Tο σχέδιο της Αγκυρας πίσω από τις πιέσεις για κοινές περιπολίες

Ο “διά­βο­λος” κρύ­βε­ται στην…ιστο­σε­λίδα του τουρ­κι­κού ΥΠΕΞ

Τουρ­κι­κής «προ­έ­λευ­σης» είναι η πρόταση την οποία με διά­φο­ρους τρόπους επι­χει­ρούν να επι­βά­λουν στην Ελλάδα ορι­σμέ­νοι εταίροι υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι το πρό­βλημα των μετα­να­στευ­τι­κών ροών και ο απο­τε­λε­σμα­τι­κός έλεγχος των εξω­τε­ρι­κών συνόρων της Ευρώπης εξαρ­τά­ται από τις… κοινές περι­πο­λίες του Λιμε­νι­κού της Ελλάδας και της Τουρ­κίας.

Οπως απο­κα­λύ­πτει το «Εθνος της Κυρια­κής», η ιδέα αυτή δεν είναι καθόλου αθώα καθώς το υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών της Τουρ­κίας έχει συμπε­ρι­λά­βει το ζήτημα της Ερευνας και Διά­σω­σης (SAR) στις «εκκρε­μείς δια­φο­ρές στο Αιγαίο» όπου μάλιστα προ­τεί­νε­ται τελικά μια μορφή κοινής δράσης για τις επι­χει­ρή­σεις SAR στο μεγα­λύ­τερο μέρος του Αιγαίου.

Η Τουρκία, αν και ο ICAO έχει ανα­θέ­σει στην Ελλάδα τις αρμο­διό­τη­τες Ερευνας και Διά­σω­σης σε όλη την περιοχή που καλύ­πτει το FIR Αθηνών, επι­χει­ρεί να αμφι­σβη­τή­σει αυτή την αρμο­διό­τητα μέσω του ΙΜΟ στον οποίο έχει κατα­θέ­σει μονο­με­ρώς χάρτη με τον οποίο ανα­λαμ­βά­νει η Αγκυρα την Ερευνα και Διάσωση μέχρι το μέσο του Αιγαίου (SRR).

Εκμε­ταλ­λευό­μενη αυτήν τη διά­σταση που φαί­νε­ται να υπάρχει και παρά τη διεθνή πρα­κτική όπου οι θαλάσ­σιες και ενα­έ­ριες Ζώνες SAR ταυ­τί­ζο­νται, η Τουρκία επι­διώ­κει την ανα­τροπή αυτής της πρα­κτι­κής και στην επίσημη ιστο­σε­λίδα του τουρ­κι­κού ΥΠΕΞ απαιτεί τελικά τη συν­δια­χεί­ριση στο Αιγαίο.

Με την επί­κληση της υπο­τι­θε­μέ­νης επι­κά­λυ­ψης των Ζωνών SAR των δυο χωρών (η οποία προ­κα­λεί­ται από την απαί­τηση της Τουρ­κίας να έχει αρμο­διό­τη­τες μέχρι το μέσο του Αιγαίου), η Τουρκία επι­κα­λεί­ται το άρθρο 2.1.5 της Συν­θή­κης του Αμβούρ­γου του 1979 για να εξα­σφα­λί­σει… νομό­τυπα, αρμο­διό­τητα σε περιο­χές που βρί­σκο­νται στην «καρδιά» του Αιγαίου και της ελλη­νι­κής επι­κρά­τειας.

Το άρθρο της Συν­θή­κης του Αμβούρ­γου ανα­φέ­ρει συγκε­κρι­μένα:

«2.1.5 Σε περί­πτωση που δεν επι­τευ­χθεί συμ­φω­νία μεταξύ των Μερών για τα ακριβή όρια της περιο­χής Ερευνας και Διά­σω­σης, τα Μέρη θα πρέπει να κατα­βά­λουν κάθε δυνατή προ­σπά­θεια για να επι­τύ­χουν συμ­φω­νία σχετικά με τις κατάλ­λη­λες ρυθ­μί­σεις βάσει των οποίων θα παρέ­χε­ται ο συντο­νι­σμός για την Ερευνα και Διάσωση στην περιοχή. Ο Γενικός Γραμ­μα­τέας θα πρέπει να έχει ενη­με­ρω­θεί γι’ αυτές τις ρυθ­μί­σεις».

