Το «δολοφονικό» έγκλημα που ζωντανεύει ξανά και ξανά στα σοκάκια της Παλιάς Πόλης

Οι φταί­χτες, αυτή τη φορά, δεν ήταν μόνο οι «κακοί» κατα­στη­μα­τάρ­χες, αλλά και οι ίδιοι οι μόνιμοι κάτοι­κοι της Μεσαιω­νι­κής Πόλης. Εκείνοι, οι μονίμως παρα­πο­νού­με­νοι για την κατά­σταση που επι­κρα­τεί στη συνοι­κία τους, οι μόνιμοι κατή­γο­ροι των πάντων, απο­δει­κνύ­ε­ται ότι αγόγ­γυ­στα έχουν συν­δέ­σει και τις δικές τους απο­χε­τεύ­σεις στο δίκτυο απορ­ροής των όμβριων υδάτων. Οι εικόνες και οι οσμές που κυριάρ­χη­σαν και χθες, δεν άφησαν περι­θώ­ρια για άλλες σκέψεις.

Η κατά­σταση που επε­κρά­τησε χθες το πρωί μέσα στο μνημείο ήταν απο­λύ­τως  απο­γοη­τευ­τική. Στο δρόμο, τα παιδιά των του­ρι­στών κρα­τού­σαν με το ένα χέρι το παγωτό τους και με το άλλο τη μύτη τους. Η δυσωδία ήταν τρομερή.

Σ’ ένα άλλο σημείο της Παλιάς Πόλης, ένας υπάλ­λη­λος του Δήμου Ρόδου έδινε οδηγίες προς τους πεζούς: «απο­φύ­γετε αυτό το σημείο, γλιστρά». Η έντονη βρο­χό­πτωση της περα­σμέ­νης νύχτας (Τρίτη προς Τετάρτη), έβγαλε στην επι­φά­νεια όλα εκείνα που κρύ­βο­νται κάτω από τους όμορφα πλα­κο­στρω­μέ­νους δρόμους. Βοθρο­λύ­ματα και λάδια έγιναν ένα και βγήκαν στην επι­φά­νεια για να μαρ­τυ­ρή­σουν την πλήρη αδια­φο­ρία που έχει ποτίσει μεγάλο αριθμό των κατοί­κων αυτού του τόπου.

Βέβαια, η κινη­το­ποί­ηση των ανθρώ­πων του Δήμου, της ΕΤΑΙΠΡΟΦΥΚΑ και των κατα­στη­μα­ταρ­χών, υπήρξε άμεση και από νωρίς όλοι μαζί προ­σπα­θού­σαν να «διώξουν» τη βρωμιά και να καθα­ρί­σουν τα πει­στή­ρια του διαρ­κούς εγκλή­μα­τος. Όπως φαί­νε­ται και από τις φωτο­γρα­φίες της «δημο­κρα­τι­κής», η ανάγκη απο­κα­τά­στα­σης της καθα­ριό­τη­τας, κινη­το­ποί­ησε τους πάντες. Ολοι με λάστιχα και σκούπες ρίχθη­καν στη δουλειά και στις 11.00 το πρωί η «βιτρίνα» ήταν ξανά καθαρή και καλο­γυα­λι­σμένη. Εκείνο που, όμως δεν ήταν δυνατόν να καθα­ρι­στεί ήταν η βρωμιά μέσα στο λιμάνι της «Κολόνας». Εκεί κατα­λή­γουν οι περισ­σό­τε­ροι από τους αγωγούς όμβριων υδάτων και εκεί από το πρωί επέπλεε η ντροπή της Ρόδου, ακριβώς δίπλα στα πανά­κριβα σκάφη ανα­ψυ­χής.

Τα σκάφη με τους ιδιο­κτή­τες, που η τοπική κοι­νω­νία προ­σπα­θεί να πείσει για την πολυ­τέ­λεια, που συνο­δεύει τον τόπο.

