ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τζιχαντιστική τρομοκρατία: Η Δύση μπροστά σε νέα πραγματικότητα

news room 5 λεπτά ανάγνωση
επίθεση

Τα πολυαί­μα­κτα τρο­μο­κρα­τικά πλήγ­ματα στη Βαρ­κε­λώνη και το Καμπρίλς απο­κα­λύ­πτουν την πραγ­μα­τι­κό­τητα που βιώνει περιο­δικά η Δύση τα τελευ­ταία χρόνια, ως στόχος των φανα­τι­κών ισλα­μι­στών. Ορι­σμέ­νοι ισλα­μι­στές ιδε­ο­λό­γοι, όπως ο Αμπ­ντάλα Γιού­σουφ Αζάμ, έχουν δια­κη­ρύ­ξει την επέ­κταση του ιερού πολέμου στα εδάφη της Δύσης και δικαιο­λο­γούν και τη βία ενα­ντίον των αμάχων.

Στο Κοράνι, το ιερό βιβλίο του Ισλάμ, υπάρ­χουν εδάφια που σαφώς δικαιο­λο­γούν την βία ενα­ντίον των απίστων. Για παρά­δειγμα στο εδάφιο 9:5 δια­βά­ζει κανείς:

«όταν θα έχουν περάσει οι αγια­σμέ­νοι μήνες, σκότωσε τους ειδω­λο­λά­τρες όπου μπορείς να τους συνα­ντή­σεις, αιχ­μα­λώ­τισε, ή πολιόρ­κησέ τους». Ή ακόμη στο κεφά­λαιο 9:123 όπου τονί­ζε­ται «πολέ­μησε τους απί­στους που είναι δίπλα σου και κάνε τους να νοιώ­σουν τη σκλη­ρό­τητά σου».

Αλλά δεν είναι μόνο το Κοράνι που δικαιο­λο­γεί τη βία. Ακόμη και η Βίβλος είναι γεμάτη από επει­σό­δια απί­στευ­της ωμό­τη­τας και κραυγές φανα­τι­σμού, ιδίως δε στην Παλαιά Διαθήκη. Η μόνη μεταξύ τους διαφορά έγκει­ται στο ότι οι χρι­στια­νοί πιστεύ­ουν πως εκείνες οι επι­κλή­σεις στη βία έχουν καταρ­γη­θεί στην πράξη, ή πλέον δεν είναι συμ­βα­τές με τον σύγ­χρονο κόσμο και τις αξίες του, ενώ αντί­θετα υπάρχει μία μειο­νό­τητα από μου­σουλ­μά­νους που θεωρούν ότι οι κορα­νι­κές προ­τρο­πές εξα­κο­λου­θούν να ισχύουν.

Τη θεωρία του ιερού πολέμου, ή ‘τζιχάντ’, υπε­ρα­σπί­σθη­καν πολλοί μου­σουλ­μά­νοι σοφοί κατά τις πρώτες δεκα­ε­τίες της ίδρυσής της θρη­σκείας τον 7ο και 8ο αιώνα. Οι θεω­ρη­τι­κοί αυτοί διέ­πλα­σαν το δόγμα του ‘τζιχάντ’ ως διαρ­κούς πολέμου κατά των απίστων. Ο δε αριθμός των ανα­φο­ρών που απο­δί­δο­νται στον προφήτη Μωάμεθ για τον ιερό πόλεμο είναι αμέ­τρη­τες.

Σύγ­χρο­νοι θεω­ρη­τι­κοί του τζιχάντ, όπως ο Αιγύ­πτιος Σαγίντ Κούτμπ, που εκτε­λέ­σθηκε στο Κάιρο το 1966 από τον Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ, προ­σέγ­γι­σαν στο βάθος του το θέμα του ιερού πολέμου. Ωστόσο, σε καμμία περί­πτωση δεν δια­κη­ρύσ­σει ο Κουτμπ ότι αυτός πρέπει να στρέ­φε­ται κατά αθώων. Κάτι που όμως εφαρ­μό­ζε­ται στην πράξη πολλές δεκα­ε­τίες αργό­τερα, όταν οι κατο­πι­νοί εξη­γη­τές του τζιχάντ θεωρούν τους απλούς πολίτες ως συνερ­γούς των δυτικών κυβερ­νή­σεων που μάχο­νται το Ισλάμ.

