Ερευνα: Η μάχη για το κέντρο και την εκλογική νίκη-Ο άξονας Αριστερά-Δεξιά

Kείσιμο της από­στα­σης μεταξύ της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ κατα­γρά­φε­ται στη νέα δημο­σκό­πηση της Palmos Analysis για το Tvxs.gr. Η διαφορά μειώ­θηκε στο 7,7%, συνε­χί­ζο­ντας την πτωτική τάση, ωστόσο το νέο σημα­ντικό στοι­χείο, προ­κύ­πτει από την ανάλυση της «μετέ­ω­ρης» ψήφου, που φαί­νε­ται πως θα είναι και αυτή που θα κρίνει το απο­τέ­λε­σμα. Στο δεύτερο μέρος της έρευνας της Palmos Analysis για το Tvxs.gr, παρου­σιά­ζε­ται η κατα­νομή του εκλο­γι­κού σώματος και της κρί­σι­μης μετέ­ω­ρης ψήφους. Τα απο­τε­λέ­σματα κατα­δει­κνύ­ουν πως ο δια­χω­ρι­σμός στον άξονα Αρι­στε­ράς – Δεξιάς, όχι μόνο δεν είναι ψευ­δε­πί­γρα­φος, αλλά αντί­θετα είναι κομ­βι­κός και δια­μορ­φώ­νει το πλαίσιο της αντι­πα­ρά­θε­σης, ανα­δει­κνύ­ο­ντας το Κέντρο ως την βασική δεξα­μενή ψηφο­φό­ρων.

Συγκε­κρι­μένα, περισ­σό­τε­ροι από 8 στους 10 ψηφο­φό­ρους απο­δέ­χε­ται την αυτο­το­πο­θέ­τησή του στον άξονα Αρι­στερά – Δεξιά και μια προ­σε­κτι­κό­τερη ανάλυση των απα­ντή­σεων σε ερω­τή­σεις με γενι­κό­τερο κοινωνικο-πολιτικό περιε­χό­μενο, απο­δει­κνύει ότι η τοπο­θέ­τηση στον άξονα συνο­δεύ­ε­ται από ισχυρές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις σε ιδε­ο­λο­γικό και, κατ’ επέ­κταση, πολι­τικό επίπεδο. Από την έρευνα της Palmos Analysis για το Tvxs.gr προ­κύ­πτει ότι το εκλο­γικό σώμα παρου­σιά­ζει μια σχεδόν κανο­νική κατα­νομή, με σχεδόν ισο­δυ­να­μία εκα­τέ­ρω­θεν του κέντρου του άξονα (28% Αρι­στερά και Κεντρο­α­ρι­στερά έναντι 25% Δεξιά και Κεντρο­δε­ξιά), ενώ περίπου 1 στους 3 (32%) αυτο­το­πο­θε­τεί­ται στο κέντρο του άξονα και το 15% αρνού­νται να τοπο­θε­τη­θούν στον άξονα αυτό.

Με βάση τα στοι­χεία της πρό­θε­σης ψήφου η Νέα Δημο­κρα­τία έχει κατορ­θώ­σει να κυριαρ­χή­σει σχεδόν απόλυτα στο χώρο της Δεξιάς και της Κεντρο­δε­ξιάς (60% και 63%) αντί­στοιχα, ενώ ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον παρου­σιά­ζει η διεισ­δυ­τι­κό­τητα της Χρυσής Αυγής στο χώρο της Δεξιάς, στον οποίο συγκε­ντρώ­νει υψηλά διψήφια ποσοστά (15%). Φαί­νε­ται, μάλιστα, ότι αυτή η «επι­τυ­χία» της Χρυσής Αυγής στο δεξιό ακρο­α­τή­ριο, ενδε­χο­μέ­νως είναι η κύρια αιτία που τα σχήματα που έχουν δημιουρ­γη­θεί δεξιά της Νέας Δημο­κρα­τίας δεν ευδο­κι­μούν δημο­σκο­πικά: κανένα δεν φαί­νε­ται να έχει κατα­φέ­ρει να «σπάσει» τον σκληρό, ακρο­δε­ξιό πυρήνα της Χρυσής Αυγής, μέχρι στιγμής του­λά­χι­στον.

Στον αντί­ποδα, ο ΣΥΡΙΖΑ κυριαρ­χεί (με χαμη­λό­τερα, ωστόσο, ποσοστά) στο χώρο της Αρι­στε­ράς (48%), όπου αντι­με­τω­πί­ζει την ισχυρή παρου­σία του ΚΚΕ (18%) αλλά και στο χώρο της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς (40%), όπου ο βασικός αντί­πα­λος φαί­νε­ται ότι είναι το Κίνημα Αλλαγής (13%). Να σημειω­θεί ότι ο χώρος της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς εμφα­νί­ζει και υψηλό ποσοστό «μετέ­ω­ρης» ψήφου (24%) η οποία προ­φα­νώς είναι πολύ σημα­ντική για τους τελι­κούς εκλο­γι­κούς συσχε­τι­σμούς.

