«Ιστορικό χρέος η εκπόνηση από το Ελληνικό Κοινοβούλιο ενός Ολοκληρωμένου Σχεδίου για τα Δωδεκάνησα»

Οκο­σμή­το­ρας της Βουλής και βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Βασίλης Α. Υψη­λά­ντης με ομιλία του σήμερα στην Ολο­μέ­λεια για το Ν/Σ του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών με Θέμα: «Ρυθ­μί­σεις για την εξαγορά κατε­χο­μέ­νων ακι­νή­των της ιδιω­τι­κής περιου­σίας του Δημο­σίου, ακι­νή­των του Ταμείου Εθνικής Άμυνας, λοιπές δια­τά­ξεις για την ιδιω­τική περιου­σία του Δημο­σίου και άλλες δια­τά­ξεις αρμο­διό­τη­τας Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών», τόνισε ότι είναι ιστο­ρικό μας χρέος, έναντι των προ­γό­νων μας, των αγω­νι­στών της ελευ­θε­ρίας μας στα Δωδε­κά­νησα, αλλά και έναντι εκείνων, που με τη δημιουρ­γία του οικο­νο­μι­κού του­ρι­στι­κού θαύ­μα­τος στην Ρόδο και την Κω, κρατούν την Ελλάδα ζωντανή στο ελλη­νικό και διεθνές οικο­νο­μικό γίγνε­σθαι, να αντι­με­τω­πι­σθεί το ανα­πτυ­ξιακό οικο­νο­μικό φαι­νό­μενο για τα Δωδε­κά­νησα συνο­λικά. Με την εκπό­νηση από το Ελλη­νικό Κοι­νο­βού­λιο ενός Ολο­κλη­ρω­μέ­νου Σχεδίου για τα Δωδε­κά­νησα, όπου με ρεα­λι­σμό θα δίδο­νται απα­ντή­σεις στα ζητή­ματα της νησιω­τι­κό­τη­τας, στα περιου­σιακά και ανα­πτυ­ξιακά ζητή­ματα της Δωδε­κα­νή­σου, στα δημο­γρα­φικά και κοι­νω­νικά θέματα της περιο­χής.

Ο Βασίλης Α. Υψη­λά­ντης εξήρε επίσης την απόφαση της Κυβέρ­νη­σης να προ­χω­ρή­σει στην επίλυση του προ­βλή­μα­τος του ιδιο­κτη­σια­κού καθε­στώ­τος των κατε­χό­με­νων, από φυσικά και νομικά πρόσωπα, ακι­νή­των του δημο­σίου, τα οποία είναι υπό την δια­χεί­ριση του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών και από την άλλη να ρυθ­μί­σει τις ειδικές κατη­γο­ρίες ακι­νή­των που ανήκουν στην ιδιω­τική περιου­σία του Δημο­σίου, καθώς και ακίνητα της λεγό­με­νης «Δωδε­κα­νη­σια­κής Ακί­νη­της Δημό­σιας Περιου­σίας».

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Βασίλη Α. Υψη­λά­ντη είναι το ακό­λουθο:

