ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Βαρθολομαίος: Να αγωνισθούμε για τις αξίες της παιδείας, οι οποίες έσωσαν το Γένος

news room 6 λεπτά ανάγνωση
ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

Ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης Βαρ­θο­λο­μαίος προ­ε­ξήρχε της Θείας Λει­τουρ­γίας, χθες, στον ιερό ναό Κοι­μή­σεως της Θεο­τό­κου, στο Γλυκύ της Ίμβρου, τόπο κατα­γω­γής του αεί­μνη­στου λόγιου ιερο­μό­να­χου Βαρ­θο­λο­μαίου Κου­τλου­μου­σια­νού, στο πλαίσιο και των τιμη­τι­κών εκδη­λώ­σεων που πραγ­μα­το­ποιεί η Μητρό­πολη Ίμβρου και Τενέδου και με αφορμή τη συμπλή­ρωση φέτος, 250 ετών από τη γέννηση του σπου­δαίου αυτού Ιμβρίου.

Με τον Πανα­γιώ­τατο συλ­λει­τούρ­γη­σαν ο μητρο­πο­λί­της Μύρων Χρυ­σό­στο­μος και ο επί­σκο­πος Ιλίου Ραφαήλ.

Εκκλη­σιά­στη­καν οι μητρο­πο­λί­τες Μοσχο­νη­σίων Κύριλ­λος και ο επι­χώ­ριος Ίμβρου και Τενέδου Κύριλ­λος, η Γεωργία Σουλ­τα­νο­πού­λου, γενική πρό­ξε­νος της Ελλάδας στην Πόλη, ‘Αρχο­ντες Οφφι­κιά­λιοι της ΜτΧΕ, ο Γεώρ­γιος Κοσμί­δης, συντο­νι­στής της Παγκό­σμιας Συνο­μο­σπον­δίας των Παμ­μα­κε­δο­νι­κών Ενώσεων, οι πρό­ε­δροι και στελέχη των Ιμβρια­κών Συλ­λό­γων Αθήνας και Θεσ­σα­λο­νί­κης, και πλήθος πιστών.

Μετά τη Θεία Λει­τουρ­γία, ο μητρο­πο­λί­της Ίμβρου και Τενέδου ευχα­ρί­στησε τον Πανα­γιώ­τατο που έθεσε υπό την πατριαρ­χική αιγίδα του τις τιμη­τι­κές εκδη­λώ­σεις για τον αεί­μνη­στο ιερο­μό­ναχο Βαρ­θο­λο­μαίο Κου­τλου­μου­σιανό, τον οποίο χαρα­κτή­ρισε “μεγάλη μορφή της Εκκλη­σίας, της Ίμβρου και συνο­λικά του Γένους”.

Στην αντι­φώ­νησή του, ο Πανα­γιώ­τα­τος μίλησε με συγκί­νηση για το Γλυκύ και τον αρχο­ντικό και παλαιό ιερό ναό της Κοι­μή­σεως της Θεο­τό­κου, στον οποίο, όπως είπε, «οι Γλυ­κια­νοί κατέ­θε­ταν τη μετά­νοια και τις ελπίδες τους, τη χαρά και τον πόνο τους, γιόρ­τα­ζαν τις μεγάλες ημέρες της παρά­δο­σής μας. Εδώ ευλο­γού­νταν οι σημα­ντι­κές στιγμές της ζωής τους, εδώ αντλού­σαν δύναμη για τον αγώνα της επι­βί­ω­σης και της προ­κο­πής». Επίσης, ανα­φέρ­θηκε και στο κοντινό αγιο­ρεί­τικο μετόχι των Παμ­με­γί­στων Ταξιαρ­χών, το οποίο συν­δέ­ε­ται με τη ζωή και την ιστορία του χωριού.

