Βασίλης Περίδης, πρόεδρος Δ.Σ.Ρ.: «Η θέση του πρόεδρου του ΔΣΡ είναι τιμητική και θέση προσφοράς»

«Η θέση του πρό­ε­δρου του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου δεν είναι αμοι­βό­με­νη. Είναι τι­μη­τι­κή και θέση προ­σφο­ράς. Απαι­τεί πολύ χρόνο, ερ­γα­σία και θυ­σί­ες».

Αυτό επι­ση­μαί­νει με­τα­ξύ άλλων σε συ­νέ­ντευ­ξή του προς τη “δ” ο πρό­ε­δρος του ΔΣΡ κ. Βα­σί­λης Πε­ρί­δης, ξε­κα­θα­ρί­ζο­ντας τους λό­γους για τους οποί­ους δεν θα είναι ξανά υπο­ψή­φιος για τη θέση του προ­έ­δρου –πέραν του θε­σμι­κού κω­λύ­μα­τος.

Επί­σης μι­λά­ει για τη λει­τουρ­γία του Κτη­μα­το­λο­γί­ου, λέ­γο­ντας πως ακόμη δεν έχει βρει τον πλήρη βη­μα­τι­σμό του και πα­ρου­σιά­ζο­νται αρ­κε­τά προ­βλή­μα­τα στη δια­δι­κα­σία με­τά­πτω­σης του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου στο Ελ­λη­νι­κό Κτη­μα­το­λό­γιο.

Σχε­τι­κά με το κτη­ρια­κό πρό­βλη­μα που πα­ρα­μέ­νει άλυτο εδώ και χρό­νια, ο κ. Πε­ρί­δης δη­λώ­νει πως είναι γνω­στό ότι το υπάρ­χον Δι­κα­στι­κό Μέ­γα­ρο δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στις σύγ­χρο­νες ανά­γκες και κα­τα­βάλ­λο­νται συ­νε­χείς προ­σπά­θειες για εξεύ­ρε­ση (συ­νο­λι­κής) λύσης, ενώ, η ιδέα ανέ­γερ­σης νέου δι­κα­στι­κού με­γά­ρου έχει απο­μα­κρυν­θεί προς το παρόν, λόγω ελ­λεί­ψε­ως κα­ταλ­λή­λου οι­κο­πέ­δου και πόρων για την ανέ­γερ­σή του.

• Κύριε Πε­ρί­δη, βρι­σκό­μα­στε ήδη στον Αύ­γου­στο και θα ήθελα να ξε­κι­νή­σου­με από τη λει­τουρ­γία του Κτη­μα­το­λο­γί­ου στη Ρόδο. Θυ­μό­μα­στε τις δη­λώ­σεις και εξαγ­γε­λί­ες του (τότε υφυ­πουρ­γού Ψη­φια­κής Δια­κυ­βέρ­νη­σης) κ. Κυ­ρα­νά­κη, όταν μας είχε επι­σκε­φτεί στις αρχές του έτους.

