Σχόλιο του Νεκτάριου Σαντορινιού για τη γυναικοκτονία στο νησί της Ρόδου

Σχόλιο Νεκτά­ριου Σαντο­ρι­νιού, βου­λευτή ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ Δωδε­κα­νή­σου, για το τραγικό περι­στα­τικό της γυναι­κο­κτο­νίας στο νησί της Ρόδου:

«Από σήμερα το από­γευμα το νησί μας βιώνει τη θλίψη, την οργή και την αγα­νά­κτηση για το θάνατο μιας ακόμη γυναί­κας, που έχασε τη ζωή της από τα χέρια ενός άντρα του περι­βάλ­λο­ντός της.

Η Δώρα της Ρόδου, μέσα σε λίγα λεπτά, έγινε άλλο ένα τραγικό πρόσωπο στη μακρά λίστα των θυμάτων της παρά­λο­γης «αρρε­νω­πής κτη­τι­κό­τη­τας», των πατριαρ­χι­κών αντι­λή­ψεων και συμπε­ρι­φο­ρών, των «μάτσο προ­τύ­πων» που δυστυ­χώς ανα­πα­ρά­γο­νται συνεχώς και της έμφυλης και ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας, όλων αυτών δηλαδή των στοι­χείων που ακόμη επι­βιώ­νουν και κάνουν τη σύγ­χρονη κοι­νω­νία μας, ένα μη ασφαλές μέρος για τις Γυναί­κες.

Μόνο φέτος, ο αριθμός των γυναι­κο­κτο­νιών στην Ελλάδα έχει σημειώ­σει πρω­το­φανή έξαρση. Είναι τώρα πια η ώρα η Πολι­τεία να ανα­γνω­ρί­σει το γεγονός, που αρνεί­ται τόσο καιρό, και να λάβει άμεσα και απο­φα­σι­στικά μέτρα ώστε να δοθεί ένα τέλος σε αυτές τις νοσηρές νοο­τρο­πίες. Είναι τώρα πια η ώρα, όλοι μας, να κατα­νο­ή­σουμε ότι ο αγώνας να κρα­τη­θεί ζωντανή και ασφαλής μια γυναίκα που βιώνει τη βία στο περι­βάλ­λον της, είναι ένας αγώνας για μια ισότιμη κοι­νω­νία, που να μπορεί να αγκα­λιά­ζει και να δείχνει σεβασμό στον Άλλον, όποιος και αν είναι αυτός.

Για να είναι σήμερα τα τελευ­ταία δάκρυα που χύνουμε, οφεί­λουμε να διεκ­δι­κή­σουμε τη δημιουρ­γία υπο­στη­ρι­κτών δημο­σίων δομών και υπη­ρε­σιών για κάθε Γυναίκα και Μάνα που φοβάται στο σπίτι της ή στο εργα­σιακό της περι­βάλ­λον. Την ουσια­στική στε­λέ­χω­σης του Τμή­μα­τος Αντι­με­τώ­πι­σης Ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής Βίας στο Αρχη­γείο της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας και των Γρα­φείων Αντι­με­τώ­πι­σης Ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής Βίας στα Αστυ­νο­μικά Τμήματα των Νομών. Την ανα­γνώ­ριση και εισα­γωγή του όρου γυναι­κο­κτο­νία, ως νέο αδίκημα, στον Ποινικό Κώδικά. Την εισα­γωγή ειδικών προ­γραμ­μά­των οπτικής φύλου και σεξουα­λι­κό­τη­τας στην εκπαι­δευ­τική δια­δι­κα­σία και την αντί­στοιχη επι­μόρ­φωση των εκπαι­δευ­τι­κών. Για τη Δώρα, για την Ελένη, για την Καρο­λάιν, για την Γαρυ­φαλ­λιά….έχουμε κοινό χρέος και ευθύνη.»