Μήνυση ιδιοκτήτη βενζινάδικου κατά υπαλλήλων του για υπεξαίρεση χρημάτων

Τη διε­νέρ­γεια προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης για τη δια­πί­στωση τυχόν τελέ­σεως του αδι­κή­μα­τος της υπε­ξαί­ρε­σης από κοινού και από υπαί­τιους που χρη­σι­μο­ποί­η­σαν ιδιαί­τερα τεχνά­σματα προ­κά­λεσε μήνυση που υπέβαλε χθες ενώπιον του Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ο ιδιο­κτή­της πρα­τη­ρίου υγρών καυ­σί­μων στη Ρόδο κατά δύο υπαλ­λή­λων του.

Το πρα­τή­ριο λει­τουρ­γεί καθη­με­ρινά από το έτος 1962, έχοντας σταθερή πελα­τεία, καθ’ όλη την διάρ­κεια του έτους, καθόσον βρί­σκε­ται εντός του αστικού ιστού της πόλης της Ρόδου.

Με σύμβαση εξαρ­τη­μέ­νης εργα­σίας αορί­στου χρόνου, εργά­ζο­νταν στην επι­χεί­ρησή οι μηνυό­με­νοι, οι οποίοι ήταν επι­φορ­τι­σμέ­νοι από κοινού με την προ­μή­θεια των πελατών σε υγρά καύσιμα και ανα­λώ­σιμα, την είσπραξη του αντι­τί­μου και την τήρηση και παρά­δοση ταμείου στον ιδιο­κτήτη.

Ο πρώτος εργα­ζό­ταν στην επι­χεί­ρηση από το έτος 2012 και ο δεύ­τε­ρος από το έτος 2010. Τον δεύτερο μάλιστα είχε παντρέ­ψει ο πατέρας του μηνυτή και ήταν ανά­δο­χος του παιδιού του.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει ο μηνυτής οι εργα­ζό­με­νοι, είχαν την απο­κλει­στική επο­πτεία δια­τή­ρη­σης του ταμείου από κοινού και καθη­με­ρινά με το πέρας της λει­τουρ­γίας του κατα­στή­μα­τος του παρέ­δι­δαν το ταμείο και τις εισπρά­ξεις, σε μετρητά και σε απο­δεί­ξεις πλη­ρω­μής με πιστω­τική κάρτα, όπου άθροιζε τα παρα­πάνω ποσά (μετρητά και απο­δεί­ξεις) και τα συσχέ­τιζε με την ένδειξη της ταμεια­κής μηχανής (κωδικός Ζ), παρα­λαμ­βά­νο­ντας το ταμείο.

Εδώ και ένα χρόνο περίπου, παρα­τή­ρησε, ότι τα έσοδα της επι­χεί­ρη­σης, προ­ο­δευ­τικά μειώ­νο­νταν, παρά την σταθερή πελα­τεία. Η κατά­σταση αυτή συνε­χί­στηκε και την θερινή περίοδο όπου η πελα­τειακή κίνηση ήταν αυξη­μένη, με απο­τέ­λε­σμα να καθί­στα­ται η λει­τουρ­γία της μετά από πενήντα και πλέον έτη, οικο­νο­μικά ασύμ­φορη, χωρίς να μπορεί να δια­πι­στώ­σει την αιτία της οικο­νο­μι­κής αυτής «διαρ­ροής», αφού τα οικο­νο­μικά στοι­χεία, λογι­στικά του­λά­χι­στον παρου­σί­α­ζαν κερ­δο­φο­ρία, η οποία στην πράξη όμως δεν υπήρχε.

Έτσι προέβη σε ενδε­λεχή έλεγχο, δια­πι­στώ­νο­ντας έκπλη­κτος τα ακό­λουθα που περι­γρά­φο­νται στη μήνυση:

«Όποτε πελάτες του κατα­στή­μα­τος κατέ­βαλ­λαν το αντί­τιμο των καυ­σί­μων που προ­μη­θεύ­ο­νταν, με την χρήση πιστω­τική κάρτας, οι εγκα­λού­με­νοι μετριο­πα­θώς στην αρχή και με φρενήρη ρυθμό στην συνέ­χεια, είτε επα­νε­ξέ­δι­δαν από το μηχά­νημα έγκρι­σης και χορή­γη­σης από­δει­ξης πιστω­τι­κής κάρτας, την σχετική από­δειξη για τον πελάτη, η οποία είναι πανο­μοιό­τυπη ως προς τα ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά με αυτήν που δια­τη­ρεί ο έμπορος, με μονα­δική δια­φο­ρο­ποί­ηση την ένδειξη στο τέλος «αντί­γραφο πελάτη» ή «αντί­γραφο εμπόρου», είτε παρα­κρα­τού­σαν και δεν παρέ­δι­δαν στον πελάτη το δικό του από­κομμα, χορη­γώ­ντας του μόνο την από­δειξη της ταμεια­κής μηχανής.

