«Ενα χαρισματικό παιδί της Ρόδου που θέλει να σπουδάσει ρομποτική»

Ο Δη­μή­τρης Κα­κού­σιος, είναι ένα τα­λα­ντού­χο και χα­ρι­σμα­τι­κό Ρο­δι­τό­που­λο και μά­λι­στα με τη… βούλα!

Πη­γαί­νει στην Στ΄τά­ξη του 14ου δη­μο­τι­κού σχο­λεί­ου Ρόδου, στην «Αστι­κή» και έχει ήδη κα­τα­κτή­σει τρεις σπου­δαί­ες δια­κρί­σεις στους δια­γω­νι­σμούς που διορ­γα­νώ­νει το Κέ­ντρο για Χα­ρι­σμα­τι­κά και Τα­λα­ντού­χα Παι­διά, στην Αθήνα!

Ο Δη­μή­τρης, συμ­με­τεί­χε στους δια­γω­νι­σμούς του Center for Talented Youth (Κέ­ντρο για Χα­ρι­σμα­τι­κά και Τα­λα­ντού­χα Παι­διά) που ήρθε για πρώτη φορά στην Ελ­λά­δα, με την ιδρυ­τι­κή δωρεά του Ιδρύ­μα­τος Σταύ­ρος Νιάρ­χος, επι­τρέ­πο­ντας στους πιο ικα­νούς και δρα­στή­ριους μι­κρούς μα­θη­τές από Β’ Δη­μο­τι­κού έως B’ Λυ­κεί­ου, να ανα­κα­λύ­ψουν τις ακα­δη­μαϊ­κές τους δυ­να­τό­τη­τες και να ικα­νο­ποι­ή­σουν την πε­ριέρ­γειά τους.

Στη συ­νέ­ντευ­ξή του σή­με­ρα στη «δη­μο­κρα­τι­κή» ο μι­κρός Δη­μή­τρης, βάζει τα… γυα­λιά στους με­γά­λους, προ­τεί­νο­ντας λύ­σεις για την οι­κο­νο­μι­κή κρίση (!), πε­ρι­γρά­φο­ντας με τον πλέον γλα­φυ­ρό τρόπο, πώς οι δύ­σκο­λοι και­ροί που δια­νύ­ου­με δεν έχουν αφή­σει αλώ­βη­τη ούτε την ξε­γνοια­σιά των παι­διών…

Ο Δη­μή­τρης, όταν με­γα­λώ­σει θέλει να φύγει στο εξω­τε­ρι­κό γιατί, όπως λέει, η κα­τά­στα­ση στην Ελ­λά­δα είναι δύ­σκο­λη και έχει άγχος για τα τόσα πολλά δά­νεια που έχει η χώρα μας.

Μιλά για το πνεύ­μα των Χρι­στου­γέν­νων και για τον Αγιο Βα­σί­λη, προει­δο­ποιώ­ντας τους με­γά­λους πως μόνο αν τον πι­στέ­ψουν πραγ­μα­τι­κά θα τους φέρει δώρα!

• Δη­μή­τρη τι ση­μαί­νει για σένα να έχεις βρα­βευ­θεί ως χα­ρι­σμα­τι­κό παιδί;

Μέχρι στιγ­μής, τί­πο­τα. Απλώς ότι είμαι λίγο έξυ­πνος.

• Ποια είναι τα αγα­πη­μέ­να σου μα­θή­μα­τα;

Φέτος είναι η φυ­σι­κή, τα μα­θη­μα­τι­κά και η γε­ω­γρα­φία από τον βα­σι­κό μας δά­σκα­λο. Από τα υπό­λοι­πα μα­θή­μα­τα, μου αρέ­σουν η πλη­ρο­φο­ρι­κή και τα καλ­λι­τε­χνι­κά.

• Πώς σου ήρθε η ιδέα να δώ­σεις τις εξε­τά­σεις για τα χα­ρι­σμα­τι­κά παι­διά;

Όταν ήμουν στην τρίτη τάξη του δη­μο­τι­κού η κυρία μου, έδωσε σε εμένα και σε άλλα δύο παι­διά έναν φά­κε­λο που εξη­γού­σε τι είναι αυτές οι εξε­τά­σεις. Από πε­ριέρ­γεια, απο­φά­σι­σα συμ­με­τέ­χω και πέ­ρα­σα. Τον επό­με­νο χρόνο πήγα πάλι και ξα­να­πέ­ρα­σα, και από τότε κάθε χρόνο πη­γαί­νω γιατί μου αρέ­σει.