«Από αυτό το ιστο­ρικό μετόχι ξεκί­νησε η εκπαι­δευ­τική ιστορία της Ίμβρου, συν­δε­δε­μένη για πάντα με το πρόσωπο του Βαρ­θο­λο­μαίου Κου­τλου­μου­σια­νού. Ο Βαρ­θο­λο­μαίος πίστευε στη δύναμη και την εμβέ­λεια της παι­δείας, στην ιερή απο­στολή του δασκά­λου και στη δίψα των παιδιών για μάθηση και γνώση. Όσα έμαθε και γνώριζε, ήθελε να τα μετα­δώση στους άλλους, ήταν ”γεν­νη­μέ­νος δάσκα­λος”. Το όραμα και η προ­σπά­θειά του να ιδρύση σχολείο στην Ίμβρο, η εμμονή και η επιμονή του, παρά τις δυσκο­λίες, η αυτο­πε­ποί­θηση και η πίστη στην πρόνοια του Θεού, απο­τε­λούν και για μας σήμερα σύμβολο και πηγή έμπνευ­σης. Στο πρόσωπο του Βαρ­θο­λο­μαίου, όπως εύστοχα τονί­ζε­ται στο ”Σημεί­ωμα έκδοσης” του τελευ­ταίου τεύχους του περιο­δι­κού ‘Ίμβρος’, ‘αλλη­λο­συ­μπλη­ρώ­νο­νται αρμο­νικά η βαθιά, ακλό­νητη πίστη στον Θεό, η άσβεστη αγάπη για την Ίμβρο, το πάντα ανήσυχο πνεύμα και η αδιά­κοπη, πει­σμα­τώ­δης προ­σπά­θεια εμβά­πτι­σης του ανθρώ­που στα νάματα της αλη­θι­νής παι­δείας και της ολό­πλευ­ρης, καθο­λι­κής καλ­λιέρ­γειας’. Στο σχολείο που ξεκί­νησε να λει­τουργή στο μετόχι των Ταξιαρ­χών, φοι­τού­σαν πολλοί φιλο­μα­θείς νέοι, από όλα τα χωριά της Ίμβρου, οι οποίοι, ‘εκ του Σχο­λείου τούτου λαβό­ντες τα πρώτα φώτα και επε­κτεί­νο­ντες βρα­δύ­τε­ρον τας σπουδάς των και εις ανω­τέ­ρας του εξω­τε­ρι­κού σχολάς, ανε­δεί­χθη­σαν οι πρώτοι της νήσου ανα­μορ­φω­ταί’ (Κ. Χρι­στο­δου­λίδη, “Το Γλυκύ και το Σχοι­νούδι. Οι δύο πρω­το­πό­ροι σταθμοί εις την εν Ίμβρω πνευ­μα­τι­κήν και εξω­τε­ρι­κήν κίνησιν”, Λεύκωμα της νήσου Ίμβρου, 1938, σ. 132). Η πορεία αυτή, η οποία παρή­γαγε καρπόν πολύν, μετά και την εκπαι­δευ­τική άνοιξη επί ποι­μα­ντο­ρίας του Ίμβρου και Τενέδου Μελί­τω­νος, ανεκόπη βιαίως το μαύρο 1964».

Εμφανώς συγκι­νη­μέ­νος ο Πανα­γιώ­τα­τος συνέ­χισε:

«Σήμερα, ελπί­ζουμε και πάλι. Η μακαρία ψυχή του Βαρ­θο­λο­μαίου αγάλ­λε­ται για την ανα­γέν­νηση της ομο­γε­νεια­κής μας παι­δείας. Και μας υπεν­θυ­μί­ζει ότι, μέσα στο σύγ­χρονο περι­βάλ­λον ριζικών ανα­κα­τα­τά­ξεων και ανα­προ­σα­να­το­λι­σμού των εκπαι­δευ­τι­κών πραγ­μά­των, οφεί­λουμε να αγω­νι­σθούμε για τη δια­φύ­λαξη των αξιών της παι­δείας, οι οποίες έσωσαν το Γένος στη μακρά ιστορία του, το σώζουν και σήμερα, και παρα­μέ­νουν καθο­ρι­στι­κής σημα­σίας για το μέλλον, αξίες που είναι ριζω­μέ­νες στην Ορθό­δοξη παρά­δοσή μας και αντλούν ικμάδα από αυτήν.

