ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

H τελετή ορκωμοσίας των νέων συμβούλων του Δήμου Ρόδου – Η ομιλία του νέου δημάρχου Ρόδου κ. Αντώνη Καμπουράκη

news room 9 λεπτά ανάγνωση
7654475747

Παρα­κο­λου­θή­στε την ορκω­μο­σία των νέων συμ­βού­λων του Δήμου Ρόδου:

Πλήθος κόσμου, από όλες τις κοι­νω­νι­κές τάξεις και τους χώρους, συγκε­ντρώ­θηκε στο θέατρο “Μελίνα Μερ­κούρη” στην τάφρο της Μεσαιω­νι­κής Πόλης για να παρα­κο­λου­θή­σει την τελετή ορκω­μο­σίας των μελών του νέου δημο­τι­κού συμ­βου­λίου και των νέων Κοι­νο­τή­των της Ρόδου.

Η προ­σέ­λευση είναι εντυ­πω­σιακή χωρίς προη­γού­μενο στο νησί γεγονός που απο­τε­λεί και ένδειξη όχι μόνο της αντα­πό­κρι­σης που έχει η εκλογή Καμπου­ράκη στους πολίτες της Ρόδου αλλά και των αυξη­μέ­νων προσ­δο­κιών που έχουν ανα­πτύ­ξει έναντι της νέας δημο­τι­κής αρχής, που ανα­λαμ­βά­νει καθή­κο­ντα την 1η Σεπτεμ­βρίου 2019.

Ο νέος δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αντώνης Καμπου­ρά­κης, έδωσε ς, ένα πρώτο στίγμα της πολι­τι­κής του δέσμευ­σης για συνο­λική ανα­βάθ­μιση του νησιού της Ρόδου και ανά­κτηση του κοσμο­πο­λί­τι­κου χαρα­κτήρα του, επι­λέ­γο­ντας να δώσει πανη­γυ­ρικό χαρα­κτήρα στην τελετή ορκω­μο­σίας, με την συν­δρομή καλ­λι­τε­χνών εγνω­σμέ­νου κύρους.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική» στην τελετή ορκί­στη­καν 252 δημο­τι­κοί και τοπικοί σύμ­βου­λοι στο θέατρο “Μελίνα Μερ­κούρη” στην τάφρο της Μεσαιω­νι­κής Πόλης, προ­ε­ξάρ­χο­ντος του μητρο­πο­λίτη Ρόδου κ.κ. Κύριλ­λου.
Τελε­τάρ­χης της εκδή­λω­σης η γνωστή παρου­σιά­στρια και δημο­σιο­γρά­φος του τηλε­ο­πτι­κού σταθμού «Οpen» κ. Λίνα Δρούγκα ενώ την όλη τελετή σκη­νο­θέ­τησε ο κ. Τάσος Μπιρσίμ, γνωστός στο ευρύ κοινό ως “ο σκη­νο­θέ­της του αεί­μνη­στου Ανδρέα Παπαν­δρέου”.

Η όλη εκδή­λωση παρου­σιά­στηκε δεόντως από τα social media και την παρα­κο­λού­θη­σαν χιλιά­δες κόσμου πέραν των όσων κατόρ­θω­σαν να βρουν μια θέση στο αμφι­θέ­α­τρο. Από τους 266 συμ­βού­λους οι 14 δήλωσαν κώλυμα ενώ 4 έδωσαν πολι­τικό όρκο.

Ιδιαί­τερη βαρύ­τητα είχε η ομιλία – χαι­ρε­τι­σμός του νέου δημάρ­χου, που έδωσε και το πρώτο δείγμα των προ­θέ­σεών του, όπως αυτές απο­τυ­πώ­θη­καν στις προ­ε­κλο­γι­κές δεσμεύ­σεις που είχε λάβει ενώ εντυ­πω­σί­ασε το βίντεο που επι­με­λή­θηκε ο σκη­νο­θέ­της και παρου­σιά­στηκε στο κοινό.