• Σε τι εξε­τά­ζε­σαι;

Στη γλώσ­σα και στα μα­θη­μα­τι­κά, το κάθε μά­θη­μα έχει πε­νή­ντα ερω­τή­σεις που πρέ­πει να απα­ντή­σου­με.

• Την από­φα­ση να δώ­σεις αυτές τις εξε­τά­σεις την πήρες εσύ ή η μαμά και ο μπα­μπάς;

Εγώ. Με ρώ­τη­σαν η μαμά και ο μπα­μπάς αν ήθελα να τις δώσω και είπα ότι θέλω, γιατί ή περ­νού­σα ή δεν περ­νού­σα στις εξε­τά­σεις δεν θα άλ­λα­ζε κάτι για μένα.

• Όταν πη­γαί­νεις να πά­ρεις το βρα­βείο σου πώς νιώ­θεις;

Κοι­τάξ­τε, μέχρι σή­με­ρα μόνο ένα βρα­βείο έχω πα­ρα­λά­βει γιατί πρέ­πει να πη­γαί­νου­με στην Αθήνα, και μά­λι­στα το βρα­βείο αυτό το πα­ρέ­λα­βα φέτος. Είναι αγ­χω­τι­κό, γιατί ήταν ένα με­γά­λο θέ­α­τρο γε­μά­το κόσμο. Εκτός όμως από αυτό, ένιω­θα και ωραία γιατί κα­τά­λα­βα ότι κα­τά­φε­ρα κάτι που δεν μπο­ρούν να το κα­τα­φέ­ρουν πολλά παι­διά.

• Τι έχεις στα σχέ­διά σου;

Θέλω να φτιά­ξω κάτι που θα το απο­λαμ­βά­νουν κι άλλοι άν­θρω­ποι.

• Πώς περ­νάς τον ελεύ­θε­ρο χρόνο σου, τι κά­νεις όταν δεν δια­βά­ζεις τα μα­θή­μα­τα του σχο­λεί­ου;

Είτε ζω­γρα­φί­ζω, είτε ασχο­λού­μαι με τον υπο­λο­γι­στή. Προ­σπα­θώ μόνος μου να δω πώς προ­γραμ­μα­τί­ζε­ται, πώς φτιά­χνε­ται ένα παι­χνί­δι στον υπο­λο­γι­στή. Άλλες φορές ψάχνω πλη­ρο­φο­ρί­ες για το πώς θα βελ­τιώ­σω την ζω­γρα­φι­κή μου.

• Σε ποιο σχο­λείο πη­γαί­νεις;

Στην Αστι­κή, στο 14ο δη­μο­τι­κό σχο­λείο Ρόδου.

• Με τους συμ­μα­θη­τές σου τι συ­ζη­τά­τε;

Πολλά. Μπο­ρεί να ξε­κι­νή­σει μια συ­ζή­τη­ση για ένα βι­ντε­ο­παι­χνί­δι και να κα­τα­λή­ξει σε ένα άλλο τυ­χαίο θέμα.

• Τη­λε­ό­ρα­ση πα­ρα­κο­λου­θείς;

Ναι.

• Ει­δή­σεις βλέ­πεις; Βλέ­πεις τι γί­νε­ται στην πο­λι­τι­κή;

Λι­γά­κι. Τους βα­ριέ­μαι τους πο­λι­τι­κούς, λένε συ­νε­χώς τα ίδια.

• Σου αρέ­σει κά­ποιος από τους πο­λι­τι­κούς που βλέ­πεις στην τη­λε­ό­ρα­ση; Εχεις ξε­χω­ρί­σει κά­ποιον;

Από ένα ση­μείο και μετά όλοι λένε τα ίδια. Πιο παλιά, κά­ποιοι προ­σπα­θού­σαν να κά­νουν τη δια­φο­ρά, αλλά τώρα όλοι λένε τα ίδια. Υπο­σχέ­σεις που δεν μπο­ρούν να πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν.

• Αυτό αντι­λαμ­βά­νε­σαι, ότι δί­νουν μόνο υπο­σχέ­σεις που δεν τις κά­νουν πρά­ξεις;

Ναι. Είναι πο­λι­τι­κοί και έπρε­πε πιο πο­λι­τι­σμέ­να να λύ­νουν τις δια­φο­ρές τους. Μόνο έτσι θα μπο­ρού­σαν να κά­νουν κα­λύ­τε­ρα πράγ­μα­τα για τη χώρα, αντί να τσα­κώ­νο­νται. Με τις φωνές δεν μπο­ρείς να λύ­σεις τις δια­φο­ρές σου και

αν συ­νέ­χεια δια­φω­νείς και τσα­κώ­νε­σαι, πώς θα ξε­χρε­ώ­σουν όλα αυτά τα δά­νεια που έχουν πάρει;

• Σε απα­σχο­λεί δη­λα­δή εσένα αυτό; Που η Ελ­λά­δα χρω­στά­ει τόσα πολλά χρή­μα­τα;

Με προ­βλη­μα­τί­ζει αλλά αφού ξέρω ότι σε επτά χρό­νια θα φύγω για σπου­δές δεν με πο­λυ­εν­δια­φέ­ρει.

