Μήνυμα Χριστουγέννων του Μητροπολίτη Ρόδου κ.κ. Κυρίλλου

Μητρο­πο­λί­της τῆς ἁγιω­τά­της Μητρο­πό­λεως Ρόδου, πρός τόν ἱερόν κλῆρον καί τόν χρι­στώ­νυ­μον λαόν τῆς καθ̉  ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητρο­πό­λεως.

«Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, σήμερον προ­φη­τι­κῶς εὐφραι­νέσθω­σαν. Ἄγγελοι καὶ ἄνθρω­ποι, πνευ­μα­τι­κῶς πανη­γυ­ρίσω­μεν, ὅτι Θεὸς ἐν σαρκὶ ἐπέφανε, τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ καθη­μένοις, γεν­νη­θεὶς ἐκ γυναι­κός…»

Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά.

Ὅπως κάθε χρόνο ἔτσι καί φέτος μᾶς ἀπευ­θύ­νε­ται ἡ πρό­σκληση νά γιορ­τά­σουμε τά Χρι­στού­γεννα. Νά πανη­γυ­ρί­σουμε “τά σωτήρια τοῦ κόσμου, τή γενέ­θλια ἡμέρα τῆς ἀνθρω­πό­τη­τας, τήν κοινή γιορτή ὁλά­κε­ρης τῆς κτίσης” (Μ. Βασί­λειος), τή Μητρό­πολη τῶν Ἑορτῶν (Ἱ. Χρυ­σό­στο­μος). “Θεὸς ἐν σαρκὶ ἐπέφανε”. Γεγονός συμπα­ντι­κῶν δια­στά­σεων, μονα­δικό καί ἀνε­πα­νά­λη­πτο, “τὸ πάντων καινὸν και­νό­τα­τον, τὸ μόνον καινὸν ὑπὸ τὸν ἥλιον” γεγονός. “Τὰ σύμπα­ντα σήμερον χαρᾶς πλη­ρο­ῦνται. Χριστὸς ἐτέχθη ἐκ τῆς Παρ­θέ­νου”.

Ἡ Γέννηση τοῦ Θεαν­θρώ­που Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπο­τε­λεῖ τήν κορυ­φαία ὥρα τῆς ἀνθρω­πό­τη­τας, τό κομβικό σημεῖο τῆς ἀνθρώ­πι­νης ἱστο­ρίας. Ὁ Λόγος τοῦ Πατρός γίνεται ἄνθρω­πος, ὁ Θεός σαρ­κο­ῦται, γίνεται ἱστο­ρικό πρόσωπο καί εἰσέρ­χε­ται δυνα­μικά στήν ἀνθρώ­πινη σκηνή. “Ὁ Ὤν γεν­νιέ­ται καί ὁ Ὤν γίνεται ἐκεῖνο πού δέν ἦταν· ὄντας Θεός, γίνεται ἄνθρω­πος, χωρίς νά παύει νά εἶναι Θεός… ὁ Θεός ἦλθε στή γῆ κι ὁ ἄνθρω­πος ἀνέβηκε στόν οὐρανό· ὅλα συνε­νώ­θη­καν. Ἦλθε στὴ γῆ, ὄντας ὁλό­κλη­ρος στόν οὐρανό. Κι ἄν καὶ βρι­σκό­ταν ὅλος στόν οὐρανό, ὅλος εἶναι ἐδῶ στή γῆ! ἄν καί εἶναι Θεός, ἔγινε ἄνθρω­πος, χωρίς νά ἀρνηθεῖ τή Θεότητά Του. Ὄντας Λόγος ἀπαθής, ἔγινε σάρκα· κι ἔγινε σάρκα γιά νά συγκα­τοι­κή­σει μαζί μας!” (Ἱερός Χρυ­σό­στο­μος).

