Παρέμβαση του Αρείου Πάγου κατά των αντιεμβολιαστών – Τέλος το αυτόφωρο για εκπαιδευτικούς και νοσηλευτές

Ο ανώ­τα­τος ει­σαγ­γε­λι­κός λει­τουρ­γός με μία  ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κή εγκύ­κλιο  βάζει «φρένο» σε τέ­τοιου εί­δους συ­μπε­ρι­φο­ρές με τις οποί­ες επι­χει­ρεί­ται η απο­τρο­πή της τή­ρη­σης των μέ­τρων που έχει θε­σμο­θε­τή­σει η πο­λι­τεία  για την αντι­με­τώ­πι­ση της διά­δο­σης του κο­ρο­ναϊ­ού.

Για  όλα τα ανοι­χτά ζη­τή­μα­τα, με μεί­ζο­νες κοι­νω­νι­κές δια­στά­σεις,  που έχουν ανα­κύ­ψει από την τή­ρη­ση των μέ­τρων για τη με­τά­δο­ση του κο­ρο­νοϊ­ού, με στόχο την έν­νο­μη προ­στα­σία δη­μο­σί­ων λει­τουρ­γών που στο­χο­ποιού­νται  από «αντιεμ­βο­λια­στές»  πα­ρε­νέ­βη σή­με­ρα ο ει­σαγ­γε­λέ­ας του  Αρεί­ου Πάγου Βα­σί­λης Πλιώ­τας. Ο ανώ­τα­τος ει­σαγ­γε­λι­κός λει­τουρ­γός με μία  ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κή εγκύ­κλιο  βάζει «φρένο» σε τέ­τοιου εί­δους συ­μπε­ρι­φο­ρές με τις οποί­ες επι­χει­ρεί­ται η απο­τρο­πή της τή­ρη­σης των μέ­τρων που έχει θε­σμο­θε­τή­σει η πο­λι­τεία  για την αντι­με­τώ­πι­ση της διά­δο­σης του κο­ρο­ναϊ­ού.

Για  όλα τα ανοι­χτά ζη­τή­μα­τα, με μεί­ζο­νες κοι­νω­νι­κές δια­στά­σεις,  που έχουν ανα­κύ­ψει από την τή­ρη­ση των μέ­τρων για τη με­τά­δο­ση του κορoναϊού, με στόχο την  έν­νο­μη προ­στα­σία δη­μο­σί­ων λει­τουρ­γών που στο­χο­ποιού­νται  από «αντιεμ­βο­λια­στές»  πα­ρε­νέ­βη σή­με­ρα ο ει­σαγ­γε­λέ­ας του  Αρεί­ου Πάγου Βα­σί­λης Πλιώ­τας. Ο ανώ­τα­τος ει­σαγ­γε­λι­κός λει­τουρ­γός με μία  ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κή εγκύ­κλιο  βάζει «φρένο» σε τέ­τοιου εί­δους συ­μπε­ρι­φο­ρές με τις οποί­ες επι­χει­ρεί­ται η απο­τρο­πή της τή­ρη­σης των μέ­τρων που έχει θε­σμο­θε­τή­σει η πο­λι­τεία  για την αντι­με­τώ­πι­ση της διά­δο­σης του κο­ρο­ναϊ­ού.

Ο κ. Πλιώ­τας σε ό,τι αφορά τις μη­νύ­σεις  σε βάρος δα­σκά­λων ,ια­τρι­κού και νο­ση­λευ­τι­κού προ­σω­πι­κού ζητά  να μην κι­νεί­ται η αυ­τό­φω­ρη δια­δι­κα­σία πριν ενη­με­ρω­θεί ο αρ­μό­διος ει­σαγ­γε­λέ­ας. Και εκεί­νος κυ­ριαρ­χι­κά, με βάση τη δι­κο­νο­μία  θα συ­νε­κτι­μή­σει, εκτός των άλλων, τα κί­νη­τρα της συ­μπε­ρι­φο­ράς του μη­νυ­τή, καθώς και την ανά­γκη έν­νο­μης προ­στα­σί­ας του μη­νυό­με­νου, πι­στού στο κα­θή­κον, δη­μό­σιου λει­τουρ­γού της εκ­παί­δευ­σης ή της υγεί­ας, εν μέσω προ­σπα­θειών της πο­λι­τεί­ας και της κοι­νω­νί­ας να αντι­με­τω­πι­σθεί η παν­δη­μία του κο­ρο­ναϊ­ού

