Χωρίς ισχύ τα χρυσόβουλα που επικαλείται η Μονή Πάτμου; Nέα δεδομένα μετά την απόφαση του Εφετείου Θράκης

Μια με­γά­λη πληγή στην Πάτμο, άνοι­ξε η από­φα­ση του Εφε­τεί­ου Θρά­κης που απέρ­ρι­ψε ολικά την αγωγή της Μονής Βα­το­παι­δί­ου κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου μην ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την εγκυ­ρό­τη­τα χρυ­σό­βου­λων, βάσει τον οποί­ων αντλού­σε τα δι­καιώ­μα­τα ιδιο­κτη­σί­ας της σε ακί­νη­τα ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας στην πε­ριο­χή.

Με την αγωγή αυτή η Μονή Βα­το­παι­δί­ου ζη­τού­σε τα πα­ρα­λί­μνια 24.000 στρέμ­μα­τα, πέραν των 3.000 στρεμ­μά­των της πε­ριο­χής που βρί­σκε­ται το Με­τό­χι του Αγίου Νι­κο­λά­ου.

Η από­φα­ση του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Θρά­κης έρ­χε­ται πλέον να κρί­νει ορι­στι­κά το σύ­νο­λο του ιδιο­κτη­σια­κού κα­θε­στώ­τος των 27.000 στρεμ­μά­των, απο­δί­δο­ντας στο ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο εξ’ ολο­κλή­ρου την λίμνη Bιστω­νί­δα και τις πα­ρα­λί­μνιες εκτά­σεις της.

Το εν­δια­φέ­ρον στην από­φα­ση είναι ότι το δι­κα­στή­ριο δεν δέ­χθη­κε την ισχύ των χρυ­σό­βου­λων των πα­τριαρ­χι­κών συγ­γι­λί­ων ούτε των επι­στο­λών που είχαν ανταλ­λα­γεί με­τα­ξύ Οι­κου­με­νι­κού πα­τριάρ­χη και του πα­λαιού μη­τρο­πο­λί­τη Ξάν­θης από το 1800.

Πρό­κει­ται σί­γου­ρα για μια «επι­θε­τι­κή» από­φα­ση που απο­δο­μεί όλα τα επι­χει­ρή­μα­τα της Μονής και που ήδη έχει δη­μιουρ­γή­σει «κακό προη­γού­με­νο» σε ανά­λο­γη αντι­δι­κία του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου με την Ιερά Μονή Πά­τμου ακόμη και με τον Δήμο Πά­τμου, για την ιδιο­κτη­σία νη­σί­δων ως και εκα­το­ντά­δων ιδιο­κτη­σιών στο νησί.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής» ήδη το αυ­το­τε­λές γρα­φείο της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας, στη Ρόδο, εξε­τά­ζει τις πα­ρα­μέ­τρους της συ­γκε­κρι­μέ­νης από­φα­σης του Εφε­τεί­ου Θρά­κης, προ­κει­μέ­νου εντός τρι­μή­νου, να κι­νή­σει τις δια­δι­κα­σί­ες με το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών, για την άσκη­ση σχε­τι­κών αγω­γών.

Η αντι­δι­κία γύρω από ιδιο­κτη­σί­ες της Ιεράς Μονής Πά­τμου με το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, ξε­κί­νη­σε από το 2004, ασκή­θη­καν στην πο­ρεία εν­στά­σεις ενώ το έτος 2018 λήγει η προ­θε­σμία που έχει το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο για να ασκή­σει αγω­γές για την ακύ­ρω­ση σχε­τι­κών κτη­μα­το­λο­γι­κών εγ­γρα­φών υπέρ της Μονής, του Δήμου Πά­τμου ως και ιδιω­τών!!

Στο θέμα των χρυ­σό­βου­λων, το Εφε­τείο Θρά­κης, επι­χει­ρη­μα­το­λο­γεί ότι δεν απο­δει­κνύ­ουν κυ­ριό­τη­τα εξαι­τί­ας του ασα­φούς πε­ριε­χο­μέ­νου τους ενώ κρί­νει πα­ρα­πέ­ρα ότι τις εκτά­σεις που διεκ­δι­κού­σε η Μονή τις απέ­κτη­σε το ελ­λη­νι­κό κρά­τος ως διά­δο­χο από το τουρ­κι­κό και βουλ­γα­ρι­κό δη­μό­σιο μετά την απε­λευ­θέ­ρω­ση.

