ΑΘΛΗΤΙΚΑ

Γ. Μιχαΐλοβιτς: «Την Κάρπαθο την θεωρώ και δικό μου νησί»

news room 5 λεπτά ανάγνωση
ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ ΚΑΡΠΑΘΟΥ

Η ζωή του στην Ελλάδα ξεκι­νάει το 1994, όταν απο­φα­σί­ζει να φύγει από την πατρίδα του την  Γιου­γκο­σλα­βία που  δοκι­μα­ζό­ταν από τους Νατοϊ­κούς βομ­βαρ­δι­σμούς. Γεν­νη­μέ­νος στο Μαυ­ρο­βού­νιο και μεγα­λω­μέ­νος στη Βοσνία, ο Jovan Mihajlovic ένιωθε ξένος στον ίδιο του τον τόπο, καθώς  η σκληρή επίθεση των δυνά­μεων κατα­στο­λής του ΝΑΤΟ έκανε την ζωή του εκεί  πιο δύσκολη από ποτέ. Από­φοι­τος  του Τμή­μα­τος Φυσικής  Αγωγής στο Πανε­πι­στή­μιο  του Βελι­γρα­δίου με σημα­ντική εμπει­ρία στον χώρο του ποδο­σφαί­ρου και της προ­πό­νη­σης στη χώρα του, σίγουρα  δεν θα μπο­ρούσε να φαντα­στεί ποτέ την μετα­κό­μισή του  στην Ελλάδα.

«Η πρόταση από την  Ελλάδα ήταν πραγ­μα­τικά ελπίδα φωτός και συγκε­κρι­μένα από τον Ηρακλή Λάρδου, όταν μου προ­τά­θηκε   να αναλάβω την προ­πό­νηση της Ακα­δη­μίας της ομάδας.  Έχω μόνο τα καλύ­τερα να θυμάμαι από την πανέ­μορφη Λάρδο και την ομάδα της.  Ήταν η πρώτη φορά  που δούλευα σε μία ξένη χώρα  αλλά και για τα παιδιά ήταν οπωσ­δή­ποτε πρω­τό­γνωρο να προ­πο­νού­νται από ξένο προ­πο­νητή».

Στην Κάρπαθο έρχεται ακριβώς πριν από δεκα­ε­πτά χρόνια το 1996 όταν  του ζητή­θηκε να συνερ­γα­στεί με την ομάδα του «Ποσει­δώνα»:  « Το 1996 ήρθα στην όμορφη Κάρπαθο για να αναλάβω την προ­πό­νηση του «Ποσει­δώνα». Πρώτος στόχος ήταν η ομάδα και κάθε Κυριακή προ­πο­νού­σαμε, αμέσως μόλις ερχό­μα­σταν από Ρόδο , τα παιδιά του νησιού. Και αξίζει να σας πω, ότι μπορεί να ήταν τότε μόνο μία φορά την εβδο­μάδα, αλλά σίγουρα γινόταν εκπλη­κτική δουλειά».

Η συνερ­γα­σία με  τον « Ποσει­δώνα» λήγει « απότομα»   το 1997 και για αυτό το γεγονός αρκεί­ται να δηλώσει:  «Έφυγα πικρα­μέ­νος … Και δεν είναι ότι διεκόπη η σχέση μου με τον «Ποσει­δώνα». Είναι λογικό να συμβεί σε οποια­δή­ποτε μορφή συνερ­γα­σίας . Είναι ο τρόπος που συμ­βαί­νει».

Φεύ­γο­ντας από την Κάρπαθο , μετα­βαί­νει στην  Αθήνα  έχοντας στο μυαλό του να φύγει από την Ελλάδα: « Πραγ­μα­τικά, ήθελα να επι­στρέψω στην Γιου­γκο­σλα­βία. Τα πράγ­ματα όμως ήρθαν με τέτοιο  τρόπο – εντελώς τυχαία- να μου γίνουν προ­τά­σεις και να ξεκι­νή­σει ένας  κύκλος  συνερ­γα­σιών, όπως προ­πο­νη­τής τερ­μα­το­φύ­λακα  στον Ολυ­μπιακό , στην ΑΕΚ  και σε πολλές άλλες ομάδες … Εννο­εί­ται ότι απο­κό­μισα σπου­δαίες εμπει­ρίες».

Και από την Αθήνα, ξανά στην Κάρπαθο: «Και από την Αθήνα με καλούν ξανά στην Κάρπαθο- μετά από δεκα­ε­πτά χρόνια –  και συγκε­κρι­μένα από τον «Απόλ­λωνα»  Βωλάδας  που μου ζήτησαν να  αναλάβω την ομάδα.  Έχω επίσης να θυμάμαι τα καλύ­τερα και από αυτή τη συνερ­γα­σία από όλους τους παίκτες και φυσικά από τον Πρόεδρο τον κ. Πέτρο Βαρ­δα­ούλη».

Και από τον Απόλ­λωνα Βωλάδας, η διοί­κηση του « Ποσει­δώνα» τον καλεί να επι­στρέ­ψει ανα­λαμ­βά­νο­ντας την Ακα­δη­μία Ποδο­σφαί­ρου: «Απο­δέ­χτηκα με χαρά την πρόταση του  «Ποσει­δώνα» ως επαγ­γελ­μα­τίας προ­πο­νη­τής,  για να οργα­νώσω την Σχολή ποδο­σφαί­ρου  του και θέλω να ξεκα­θα­ρίσω  ότι δεν ήρθα στο νησί για να «κλέψω» το ψωμί και τα λεφτά κάποιων άλλων…  Είμαι πάνω από όλα επαγ­γελ­μα­τίας και  οποια­δή­ποτε πρόταση είναι ευπρόσ­δε­κτη».