Ο ανώ­τα­τος ει­σαγ­γε­λι­κός λει­τουρ­γός με την εγκύ­κλιό του  απευ­θύ­νε­ται προς όλους τους ει­σαγ­γε­λείς της χώρας  δί­νο­ντας σα­φείς και ανα­λυ­τι­κές οδη­γί­ες, με βάση το νόμο , για τον τρόπο με τον οποίο πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­ζο­νται από τη δι­καιο­σύ­νη οι αντιεμ­βο­λια­στές και οι αρ­νη­τές του κο­ρω­νοιού, ιδίως όταν στρέ­φο­νται με μη­νύ­σεις κατά εκ­παι­δευ­τι­κών , για­τρών και νο­ση­λευ­τών , καθώς και οι υπο­θέ­σεις  πλα­στών πι­στο­ποι­η­τι­κών ,  που μπο­ρεί να κα­τευ­θύ­νο­νται, εκτός άλλων και στην οι­κο­νο­μι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση ανυ­πο­ψί­α­στων  πο­λι­τών.

Ζητά μά­λι­στα κατά πε­ρί­πτω­ση να ερευ­νά­ται αν εκ μέ­ρους τους δια­πράτ­το­νται συ­γκε­κρι­μέ­να αδι­κή­μα­τα όπως απεί­θεια, διέ­γερ­ση σε ανυ­πα­κοή, πρό­κλη­ση και προ­σφο­ρά σε τέ­λε­ση πλημ­με­λή­μα­τος, πα­ρά­νο­μη βία και απάτη.

Συ­γκε­κρι­μέ­να ο Ει­σαγ­γε­λέ­ας του Αρεί­ου Πάγου στην εγκύ­κλιό του ανα­φέ­ρει τα εξής :  Τις τε­λευ­ταί­ες  ημέ­ρες, έλα­βαν  δη­μο­σιό­τη­τα πε­ρι­στα­τι­κά στα οποία εμ­φα­νί­ζο­νται πρό­σω­πα εμ­φο­ρού­με­να από ιδέες αμ­φι­σβή­τη­σης των πα­ρα­δο­χών της ια­τρι­κής επι­στη­μο­νι­κής κοι­νό­τη­τας  για τα εμ­βό­λια κατά της παν­δη­μί­ας του κο­ρο­ναϊ­ού COVID-19 («αντιεμ­βο­λια­στές», αρ­νη­τές της παν­δη­μί­ας κ.λπ.),  να στρέ­φο­νται, κυ­ρί­ως,  κατά εκ­παι­δευ­τι­κών λει­τουρ­γών (δα­σκά­λων και κα­θη­γη­τών), ια­τρών, νο­ση­λευ­τών και υπαλ­λή­λων των εν γένει δομών υγεί­ας,  υπο­βάλ­λο­ντας  ενα­ντί­ον τους εγκλή­σεις  και μη­νύ­σεις, με εμ­φα­νή την πρό­θε­ση να  απο­τρέ­ψουν  την εφαρ­μο­γή και την τή­ρη­ση των μέ­τρων που  έχουν  θε­σμο­θε­τη­θεί από την πο­λι­τεία για την αντι­με­τώ­πι­ση  της διά­δο­σης της νόσου. Η αρ­νη­τι­κή  όμως αυτή τα­κτι­κή μπο­ρεί να επι­φέ­ρει πολ­λα­πλές  αρ­νη­τι­κές  συ­νέ­πειες τόσο για τα καθών στρέ­φε­ται πρό­σω­πα αλλά και ευ­ρύ­τε­ρα για το  κοι­νω­νι­κό σύ­νο­λο. Να απο­τε­λέ­σει αφορ­μή αδι­καιο­λό­γη­της προ­σω­πι­κής τα­λαι­πω­ρί­ας  ευ­συ­νεί­δη­των δη­μό­σιων λει­τουρ­γών, που εκτί­θε­νται στον κίν­δυ­νο προ­σα­γω­γών και συλ­λή­ψε­ων, να  δια­τα­ρά­ξει  την  ομαλή  διε­ξα­γω­γή του εκ­παι­δευ­τι­κού έργου ή  ανα­λό­γως μιας δη­μό­σιας υγειο­νο­μι­κής  υπη­ρε­σί­ας  και ακόμη, με εξε­λισ­σό­με­νη την αλ­λη­λου­χία των κα­τα­στά­σε­ων,   να συμ­βάλ­λει  στον κίν­δυ­νο νό­ση­σης  από  τον κο­ρω­νο­ϊό  COVID-19,  δη­λα­δή  βλά­βης της υγεί­ας  ή  της ζωής   στο κοι­νω­νι­κό πε­ρι­βάλ­λον και  σ΄ αυτό  ακόμη το  ευαί­σθη­το μα­θη­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον.