Θυ­μί­ζου­με ότι με χρυ­σό­βου­λο λόγο του αυ­το­κρά­το­ρα Αλε­ξί­ου Α’ του Κο­μνη­νού (η ισχύς του οποί­ου επι­κυ­ρώ­θη­κε και ανα­νε­ώ­θη­κε με όμοιο τρόπο από τους Πα­λαιο­λό­γους Αν­δρό­νι­κο Β’ και Γ’) πα­ρα­χω­ρή­θη­καν στην Ιερά Μονή Πά­τμου η νήσος Πά­τμος και τα πέριξ αυτής νη­σί­δια.

Σή­με­ρα δια­τυ­πώ­νο­νται αμ­φι­σβη­τή­σεις για τη νο­μι­κή αξία των αυ­το­κρα­το­ρι­κών αυτών δω­ρε­ών και υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι έχουν πλέον ιστο­ρι­κή μόνον αξία.

Ση­μειώ­νε­ται ότι υπήρ­ξαν κι άλλες πε­ρι­πτώ­σεις όπου το ελ­λη­νι­κό κρά­τος, μετά τη σύ­στα­σή του το 1830, με βάση τα χρυ­σό­βου­λα των Βυ­ζα­ντι­νών αυ­το­κρα­τό­ρων επι­κύ­ρω­σε νο­μο­θε­τι­κά την κυ­ριό­τη­τα μονών επί δια­φό­ρων μο­να­στη­ρια­κών εκτά­σε­ων.

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό­τε­ρο πα­ρά­δειγ­μα χρυ­σό­βου­λου με το οποίο πα­ρα­χω­ρεί­ται γη, και μά­λι­στα ολό­κλη­ρο νησί, είναι πά­ντως αυτό της Πά­τμου.

Ση­μειώ­νε­ται ότι με αγωγή που κα­τέ­θε­σε το Ελ­λη­νι­κό δη­μό­σιο, αμ­φι­σβη­τεί την ιδιο­κτη­σία των νη­σί­δων Αρ­κιοί και Μα­ρά­θι που μέχρι σή­με­ρα ανή­κουν στη Μονή και τα θε­ω­ρεί δη­μό­σιο χώρο.

Με έγ­γρα­φο της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δωδ/σου στις 5.7.2001 αρ. Πρωτ. Δ.Κ. 1986 δεν ανα­γνω­ρί­ζε­ται εξάλ­λου η πε­ριου­σία – ιδιο­κτη­σία της Μονής σε Αρ­κιούς, Μα­ρά­θι, Αγα­θο­νή­σι.

Στο έγ­γρα­φο το­νί­ζε­ται ιδιαί­τε­ρα, ότι τα χρυ­σό­βου­λα των Βυ­ζα­ντι­νών Αυ­το­κρα­τό­ρων δεν έχουν καμία ισχύ, και πα­ρου­σιά­ζουν μόνο ιστο­ρι­κή αξία.

Με το ίδιο χρυ­σό­βου­λο και φιρ­μά­νι του Αβδούλ Μεχ­μέτ διεκ­δι­κεί εξάλ­λου η Μονή της Πά­τμου από τον Δήμο Λέρου το νη­σά­κι Λέ­βι­θα, έχο­ντας κα­τα­θέ­σει αγωγή στο Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο της Κω.  Ο Δήμος Λέρου το­νί­ζει ότι το Δη­μό­σιο απέ­κτη­σε το νησί Λέ­βι­θα ύστε­ρα από τη Συν­θή­κη Ει­ρή­νης με­τα­ξύ συμ­μά­χων και Ιτα­λί­ας (1947), με την οποία εν­σω­μα­τώ­θη­καν τα Δω­δε­κά­νη­σα στην Ελ­λά­δα.  Επί­σης η ιδιο­κτη­σία του επί­μα­χου νη­σιού πα­ρα­χω­ρή­θη­κε στον Δήμο Λέρου με το βα­σι­λι­κό διά­ταγ­μα 3800 του 1957.