Φαί­νε­ται όμως ότι ο κρί­σι­μος χώρος για τα δύο κόμματα εξου­σίας, αλλά και για την τελική εκλο­γική επίδοση του Κινή­μα­τος Αλλαγής, είναι ο χώρος του Κέντρου. Αφενός είναι η μεγα­λύ­τερη δεξα­μενή ψηφο­φό­ρων σήμερα, αφε­τέ­ρου εμφα­νί­ζει εντυ­πω­σιακά υψηλό ποσοστό «μετέ­ω­ρης» ψήφου (33%). Προς το παρόν η Νέα Δημο­κρα­τία εμφα­νί­ζε­ται να προη­γεί­ται με σαφή διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ (26% έναντι 14%) και το Κίνημα Αλλαγής (10%), αλλά λόγω της «μετέ­ω­ρης» ψήφου το τελικό απο­τέ­λε­σμα είναι ανοικτό και για τα τρία κόμματα.

Μια ματιά στις θέσεις των ψηφο­φό­ρων του Κέντρου σε μια σειρά από θέματα, ίσως εξηγεί και τη στρα­τη­γική των κομ­μά­των σε επίπεδο εξαγ­γε­λιών (πέρα από τις παρα­δο­σια­κές πολι­τι­κές τους θέσεις). Η Νέα Δημο­κρα­τία έχει ανε­βά­σει ψηλά το θέμα της συνταγ­μα­τι­κής ανα­θε­ώ­ρη­σης στο θέμα της ίδρυσης ιδιω­τι­κών Πανε­πι­στη­μίων, καθώς υπέρ δηλώ­νουν με σαφή πλειο­ψη­φία ψηφο­φό­ροι από τη Δεξιά μέχρι και την Κεντρο­α­ρι­στερά (σε ποσοστά από 61% μέχρι και 81%), ενώ μόνο οι ψηφο­φό­ροι που αυτο­χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται ως Αρι­στε­ροί στέ­κο­νται απέ­να­ντι και με σχετικά μικρή διαφορά (53% κατά έναντι 42% υπέρ).

Στο κρίσιμο θέμα της συμ­με­το­χής του ιδιω­τι­κού τομέα στην κοι­νω­νική ασφά­λιση, φαί­νε­ται ότι υπάρχει βαθύς διχα­σμός με βάση τον άξονα Αρι­στερά – Δεξιά, καθώς στο χώρο της Αρι­στε­ράς και της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς κάτι τέτοιο απορ­ρί­πτε­ται σαφώς (72% και 53% αντί­στοιχα), ενώ στο χώρο της Δεξιάς και της Κεντρο­δε­ξιάς υπάρχει ευρεία αποδοχή (63% και 64% αντί­στοιχα). Στο κρίσιμο χώρο του Κέντρου υπάρχει σημα­ντική διαφορά υπέρ του μέτρου (54% έναντι 39%), κάτι που ενδε­χο­μέ­νως εξηγεί και την επιλογή του κ. Μητσο­τάκη να ανε­βά­σει το θέμα, παρά τις βαθειές δια­χω­ρι­στι­κές γραμμές που προ­α­να­φέρ­θη­καν.

Σχετικά με το θέμα της απο­μά­κρυν­σης των συμ­βα­σιού­χων που υπη­ρε­τούν στο Δημόσιο, κατα­γρά­φε­ται ισχυρή αντί­δραση, πέρα από το χώρο της Αρι­στε­ράς (72% κατά) και της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς (57%) και στο χώρο του Κέντρου (47% κατά έναντι 40% υπέρ) αλλά και στο χώρο της παρα­δο­σια­κής, λαϊκής δεξιάς (45% κατά έναντι 38% υπέρ). Ουσια­στικά, η Κυβέρ­νηση προ­σπα­θεί να «φωτίσει» την Αξιω­μα­τική Αντι­πο­λί­τευση και τον αρχηγό της ως νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρους, προ­κει­μέ­νου να «φοβίσει» τον μετριο­παθή κεντρώο χώρο, που δια­τη­ρεί σημα­ντικά κοι­νω­νικά αντα­να­κλα­στικά.