Το Κτη­μα­το­λό­γιο απο­τε­λεί βα­σι­κό μοχλό ανά­πτυ­ξης του νη­σιού μας και η ομαλή λει­τουρ­γία του απο­τε­λεί εγ­γύ­η­ση για την ασφά­λεια των συ­ναλ­λα­γών. Η έντα­ξη του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου στον Φορέα ΕΛ­ΛΗ­ΝΙ­ΚΟ ΚΤΗ­ΜΑ­ΤΟ­ΛΟ­ΓΙΟ ήταν υπο­χρέ­ω­ση της χώρας προς την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση και επι­βε­βλη­μέ­νη λόγω της δυ­να­τό­τη­τας συγ­χρη­μα­το­δό­τη­σης του εκ­συγ­χρο­νι­σμού και της ψη­φιο­ποί­η­σής του από το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης και Αν­θε­κτι­κό­τη­τας στο πλαί­σιο προ­γράμ­μα­τος εκ­συγ­χρο­νι­σμού όλων των Κτη­μα­το­λο­γί­ων της χώρας, συ­νο­λι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 79.670.000 ευρώ. Δυ­στυ­χώς παρά την πρό­σλη­ψη με­γά­λου αριθ­μού νέων υπαλ­λή­λων και τη σύ­να­ψη προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης με­τα­ξύ του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου και του Φορέα, με την οποία μπο­ρούν να απα­σχο­λη­θούν στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου 31 δι­κη­γό­ροι για την κα­τα­χώ­ρη­ση των εκ­κρε­μών πρά­ξε­ων, τα απο­τε­λέ­σμα­τα δεν ήταν τα ανα­με­νό­με­να. Ο συ­ντο­νι­σμός της λει­τουρ­γί­ας της Υπη­ρε­σί­ας και η αξιο­ποί­η­ση του προ­σω­πι­κού δεν είναι ικα­νο­ποι­η­τι­κός, η πλατ­φόρ­μα δεν είναι πάντα λει­τουρ­γι­κή, ούτε πλή­ρως εναρ­μο­νι­σμέ­νη με τα δε­δο­μέ­να λει­τουρ­γί­ας του, ο χρό­νος κα­τα­χώ­ρη­σης των πρά­ξε­ων και χο­ρή­γη­σης πι­στο­ποι­η­τι­κών πα­ρα­μέ­νει με­γά­λος, ενώ έχουν προ­κύ­ψει νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα για την έντα­ξη του πα­λιού στο νέο σύ­στη­μα, τα οποία δεν έχουν επι­λυ­θεί, διότι δεν έχουν προ­βλε­φθεί ανά­λο­γες με­τα­βα­τι­κές δια­τά­ξεις και δια­δι­κα­σί­ες προ­σαρ­μο­γής. Αυτά έχουν ως απο­τέ­λε­σμα να δυ­σχε­ραί­νε­ται το έργο με­τά­πτω­σης του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου στο ΕΛ­ΛΗ­ΝΙ­ΚΟ ΚΤΗ­ΜΑ­ΤΟ­ΛΟ­ΓΙΟ, να κα­θυ­στε­ρεί η κα­τα­χώ­ρη­ση των πρά­ξε­ων, των με­τα­βι­βά­σε­ων και των συμ­βο­λαί­ων και γε­νι­κά να τα­λαι­πω­ρού­νται οι συ­ναλ­λασ­σό­με­νοι. Ο Δι­κη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος, οι συμ­βο­λαιο­γρά­φοι, το ΤΕΕ και οι το­πο­γρά­φοι μη­χα­νι­κοί σε συ­νερ­γα­σία με το προ­σω­πι­κό προ­σπα­θούν να βοη­θή­σουν στην εξεύ­ρε­ση λύ­σε­ων. Για τον σκοπό αυτό έχου­με ετοι­μά­σει ένα κοινό υπό­μνη­μα με τις θέ­σεις, τις πα­ρα­τη­ρή­σεις μας για τα προ­βλή­μα­τα που έχουν ανα­κύ­ψει, το οποίο σύ­ντο­μα μαζί με προ­τά­σεις και λύ­σεις θα κοι­νο­ποι­ή­σου­με προς όλους τους αρ­μό­διους, επι­διώ­κο­ντας νο­μο­θε­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις για τη διευ­θέ­τη­σή τους. Η προ­σπά­θειά μας για τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό του Κτη­μα­το­λο­γί­ου είναι συ­νε­χής. Δεν εφη­συ­χά­ζου­με ως Σύλ­λο­γος και εί­μα­στε στη διά­θε­ση των αρ­μο­δί­ων για κάθε μορ­φής συ­νερ­γα­σία και συν­δρο­μή.