Τοῦτο τό μονα­δικό γεγονός τῆς Γέν­νη­σης τοῦ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὸ μυστή­ριο τῆς ἐνσάρ­κου Οἰκο­νο­μίας Του, εὐαγ­γε­λί­ζε­ται καί πάλιν, κατά τό σωτή­ριον ἔτος 2021, ἡ ἁγία μας Ἐκκλη­σία. Ἀπο­δε­χό­με­νοι τήν πρό­σκληση ἑορ­τά­ζουμε, ἄν καί μέ δια­φο­ρε­τικό τρόπο ἀπό ἐκεῖνο πού γνω­ρί­ζαμε καί κάτω ἀπό ἰδιά­ζου­σες συν­θῆκες, μέ τόν φόβο τῆς ἀρρώ­στιας νά συνε­χί­ζει νά κλο­νί­ζει τόν προ­μη­θεϊ­σμό τοῦ ἐκκο­σμι­κευ­μέ­νου σύγ­χρο­νου ἀνθρώ­που καί νά ἀπο­δει­κνύει τήν ἀδυ­να­μία δυνα­μι­κῆς δια­χεί­ρι­σης τῆς ὕπαρξής του, ἐπι­πλέον δέ μέ τά ὑγειο­νο­μικά μέτρα νά ἀλλά­ζουν τήν ἑορ­τα­στική ἀτμό­σφαιρα τῶν ἡμερῶν, νά σμι­κρύ­νουν τή φυσική παρου­σία τῶν πιστῶν στούς Ναούς μας καί νά περιο­ρί­ζουν τήν κοι­νω­νική συνα­να­στροφή μας.

Ἑορ­τά­ζο­ντας λοιπόν Χρι­στού­γεννα ἀνα­γι­γνώ­σκουμε τίς εὐαγ­γε­λι­κές διη­γή­σεις πού ἐξι­στο­ροῦν τήν Γέννηση τοῦ Θεαν­θρώ­που καί δια­πι­στώ­νουμε ὅτι ὁ ἐρχομός Ἐκείνου, τοῦ Ἑνός, πού θά γινόταν ὁ ἴδιος ἡ λύση τῆς ἀνθρώ­πι­νης τρα­γω­δίας, συν­δέ­θηκε μέ μικρά καί μεγάλα ἀδιέ­ξοδα. Τόσο δικά Του ὅσο καί ἐκείνων πού συν­δέ­θη­καν μέ τό γεγονός τῆς ἐναν­θρώ­πι­σής Του, ὅπως μέ τόν σκαν­δα­λι­σμό τοῦ Μνή­στο­ρος Ἰωσήφ, τήν ἄρνηση τῶν κατοί­κων τῆς Βηθλεέμ γιά προ­σφορά στέγης, τό διωγμό τοῦ Ἠρώδη καί τή σφαγή τῶν Νηπίων, τή φυγή στήν Αἴγυπτο. Ὁ σαρ­κω­θείς Θεός ὅμως δέν ἀνέ­τρεψε τήν καθη­με­ρι­νό­τητα δημιουρ­γώ­ντας εἰδυλ­λια­κές συν­θῆκες, οὔτε κατήρ­γησε τίς ἐξω­τε­ρι­κές δυσκο­λίες, ἀλλά προ­χω­ρώ­ντας μέσα ἀπό αὐτές τίς ἐξου­δε­τέ­ρωσε, γιατί ὁ ἴδιος ἦταν ἡ εἰρήνη. Μιά τέτοια εἰρήνη, “τὴν ὑπε­ρέ­χου­σαν πάντα νοῦν εἰρήνην” ἱκανή νά νικήσει κάθε δυσμενή καί δύσκολη κατά­σταση, ἔρχεται καί πάλι νά προ­σφέ­ρει στήν καθη­με­ρι­νό­τητα τῆς ζωῆς μας.