Η Τουρκία έτσι επι­χει­ρεί να δημιουρ­γή­σει μια ιδιαί­τερη «γκρίζα ζώνη» στο Αιγαίο, στην οποία απαιτεί, επι­κα­λού­μενη εκ των υστέρων την επι­κά­λυψη, να απο­κτή­σει συν­δια­χεί­ριση με την Ελλάδα. Φυσικά με βάση τις απο­φά­σεις του ICAO καμιά επι­κά­λυψη δεν υπάρχει και ούτε φυσικά θα μπο­ρούσε η οποια­δή­ποτε ελλη­νική κυβέρ­νηση να δεχθεί ότι η Τουρκία θα ασκεί ουσια­στι­κές αρμο­διό­τη­τες ακόμη και δυτικά των ελλη­νι­κών νησιών, μέχρι σχεδόν το μέσο του Αιγαίου, καθώς αυτό απο­τε­λεί το πρώτο βήμα για την επιβολή του πυρήνα των διεκ­δι­κή­σεων ενα­ντίον της χώρας μας, τη διχο­τό­μηση και τη συγκυ­ριαρ­χία στο Αιγαίο.

Η… διευ­κό­λυνση

Αυτήν ακριβώς την επι­δί­ωξη της Τουρ­κίας επι­χει­ρούν να επι­βά­λουν στην Ελλάδα ως μορφή συνερ­γα­σίας για τη διάσωση των μετα­να­στών οι Ευρω­παίοι εταίροι και κυρίως οι Γερ­μα­νοί, γνω­ρί­ζο­ντας βεβαίως ότι απλώς θυσιά­ζουν κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα ενός κράτους-μέλους προ­κει­μέ­νου να ικα­νο­ποι­η­θεί ο κ. Ερντο­γάν και να διευ­κο­λύ­νει τους ίδιους μειώ­νο­ντας τη ροή των μετα­να­στευ­τι­κών ρευ­μά­των.

Δεν είναι τυχαίο ότι ξαφνικά και ενώ το πρό­βλημα της λαθρο­με­τα­νά­στευ­σης από την Τουρκία είναι υπαρκτό εδώ και του­λά­χι­στον δεκα­πέ­ντε χρόνια, οι εταίροι μόνον τώρα ανα­κά­λυ­ψαν τη «λύση» των κοινών περι­πο­λιών, όταν αυτό απαι­τή­θηκε από τον κ. Ερντο­γάν ως ένα πρό­σθετο αντάλ­λαγμα στο «καλάθι» που του προ­σφέ­ρουν το Βερο­λίνο και οι άλλες βορειο­ευ­ρω­παϊ­κές πρω­τεύ­ου­σες, που προ­βάλ­λουν το θέμα της φύλαξης των ευρω­παϊ­κών συνόρων.

Εξάλλου απο­τε­λεί και ζήτημα αρχής και αξιο­πι­στίας της ΕΕ να δια­πι­στώ­νει ότι υπάρχει θέμα φύλαξης των εξω­τε­ρι­κών συνόρων και να ανα­θέ­τει αυτή την ύψιστη απο­στολή στο… τουρ­κικό Λιμε­νικό. Η προ­σπά­θεια ντε φάκτο επι­βο­λής αυτού του καθε­στώ­τος συν­δια­χεί­ρι­σης στο Αιγαίο είναι ίσως ακόμη πιο σοβαρή απειλή κι από αυτό το επει­σό­διο των Ιμίων.

Γιατί το επει­σό­διο των Ιμίων αντα­να­κλά την έμπρα­κτη αμφι­σβή­τηση συγκε­κρι­μέ­νης βρα­χο­νη­σί­δας (συν τις υπό­λοι­πες «γκρίζες ζώνες»), ενώ η από­πειρα επι­χει­ρη­σια­κής διχο­τό­μη­σης του Αιγαίου ουσια­στικά οδηγεί στον εγκλω­βι­σμό όλων των νησιών του Βόρειου, Ανα­το­λι­κού, Κεντρι­κού Αιγαίου και της Δωδε­κα­νή­σου, σε ζώνη που, σε πρώτη του­λά­χι­στον φάση, κρί­σι­μες αρμο­διό­τη­τες θα περιέρ­χο­νται στην Τουρκία.