• Σχε­τι­κά με το παλιό κτή­ριο του Κτη­μα­το­λο­γί­ου, έχει ση­μειω­θεί κά­ποια πρό­ο­δος;

Οι συ­νε­χείς προ­σπά­θειες και επα­φές του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου, του προ­έ­δρου Εφε­τών και της πρό­ε­δρου του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου με το Υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης για την αξιο­ποί­η­ση του κτη­ρί­ου μέχρι σή­με­ρα απέ­βη­σαν άκαρ­πες. Ζη­τή­σα­με τη με­τα­φο­ρά των Διοι­κη­τι­κών Δι­κα­στη­ρί­ων σε αυτό και μέ­ρους των Υπη­ρε­σιών και του Αρ­χεί­ου των Δι­κα­στη­ρί­ων. Παρά το γε­γο­νός ότι το Υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης δα­πά­νη­σε πε­ρί­που εξα­κό­σιες χι­λιά­δες (600.000) για την απο­κα­τά­στα­σή του και η Πε­ρι­φε­ρεια­κή Αρχή ανα­καί­νι­σε με τον κα­λύ­τε­ρο τρόπο και πα­ρέ­δω­σε το έργο έγκαι­ρα πε­ρί­που πριν από τέσ­σε­ρα (4) χρό­νια(!!), έκτο­τε αυτό πα­ρα­μέ­νει άδειο, ανα­ξιο­ποί­η­το, πα­ρα­δο­μέ­νο στην αδια­φο­ρία των αρ­μο­δί­ων. Μά­λι­στα πριν λίγο καιρό δη­μο­σιεύ­τη­κε στον το­πι­κό τύπο, ότι είχαν ει­σέλ­θει και το χρη­σι­μο­ποιού­σαν πρό­σφυ­γες και οι­κο­νο­μι­κοί με­τα­νά­στες για κά­ποιο διά­στη­μα προ­κα­λώ­ντας κα­τα­στρο­φές. Οι υπο­σχέ­σεις των αρ­μο­δί­ων πα­ρα­μέ­νουν μέχρι σή­με­ρα ανεκ­πλή­ρω­τες. Ως Δι­κη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος θα συ­νε­χί­σου­με τις προ­σπά­θειες για την αξιο­ποί­η­σή του, αφε­νός για να απο­συμ­φο­ρη­θεί ο χώρος των Δι­κα­στη­ρί­ων, αφε­τέ­ρου για να με­τα­φερ­θεί εκεί το Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο. Δεν μπο­ρεί το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο να πλη­ρώ­νει ενοί­κιο για το Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο, να επι­βα­ρύ­νο­νται οι Έλ­λη­νες φο­ρο­λο­γού­με­νοι, και το κτή­ριο του πα­λιού Κτη­μα­το­λο­γί­ου να είναι άδειο.

• Με το κτη­ρια­κό γε­νι­κό­τε­ρα, τι γί­νε­ται; Πα­ρα­μέ­νει σε εκ­κρε­μό­τη­τα εδώ και χρό­νια.