Μία πιο ριζο­σπα­στική εκδοχή της ανά­γνω­σης του τζιχάντ γνώρισε μεγάλη διάδοση μέσα από τα κηρύγ­ματα του Αμπ­ντάλα Γιου­σούφ Αζάμ (1941-89) ενός Παλαι­στί­νιου που κατέ­φυγε στην Ιορ­δα­νία μετά τον πόλεμο του 1967 με το Ισραήλ και υπε­ρα­σπί­σθηκε το δόγμα του ιερού πολέμου κατά των απίστων πολύ πιο φανα­τικά από τον Κουτμπ.

Κατ’ ουσίαν ο Αζάμ, που υπήρξε ένας από τους συνι­δρυ­τές της Αλ Κάιντα, θεω­ρεί­ται πρό­δρο­μος της έννοιας της «σύγκρου­σης των πολι­τι­σμών», μία θεωρία που θα γνω­ρί­σει κατόπιν μεγάλη δημο­φι­λία και στη Δύση. Ο Αζάμ υπο­στή­ριζε τον γενι­κευ­μένο και σε όλα τα μέτωπα πόλεμο κατά των κοσμι­κών κυβερ­νή­σεων και των Δυτικών, και τα διδάγ­ματά του αυτά επη­ρέ­α­σαν άμεσα και βαθιά τον Οσάμα Μπιν Λάντεν.

Μάλιστα, ο Αϊμάν αλ Ζαουά­χρι, υπαρ­χη­γός του Μπιν Λάντεν, στο βιβλίο του «Ιππότες κάτω από τη σημαία του προφήτη» μιλά για έναν «εσω­τε­ρικό εχθρό», που ενσαρ­κώ­νε­ται στα άπιστα αραβικά καθε­στώτα, αλλά και για έναν «εσω­τε­ρικό εχθρό», που είναι η Δύση.

Ο Ζαουά­χρι προει­δο­ποιεί πως όσοι μου­σουλ­μά­νοι απο­δέ­χο­νται την ηγε­μο­νία της Δύσης και τους μηχα­νι­σμούς κυριαρ­χίας της, όπως είναι η δημο­κρα­τία, αξίζουν να πεθά­νουν. Επίσης μιλά για έναν διαρκή τζιχάντ κατά της Δύσης κι ενα­ντίον των Χριστιανο-Ιουδαίων σταυ­ρο­φό­ρων, που θέλουν να εκμη­δε­νί­σουν το Ισλάμ.

Στα χρόνια που ακο­λού­θη­σαν τον θάνατο του Αζάμ, που ανα­γνω­ρί­ζε­ται ως ο πατέρας του παγκό­σμιου τζιχάντ, ο πόλεμος κατά των απίστων απέ­κτησε περισ­σό­τε­ρους πιστούς κι ένταση.Ο Αζάμ κήρυττε υπέρ ενός Ισλάμ του ιερού πολέμου, που θα αρνεί­ται τον διάλογο και τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους μη μου­σουλ­μά­νους και υπο­στή­ριζε πως οι μου­σουλ­μά­νοι που απο­δέ­χο­νται τον συμ­βι­βα­σμό απο­τε­λούν εχθρούς του αλη­θι­νού Ισλάμ. Ο ίδιος δικαιο­λο­γούσε ανοικτά τη θανά­τωση των μη μου­σουλ­μά­νων, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και γυναι­κών και παιδιών, όταν θεω­ρεί­ται πως δεν υπάρχει άλλη εναλ­λα­κτική λύση.