Κυρίες και κύριοι

Ένα από τα νομο­θε­τή­ματα, που περί­μενε ένα σημα­ντικό κομμάτι της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας, είναι το υπό συζή­τηση με το οποίο, στο πρώτο του μέρος, επι­διώ­κε­ται το «ξεκα­θά­ρι­σμα» του ιδιο­κτη­σια­κού καθε­στώ­τος των κατε­χό­με­νων, από φυσικά και νομικά πρόσωπα, ακι­νή­των του δημο­σίου, τα οποία είναι υπό την δια­χεί­ριση του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών και από την άλλη ρυθ­μί­ζο­νται ειδικές κατη­γο­ρίες ακι­νή­των που ανήκουν στην ιδιω­τική περιου­σία του Δημο­σίου, καθώς και ακίνητα της λεγό­με­νης «Δωδε­κα­νη­σια­κής Ακί­νη­της Δημό­σιας Περιου­σίας» ή ακίνητα που υπά­γο­νται στις δια­κρί­σεις του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κανο­νι­σμού Δωδε­κα­νή­σου (άρθρα 16-18). Θα εστιάσω ανα­λυ­τικά στα ζητή­ματα της κατη­γο­ρίας αυτής δεδο­μέ­νου ότι τα περισ­σό­τερα αφορούν ιδιω­τική περιου­σία των Δωδε­κα­νη­σίων, που δημεύ­θηκε από τον Ιταλό κατα­κτητή, περι­ήλθε στο Ιταλικό Δημόσιο και στη συνέ­χεια με την ενσω­μά­τωση στο Ελλη­νικό Δημόσιο. Για το λόγο αυτό είχε συστα­θεί αρχικά ο «Οργα­νι­σμός Δωδε­κα­νη­σια­κής Ακί­νη­της Περιου­σίας του Δημο­σίου στα Δωδε­κά­νησα» (ΟΔΑΠΔΔ, Ν.2100/1952), στη συνέ­χεια με τον νόμο της δικτα­το­ρίας 195/1973 την θέση του Οργα­νι­σμού στη δια­χεί­ριση παίρνει η Εφορία Δημο­σίων Κτη­μά­των, με το Ν.973/1979, η περιου­σία αυτή περιέρ­χε­ται από πλευράς διοί­κη­σης, δια­χεί­ρι­σης και αξιο­ποί­η­σης στην Κτη­μα­τική Εται­ρεία του Δημο­σίου, όπου με ρητή διάταξη το 70% από το προϊόν της εκμε­τάλ­λευ­σής τους απο­δι­δό­ταν σε ειδικό λογα­ρια­σμό για την υλο­ποί­ηση ανα­πτυ­ξια­κών έργων στα Δωδε­κά­νησα και από το 2010, επί κυβερ­νή­σεως Γιώργου Παπαν­δρέου, έχουμε αλλαγή του καθε­στώ­τος κατάρ­γη­σης κάθε προ­νο­μίου υπέρ της Δωδε­κα­νή­σου και η οποία συνε­χί­στηκε με τα μνη­μό­νια. Και μιλάμε για Δωδε­κα­νη­σιακή Ακίνητη Περιου­σία διότι πράγ­ματι αφορά περιου­σία των Δωδε­κα­νη­σίων, που επί Ιτα­λι­κής Κατοχής και ιδιαί­τερα την περίοδο 1939 με το εποι­κι­στικό σχέδιο της φασι­στι­κής Ιταλίας στα Δωδε­κά­νησα, έναντι ευτελών τιμη­μά­των ή ακόμα και με τη βία, το 40% περίπου της γης μας περι­ήλθε στο Ιταλικό Δημόσιο. Ήταν μια ζημιά, όπως έλεγε χαρα­κτη­ρι­στικά ο αεί­μνη­στος ακα­δη­μαϊ­κός Αγα­πη­τός Τσο­πα­νά­κης, από το ενερ­γη­τικό του δωδε­κα­νη­σια­κού λαού αλλά και ο αεί­μνη­στος Ιωάννης Ζίγδης, ο οποίος δεν δίστασε από το βήμα του κοι­νο­βου­λίου να τονίσει ότι «… οποιοσ­δή­ποτε νομίζει, ότι η περιου­σία αυτή, η οποία είναι προϊόν κατα­τυ­ραν­νή­σεως του δωδε­κα­νη­σια­κού λαού από το φασι­στικό καθε­στώς, είναι περιου­σία του ελλη­νι­κού δημο­σίου, δεν ζει στην Ελλάδα ή του­λά­χι­στον περι­φρο­νεί την ιστο­ρική πραγ­μα­τι­κό­τητα…».

Οι σημε­ρι­νές ρυθ­μί­σεις, είναι οι καλύ­τε­ρες δυνατές, που γίνο­νται μέσα σ΄ένα ήδη δια­μορ­φω­μένο και εντελώς δια­φο­ρε­τικό περι­βάλ­λον, από αυτό που προ­α­νέ­φερα, για την ακίνητη δημόσια περιου­σία στη χώρα μας. Το ιστο­ρικό μας όμως χρέος, έναντι των προ­γό­νων μας, των αγω­νι­στών της ελευ­θε­ρίας μας στα Δωδε­κά­νησα, αλλά και έναντι εκείνων, που με τη δημιουρ­γία του οικο­νο­μι­κού του­ρι­στι­κού θαύ­μα­τος στην Ρόδο και την Κω, κρατούν την Ελλάδα ζωντανή στο ελλη­νικό και διεθνές οικο­νο­μικό γίγνε­σθαι, είναι να αντι­με­τω­πι­σθεί το ανα­πτυ­ξιακό οικο­νο­μικό φαι­νό­μενο για τα Δωδε­κά­νησα συνο­λικά. Με την εκπό­νηση από το Ελλη­νικό Κοι­νο­βού­λιο ενός Ολο­κλη­ρω­μέ­νου Σχεδίου για τα Δωδε­κά­νησα, όπου με ρεα­λι­σμό θα δίδο­νται απα­ντή­σεις στα ζητή­ματα της νησιω­τι­κό­τη­τας, στα περιου­σιακά και ανα­πτυ­ξιακά ζητή­ματα της Δωδε­κα­νή­σου, στα δημο­γρα­φικά και κοι­νω­νικά θέματα της περιο­χής. Υπάρ­χουν ακόμα εκκρε­μό­τη­τες οι οποίες πρέπει να λυθούν. Όπως και το θέμα των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών Φ.Π.Α.