Στην ομιλία του ο νέος δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αντώνης Καμπου­ρά­κης, ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής:

«Ζούμε, σε μια ιστο­ρική συγκυ­ρία, μεγάλων προ­κλή­σεων. Μέσα σε ένα κόσμο, που αλλάζει, με ταχύ­τα­τους ρυθμούς. Με ανοι­χτές ακόμη τις πληγές, της οικο­νο­μι­κής κρίσης, που ταλά­νισε τη χώρα μας. Με βαθιά χαραγ­μένα στο κοι­νω­νικό σώμα, τα μελανά σημάδια, από την ηθική χρε­ω­κο­πία, αρχών και αξιών. Για να υπερ­βούμε το χθες, για να πάμε μπροστά, είναι επι­βε­βλη­μένη, η αλλαγή νοο­τρο­πίας.
Να κάνουμε, μια Νέα Αρχή. Να τρα­βή­ξουμε μια “κόκκινη γραμμή”, από όσα μας κατα­δυ­νά­στευ­σαν, & πλή­γω­σαν το νησί μας. Να ξανα­ζω­ντα­νέ­ψουμε θεμε­λιώ­δεις αρχές και αξίες, για την πολι­τική και τη δημο­κρα­τία.

Για να γυρί­σουμε σελίδα, και για να ξεκι­νή­σουμε από το “Άλφα”, όπως… Απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα, Αξιο­κρα­τία, Αξιο­λό­γηση, Ανά­πτυξη, Ασφά­λεια, Ανα­γέν­νηση, Αλήθεια.
Αυτή είναι η εντολή, που πήραμε από τις Ροδί­τισ­σες, και από τους Ροδίτες. Στους οποίους απευ­θυν­θή­καμε, με καθα­ρό­τητα και ειλι­κρί­νεια, παρου­σιά­ζο­ντας το πρό­γραμμά μας και τις θέσεις μας. Για το σήμερα, και για το αύριο, της Ρόδου μας.
Αυτή την εντολή, για μια νέα αρχή, που θα μας ξανα­κά­νει περή­φα­νους, οφεί­λουμε να τιμή­σουμε στο ακέραιο και δεν μπο­ρούμε για κανένα λόγο, και για καμιά αιτία, να δια­ψεύ­σουμε τις προσ­δο­κίες, των συμπο­λι­τών μας.

Έχω λοιπόν απόψε, την ύψιστη τιμή, σε μια στιγμή-ορόσημο για τη ζωή μου, να ορκί­ζο­μαι Δήμαρ­χος της Ρόδου, του τόπου μας, του νησιού στο οποίο χρωστάω, και χρω­στάμε όλοι, ό,τι είμαστε.
Δίνω αυτόν τον όρκο, έχοντας τη δική σας αγάπη, κι εμπι­στο­σύνη. Γι’ αυτό, και ενώπιόν σας δεσμεύ­ο­μαι, να τιμήσω στο ακέραιο την εντολή σας, με τη διαρκή προ­σπά­θειά μου, για το καλό, και την προκοπή του τόπου μας. Να απο­δει­χτώ άξιος αυτής της αγάπης και της εμπι­στο­σύ­νης, στο πρόσωπό μου.
Δεσμεύ­ο­μαι επίσης, να είμαι Δήμαρ­χος όλων των Ροδιτών. Χωρίς εξαι­ρέ­σεις, και χωρίς απο­κλει­σμούς.