Ἀγα­πη­τοί ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ,

Ἡ Γέννηση τοῦ Θεαν­θρώ­που ἀπο­τε­λεῖ καί φέτος τήν ἀντι­πρό­ταση τῆς εἰρήνης καί τῆς ἐλπίδας στίς ταρα­χώ­δεις καί πονε­μέ­νες “προ­τά­σεις” τῶν καιρῶν μας καί τῆς ζωῆς μας. Σαρ­κώ­νε­ται ὁ Θεός καί ἔρχεται δυνα­μικά στόν κόσμο μας γιά νά χαρίσει στίς καρδιές μας καί τήν κοι­νω­νία μας, ἀνα­νε­ω­μέ­νες, τήν τρο­μαγ­μένη εἰρήνη, τήν ταραγ­μένη ἰσότητα, τήν ταλαι­πω­ρη­μένη ἐλπίδα, τή ραγι­σμένη ἀγάπη, τή φθαρ­μένη ἐλευ­θε­ρία, τήν ἄγονη δημιουρ­γία, τή χωρίς νόημα ἀγωνία καί κάθε ὑπαρ­ξιακό ἀδιέ­ξοδο, προ­σφέ­ρο­ντας τή δημιουρ­γική δυνα­τό­τητα ἀλη­θι­νῆς θέασης, γνώσης καί ἀντι­με­τώ­πι­σης κάθε προ­σω­πι­κοῦ καί κοι­νω­νι­κοῦ προ­βλή­μα­τος. Τή δυνα­τό­τητα καί τόν τρόπο νά ἀντι­με­τω­πι­στεῖ καί νά ἀνα­τρα­πεῖ ἡ φθορά, τό κακό καί ἡ ἀνομία καί νά ἀνα­στη­θεῖ ἡ ἀγάπη, ἡ εἰρήνη τῆς καρδιᾶς καί ἡ εὐλογία τῆς ὕπαρξης.

Ἀγα­πη­τοί ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ.

Ἄς ἑορ­τά­σουμε καί “πνευ­μα­τι­κῶς πανη­γυ­ρί­σω­μεν” Χρι­στού­γεννα μέ πίστη στόν «δι᾿ ἡμᾶς σαρ­κω­θέ­ντα» Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, «τόν μόνον δυνά­με­νον σώζειν» καί ἄς προ­σευ­χη­θο­ῦμε. «Μεθ᾿ ἡμῶν ὁ Θεός». Τήν πίστη ὅτι ὁλό­κληρη ἡ κτίση, ὅπως καί ἡ ἱστορία, δια­κρα­το­ῦνται ἀπό τόν ἐναν­θρω­πή­σα­ντα Κύριο ἄς ἀγω­νι­στο­ῦμε νά κατορ­θώ­σουμε στή ζωή μας. Γιά νά μπο­ρέ­σουμε νά ὑπερ­βο­ῦμε τήν ὁποια­δή­ποτε κατά­σταση ἀβε­βαιό­τη­τας καί ἀνα­σφά­λειας πού ἡ παγκό­σμια σήμερα πραγ­μα­τι­κό­τητα ἐπι­φέ­ρει στίς καρδιές μας. Στίς ποι­κί­λες προ­κλή­σεις τοῦ σήμερα ἄς ἀντι­τά­ξουμε τή δυνα­μική τῆς ἀγάπης καί νά καλ­λιερ­γή­σουμε τήν εἰρήνη πού εὐαγ­γε­λί­στηκε ὁ οὐρανός τήν ἁγία νύκτα τῶν Χρι­στου­γέν­νων. Τότε μόνο θά δια­πι­στώ­σουμε πόσο ἀλη­θι­νός εἶναι ὁ λόγος τοῦ ἐναν­θρω­πή­σα­ντος Χριστοῦ πού δια­κη­ρύσ­σει ὅτι τή χαρά πού αὐτός χαρίζει “οὐδεὶς δύναται αἴρειν ἀφ᾿ ἡμῶν”.

Εἴθε ἡ χάρις τοῦ ἐναν­θρω­πή­σα­ντος Κυρίου νά μᾶς ἀνα­δεί­ξει ἀλη­θι­νούς προ­σκυ­νη­τές τοῦ μυστη­ρίου τῆς θείας ἐναν­θρω­πή­σεώς του καί νά μᾶς χαρίζει τήν ἀληθινή χαρά καί εἰρήνη τῆς πίστεως στό ἅγιο Ὄνομά Του.

Εὐχό­μα­στε ἀληθινά, εἰρη­νικά, εὐφρό­συνα καί εὐλο­γη­μένα Χρι­στού­γεννα.

Χρι­στού­γεννα τοῦ δισχι­λιο­στοῦ, καί εἰκο­στοῦ πρώτου σωτη­ρίου ἔτους

Διά­πυ­ρος πρός Χριστόν τεχθέ­ντα εὐχέτης πάντων ἡμῶν.

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

†Ο  ΡΟΔΟΥ   ΚΥΡΙΛΛΟΣ