• Γιατί;

Γιατί θα πάω να σπου­δά­σω στο εξω­τε­ρι­κό.

• Αυτό μόνος σου το απο­φά­σι­σες ή με τον μπα­μπά και την μαμά;

Μόνος μου. Βλέπω την κα­τά­στα­ση και σκέ­φτο­μαι πως όταν με­γα­λώ­σω θα πρέ­πει να φύγω σε άλλη χώρα.

• Εχεις απο­φα­σί­σει τι θέ­λεις να σπου­δά­σεις;

Ρο­μπο­τι­κή. Αυτό πι­στεύω ότι είναι το μέλ­λον, όχι μόνο στην ια­τρι­κή αλλά και στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των αν­θρώ­πων, στο σπίτι, στη δου­λειά. Πα­ντού.

• Η κα­τά­στα­ση όπως είναι σή­με­ρα στο σχο­λείο, σου αρέ­σει;

Αρ­χι­κά είναι θέμα δα­σκά­λου. Ο δικός μας είναι ένας πολύ καλός δά­σκα­λος που μας μα­θαί­νει πολλά πράγ­μα­τα. Θα ήθελα όμως να κά­νου­με πε­ρισ­σό­τε­ρες χει­ρο­τε­χνί­ες, να κά­νου­με πιο πολλά καλ­λι­τε­χνι­κά μα­θή­μα­τα στα σχο­λεία.

• Με τους φί­λους σου έχετε ελεύ­θε­ρο χρόνο για παι­χνί­δι; Τι παι­χνί­δια παί­ζε­τε;

Δεν παί­ζου­με παι­χνί­δια στο σχο­λείο, μόνο συ­ζη­τά­με. Με τους φί­λους μου δεν έχου­με πολύ χρόνο μαζί γιατί έχου­με πολ­λές δρα­στη­ριό­τη­τες και κά­ποιοι φίλοι μου πε­ρισ­σό­τε­ρες από εμένα. Στον ελεύ­θε­ρο χρόνο μου, ασχο­λού­μαι με τον υπο­λο­γι­στή μου.

• Τι κα­τα­λα­βαί­νεις όταν ακούς τους με­γά­λους να μι­λά­νε για την οι­κο­νο­μι­κή κρίση;

Δεν είναι καλό πράγ­μα για τους πε­ρισ­σό­τε­ρους αν­θρώ­πους. Οι φόροι είναι πολύ με­γά­λοι, ακόμα και σε πολύ φτω­χούς αν­θρώ­πους. Αυτό είναι άδικο. Οι άν­θρω­ποι πια έχουν πιο πολλά έξοδα από έσοδα. Ο μόνος τρό­πος για να λυθεί αυτό είναι όσοι έχουν μικρή πε­ριου­σία να πλη­ρώ­νουν λι­γό­τε­ρους φό­ρους, και όσοι έχουν πιο με­γά­λη πε­ριου­σία να πλη­ρώ­νουν λίγο πε­ρισ­σό­τε­ρο από τους φτω­χούς.

• Στο σχο­λείο που πη­γαί­νεις, υπάρ­χουν παι­διά που προ­έρ­χο­νται από οι­κο­γέ­νειες που δεν έχουν πολλά χρή­μα­τα;

Ναι, έτσι έχω κα­τα­λά­βει.

• Πώς το κα­τα­λα­βαί­νεις αυτό;

