Η Δωδεκανήσια Πολιτικός Μηχανικός Χρυσάνθη Ίκουτα στο επίκεντρο της συζήτησης για τους οικισμούς κάτω των 2000 κατοίκων

Η διπλω­μα­τού­χος Πολι­τι­κός Μηχα­νι­κός Χρυ­σάνθη Ίκουτα, εκλεγ­μένο μέλος της Κεντρι­κής Αντι­προ­σω­πείας του Τεχνι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Ελλάδας (ΤΕΕ) για τα Δωδε­κά­νησα με τη ΔΗ.ΠΑ.Μ. , έδωσε δυνα­μικό παρών στην 3η Τακτική Συνε­δρί­αση που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στην Αθήνα, θέτο­ντας επί τάπητος το κρίσιμο θέμα του τρόπου οριο­θέ­τη­σης οικι­σμών κάτω των 2000 κατοί­κων. Η τοπο­θέ­τησή της, η οποία έλαβε χώρα την ημέρα της Γιορτής της Μητέρας – μια ημέρα με ιδιαί­τερη βαρύ­τητα για την ίδια, καθώς είναι μητέρα δύο παιδιών – ανέ­δειξε σοβαρές κοι­νω­νι­κές και πολε­ο­δο­μι­κές προ­κλή­σεις.

Η κ. Ίκουτα ξεκί­νησε την ομιλία της τονί­ζο­ντας ότι το νέο Προ­ε­δρικό Διά­ταγμα δημιουρ­γεί ένα κοι­νω­νικό πρό­βλημα. Όπως επε­σή­μανε, σε πρώτο επίπεδο, η προ­σέγ­γιση του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ) οδηγεί σε ένα νέο ρεύμα δια­φθο­ράς και παρα­νο­μίας, το οποίο συνε­πά­γε­ται κατά­χρηση εξου­σίας από υπαλ­λή­λους σε θέσεις ευθύνης. Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα, σύμφωνα με την ίδια, απο­τε­λεί το πρό­σφατο σκάν­δαλο στην Πολε­ο­δο­μία της Ρόδου, τον τόπο δρα­στη­ριο­ποί­η­σής της.

Σε δεύτερο επίπεδο, η κ. Ίκουτα υπο­γράμ­μισε ότι το νέο πλαίσιο οξύνει το ήδη υφι­στά­μενο στε­γα­στικό πρό­βλημα της χώρας, με ιδιαί­τερη ένταση στο Νότιο Αιγαίο και συγκε­κρι­μένα στη Ρόδο. Όπως ανέφερε, η Ρόδος είναι η μονα­δική περιοχή που παρου­σί­ασε αύξηση πλη­θυ­σμού σύμφωνα με την τελευ­ταία απο­γραφή, καθι­στώ­ντας το ζήτημα ακόμα πιο πιε­στικό.

Η τοπο­θέ­τηση της κ. Ίκουτα δεν περιο­ρί­στηκε στην ανά­δειξη των προ­βλη­μά­των, αλλά περι­λάμ­βανε και συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις για βιώ­σι­μες λύσεις:

1.     Ουσια­στι­κός Δημό­σιος Διά­λο­γος: Ζήτησε να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί ουσια­στι­κός δημό­σιος διά­λο­γος μεταξύ του Τεχνι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου – ως ο πλέον κατάλ­λη­λος επι­στη­μο­νι­κός σύμ­βου­λος του κράτους σε τέτοια θέματα – του ΣτΕ και του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας (ΥΠΕΝ). Στόχος είναι η δια­σφά­λιση μιας υγιούς συνερ­γα­σίας που θα οδη­γή­σει σε βιώ­σι­μες λύσεις, ιδίως για τις περιο­χές που “ακρο­βα­τούν” μεταξύ της ένταξης ή μη στα Τοπικά Πολε­ο­δο­μικά Σχεδία (ΤΠΣ) των οικι­σμών που ανα­μέ­νο­νται.

2.     Αποδοχή Επε­κτά­σεων Οικι­σμών με Κοι­νω­νικά Κρι­τή­ρια: Πρό­τεινε να γίνουν απο­δε­κτές από το ΣτΕ οι επε­κτά­σεις των οικι­σμών με ένταξη εντός ΤΠΣ της ζώνης Γ’, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη κοι­νω­νικά κρι­τή­ρια και όχι μόνο προ­στα­τευ­τικά. Η κ. Ίκουτα έθεσε εμφα­τικά το ερώτημα για το “πώς ακριβώς προ­στα­τεύει το ΣτΕ το δομη­μένο και αδόμητο περι­βάλ­λον της χώρας μας, όταν κηρύσ­σει ως περιο­χές δια­τή­ρη­σης τοπίου, σύμφωνα με το περι­φε­ρειακό χωρο­τα­ξικό πλαίσιο, εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νες εγκα­τα­στά­σεις λατο­μείων, όπως η περί­πτωση της περιο­χής Βρυσιάς στη Ρόδο, με αισθη­τική και οικο­λο­γική μόλυνση;”.

Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας την τοπο­θέ­τησή της, η κ. Ίκουτα τόνισε την ανα­γκαιό­τητα δρα­στη­ριο­ποί­η­σης του ΤΕΕ, κλεί­νο­ντας με την φράση: “Το θέμα κρί­νε­ται: ποιος τελικά θα κερ­δί­σει την κοινή γνώμη, το ΤΕΕ ή το ΣτΕ;”. Η δήλωσή της υπο­γραμ­μί­ζει τη σημασία του ρόλου του ΤΕΕ στην υπε­ρά­σπιση των δικαιω­μά­των των πολιτών και στην προ­ώ­θηση βιώ­σι­μων λύσεων για την πολε­ο­δο­μική ανά­πτυξη της χώρας.