Βορίδης για Μητσοτάκη: Εφαρμόζει πολιτικές που εκφράζουν τον κεντρώο και τον δεξιό ψηφοφόρο

Σε μια συ­νέ­ντευ­ξη που κα­λύ­πτει με­γά­λο φάσμα της πο­λι­τι­κής επι­και­ρό­τη­τας, στην εφη­με­ρί­δα “Realnews”, ο υπουρ­γός Επι­κρα­τεί­ας Μάκης Βο­ρί­δης μιλά εν πρώ­τοις για τους συ­να­δέλ­φους του βου­λευ­τές του κυ­βερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος. Ανα­λυ­τι­κά, «η Κοι­νο­βου­λευ­τι­κή Ομάδα της Nέας Δη­μο­κρα­τί­ας έχει απο­δει­χθεί συ­νε­κτι­κή, συ­μπα­γής, αλλά και μα­χη­τι­κή και δη­μιουρ­γι­κή. Οι συ­νά­δελ­φοι μου βου­λευ­τές της Nέας Δη­μο­κρα­τί­ας έχουν στη­ρί­ξει όχι μόνο με την ψήφο τους, αλλά και με την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία τους την κυ­βέρ­νη­ση του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη αδιά­κο­πα εδώ και πε­ντέ­μι­σι χρό­νια κυ­βερ­νη­τι­κής πο­ρεί­ας. Και έτσι θα συ­νε­χί­σου­με. Δεν έχω καμία έν­δει­ξη απο­σκιρ­τή­σε­ως, δεν ανη­συ­χώ κα­θό­λου για την κομ­μα­τι­κή μας συ­νο­χή, δεν υπάρ­χει πι­θα­νό­τη­τα πρό­ω­ρων εκλο­γών», είναι τα πρώτα μη­νύ­μα­τα που στέλ­νει ο υπουρ­γός Επι­κρα­τεί­ας.

Ενώ ει­δι­κά για τη δια­γρα­φή τού πρώην πρω­θυ­πουρ­γού Αντώ­νη Σα­μα­ρά, λέει πως ήταν «μια δύ­σκο­λη και δυ­σά­ρε­στη από­φα­ση πρω­τί­στως, και κυ­ρί­ως για τον πρω­θυ­πουρ­γό αλλά και για τα μέλη της Επι­τρο­πής Δε­ο­ντο­λο­γί­ας, και προ­φα­νώς το ίδιο ισχύ­ει και για όλους όσοι υπε­ρα­σπι­στή­κα­με την ανα­γκαιό­τη­τα αυτής της από­φα­σης». Για τους δε λό­γους της δια­γρα­φής επα­να­λαμ­βά­νει ότι «δεν υπήρ­ξε θέμα πο­λι­τι­κών δια­φο­ρών», επί­σης «δεν ήταν μία ση­μεια­κή δια­φω­νία σε κά­ποιο θέμα κυ­βερ­νη­τι­κής πο­λι­τι­κής. Η πο­σό­τη­τα, αλλά και η ποιό­τη­τα και η έντα­ση της δια­φο­ρο­ποί­η­σης ήταν τέ­τοια που δεν άφηνε κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο στον πρω­θυ­πουρ­γό».

Ερω­τη­θείς για εν­δε­χό­με­νη κι­νη­τι­κό­τη­τα στα δεξιά του κυ­βερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος, απα­ντά ότι «τα κόμ­μα­τα ευ­δο­κι­μούν όταν η δη­μιουρ­γία τους αντα­πο­κρί­νε­ται σε υπαρ­κτές κοι­νω­νι­κές ανα­γκαιό­τη­τες που δεν κα­λύ­πτο­νται, και σε επί­σης υπαρ­κτές στην κοι­νω­νία ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κές αντι­στοι­χί­σεις. Δεν μπο­ρούν να ιδρύ­ο­νται βο­λο­ντα­ρι­στι­κά, ούτε ευ­δο­κι­μούν όταν δη­μιουρ­γού­νται στη βάση προ­σω­πι­κών στρα­τη­γι­κών». «Οι συ­ντη­ρη­τι­κοί ψη­φο­φό­ροι ξέ­ρουν ότι η απο­τε­λε­σμα­τι­κή πο­λι­τι­κή έκ­φρα­ση των δικών τους πο­λι­τι­κών προ­τε­ραιο­τή­των πραγ­μα­τώ­νε­ται από την κυ­βέρ­νη­ση της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας», επι­ση­μαί­νει ο Μ. Βο­ρί­δης και φέρ­νει πα­ρα­δείγ­μα­τα, όπως το «πιο με­γά­λο εξο­πλι­στι­κό πρό­γραμ­μα της τε­λευ­ταί­ας τρια­κο­ντα­ε­τί­ας», το «ποιος μά­χε­ται κα­θη­με­ρι­νά απέ­να­ντι στην πα­ρά­νο­μη με­τα­νά­στευ­ση με το φρά­χτη, τη φύ­λα­ξη των θα­λάσ­σιων συ­νό­ρων, την απο­τε­λε­σμα­τι­κή δια­χεί­ρι­ση των με­τα­να­στευ­τι­κών ροών», την αύ­ξη­ση των συλ­λή­ψε­ων κατά 20%, την αυ­στη­ρο­ποί­η­ση του Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα, αλλά και τις δι­κο­νο­μι­κές δια­τά­ξεις, οι οποί­ες «κα­θι­στούν ευ­χε­ρέ­στε­ρη την πιο αυ­στη­ρή ποι­νι­κή αντι­με­τώ­πι­ση, που είχε ως απο­τέ­λε­σμα την αύ­ξη­ση κατά 10% του πλη­θυ­σμού των φυ­λα­κών».