Συνεπώς, η  οργά­νωση της Σχολής ποδο­σφαί­ρου ξεκί­νησε εδώ και τέσ­σε­ρις μήνες περίπου και για αυτό ο προ­πο­νη­τής μας λέει: «Λόγω δικής μου θεωρίας, θεωρώ πιο εύστοχη  τη λέξη Σχολείο Ποδο­σφαί­ρου, αντί Ακα­δη­μία. Γιατί πραγ­μα­τικά είναι σχολείο, αφού στόχος μας δεν είναι μόνο να μετα­δώ­σουμε στα παιδιά τις τεχνι­κές του ποδο­σφαί­ρου, αλλά και να καλ­λιερ­γή­σουμε την προ­σω­πι­κό­τητά τους. Για αυτό, ο προ­πο­νη­τής πρέπει να έχει υπομονή και  επιμονή και να είναι κοντά στα παιδιά. Γιατί πρω­ταρ­χικό ρόλο ακόμη και στο ποδό­σφαιρο, παίζει η προ­σω­πι­κό­τητα. Αγαπάμε τα παιδιά στην Ακα­δη­μία και πάνω από όλα τα σεβό­μα­στε. Και λυπάμαι, γιατί ενώ τον  περα­σμένο μήνα στην Ρόδο  με την ομάδα των εφήβων πετύ­χαμε μέσα σε τρεις  μέρες , τρεις νίκες, που ήταν πραγ­μα­τικά μεγάλη επι­τυ­χία των παιδιών, κάποιοι σχο­λί­α­σαν – εξαι­τίας κάποιων τραυ­μα­τι­σμών – ότι δεν προ­σέ­ξαμε τα παιδιά…. Αυτά τα πράγ­ματα είναι απα­ρά­δε­κτα και πρέπει να ξεφύ­γουμε από αυτή  τη λαν­θα­σμένη  νοο­τρο­πία… Ευτυχώς, έχω πάρα πολύ καλούς και ικανούς συνερ­γά­τες όπως τον  κ.  Κώστα Μικρο­πα­ντρε­μένο ο οποίος σπού­δασε Φυσική Αγωγή στην Αμερική, τον κ. Γιάννη Σπανό, ο οποίος έχει απο­κτή­σει το δίπλωμα “C” UEFA και θέλω να πιστεύω, ότι θα έχουμε κάποια στιγμή και τον κ. Γιάννη Μαρ­γα­ρίτη στο προ­πο­νη­τικό  team, αφού  έχει και αυτός το δίπλωμα  “C” UEFA. Είναι σίγουρο, ότι ο « Ποσει­δώ­νας «δεν θα έχει ποτέ έλλειψη από  προ­πο­νη­τές Ακα­δη­μιών».

Για το αν υπάρ­χουν παιδιά με ποδο­σφαι­ρικό μέλλον, ο Mihajlovic Jovan υπο­γραμ­μί­ζει « Πολλοί είναι οι γονείς  που  με ρωτάνε για αυτό και απαντώ ότι το 10% είναι ταλέντο και τα υπό­λοιπα όλα πολύ δουλειά».

Μήπως όμως για να γίνει ακόμη καλύ­τερη δουλειά χρειά­ζε­ται και καταλ­λη­λό­τερη  υποδομή Το ερώτημα σαφώς και  είναι ρητο­ρικό και την απά­ντηση την δίνει ο  ίδιος ο προ­πο­νη­τής :      « Αυτή τη στιγμή λει­τουρ­γεί η Ακα­δη­μία του « Ποσει­δώνα» με 160 παιδιά! Έχουμε τμήματα pro junior,  junior, προ- παιδικό, παιδικό,  εφηβικό αλλά και γυναι­κεία ομάδα από 5 έως 25 ετών!  Να σας πω ότι είμαι ευτυχής, γιατί προπονώ και παιδιά στην Όλυμπο και Διαφάνι κάθε Σαβ­βα­το­κύ­ριακο. Δου­λεύ­ουμε με φοβερή δύναμη. επίπεδο και όρεξη αλλά θα θέλαμε η προ­πό­νηση όλων των τμη­μά­των να γίνεται στο Γήπεδο Πηγα­δίων,  με την προ­ϋ­πό­θεση να «ντυθεί»  με χλο­ο­τά­πητα και να απο­κτή­σει και τον κατάλ­ληλο φωτισμό. Δυστυ­χώς, το 5 επί 5 είναι κατάλ­ληλο μόνο για τεχνι­κές ασκή­σεις όχι για την διε­ξα­γωγή αγώνων ποδο­σφαί­ρου των τμη­μά­των. Είναι ανα­γκαίο λοιπόν, να γίνουν στο Γήπεδο Πηγα­δίων όσα προ­α­νέ­φερα για τα οποία ο Πρό­ε­δρος και τα μέλη του Δ. Σ. του «Ποσει­δώνα»  κάνουν μεγάλο αγώνα.     Αν υλο­ποι­η­θούν, σας δια­βε­βαιώνω ότι η Ακα­δη­μία της Καρ­πά­θου θα γίνει μία  από τις καλύ­τε­ρες!».

Ο Jovan Μihajlovic πέρασε από πολλές Ακα­δη­μίες και μεγάλων ομάδων μάλιστα.  Η πορεία σαφώς δεν ήταν πάντα εύκολη  και για αυτό δεν είναι τυχαία η φράση με την οποία κλείνει ο ίδιος τη συνέ­ντευξη μας :

«Κανένας δεν μπορεί να με πλη­γώ­σει όσο μπορώ να τον συγ­χω­ρήσω».

(Δημο­τικό Ραδιό­φωνο Καρ­πά­θου)

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.