Με δύο ΝΟΤΑΜ την τελευ­ταία εβδο­μάδα η Τουρκία δεν αμφι­σβή­τησε μόνο την αρμο­διό­τητα της Ελλάδας για Ερευνα και Διάσωση γενικώς εντός του FIR Αθηνών όπως πράττει συνήθως (καθώς στο FIR Αθηνών περι­λαμ­βά­νο­νται και μεγάλες περιο­χές του διε­θνούς ενα­ε­ρίου χώρου και των διεθνών υδάτων), αλλά προ­χώ­ρησε και σε μια ιδιαι­τέρα σοβαρή πρό­κληση, θέλο­ντας, με αφορμή τα δεκάδες ναυάγια με βάρκες των μετα­να­στών που Τούρκοι δου­λέ­μπο­ροι οδηγούν στα ελλη­νικά νησιά, να διεκ­δι­κή­σει την άσκηση κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των ακόμη και εντός των… ελλη­νι­κών χωρικών υδάτων των 6 ν.μ.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΠΕΡΙΟΧΩΝ

Ασκή­σεις και προ­κλή­σεις δοκι­μά­ζουν την Ελλάδα

Συμ­πτω­μα­τικά και οι δύο ΝΟΤΑΜ που αμφι­σβή­τησε η Τουρκία αφο­ρού­σαν τη Σάμο. Η μία ΝΟΤΑΜ ήταν για Ερευνα και Διάσωση στο ανα­το­λικό άκρο του νησιού και η άλλη για το νότιο τμήμα του (ΝΟΤΑΜ Α0099/16 στις 13 Ιανουα­ρίου και Α0079/16 στις 13 Ιανουα­ρίου). Και οι δύο αναγ­γε­λίες αφο­ρού­σαν Ερευνα και Διάσωση εντός των ελλη­νι­κών χωρικών υδάτων και του ενα­ε­ρίου χώρου. Η Τουρκία έσπευσε να αμφι­σβη­τή­σει το δικαί­ωμα αυτό της χώρας μας και με την έκδοση δικών της ΝΟΤΑΜ απαί­τησε η επι­χεί­ρηση SAR να γίνει υπό τον συντο­νι­σμό των τουρ­κι­κών Αρχών.

Η αντοχή

Αυτή φυσικά η πρα­κτική που επε­χεί­ρησε να επι­βά­λει η Τουρκία απορ­ρί­φθηκε από την Αθήνα, η οποία με δικά της μέσα επε­χεί­ρησε τη Διάσωση. Την ίδια στιγμή όμως δοκι­μά­ζε­ται και η αντοχή της ελλη­νι­κής πλευράς στο Αιγαίο, καθώς είναι καθη­με­ρι­νές οι προ­κλη­τι­κές ενέρ­γειες με τη δέσμευση και νέων περιο­χών για ασκή­σεις (μερικές εμπί­πτουν στο FIR Αθηνών όπου μόνος αρμό­διος για τη δέσμευση περιο­χών είναι οι ελλη­νι­κές Αρχές).

Με τη ΝΟΤΑΜ Β0131/16 η Τουρκία είχε δεσμεύ­σει την Παρα­σκευή περιο­χές για ασκή­σεις που βρί­σκο­νται εντός του FIR Αθηνών στην ευαί­σθητη περιοχή μεταξύ της Ρόδου και του Καστε­λό­ρι­ζου, προ­κα­λώ­ντας την αντί­δραση της ελλη­νι­κής πλευράς, καθώς η ένδειξη της συγκε­κρι­μέ­νης ΝΟΤΑΜ παρα­πέ­μπει σε αναγ­γε­λία άσκησης εντός τουρ­κι­κής επι­κρά­τειας.

Ο στόχος της Τουρ­κίας είναι η καθη­με­ρινή αμφι­σβή­τηση της ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας αλλά και των κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των στο Αιγαίο ώστε να δια­μορ­φω­θεί η αντί­ληψη και εντός της ΕΕ και του ΝΑΤΟ ότι το Αιγαίο απο­τε­λεί «ιδιαί­τερη» περί­πτωση. Η εμμονή μάλιστα της Τουρ­κίας με την άσκηση αρμο­διο­τή­των όπως της SAR είναι επειδή θέλει να δια­σπά­σει την ενότητα του Αιγαίου, όπου η χώρα μας, λόγω των νησιών, ελέγχει τον κρίσιμο για την Τουρκία θαλάσ­σιο διά­δρομο, ένας έλεγχος που θα μπο­ρούσε να μετα­τρα­πεί σε έλεγχο επί της υφα­λο­κρη­πί­δας και της ΑΟΖ, περιο­ρί­ζο­ντας έτσι την Τουρκία εντός της ζώνης των 6 ν.μ. από την τουρ­κική ακτή.

«ΡΟΚΑΝΙΣΜΑ» ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

Η αμφι­σβή­τηση του δικαιώ­μα­τος SAR της Ελλάδας σε περιο­χές δυτικώς των χωρικών υδάτων της Τουρ­κίας αλλά και εντός χωρικών υδάτων μας, είναι η νέα μέθοδος για ροκά­νι­σμα της ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗΣ ΕΘΝΟΣ