Είναι γνω­στό ότι το υπάρ­χον Δι­κα­στι­κό Μέ­γα­ρο δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στις σύγ­χρο­νες ανά­γκες. Η ει­κό­να του με προ­στα­τευ­τι­κή πε­ρί­φρα­ξη από συρ­μα­τό­πλεγ­μα γύρω από το κτή­ριο, με γυμνά σκου­ρια­σμέ­να σί­δε­ρα να εξέ­χουν στην οροφή του και σο­βά­δες να πέ­φτουν είναι τρι­το­κο­σμι­κή, προ­σβάλ­λει την ει­κό­να του νη­σιού μας σε χι­λιά­δες επι­σκέ­πτες Έλ­λη­νες και αλ­λο­δα­πούς, ενώ δεί­χνει τον κίν­δυ­νο για την ασφά­λεια όλων μας. Το κτή­ριο έχει αφε­θεί στη φθορά του χρό­νου, διότι δεν έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί οι απα­ραί­τη­τες ερ­γα­σί­ες συ­ντή­ρη­σης εδώ και πολλά χρό­νια. Ο Δι­κη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου έχει προ­βεί σε μία σειρά πα­ρεμ­βά­σε­ων και επα­φών για το κτη­ρια­κό πρό­βλη­μα. Σε συ­νεν­νό­η­ση με τον πρό­ε­δρο Εφε­τών και σε συ­νερ­γα­σία με την Πε­ρι­φέ­ρεια και το Υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης έχει προ­χω­ρή­σει με­λέ­τη για την απο­κα­τά­στα­ση του, προ­κει­μέ­νου στη συ­νέ­χεια να γίνει η επι­λο­γή του φορέα που θα χρη­μα­το­δο­τή­σει το έργο. Επει­δή, όμως το κό­στος θα είναι με­γά­λο πρέ­πει να γίνει είτε από τον κρα­τι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, εφό­σον οι συν­θή­κες το ευ­νο­ή­σουν, είτε από ευ­ρω­παϊ­κούς πό­ρους, είτε από πό­ρους του Τα­μεί­ου Χρη­μα­το­δό­τη­σης Δι­κα­στι­κών Κτη­ρί­ων. Ανα­μέ­νου­με τη συ­νέ­χι­ση των ενερ­γειών των υπη­ρε­σιών.

• Το εν­δε­χό­με­νο της ανέ­γερ­σης νέου κτη­ρί­ου, υπάρ­χει ακόμη στο τρα­πέ­ζι;

Η ιδέα ανέ­γερ­σης νέου δι­κα­στι­κού με­γά­ρου έχει απο­μα­κρυν­θεί προς το παρόν, λόγω ελ­λεί­ψε­ως κα­ταλ­λή­λου οι­κο­πέ­δου και πόρων για την ανέ­γερ­σή του.

• Θα διεκ­δι­κή­σε­τε και πάλι, τη θέση του προ­έ­δρου του ΔΣΡ;

Είμαι μέλος του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου τα τε­λευ­ταία 24 χρό­νια, επί 7 συ­νε­χό­με­νες θη­τεί­ες. Διε­τέ­λε­σα γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας, τα­μί­ας, 3 φορές αντι­πρό­ε­δρος και δύο φορές πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου. Η θέση του πρό­ε­δρου του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου δεν είναι αμοι­βό­με­νη. Είναι τι­μη­τι­κή και θέση προ­σφο­ράς. Απαι­τεί πολύ χρόνο, ερ­γα­σία και θυ­σί­ες. Ανε­ξάρ­τη­τα από το γε­γο­νός, ότι πλέον δεν μπορώ να είμαι ξανά υπο­ψή­φιος για πρό­ε­δρος, αφού ο νόμος δεν επι­τρέ­πει να είναι κα­νείς πρό­ε­δρος για τον Σύλ­λο­γό μας πε­ρισ­σό­τε­ρες από δύο συ­νε­χό­με­νες θη­τεί­ες, ακόμα και αν αλ­λά­ξει αυτό το νο­μι­κό κα­θε­στώς με την ανα­με­νό­με­νη τρο­πο­ποί­η­ση του Κώ­δι­κα Δι­κη­γό­ρων, δεν θα είμαι πάλι υπο­ψή­φιος. Πρέ­πει να ξέρει κά­ποιος πότε πρέ­πει να απο­χω­ρεί, ώστε να δί­νε­ται η ευ­και­ρία και σε άλ­λους συ­να­δέλ­φους να προ­σφέ­ρουν. Ευ­χα­ρι­στώ όλους τους συ­να­δέλ­φους μου για τη συ­νε­χή στή­ρι­ξη, την τιμή και την εμπι­στο­σύ­νη που επέ­δει­ξαν προς το πρό­σω­πό μου όλα αυτά τα χρό­νια και ελ­πί­ζω να την αντα­πέ­δω­σα στο ελά­χι­στο.