Το κτήριο που όλοι γνώριζαν και κανείς δεν άδειαζε

Πάνω από 280 ερ­γα­ζό­με­νοι και εκα­το­ντά­δες πο­λί­τες κα­θη­με­ρι­νά μπαι­νο­βγαί­νουν σε ένα κτή­ριο που τα επί­ση­μα πο­ρί­σμα­τα κα­τα­τάσ­σουν στη σει­σμι­κή κα­τη­γο­ρία Κ3, ευά­λω­το σε ισχυ­ρό σει­σμό, χωρίς οι­κο­δο­μι­κή άδεια και με ιδιο­κτη­σια­κό κα­θε­στώς τόσο θολό που ούτε το Κτη­μα­το­λό­γιο δεν ξέρει πού να το γρά­ψει. Ο πρω­το­βάθ­μιος έλεγ­χος έγινε τον Ια­νουά­ριο του 2024, ο δευ­τε­ρο­βάθ­μιος πα­ρα­δό­θη­κε τον Δε­κέμ­βριο του 2025, τα ευ­ρή­μα­τα κοι­νο­ποι­ή­θη­καν επί­ση­μα σε όλες τις υπη­ρε­σί­ες. Κι όμως, η ΔΟΥ Ρόδου και οι υπό­λοι­ποι φο­ρείς λει­τουρ­γούν ακόμη εκεί, σαν να πρό­κει­ται για τε­χνι­κή λε­πτο­μέ­ρεια και όχι για ζή­τη­μα ζωής.

Η πα­ρέμ­βα­ση της διευ­θύ­νου­σας την Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου βάζει επι­τέ­λους το ερώ­τη­μα εκεί που έπρε­πε να είχε τεθεί από την αρχή: ποιος ευ­θύ­νε­ται και τι έκανε από τη στιγ­μή που έμαθε. Γιατί η Διεύ­θυν­ση Δασών Δω­δε­κα­νή­σου απέ­δει­ξε ότι γί­νε­ται, με δη­μο­πρα­σία μί­σθω­σης που τρέ­χει την 1η Σε­πτεμ­βρί­ου 2026 και μά­λι­στα με προ­δια­γρα­φές που απαι­τούν από το νέο κτή­ριο όλα όσα δεν δια­θέ­τει το παλιό, από στα­τι­κή επάρ­κεια μέχρι πυ­ρο­προ­στα­σία. Όταν μία υπη­ρε­σία φεύ­γει και οι υπό­λοι­πες μέ­νουν, η αδρά­νεια παύει να είναι γρα­φειο­κρα­τία και γί­νε­ται επι­λο­γή.

Ο σει­σμός δεν θα πε­ρι­μέ­νει την εκ­δί­κα­ση της 10ης Δε­κεμ­βρί­ου για να μάθει ποιος είναι ο ιδιο­κτή­της.