Κα­τό­πιν των προ­α­να­φερ­θέ­ντων, αδή­ρι­τη πα­ρί­στα­ται η ανά­γκη  και ασφα­λώς συ­νι­στά ει­σαγ­γε­λι­κό κα­θή­κον και υπο­χρέ­ω­ση να επι­δει­κνύ­ε­τε ιδιαί­τε­ρη προ­σο­χή στο χει­ρι­σμό τέ­τοιων υπο­θέ­σε­ων,  ήδη, από το πρώ­ι­μο  στά­διο  υπο­βο­λής, έγκλη­σης  ή μή­νυ­σης,  προ­ε­χό­ντως,  των προ­σχη­μα­τι­κών ή και κα­κό­βου­λων, απευ­θύ­νο­ντας  σα­φείς οδη­γί­ες προς όλους  τους  ανα­κρι­τι­κούς υπαλ­λή­λους της πε­ρι­φέ­ρειάς σας.

Ει­δι­κό­τε­ρα:

Ι. Όταν ο ανα­κρι­τι­κός υπάλ­λη­λος λάβει έγκλη­ση, μή­νυ­ση και εν γένει  κα­ταγ­γε­λία  κατά  εκ­παι­δευ­τι­κού λει­τουρ­γού, ια­τρού, νο­ση­λευ­τή ή ερ­γα­ζο­μέ­νου σε δομή υγεί­ας, με πε­ριε­χό­με­νο που άπτε­ται των προη­γου­μέ­νων, πά­ραυ­τα  θα ενη­με­ρώ­νει τη­λε­φω­νι­κά τον αρ­μό­διο ει­σαγ­γε­λέα (ει­σαγ­γε­λέα υπη­ρε­σί­ας – ποι­νι­κής δί­ω­ξης) και θα ανα­μέ­νει τις  συ­γκε­κρι­μέ­νες οδη­γί­ες του, χωρίς στο με­τα­ξύ να προ­βαί­νει σε ενέρ­γεια ενα­ντί­ον του μη­νυό­με­νου  προ­σώ­που, δη­λα­δή σε σύλ­λη­ψη για αυ­τό­φω­ρο αδί­κη­μα ή και προ­σα­γω­γή του λόγω υπο­νοιών διά­πρα­ξης εγκλη­μα­τι­κής ενέρ­γειας (κατά τα άρθρα 74 § 1 εδ. θ και 95 ΠΔ 141/1991). Μετά τη λήψη των οδη­γιών  θα  συμ­μορ­φώ­νε­ται  απο­λύ­τως με το πε­ριε­χό­με­νο αυτών.

