στις εξε­λί­ξεις.

«Σε κάποια συγκε­κρι­μένη στιγμή είχε ανοίξει ο δρόμος για τα ελλη­νο­τουρ­κικά. Εάν όμως δεν λυθεί το Κυπριακό, δεν μπο­ρούμε να μιλάμε για λύση και σε αυτό το εθνικό ζήτημα. Μην περι­μέ­νετε να λυθούν τα ελλη­νο­τουρ­κικά με άλλον τρόπο, παρά μόνο με την διεθνή διαι­τη­σία. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Όσο περνάει ο καιρός οι δικές μας θέσεις στο δικα­στή­ριο, αδυ­να­τί­ζουν. Οι Τούρκοι θα λένε, πάντα, τα δικά τους. Οι απο­φά­σεις που βγαί­νουν από τα διεθνή δικα­στή­ρια π.χ. της Χάγης, λαμ­βά­νουν υπόψη πολλά στοι­χεία».

Ακο­λού­θησε μεγάλη συζή­τηση καθώς υπήρξε ζωηρό ενδια­φέ­ρον από τους παρι­στά­με­νους που έθεσαν ερω­τή­σεις στον πρέσβη επί τιμή.