Αντιπαράθεση για τα…sos

Την ώρα που στην Ευρώπη πέφτουν… τα κάστρα της ανοι­κτής οικο­νο­μίας εν μέσω κορω­ναϊου, εντός των τειχών, Εκκλη­σία και ανεμ­βο­λί­α­στοι ένστο­λοι δονούν την αντι­πα­ρά­θεση μεταξύ κυβέρ­νη­σης και ΣΥΡΙΖΑ. Σε μια αντι­πα­ρά­θεση που θρέφει…τα sos της κάθε παρά­τα­ξης ( τα “ιερά δισκο­πό­τηρα” της δεξιάς και οι συνή­θεις στόχοι της αρι­στε­ράς), και απέχουν μακράν της ουσίας, που δεν είναι άλλη από την τρα­γω­δία της απώ­λειας δεκάδων νεκρών σε καθη­με­ρινή βάση επί δυο χρόνια. Από την αρχή της παν­δη­μίας ο ΣΥΡΙΖΑ κατη­γο­ρεί την κυβέρ­νηση ότι παρου­σιά­ζει την κατά­σταση πολύ καλύ­τερη από ότι είναι στην πραγ­μα­τι­κό­τητα και η κυβέρ­νηση κατη­γο­ρεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν έβαλε ποτέ πλάτη. Η αλήθεια είναι ότι σε ένα βαθμό, μικρό­τερο ή μεγα­λύ­τερο, και τα δύο ισχύουν. Όπως ισχύει και ότι η έλλειψη συνεν­νό­η­σης και η πολι­τική εκμε­τάλ­λευση της παν­δη­μίας αντα­να­κλούν στο απο­τέ­λε­σμα και στην κατά­σταση της χώρας. Κυβέρ­νηση κι αντι­πο­λί­τευση δεν κατά­φε­ραν να συναι­νέ­σουν σε ένα θέμα όπως η παν­δη­μία ώστε να την αντι­με­τω­πί­σουν από κοινού, κι ούτε η κυβέρ­νηση να προ­σπα­θεί να την αξιο­ποιεί πολι­τικά, ούτε η αντι­πο­λί­τευση να σαμπο­τά­ρει την προ­σπά­θεια για να απο­κο­μί­σει κέρδη