Χρυσοχοΐδης: Άσυλο μόνο στους «ικέτες»

1) την ορθή εναρ­μό­νιση του εθνικού δικαίου, όπως ανα­φέ­ρε­ται και ανωτέρω, με τις επι­τα­γές του ενω­σια­κού νομο­θέτη,

2) τη συμ­μόρ­φωση της εθνικής έννομης τάξης προς τη νομο­λο­γία του Ευρω­παϊ­κού Δικα­στη­ρίου Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των,

3) τη θέσπιση των πέντε δια­κρι­τών σταδίων για τη δια­δι­κα­σία υπο­δο­χής και ταυ­το­ποί­η­σης των υπηκόων τρίτων χωρών ή ανι­θα­γε­νών (Ενη­μέ­ρωση, Υπαγωγή, Κατα­γραφή και Ιατρι­κός Έλεγχος, Παρα­πο­μπή σε δια­δι­κα­σία υπα­γω­γής σε καθε­στώς διε­θνούς προ­στα­σίας, Περαι­τέρω παρα­πο­μπή και Μετα­κί­νηση),

4) τον επα­να­προσ­διο­ρι­σμό της έννοιας «ευά­λω­τος», έτσι ώστε να μην γίνεται κατά­χρηση των ευνοϊ­κών προ­βλέ­ψεων και δικαιω­μά­των που απο­λαμ­βά­νουν οι εν λόγω κοι­νω­νι­κές ομάδες που πολλές φορές κατα­λή­γει να είναι εις βάρος των πραγ­μα­τικά ευά­λω­των προ­σώ­πων,

5) την εισα­γωγή ρυθ­μί­σεων προς το σκοπό της καθιέ­ρω­σης και εμπέ­δω­σης του καθή­κο­ντος συνερ­γα­σίας που πρέπει να έχουν οι αιτού­ντες με τις αρμό­διες αρχές και υπη­ρε­σίες και εν τέλει της επι­δί­ω­ξης να επι­τευ­χθεί μία δίκαιη ισορ­ρο­πία ανάμεσα στην προ­στα­σία των αιτού­ντων και στο καθήκον τους να συνερ­γά­ζο­νται με τις εθνικές αρχές,

6) την πρό­βλεψη, μέσω των προ­τει­νό­με­νων δια­τά­ξεων, για την ουσια­στική ένταξη και ενσω­μά­τωση στην ελλη­νική κοι­νω­νία των αιτού­ντων διεθνή προ­στα­σία και των μελών της οικο­γέ­νειάς τους, ειδικά με την εισα­γωγή ρυθ­μί­σεων σχετικά με την πρό­σβαση στην εργασία και στην εκπαί­δευση,

7) τον ορισμό των προ­δια­γρα­φών των συν­θη­κών κρά­τη­σης των αιτού­ντων, με γνώμονα τον σεβασμό των δικαιω­μά­των τους, όπως αυτά έχουν ερμη­νευ­θεί από το Δικα­στή­ριο των Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που και σε συμ­μόρ­φωση με το ενω­σιακό δίκαιο,

8) τη δια­σφά­λιση της οικο­γε­νεια­κής ενό­τη­τας των αιτού­ντων και η προ­στα­σία των ανη­λί­κων, ασυ­νό­δευ­των ή μη,

9) την εισα­γωγή κυρώ­σεων για τις περι­πτώ­σεις που δια­τα­ράσ­σε­ται η ομαλή λει­τουρ­γία των Κέντρων και των Δομών, ειδικά σε περι­πτώ­σεις εκδή­λω­σης βίαιης συμπε­ρι­φο­ράς εντός αυτών,

10) τη σαφής κατα­γραφή και απο­τύ­πωση όλων των απαι­τού­με­νων ενερ­γειών, δια­δι­κα­σιών και προ­θε­σμιών εντός των οποίων πρέπει να προβούν οι αρμό­διες εθνικές αρχές και οι αιτού­ντες ή οι δικη­γό­ροι τους ή οι εξου­σιο­δο­τη­μέ­νοι σύμ­βου­λοί τους προ­κει­μέ­νου να ολο­κλη­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία εξέ­τα­σης του αιτή­μα­τος τους ή της προ­σφυ­γής τους, πάντα με σεβασμό στα δικαιώ­ματα των αιτού­ντων αλλά και με γνώμονα την απο­σα­φή­νιση της τήρησης όλων των υπο­χρε­ώ­σεών τους,

11) τον καθο­ρι­σμό της δια­δι­κα­σίας συζή­τη­σης των προ­σφυ­γών, ενώπιον των Ανε­ξάρ­τη­των Επι­τρο­πών Προ­σφυ­γών, με την καθιέ­ρωση, μεταξύ άλλων, της υπο­χρε­ω­τι­κής αυτο­πρό­σω­πης παρά­στα­σης του προ­σφεύ­γο­ντος ή μαζί με τον πλη­ρε­ξού­σιο δικη­γόρο του,

12) την πρό­βλεψη για απο­τε­λε­σμα­τική και ουσια­στική παροχή δικα­στι­κής προ­στα­σίας στους αιτού­ντες διεθνή προ­στα­σία, μέσω της δυνα­τό­τη­τας άσκησης αίτησης ακύ­ρω­σης και προ­σφυ­γής ενώπιον των Διοι­κη­τι­κών Δικα­στη­ρίων με σαφείς προ­θε­σμίες που πρέπει να τηρού­νται από όλους,

13) τη μετα­φορά της αρμο­διό­τη­τας εκδί­κα­σης των υπο­θέ­σεων που αφορούν την ανα­γνώ­ριση αλλο­δα­πού ως πρό­σφυγα, από τα Διοι­κη­τικά Εφετεία στα Διοι­κη­τικά Πρω­το­δι­κεία της Αθήνας και Θεσ­σα­λο­νί­κης, λόγω ανάγκης ταχείας εκδί­κα­σης των υπο­θέ­σεων καθώς τα ανωτέρω διοι­κη­τικά πρω­το­δι­κεία δια­θέ­τουν υπο­δο­μές και οργά­νωση προ­κει­μέ­νου να εκδι­κά­σουν τη συγκε­κρι­μένη κατη­γο­ρία δια­φο­ρών και

14) τη λει­τουρ­γική ανα­διάρ­θρωση των Ανε­ξάρ­τη­των Επι­τρο­πών Προ­σφυ­γών με την πρό­βλεψη να συγκρο­τού­νται από τρεις δικα­στι­κούς λει­τουρ­γούς προς το σκοπό της ενί­σχυ­σης της παρε­χό­με­νης προ­στα­σίας και της παροχής της ύψιστης εγγύ­η­σης ότι τα αιτή­ματα των υπηκόων τρίτων χωρών ή ανι­θα­γε­νών θα εξε­τα­στούν από ένα όργανο που πληροί όλες τις εγγυ­ή­σεις που απαι­τού­νται από το ενω­σιακό δίκαιο όσο και από το δίκαιο της Ευρω­παϊ­κής Σύμ­βα­σης Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που.