Μια σημα­ντική παρα­τή­ρηση σε σχέση με τους ψηφο­φό­ρους που δεν αυτο­το­πο­θε­τού­νται στον άξονα Αρι­στερά – Δεξιά, είναι ότι οι απόψεις τους στα θέματα που ανα­φέ­ραμε παρα­πάνω πλη­σιά­ζουν περισ­σό­τερο σε αυτές όσων τοπο­θε­τού­νται Αρι­στερά ή Κεντρο­α­ρι­στερά: μόνο το 46% είναι υπέρ των ιδιω­τι­κών πανε­πι­στη­μίων (42% στο χώρο της Αρι­στε­ράς), 51% δεν βλέπουν με καλό μάτι την ιδιω­τική κοι­νω­νική ασφά­λιση (53% στο χώρο της κεντρο­α­ρι­στε­ράς) και 55% δεν επι­θυ­μούν την απο­μά­κρυνση των συμ­βα­σιού­χων από το Δημόσιο (57% στην Κεντρο­α­ρι­στερά). Και η συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία είναι «μετέωρη» (53%), με ότι σημαί­νει αυτό για τους σχε­δια­σμούς των κομ­μα­τι­κών επι­τε­λείων. Τελική παρα­τή­ρηση: το 62% των «μετέ­ω­ρων ψηφο­φό­ρων» προ­έρ­χε­ται από ψηφο­φό­ρους που δηλώ­νουν «Κεντρώοι» ή που δεν τοπο­θε­τού­νται στον άξονα Αρι­στερά – Δεξιά. Εκεί θα κριθεί, όπως όλα δεί­χνουν, η μάχη.

Η άνοδος της ακρο­δε­ξιάς στην Ευρώπη ανη­συ­χεί τη μεγάλη πλειο­ψη­φία των πολιτών (67%). Αλλά όχι ανε­ξαρ­τή­τως ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κής τοπο­θέ­τη­σης: στο χώρο της Αρι­στε­ράς το ποσοστό ανη­συ­χίας φθάνει το 85%, όσων και στο χώρο της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς, ενώ σε πολύ υψηλό επίπεδο παρα­μέ­νει και στο χώρο του Κέντρου (76%). Στην αντί­περα όχθη όμως η ανη­συ­χία είναι σαφώς μικρό­τερη: στο χώρο της Δεξιάς βρί­σκε­ται στο 39% και στο χώρο της Κεντρο­δε­ξιάς στο 55%. Είναι, μάλιστα, εντυ­πω­σιακό ότι στο χώρο της Δεξιάς το 40% δηλώ­νουν ότι δεν ανη­συ­χούν καθόλου από το φαι­νό­μενο της ανόδου της Ακρο­δε­ξιάς στην Ευρώπη – δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι ο χώρος αυτός τρο­φο­δο­τεί και με υψηλά – διψήφια ποσοστά την Χρυσή Αυγή.

Πρέπει επίσης να σημειω­θεί ότι στο χώρο των πιο απο­στα­σιο­ποι­η­μέ­νων (ή απο­λί­τι­κων;) ψηφο­φό­ρων – αυτών δηλαδή που δεν αυτο­το­πο­θε­τού­νται στον άξονα Αρι­στερά – Δεξιά – η εικόνα είναι σχεδόν ισορ­ρο­πη­μένη: 48% ανη­συ­χούν Πολύ ή Αρκετά έναντι 44% που ανη­συ­χούν Λίγο ή Καθόλου. Συν­δυα­στικά με το υψηλό ποσοστό πρό­θε­σης ψήφου προς την Χρυσή Αυγή (6%, 2 μονάδες πάνω από το μέσο ποσοστό της στην πρόθεση ψήφου) και με τις λιγό­τερο φιλε­λεύ­θε­ρες απόψεις που κατα­γρά­ψαμε νωρί­τερα στα θέματα των ιδιω­τι­κών Πανε­πι­στη­μίων, της ιδιω­τι­κής κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης και της απο­μά­κρυν­σης των συμ­βα­σιού­χων από το Δημόσιο, αντι­λαμ­βά­νε­ται κανείς ότι αυτό είναι ένα «δύσκολο» εκλο­γικό σώμα, χωρίς στα­θε­ρές ανα­φο­ρές, που μπορεί να πάσα στιγμή να κατευ­θυν­θεί οπου­δή­ποτε: από την ριζο­σπα­στική Αρι­στερά, μέχρι τις παρυφές της Ακρο­δε­ξιάς και της Χρυσής Αυγής, αλλά και μέχρι τις παρα­λίες, αν οι εκλογές γίνουν σε ηλιό­λου­στη μέρα.

Η Ταυ­τό­τητα της Έρευνας

Πηγή tvxs.gr

Συντά­κτης  Ο Πασχά­λης – Αλέ­ξαν­δρος Τεμε­κε­νί­δης, Διευ­θυ­ντής Ερευνών Palmos Analysis