Ζητή­ματα ακόμα, που άπτο­νται των ιστο­ρι­κών παρα­μέ­τρων που παρέ­θεσα, όπως για παρά­δειγμα το ιδιο­κτη­σιακό καθε­στώς μονα­στη­ριών και ιερών ναών που κτί­στη­καν σε δύσκολα χρόνια και που σήμερα παρα­μέ­νουν νομικά έωλα. Είμαι βέβαιος ότι η επόμενη βουλή των Ελλήνων θα υιο­θε­τή­σει την πρότασή μου αυτή, η οποία θεωρώ ότι είναι και εθνικά ανα­γκαία.

Πέραν λοιπών των γενικών δια­τά­ξεων του υπό ψήφιση νομο­σχε­δίου, για τη δυνα­τό­τητα υπο­βο­λής αιτή­σεως εξα­γο­ράς δημο­σίων ακι­νή­των, όπως αυτά προσ­διο­ρί­ζο­νται για τους σκοπούς της εφαρ­μο­γής του, από πρόσωπα που τα κατέ­χουν υπό συγκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, βάσει καθο­ρι­σμέ­νης δια­δι­κα­σίας και υπο­βο­λής δικαιο­λο­γη­τι­κών για τα Δωδε­κά­νησα προ­βλέ­πο­νται ειδι­κό­τερα τα ακό­λουθα:

Για το άρθρο 9 για την υποβολή της αίτησης εξα­γο­ράς και δικαιο­λο­γη­τι­κών, με απόφαση του υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών η προ­θε­σμία της παρ. 9 του άρθρου 9 δύναται να παρα­τα­θεί για χρονικό διά­στημα που υπερ­βαί­νει τα δύο (2) έτη από την έκδοση της κοινής από­φα­σης της παρ. 2, ειδικά για την περί­πτωση της εφαρ­μο­γής του άρθρου 18, όπως ορί­ζε­ται στην παρ. 7 του άρθρου 19. Αλλά και η παρ. 6 του άρθρου 19 αφήνει περι­θώ­ρια στον υπουργό Οικο­νο­μι­κών με ευχέ­ρεια να αντι­με­τω­πί­σει τα ζητή­ματα εφαρ­μο­γής των άρθρων 16,17,18 του νομο­σχε­δίου. Το άρθρο 18 αφορά ακίνητα κυρίως στη Ρόδο, που ενώ απο­κτή­θη­καν καλό­πι­στα από τρίτους, λόγω της πίστης που έδειξαν στις κτη­μα­το­λο­γι­κές εγγρα­φές, στη συνέ­χεια το Δημόσιο με αγωγές τα διεκ­δι­κεί, προ­βάλ­λο­ντας παρα­νο­μίες που είχαν παρει­σφρή­σει από δημό­σιους λει­τουρ­γούς. Δικαίως λοιπόν τίθε­νται έτσι τα πράγ­ματα αφού είναι σε εκκρε­μό­τητα τα ζητή­ματα του χρόνου μετά­πτω­σης Κτη­μα­το­λο­γίου στα Δωδε­κά­νησα στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο, αλλά και λόγω της κατάρ­γη­σης του ν.719/1977 περί απο­δό­σεων, όπου χιλιά­δες είναι οι ενδια­φε­ρό­με­νοι που ενδε­χο­μέ­νως κατόπιν αιτή­σεώς τους να επι­θυ­μούν να υπα­χθούν στις περι­πτώ­σεις πλέον του υπό συζή­τηση νόμου.

Κλεί­νο­ντας, θέλω να συγχαρώ την Κυβέρ­νηση και ειδι­κό­τερα το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών, για την απο­φα­σι­στι­κό­τητα που επέ­δει­ξαν στο να υιο­θε­τή­σουν τις δια­τά­ξεις που προ­α­νέ­φερα καθώς επίσης και αυτές που αφορούν τις εξαι­ρέ­σεις από την υπο­χρέ­ωση πλη­ρω­μής ΕΝΦΙΑ του 2023 και για τα δια­τη­ρη­τέα και ιστο­ρικά μνημεία ή έργα τέχνης και για την τρο­πο­λο­γία που αφορά την διεύ­ρυνση των κατη­γο­ριών και των οφειλών που μπορούν να εντα­χθούν στον εξω­δι­κα­στικό μηχα­νι­σμό και την βελ­τί­ωση των δια­δι­κα­σιών.

Κυρίες και κύριοι βου­λευ­τές, η Νέα Δημο­κρα­τία και η Κυβέρ­νηση του Κυριά­κου Μητσο­τάκη, αυτή την τετρα­ε­τία, έδωσε δείγ­ματα σοβαρής, σύγ­χρο­νης και απο­τε­λε­σμα­τι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης που αλλά­ζουν το πολι­τικό τοπίο στην Ελλάδα. Που εξο­πλί­ζει με εμπι­στο­σύνη τον Έλληνα πολίτη στην κυβέρ­νηση και τη χώρα του και δίνει την ευοίωνη προ­ο­πτική για όλους και κυρίως για τους νέους του τόπου μας.