Πε­ρισ­σό­τε­ρο το κα­τα­λα­βαί­νω από αυτά που φέρ­νουν μαζί τους για να φάνε. Αλλα παι­διά έχουν πολλά πράγ­μα­τα για να φάνε και άλλα παι­διά μόνο ένα τοστ ή ένα σά­ντουιτς για να τους κρα­τή­σει όλη μέρα. Ετσι κα­τα­λα­βαί­νεις ότι κάτι συμ­βαί­νει. Ολοι οι γο­νείς προ­σπα­θούν να κά­νουν το κα­λύ­τε­ρο για τα παι­διά τους, όμως το κα­λύ­τε­ρο δεν είναι το ίδιο για κάθε σπίτι. Για πα­ρά­δειγ­μα, όλοι οι γο­νείς θέ­λουν τα παι­διά τους να έχουν μαζί τους φα­γη­τό στο σχο­λείο. Όμως, όσοι γο­νείς έχουν κάπως πε­ρισ­σό­τε­ρα χρή­μα­τα θα δώ­σουν στο παιδί τους πε­ρισ­σό­τε­ρο φα­γη­τό και μπο­ρεί δια­φο­ρε­τι­κά πράγ­μα­τα κάθε μέρα. Οσοι γο­νείς δεν έχουν χρή­μα­τα το κα­λύ­τε­ρο που μπο­ρούν να κά­νουν είναι να δώ­σουν φα­γη­τό στο παιδί τους για το σχο­λείο όμως δεν μπο­ρούν να του προ­σφέ­ρουν ούτε πολ­λές επι­λο­γές ούτε και πολύ φα­γη­τό γι αυτό τους δί­νουν ένα τοστ ή ένα σά­ντουιτς. Όμως και οι πλού­σιοι και οι φτω­χοί προ­σπα­θούν για το κα­λύ­τε­ρο. Αν όμως το κρά­τος ήθελε να βοη­θή­σει, θα έπρε­πε να παίρ­νει λι­γό­τε­ρους φό­ρους από τις φτω­χές οι­κο­γέ­νειες κι έτσι και αυτοί οι γο­νείς να μπο­ρούν να κά­νουν κάτι ακόμα κα­λύ­τε­ρο για τα παι­διά τους.

• Αφού εσύ που είσαι τόσο μι­κρός μπο­ρείς να προ­τεί­νεις λύ­σεις για να γίνει κα­λύ­τε­ρη ζωή των αν­θρώ­πων, γιατί πι­στεύ­εις ότι είναι τόσο δύ­σκο­λο για τους με­γά­λους να το κά­νουν αυτό;

Η πο­λι­τι­κή είναι κέρ­δος, γι­΄αυ­τό. Βά­ζουν πολ­λούς φό­ρους για να έχουν πολλά έσοδα αλλά δεν μειώ­νουν τα έξοδα. Ετσι δεί­χνουν πολλά έσοδα, τα έξοδα όμως μέ­νουν ίδια και δεν κα­λυ­τε­ρεύ­ει τί­πο­τα. Ξέ­ρουν τη λύση αλλά δεν την εφαρ­μό­ζουν, και όμως υπάρ­χουν άν­θρω­ποι που υπο­στη­ρί­ζουν τους πο­λι­τι­κούς που κά­νουν αυτά τα πράγ­μα­τα.

• Υπάρ­χει κάτι που θα σε έκανε να μεί­νεις στην Ελ­λά­δα και να σπου­δά­σεις εδώ, αντί να πας στο εξω­τε­ρι­κό;

Αρ­χι­κά να πλη­ρώ­σου­με τα δά­νεια για να μας φύγει όλο αυτό το άγχος. Οι φόροι να είναι ελά­χι­στοι, να έχου­με πο­λι­τι­κούς που θα κά­νουν αυτά που λένε και κά­ποια από τα λεφτά του κρά­τους να δο­θούν για να φτια­χτούν κα­λύ­τε­ρα σχο­λεία και πάρκα, όπως είναι στο εξω­τε­ρι­κό.

• Οι γιορ­τές σου αρέ­σουν να υπο­θέ­σω όπως σε όλα τα παι­διά. Τι σου αρέ­σει πε­ρισ­σό­τε­ρο;

Πολλά παι­διά θα έλε­γαν ότι τα Χρι­στού­γεν­να και η Πρω­το­χρο­νιά είναι ωραία για τα δώρα και για τα κά­λα­ντα. Εμένα όμως μου αρέ­σει το πνεύ­μα των Χρι­στου­γέν­νων. Νιώθω μια ζε­στα­σιά, νιώθω χα­ρού­με­νος, δεν ξέρω γιατί.

• Στον Αγιο Βα­σί­λη, πι­στεύ­εις;

Ναι. Μπο­ρεί να μην υπάρ­χει ο Αγιος Βα­σί­λης όπως τον ξέ­ρου­με, με την γε­νειά­δα και την κόκ­κι­νη στολή που είναι και λίγο χο­ντρού­λης αλλά πι­στεύω ότι ο Αγιος Βα­σί­λης είναι πνεύ­μα που σπέρ­νει τη χαρά σε μι­κρούς και σε με­γά­λους.

• Λες ότι φέρ­νει δώρα και στους με­γά­λους;

Αν τον πι­στέ­ψουν πραγ­μα­τι­κά ναι. Αλλά πρέ­πει να πι­στέ­ψουν πραγ­μα­τι­κά ότι υπάρ­χει, όχι να τον πι­στεύ­ουν μόνο για να τους φέρει δώρα.