Έχει ξεχω­ρι­στή βαρύ­τητα το γεγονός ότι, και στην Ίμβρο, φωτι­σμέ­νοι κλη­ρι­κοί και μοναχοί έθεσαν τα θεμέλια της παι­δευ­τι­κής προ­σπα­θείας και αγω­νί­σθη­καν για τη συνέ­χιση και την καρ­πο­φο­ρία της. Αυτό δεν πρέπει να λησμο­νηθή. Τίποτε αξιό­λογο στην ιστορία του Γένους δεν συνέβη, όπου η Εκκλη­σία να μην έχη συμ­βά­λει.

Οι Γλυ­κια­νοί ήταν πάντοτε υπε­ρή­φα­νοι για τον Βαρ­θο­λο­μαίο Κου­τλου­μου­σιανό και τα αδέλφια του, αλλά και για τον λόγιο συγ­χω­ριανό τους μητρο­πο­λίτη Νικη­φόρο Γλυκά, στον οποίο οφεί­λε­ται η ίδρυση και η λει­τουρ­γία της ‘Κεντρι­κής Ελλη­νι­κής Σχολής Ίμβρου’ το έτος 1874, αλλά και σχο­λείων στα χωριά μας. Αυτό έδινε στα παιδιά του Γλυκέος ένα σπου­δαίο πρότυπο, ενίσχυε την αγάπη τους για τα γράμ­ματα. Βέβαια, οι λόγιοι αυτοί εκκλη­σια­στι­κοί άνδρες δεν ανήκουν μόνον στο Γλυκύ, ούτε μόνον στην Ίμβρο, αλλά απο­τε­λούν διδα­σκά­λους του Γένους, δια­μορ­φω­τές της παι­δείας του».

Στη συνέ­χεια, ο Πατριάρ­χης ανα­φέρ­θηκε στη δική του «σχέση» με τον αεί­μνη­στο Βαρ­θο­λο­μαίο Κου­τλου­μου­σιανό.

«Ο Πατριάρ­χης σας έχει την τιμή να φέρη το όνομα του Βαρ­θο­λο­μαίου του Κου­τλου­μου­σια­νού. Ακόμη αντη­χούν μέσα μου τα λόγια του Γέρο­ντός μου, τότε Ίμβρου και Τενέδου Μελί­τω­νος, κατά την εις διά­κο­νον χει­ρο­το­νία μου πριν από 61 χρόνια: ‘Καλώ σε Βαρ­θο­λο­μαίον, εις μνήμην Βαρ­θο­λο­μαίου του Κου­τλου­μου­σια­νού του Ιμβρίου’. Με την έννοια αυτή, με συν­δέ­ουν ισχυροί δεσμοί με το Γλυκύ. Σε αυτόν τον ναό λει­τούρ­γησα ως πρε­σβύ­τε­ρος, και όποτε βρί­σκο­μαι εδώ, αισθά­νο­μαι ιδιαί­τερη συγκί­νηση και χαρά. Θλί­βο­μαι, βέβαια, γιατί το σχολείο του χωριού, το οποίο έχει κοινή αυλή με την Εκκλη­σία, είναι σήμερα ξενο­δο­χείο. Η καμπάνα της εκκλη­σίας και το κου­δούνι του σχο­λείου εξέ­φρα­ζαν το ίδιο μήνυμα, τον προ­σα­να­το­λι­σμό της ζωής στην αλήθεια, τη γνώση και την πίστη ως ενιαία δύναμη ζωής.