Θεω­ρεί­ται δε ιδρυτής του γενι­κευ­μέ­νου τζιχάντ, καθώς έως τότε όποιος ιερός πόλεμος διε­ξα­γό­ταν εγγρα­φό­ταν απο­κλει­στικά στο πλαίσιο των εθνι­κο­α­πε­λευ­θε­ρω­τι­κών, ή επα­να­στα­τι­κών, αγώνων των μου­σουλ­μά­νων.Ο ίδιος έθεσε σε εφαρ­μογή τη θεωρία του στο Αφγα­νι­στάν, στρα­το­λο­γώ­ντας τζι­χα­ντι­στές από όλον τον πλανήτη για να πολε­μή­σουν τη Σοβιε­τική Ένωση, φέρ­νο­ντας στο πεδίο της μάχης και τον φίλο και μαθητή του Οσάμα Μπιν Λάντεν. Το 1989, όταν οι Σοβιε­τι­κοί απο­σύρ­θη­καν από το Αφγα­νι­στάν, ίδρυσε την Αλ Κάιντα, αλλά λίγο κατόπιν δολο­φο­νή­θηκε στο Πακι­στάν με παγι­δευ­μένο με εκρη­κτικά αυτο­κί­νητο. Η εξό­ντωση του Αζάμ απο­δί­δε­ται στη CIA και τη Μοσάντ, χωρίς μέχρι σήμερα να έχουν υπάρξει σαφείς απο­δεί­ξεις γι’ αυτό.

Ο Αζάμ ασπά­σθηκε τη θεωρία του Κουτμπ όταν δια­κή­ρυττε τη δημιουρ­γία ‘πρωτοποριών’, ή μικρών πυρήνων αλη­θι­νών μου­σουλ­μά­νων, που θα συγκρο­τού­νταν αρχικά σε στέρεες βάσεις μέσα στις μου­σουλ­μα­νι­κές χώρες και θα επέ­κτει­ναν τη δράση τους σε όλα τα στρώ­ματα της κοι­νω­νίας αρχικά, και κατόπιν σε όλον τον πλανήτη. Αυτές οι πρω­το­πο­ρίες θα είχαν απο­στολή τους να φέρουν εις πέρας τον ιερό πόλεμο και να μετα­φέ­ρουν το Ισλάμ όσο ταχύ­τερα γίνεται μέσω του τζιχάντ στις περιο­χές εκείνες που ήκμαζε το Ισλάμ κατά το παρελ­θόν, όπως στην προ­κει­μένη περί­πτωση στην Ιβηρική Χερ­σό­νησο με το κράτος του Αλ Αντα­λούς.

Το έργο του Αζάμ έχει δια­δο­θεί στα τέσσερα σημεία της Γής, μολο­νότι στη Βρε­τα­νία οι αρχές έκλει­σαν τον εκδο­τικό οίκο που τύπωνε τα βιβλία του έπειτα από τις επι­θέ­σεις της 11ης Σεπτεμ­βρίου 2001. Ένα από τα επι­τεύγ­ματά του ήταν ότι πήγε ακόμη μακρύ­τερα τη μέχρι τότε ρητο­ρεία για τον ιερό πόλεμο, την οποία ο ίδιος συν­δύ­ασε στην πράξη με τα όπλα, κάνο­ντας έναν πραγ­μα­τικό τζιχάντ. Όπως γράφει ο ίδιος ο Αζάμ, μία ώρα ιερού πολέμου έχει μεγα­λύ­τερη αξία από 70 χρόνια προ­σευ­χής και πως επίσης ο ιερός πόλεμος είναι μία ιερή υπο­χρέ­ωση όλων των μου­σουλ­μά­νων, ιδίως εκείνων που ήδη ζουν σε μου­σουλ­μα­νικά εδάφη και όπου έχουν διεισ­δύ­σει οι Δυτικοί.

Πηγή: El Publico

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.