Οι Δημο­τι­κές Εκλογές του Μαΐου 2019, ανήκουν πλέον στο παρελ­θόν. Από σήμερα, κοι­τά­ζουμε μπροστά, και μόνο μπροστά. Μια νέα αρχή για όλους. Μια νέα αρχή, που αντι­λαμ­βά­νε­ται τη άσκηση του Δημό­σιου καθή­κο­ντος, ως προ­σφορά στον τόπο μας, και τους ανθρώ­πους του. Κατά­θεση δυνά­μεων, και ψυχής, ως αντα­πό­δοση σε όσα αυτός ο ευλο­γη­μέ­νος τόπος, μας έδωσε. Και συνε­χί­ζει να μας δίνει. Θεμέλιο αυτής της νέας αρχής, είναι η υπεύ­θυνη αντα­πό­κρισή μας, σε βασικά αυτο­νό­ητα, που πρέπει να χαρα­κτη­ρί­ζουν, τη δημόσια ζωή στο νησί μας. Προ­κει­μέ­νου να κατα­φέ­ρουμε, να κινη­θούμε γρήγορα προς το μέλλον, με όραμα και κοινή λογική.

Αν και αυτο­νό­ητα, παρέ­μει­ναν ζητού­μενα. Απο­δε­δειγ­μένα, αυτό δεν έδωσε καλά απο­τε­λέ­σματα. Διότι όσο ξεχά­στη­καν τα αυτο­νό­ητα, τόσο πολ­λα­πλα­σιά­στη­καν τα πολι­τικά “αυτο­ά­νοσα”. Γεμί­σαμε παθο­γέ­νειες, που πρέπει να για­τρέ­ψουμε, για να πάμε μπροστά ως κοι­νω­νία. Η θέση μας λοιπόν είναι σαφής και κρυ­στάλ­λινη. Η νέα αρχή για το νησί μας, δεν μπορεί παρά να στη­ρι­χτεί, στη βάση πέντε αυτο­νό­η­των χαρα­κτη­ρι­στι­κών, που θα πρέπει όλοι να επι­δεί­ξουμε:
για το καλό όλων μας σήμερα, αλλά και για το καλό, των γενιών που έρχο­νται, μετά από μας.
Πρώτον: Ψάχνουμε για το καλό.

Για το θετικό. Ψάχνουμε για λύσεις.
Τα ψέματα, κάποτε τελειώ­νουν. Όπως και ο παρα­λο­γι­σμός, να σπα­τα­λιέ­ται όλη η ενέρ­γεια, στο πως θα βρεθούν δικαιο­λο­γίες, αντί να βρεθούν οι λύσεις, για προ­βλή­ματα που χρο­νί­ζουν, και σωρεύ­ο­νται.
Προ­τε­ραιό­τητα, πρέπει να είναι οι λύσεις. Η διαρκής στό­χευση, στην ανά­πτυξη του τόπου, στη βελ­τί­ωση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας, στην ενί­σχυση της οικο­νο­μι­κής, και κοι­νω­νι­κής συνοχής, των δημοτών μας. Με ρεα­λι­στικό σχέδιο, με ορθή ιεράρ­χηση, με πλατιά συναί­νεση.
Δεύ­τε­ρον: Συνερ­γα­σία. Τίποτα μεγάλο, δεν μπορεί να είναι έργο, ενός.

Πάντα χρειά­ζε­ται να ενωθούν, πολλά μυαλά, και πολλά χέρια, για να ανοί­ξουμε δρόμους, που θα μας πηγαί­νουν στο αύριο.
Γι’ αυτό, πρω­τί­στως οφεί­λουμε, να αντι­με­τω­πί­ζουμε το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο, ως κορυ­φαίο όργανο Δημο­κρα­τι­κής λει­τουρ­γίας, ως όχημα, για να πάμε τη Ρόδο μπροστά. Με πνεύμα Ενό­τη­τας, Συλ­λο­γι­κό­τη­τας, και Υπευ­θυ­νό­τη­τας.