Επι­πλέ­ον, «ποιος έδωσε τη δυ­να­τό­τη­τα να εκλε­γεί ευ­ρω­βου­λευ­τής ο φυ­λα­κι­σμέ­νος δή­μαρ­χος Χει­μάρ­ρας Φρέ­ντη Μπέ­λε­ρης και μά­λι­στα ενώ αυτός ήταν ακόμα κρα­τού­με­νος; Ποιος μειώ­νει στα­θε­ρά και μό­νι­μα τους φο­ρο­λο­γι­κούς συ­ντε­λε­στές, ποιος προ­σελ­κύ­ει επεν­δύ­σεις, ποιος μειώ­νει την ανερ­γία, ποιος αυ­ξά­νει συ­νε­χώς τον κα­τώ­τα­το μισθό;», διε­ρω­τά­ται και συ­μπε­ραί­νει:

«Αυτές οι πο­λι­τι­κές είναι που απα­ντούν στα αι­τή­μα­τα των συ­ντη­ρη­τι­κών ψη­φο­φό­ρων και δεν αφή­νουν κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο να συ­γκρο­τη­θεί ένας αξιό­πι­στος, σο­βα­ρός πόλος στα δεξιά της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας. Οι λο­γι­κοί δε­ξιοί στη­ρί­ζουν την προ­σπά­θεια που κάνει κυ­βέρ­νη­ση. Και άρα όχι, δεν υπάρ­χει πε­ρι­θώ­ριο για τη δη­μιουρ­γία ενός νέου σο­βα­ρού δε­ξιού κόμ­μα­τος στην Ελ­λά­δα. Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης με τις ασκού­με­νες πο­λι­τι­κές, συν­θέ­τει και εφαρ­μό­ζει ένα μείγ­μα κυ­βερ­νη­τι­κής πο­λι­τι­κής, που εκ­φρά­ζει τον ορθό λόγο, τε­λι­κά και τον κε­ντρώο και τον δεξιό ψη­φο­φό­ρο».

Στα σε­νά­ρια αλ­λα­γής του εκλο­γι­κού νόμου, πα­ρεμ­βαί­νει ση­μειώ­νο­ντας πως «δεν υφί­στα­ται τέ­τοιο ζή­τη­μα, τέ­τοια συ­ζή­τη­ση», ενώ σε ερώ­τη­μα για τη δη­μο­σκο­πι­κή άνοδο του ΠΑΣΟΚ, απα­ντά: «Λο­γι­κή μού φαί­νε­ται η άνο­δος αυτή, και ανα­με­νό­με­νη». Άνο­δος που εν πολ­λοίς εξη­γεί­ται από τη ρευ­στο­ποί­η­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ανα­φέ­ρει. Ο οποί­ος βρί­σκε­ται, συ­μπλη­ρώ­νει, «σε δια­δι­κα­σία απο­σύν­θε­σης, ήδη από τους πρώ­τους μήνες της κυ­βερ­νη­τι­κής του θη­τεί­ας».

Για το ΠΑΣΟΚ, όμως, εκτι­μά πως «θα προ­σπα­θεί να απο­τι­νά­ξει το μνη­μο­νια­κό πα­ρελ­θόν του και θα μοιά­ζει όλο και πιο πολύ με ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Η κρι­τι­κή μας λοι­πόν είναι σωστή: το ΠΑΣΟΚ δεν θα ασκεί εποι­κο­δο­μη­τι­κή, αλλά δο­μι­κή, μη­δε­νι­στι­κή, λαϊ­κί­στι­κη αντι­πο­λί­τευ­ση, θα γί­νε­ται ένας πρά­σι­νος ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ». «Πά­ντως έχει ση­μα­σία κά­ποιος να θυ­μί­ζει στους συ­μπο­λί­τες μας ποια είναι η εναλ­λα­κτι­κή στην κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή: πα­ρο­χο­λο­γία, φο­ρο­λο­γι­κός και δη­μο­σιο­νο­μι­κός εκτρο­χια­σμός, επι­στρο­φή στην λαϊ­κί­στι­κη ρη­το­ρι­κή των δήθεν εύ­κο­λων και απλών λύ­σε­ων, τα κα­τα­στρο­φι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα δε της ρη­το­ρι­κής αυτής τα έχου­με ζήσει όλοι», υπο­γραμ­μί­ζει κλεί­νο­ντας ο υπουρ­γός Επι­κρα­τεί­ας.

Πηγή: insider.gr