Υπάρ­χουν πολλές περιο­χές σε ολό­κληρο τον κόσμο που ξεκί­νη­σαν με τις καλύ­τε­ρες προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να γίνουν κορυ­φαίοι του­ρι­στι­κοί προ­ο­ρι­σμοί και τελικώς κατέ­λη­ξαν να είναι ψαρο­χώ­ρια. Στην εξέλιξη αυτή δεν έφται­ξαν οι του­ρί­στες, αλλά οι ίδιοι οι κάτοι­κοι των τόπων αυτών· Εκείνοι που με τη συμπε­ρι­φορά τους και την αδια­φο­ρία τους κατέ­στρε­ψαν ό,τι η φύση και η ιστορία τους έδωσε απλό­χερα. Η Ρόδος γιατί να απο­τε­λέ­σει την εξαί­ρεση; Ο ρους των γεγο­νό­των ακο­λου­θεί ακριβώς την ίδια πορεία.

Το πρό­βλημα βρί­σκε­ται στην αδυ­να­μία να εντο­πι­στούν όλοι οι υπαί­τιοι. Καμία δημο­τική αρχή μέχρι σήμερα δεν επέτυχε να δώσει λύση. Κατά καιρούς οι αρμό­διοι δήλωναν ότι θα ξεκι­νή­σουν ελέγ­χους από σπίτι σε σπίτι, από επι­χεί­ρηση σε επι­χεί­ρηση για να βρεθούν εκείνοι που παρα­νό­μως συνέ­δε­σαν το δίκτυο της απο­χέ­τευ­σης βοθρο­λυ­μά­των, με το δίκτυο απο­χέ­τευ­σης των νερών της βροχής.

Αυτό δεν έγινε μέχρι σήμερα. Δεν έγινε καν ένας επα­να­λη­πτι­κός έλεγχος σε όλα τα εστια­τό­ρια προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί, ποιοι είναι εκείνοι που έχουν εγκα­τα­στή­σει λιπο­συλ­λέ­κτες και ποιοι εξα­κο­λου­θούν να λει­τουρ­γούν παρά­νομα. Ποιοι είναι εκείνοι, που ενώ έχουν άδεια ανα­ψυ­κτη­ρίου (με άδεια που απαιτεί μία λάντζα, χωρίς λιπο­συλ­λέ­κτη), πωλούν και μαγει­ρε­μένα εδέ­σματα (που απαιτεί την πλήρωση αυστη­ρών προ­δια­γρα­φών για την έκδοση άδειας λει­τουρ­γίας).

Ακόμα πιο μεγάλο πρό­βλημα και μάλιστα χωρίς να υπάρχει προ­ο­πτική επί­λυ­σης, είναι η κακή μας νοο­τρο­πία: «αφού το κάνουν όλοι, γιατί να μην το κάνω κι εγώ;». Αυτή η νοο­τρο­πία δεν αλλάζει, ούτε και υπάρχει σήμερα μάθημα στο σχολείο που να διδά­σκει τρόπους απέ­να­ντι στην κοι­νω­νία και στο περι­βάλ­λον. Αυτό είναι μάθημα που διδά­σκε­ται μέσα στην οικο­γέ­νεια κι όταν η οικο­γέ­νεια έχει μάθει να επι­βα­ρύ­νει, αυτή την αδια­φο­ρία μετα­λα­μπα­δεύει ως τρόπο ζωής και στα παιδιά. Το πρό­βλημα της κακής νοο­τρο­πίας δεν είναι μόνο ροδί­τικο, αλλά είναι πανελ­λή­νιο, είναι παγκό­σμιο και αυτό φαί­νε­ται στον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος ο πλα­νή­της αντιδρά, δίνο­ντας το πρόσωπο της οργής του στον καιρό που με τη σειρά του γίνεται όλο και πιο άγριος. Τα δύσκολα έρχο­νται στα επόμενα χρόνια και αυτό δεν υπάρχει επι­στή­μο­νας που να μπορεί να το δια­ψεύ­σει.

Το έγκλημα που έχει συμβεί στην Παλιά Πόλη της Ρόδου είναι «δολο­φο­νικό» και θα ζωντα­νεύει κάθε χρόνο, στις αρχές του φθι­νο­πώ­ρου, με τα πρω­το­βρό­χια που πάντα θα βγάζουν στην επι­φά­νεια εκείνα που κρύ­βο­νται κάτω από τα βοτσα­λωτά σοκάκια· Εκείνα που σ’ όλη τη διάρ­κεια του καλο­και­ριού συνο­δεύ­ουν με τις οσμές τους την του­ρι­στική ανά­πτυξη του τόπου.