Το κλειστό σχολείο του Γλυκέος είναι σύμβολο όλων των περι­πε­τειών της μικρής πατρί­δας μας στον 20ό αι. Το νέο κτίριο, χτι­σμένο με κόπους, θυσίες και πολλές ελπίδες, λει­τούρ­γησε μόνον ένα έτος ως ομο­γε­νειακό σχολείο. Θλίψη και απο­γο­ή­τευση! Θυμί­ζουν όλα αυτά και τις περι­πέ­τειες με τα τέσσερα μετόχια του Αγίου Όρους στην Ίμβρο. Όταν το μετόχι των Ταξιαρ­χών πέρασε σε άλλα χέρια, οι Γλυ­κια­νοί μετέ­φε­ραν τις εικόνες, τα βημό­θυρα, τα ιερά σκεύη και τα κει­μή­λια, σε αυτόν τον ενο­ριακό ναό που βρι­σκό­μα­στε, με πέν­θι­μες κωδω­νο­κρου­σίες και δάκρυα. Ευδό­κησε ο Θεός και ξανα­χτί­στηκε το Καθο­λικό του μονα­στη­ριού, όπου τελέ­σαμε χθες την ιερά αγρυ­πνία. Και τον Μάιο του 2017 με χαρ­μό­συνη κωδω­νο­κρου­σία και δοξο­λο­γία, επέ­στρε­ψαν όλα αυτά στην αρχική τους θέση. Είναι και τούτο ένα από όσα θετικά και ενθαρ­ρυ­ντικά συμ­βαί­νουν στην Ίμβρο τα τελευ­ταία χρόνια, χάριτι Θεού».

Ο Πανα­γιώ­τα­τος συνέ­χισε προ­τρέ­πο­ντας τους συμπα­τριώ­τες του Ίμβριους, και ιδιαι­τέ­ρως τη νέα γενιά, να παρα­μεί­νουν ενω­μέ­νοι και να συμ­βά­λουν όλοι στην κοινή προ­σπά­θεια για την Ίμβρο.

Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας την ομιλία του συνε­χάρη τον μητρο­πο­λίτη Ίμβρου και Τενέδου, για την πρω­το­βου­λία οργά­νω­σης του «Έτους Βαρ­θο­λο­μαίου Κου­τλου­μου­σια­νού του Ιμβρίου» και για τις επε­τεια­κές εκδη­λώ­σεις. Επίσης εξέ­φρασε την πατριαρ­χική ευα­ρέ­σκειά του και προς τον αρχι­μαν­δρίτη Γρη­γό­ριο Γρη­γο­ριάδη για την προ­σφορά του στην Ενορία Κοι­μή­σεως της Θεο­τό­κου Γλυκέος, και ευχα­ρί­στησε όλους όσοι συμ­με­τεί­χαν «στις επε­τεια­κές εκδη­λώ­σεις προς τιμήν του ευλο­γη­μέ­νου τέκνου της Ίμβρου Βαρ­θο­λο­μαίου Κου­τλου­μου­σια­νού και προς ανά­δειξη της ανε­κτί­μη­της προ­σφο­ράς του στη γενέ­τειρά του, στην Εκκλη­σία, στα γράμ­ματα και στο Γένος».

Πατριαρ­χική χορο­στα­σία στην Ιερά Αγρυ­πνία στο Κου­τλου­μου­σιανό Μετόχι

Την προη­γου­μένη, το βράδυ του Σαβ­βά­του, ο Πανα­γιώ­τα­τος χορο­στά­τησε στην Ιερά Αγρυ­πνία που τελέ­στηκε στο ανα­στη­λω­μένο Καθο­λικό του παλαιού Κου­τλου­μου­σια­νού Μετο­χίου. Στην ομιλία του υπο­γράμ­μισε την σχέση της Ίμβρου με το ‘Αγιον Όρος, μέσω των τεσ­σά­ρων αγιο­ρει­τι­κών μετο­χίων που υπήρχαν στο νησί, αλλά και στο έργο και τη συνο­λική προ­σφορά του Βαρ­θο­λο­μαίου Κου­τλου­μου­σια­νού.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.