Liberation:«Μια Ευρώπη χωρίς ψυχή οδήγησε σε Brexit»

Δεν είναι δύ­σκο­λο να το εξη­γή­σεις: Μια Ευ­ρώ­πη χωρίς ψυχή, χωρίς κοινό σχέ­διο, χωρίς αντί­δρα­ση στην προ­σφυ­γι­κή κρίση και χωρίς σχέ­διο δρά­σης για την έξοδο από την κρίση. Ηταν μια αρ­νη­τι­κή ψήφος; Οχι, Υψη­λο­τά­τη ήταν μια λαϊκή επα­νά­στα­ση. Το τε­λι­κό απο­τέ­λε­σμα ήταν αντί­θε­το με τις προει­δο­ποι­ή­σεις της οι­κο­νο­μι­κής ελίτ, του ακα­δη­μαϊ­κού κό­σμου, των πο­λι­τι­κών. Οι Βρε­τα­νοί ψή­φι­σαν υπέρ της απο­χώ­ρη­σής τους από την ΕΕ.

Κα­νείς εκτός από τους εθνι­κι­στές δεν μπο­ρεί να είναι ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από αυτό το απο­τέ­λε­σμα. Οι δυ­νά­μεις της Οι δυ­νά­μεις της δια­φά­νειας, της ανταλ­λα­γής και της ανο­χής δέ­χτη­καν ισχυ­ρό ρά­πι­σμα από τους τους υπο­στη­ρι­κτές της δυ­σπι­στία. Ο φόβος των αλ­λο­δα­πών, που μο­λύ­νει και τις πιο δη­μο­κρα­τι­κές από­ψεις έπαι­ξε ένα ση­μα­ντι­κό ρόλο σε αυτό το απο­τέ­λε­σμα. Οι Βρε­τα­νοί άν­θρω­ποι έχουν μι­λή­σει: είναι οι μόνοι που απο­φα­σί­ζουν. Γύ­ρι­σαν την πλάτη τους σε αυτήν την ου­το­πία του μισού αιώνα, μιας ηπεί­ρου που συ­γκέ­ντρω­σε μια δύ­να­μη προ­στα­σί­ας και συ­νερ­γα­σί­ας, η οποία παί­ζει το ρόλο της στην πα­γκό­σμια σκηνή.

Δεν υπάρ­χει αμ­φι­βο­λία ότι το Brexit την βρήκε λι­γό­τε­ρο ισχυ­ρή και, τε­λι­κά, λι­γό­τε­ρο ευ­η­με­ρού­σα. Δεν υπάρ­χει αμ­φι­βο­λία ότι ο πο­λι­τι­κός σει­σμός που προ­κα­λεί­ται από αυτή την ψη­φο­φο­ρία δεν πάει πολύ πιο πέρα από μια αλ­λα­γή πρω­θυ­πουρ­γού – ο εκ­κε­ντρι­κός Τζόν­σον λο­γι­κά θα αντι­κα­τα­στή­σει τον Κά­με­ρον.

Για την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, η ήττα προ­κα­λεί τσού­ξι­μο. Η Επι­τρο­πή, η Κε­ντρι­κή Τρά­πε­ζα, κυ­βερ­νή­σεις, κόμ­μα­τα, όλη η ήπει­ρος έχει λο­γι­κή και ανοι­χτά μυαλά έχουν όμορ­φα πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται προει­δο­ποι­ή­σεις, απει­λές και με­ρι­κές φορές, τί­πο­τα δεν λει­τούρ­γη­σε. Είναι πι­θα­νό ότι αυτό ευ­πρε­πή ομο­φω­νί­ας έχει παί­ξει για Brexit εξορ­γι­στι­κή απορ­ρί­πτο­ντας αυ­τούς που ανα­φέ­ρο­νται πα­ρα­πά­νω.

Δύ­σκο­λο να προ­βλε­φθεί, αυτή η προ­σβο­λή δεν είναι δύ­σκο­λο να εξη­γη­θεί: μια Ευ­ρώ­πη χωρίς ψυχή, χωρίς ένα κοινό σχέ­διο χωρίς ευα­νά­γνω­στη αντί­δρα­ση στην κρίση της με­τα­νά­στευ­σης, μια Ευ­ρώ­πη που δεν απο­τε­λε­σμα­τι­κό σχέ­διο για έξοδο από την ύφεση. Ο πα­λιός εθνι­κι­σμός με μια γλώσ­σα τόσο απλή και τόσο επι­κίν­δυ­νη, εμ­φα­νί­ζε­ται ελ­κυ­στι­κή για την ερ­γα­τι­κή τάξη, για όλους όσοι χτυ­πή­θη­καν από την πα­γκο­σμιο­ποί­η­ση.

Το με­γά­λο σχέ­διο μιας ενω­μέ­νης ηπεί­ρου, ενω­μέ­νης και ει­ρη­νι­κής δέ­χε­ται πλήγ­μα από την από­σχι­ση των με­γά­λων εθνών που το υπο­στή­ρι­ξαν Χωρίς τα­χεία και ενερ­γη­τι­κή αντί­δρα­ση, το Brexit εν­δε­χο­μέ­νως θα χρη­σι­μεύ­σει ως προη­γού­με­νο στις δυ­νά­μεις της απο­σύν­θε­σης ώστε να συ­νε­χί­σουν το έργο τους.

Η με­ταρ­ρύθ­μι­ση της Ένω­σης δεν είναι μια ευχή. Είναι μια κα­τη­γο­ρι­κή προ­στα­γή. Μετά την προει­δο­ποί­η­ση του βρε­τα­νι­κού λαού θα ανα­λά­βουν δράση οι πο­λι­τι­κοί ηγέ­τες, κυ­ρί­ως της Γαλ­λί­ας και της Γερ­μα­νί­ας; Υπο­χρε­ώ­νο­νται από τις ιστο­ρι­κές εξε­λί­ξεις. Το σπίτι έχει πάρει φωτιά. Η αδρά­νεια θα ήταν εγκλη­μα­τι­κή.