Στο τέλος της ημέρας όμως, κατά την παρά­δοση του ταμείου σε μένα, συνέ­ρα­πταν μαζί ως σύνολο είσπρα­ξης, τόσο τα απο­κόμ­ματα των απο­δεί­ξεων που προ­ο­ρί­ζο­νταν για εμένα (τον έμπορο), όσο και αυτά που απο­τε­λού­σαν αντί­γραφα είτε πρω­τό­τυπα των απο­δεί­ξεων του πελάτη και τα προ­σέ­θε­ταν ως σύνολο εισπρά­ξεων με πληρωμή μέσω πιστω­τι­κής κάρτας, αφαι­ρώ­ντας από το ταμείο το πλε­ο­νά­ζον ποσό σε μετρητά, τα οποία τα παρα­κρα­τού­σαν για τον εαυτό τους.

Εγώ από την πλευρά μου, λόγω της εμπι­στο­σύ­νης που έδειχνα στα πρόσωπα των εγκα­λου­μέ­νων και της πολυ­ε­τούς πρα­κτι­κής, δεν έλεγχα τα απο­κόμ­ματα, απλά προ­σέ­θετα το σύνολο αυτών και το συσχέ­τιζα με το παρα­δο­τέο ταμείο.

Εμφα­νι­ζό­ταν λοιπόν σε μένα με τον παρα­πάνω τρόπο, ταμειακά του­λά­χι­στον, μία άρτια και προ­σή­κουσα παρά­δοση του ταμείου, αφού συνέ­πι­πτε το άθροι­σμα της ένδει­ξης της ταμεια­κής μηχανής με το άθροι­σμα μετρη­τών και απο­κομ­μά­των πλη­ρω­μής με πιστω­τική κάρτα, στην πράξη όμως όταν γίνο­νταν η κατα­βολή από την Τράπεζα στον τηρού­μενο λογα­ρια­σμό της επι­χεί­ρη­σής μου, το κατα­βλη­θέν ποσό υπο­λεί­πο­νταν σε σχέση με αυτό που εμφά­νι­ζαν τα αθροι­ζό­μενα απο­κόμ­ματα, οικειο­ποιού­με­νου του πλε­ο­νά­ζο­ντος ποσού από τους εγκα­λού­με­νους σε καθη­με­ρινή βάση.

Με τον παρα­πάνω τρόπο αφαι­ρού­σαν καθη­με­ρινά χρη­μα­τικά ποσά, φρο­ντί­ζο­ντας την επομένη ημέρα αφού τόσο οι έντυπες ενδεί­ξεις της ταμεια­κής μηχανής καθη­με­ρινά (ταινία), όσο και τα απο­κόμ­ματα των απο­δεί­ξεων του μηχα­νή­μα­τος χρήσης της πιστω­τι­κής κάρτας παρέ­με­ναν στο κατά­στημα για λογι­στική χρήση, να αφαι­ρούν τα «ύποπτα» απο­κόμ­ματα και να επα­να­συρ­ρά­πτουν τα υπό­λοιπα, ώστε να μην γίνει αντι­λη­πτή από εμένα η μεθό­δευση σε έναν μελ­λο­ντικό έλεγχο.

Δυστυ­χώς όμως γι’ αυτούς η παρα­πάνω αφαί­ρεση δεν έγινε τόσο προ­σε­κτικά με απο­τέ­λε­σμα να κατα­φέρω να εντο­πίσω ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις όπου παρέ­λει­ψαν να αφαι­ρέ­σουν το αντί­γραφο πελάτη από αυτά που μου παρου­σί­α­ζαν ως σύνολο στην παρά­δοση του ταμείου, αφαι­ρώ­ντας το αντί­στοιχο ποσό προς όφελός τους».

Ο μηνυτής υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι κατά τις ημέρες που η κίνηση ήταν μειω­μένη και η χρήση πιστω­τι­κής κάρτας περιο­ρι­σμένη, οι εγκα­λού­με­νοι δεν δίστα­ζαν να κάνουν χρήση της δικής τους πιστω­τι­κής κάρτας όπου με την μέθοδο της συρ­ρα­φής των δικών τους απο­κομ­μά­των από το μηχά­νημα χρήσης πιστω­τι­κής κάρτας, απο­σπού­σαν χρη­μα­τικά ποσά πολ­λα­πλά­σια της χρέωσης.

Δια­τεί­νε­ται μάλιστα ότι το ποσό που έχουν υπε­ξαι­ρέ­σει από τον Φεβρουά­ριο του 2013 έως τον Μάρτιο του 2014, όπου έγιναν αντι­λη­πτοί, ανέρ­χε­ται σε 40.000 €.

Υπο­στη­ρί­ζει επι­πλέον ότι ομο­λό­γη­σαν την διά­πραξη του αδι­κή­μα­τος της υπε­ξαί­ρε­σης υπο­σχό­με­νοι την επι­στροφή των χρη­μά­των.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Βασίλης Καβου­ριού.