ΙΙ. Ο Ει­σαγ­γε­λέ­ας, αφού ενη­με­ρω­θεί  για το επα­κρι­βές πε­ριε­χό­με­νο  της  κα­τα­μή­νυ­σης, ζη­τώ­ντας  εν­δε­χο­μέ­νως και πλεί­ο­νες  πλη­ρο­φο­ρί­ες για τις  ιδιαί­τε­ρες πε­ρι­στά­σεις υπό τις οποί­ες αυτή υπο­βλή­θη­κε και την αφορ­μή που την προ­κά­λε­σε, θα αξιο­λο­γεί (σύμ­φω­να με το δι­κο­νο­μι­κό κα­θή­κον και τη λει­τουρ­γι­κή απο­στο­λή του) την ύπαρ­ξη ή μη εν­δεί­ξε­ων βα­σι­μό­τη­τας και θα αξιο­ποιεί την ει­σαγ­γε­λι­κή εμπει­ρία του για να δια­γνώ­σει  και, τον τυχόν, προ­σχη­μα­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα της κα­ταγ­γε­λί­ας, ώστε να δώσει τις προ­σή­κου­σες ανά­λο­γες κα­τευ­θύν­σεις για τον πε­ραι­τέ­ρω χει­ρι­σμό της.  Το­νί­ζε­ται   ότι  και στην πε­ρί­πτω­ση ακόμη που κα­ταγ­γέλ­λε­ται  φε­ρό­με­νο  ως  επ΄ αυ­το­φώ­ρω τε­λε­σθέν πλημ­μέ­λη­μα, η  ρύθ­μι­ση του άρ­θρου 417 ΚΠΔ  πα­ρέ­χει τη  δι­κο­νο­μι­κή   δυ­να­τό­τη­τα στον ει­σαγ­γε­λέα, να κρί­νει ότι συ­ντρέ­χουν λόγοι  να μη εφαρ­μο­στεί η  συ­νο­πτι­κή δια­δι­κα­σία  του  αυ­το­φώ­ρου  και να δια­τά­ξει,  συ­να­κό­λου­θα,  να  μη  συλ­λη­φθεί  και  να μη προ­σα­χθεί  ο  μη­νυό­με­νος,  η  δε υπο­βο­λή – δια­βί­βα­ση της μή­νυ­σης  ή  έγκλη­σης  να επα­κο­λου­θή­σει.  Ο ει­σαγ­γε­λέ­ας, ως οιο­νεί «κυ­ρί­αρ­χος της ποι­νι­κής προ­δι­κα­σί­ας», θα λάβει υπόψη του και θα συ­νε­κτι­μή­σει, εκτός των άλλων, τα κί­νη­τρα της συ­μπε­ρι­φο­ράς του μη­νυ­τή, καθώς και την ανά­γκη έν­νο­μης προ­στα­σί­ας του μη­νυό­με­νου, πι­στού στο κα­θή­κον, δη­μό­σιου λει­τουρ­γού της εκ­παί­δευ­σης ή της υγεί­ας, εν μέσω προ­σπα­θειών της πο­λι­τεί­ας και της κοι­νω­νί­ας να αντι­με­τω­πι­σθεί η παν­δη­μία του κο­ρο­ναϊ­ού.

ΙΙΙ. Υπεν­θυ­μί­ζο­νται και τα δια­λαμ­βα­νό­με­να σε προ­γε­νέ­στε­ρες, πρό­σφα­τες, εγκυ­κλί­ους  μας  και, ιδίως, η επι­βαλ­λο­μέ­νη προ­σπά­θεια εξι­χνί­α­σης τυχόν «κυ­κλω­μά­των» που ανα­πτύσ­σουν την εγκλη­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα ανα­φο­ρι­κά  με  την  πα­ρα­γω­γή πλα­στών ή ψευ­δών κατά πε­ριε­χό­με­νο πι­στο­ποι­η­τι­κών εμ­βο­λια­σμού ή νό­ση­σης. Επι­ση­μαί­νο­με δε ακόμη και την ανά­γκη ελέγ­χου  της δη­μιουρ­γί­ας πυ­ρή­νων προ­πα­γάν­δας και δρά­σης από  επι­τή­δειους υπαί­τιους που με το πε­ρί­βλη­μα αντιεμ­βο­λια­στι­κών θε­ω­ρή­σε­ων και ιδεών, δρα­σκέ­λι­σαν ήδη το κα­τώ­φλι της νο­μι­μό­τη­τας και εκ­δή­λω­σαν ή θα  επι­χει­ρή­σουν να ανα­πτύ­ξουν δρα­στη­ριό­τη­τες με συ­μπε­ρι­φο­ρές απτό­με­νες των δια­τά­ξε­ων του Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα (πρβλ. άρθρα 169, 183, 186, 330, 386 κ.ά.), που μπο­ρεί να κα­τευ­θύ­νο­νται, εκτός άλλων και στην οι­κο­νο­μι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση ανυ­πο­ψί­α­στων  συ­ναν­θρώ­πων μας.

Τέλος, ανα­ντίρ­ρη­τα είναι σε­βα­στή η ελευ­θε­ρία και ανα­φαί­ρε­το το δι­καί­ω­μα του κα­θε­νός να έχει τις προ­σω­πι­κές  από­ψεις και ιδέες του για τα εμ­βό­λια κατά του κο­ρο­νοϊ­ού COVID-19, τούτο όμως δεν ση­μαί­νει ότι οι θε­ω­ρή­σεις αυτές του πα­ρέ­χουν, επ’  ου­δε­νί, το δι­καί­ω­μα να  τις εκ­δη­λώ­νει με αντι­κοι­νω­νι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά και να τις με­του­σιώ­νει προ­βαί­νο­ντας  σε πρά­ξεις που υπερ­βαί­νουν τα όρια του νόμου και  εμπί­πτουν στο  πεδίο  εφαρ­μο­γής των κυ­ρω­τι­κών κα­νό­νων του ποι­νι­κού δι­καί­ου.

Πηγή in.gr