Όλοι μας, είμαστε επιλογή, του εκλο­γι­κού σώματος. Και όλοι πρέπει να τιμή­σουμε, την εντολή των συμπο­λι­τών μας.
Οι θεσμικά δια­κρι­τοί ρόλοι μειο­ψη­φιών και πλειο­ψη­φίας, δεν είναι εμπόδιο για Συνερ­γα­σία, Συμπό­ρευση και Συνα­ντί­ληψη, για τα προ­βλή­ματα του τόπου. Ανα­γνω­ρί­ζο­ντας πάντα ως θεμιτή, την έκφραση της δια­φο­ρε­τι­κής άποψης, και της καλό­πι­στης κρι­τι­κής. Της παρα­γω­γι­κής κρι­τι­κής. Με προ­τά­σεις συγκε­κρι­μέ­νες.
Αλλά η συνερ­γα­σία, δεν αφορά μόνον στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο.
Ο ίδιος σεβα­σμός επι­βάλ­λε­ται, στη λει­τουρ­γία, όλων των συλ­λο­γι­κών οργάνων, και των υπη­ρε­σιών του Δήμου. Για να λει­τουρ­γούμε υπεύ­θυνα, χωρίς δια­κρί­σεις.

Με ήθος, δια­φά­νεια, επιμονή και απο­φα­σι­στι­κό­τητα. Η συνερ­γα­σία αφορά επίσης την Περι­φέ­ρεια, τους συλ­λο­γι­κούς φορείς, τους εκπρο­σώ­πους της κοι­νω­νίας των πολιτών. Κάθε δημότη, ξεχω­ρι­στά.
Συνερ­γα­σία παντού, και με όλους, λοιπόν. Με μία και μόνη προ­ϋ­πό­θεση: Να προ­χω­ράμε μαζί προς το αύριο. Και όχι να μένουμε αδρα­νείς, και όμηροι του χθες.
Τρίτον: Ανοι­χτός Δήμος.

Ο Δήμος της Ρόδου, θα είναι Δήμος ανοι­χτός, στον Δημότη. Η αυτο­διοί­κηση είναι θεσμός, που από το Σύνταγμα καθιε­ρώ­νε­ται, ως ο εγγύ­τε­ρος φορέας Διοί­κη­σης, στον πολίτη. Ο Δήμος δεν υπάρχει, ούτε για τον Δήμαρχο, ούτε για τους Δημο­τι­κούς Συμ­βού­λους.
Υπάρχει για να νοιά­ζε­ται, και για να φρο­ντί­ζει, τους Δημότες του.

Αυτή είναι η απο­στολή του.
Και η εκπλή­ρωσή της, είναι αυτο­νό­ητο καθήκον, για όλους εμάς.
Πάνω απ’ όλα, και απ’ όλους, είναι οι Ροδί­τισ­σες και οι Ροδίτες. Αυτοί είναι οι μόνοι εντο­λείς μας, σε αυτούς μόνον λογο­δο­τούμε.
Και αυτοί είναι, οι τελικοί κριτές μας.
Τέταρ­τον: Υπη­ρε­τούμε με ακε­ραιό­τητα. Όπως μας κλη­ρο­δό­τησε ο Θου­κυ­δί­δης: «Αι πόλεις, άριστα οικού­νται, εάν οι πολίται, τοις άρχουσι πεί­θο­νται, οι δε άρχο­ντες τοις νόμοις».
Είναι αδια­πραγ­μά­τευτη για εμάς, η πιστή τήρηση της νομι­μό­τη­τας, και η μηδε­νική ανοχή στην κατα­στρα­τή­γηση, ή την παρά­καμψη του νόμου. Πάντα, και όχι «α λα καρτ». Το πνεύμα του νόμου, ήταν ανέ­κα­θεν η ορθή πυξίδα, για την πορεία, προς την επι­τυ­χία.
Να εργα­στούμε σκληρά, έντιμα, χωρίς σκο­πι­μό­τη­τες. Μακριά από κάθε ιδιο­τέ­λεια, ή προ­σω­πικό συμ­φέ­ρον.

Κι αυτό, δεν επα­φί­ε­ται μόνον, στην ηθική προ­σω­πι­κό­τητα του καθενός μας. Αλλά πρω­τί­στως, στην ευλα­βική τήρηση της ορθο­λο­γι­κής νομι­μό­τη­τας.
Πέμπτον: Η άμιλλα. “Όπου άμιλλα ενταύθα, και νίκη εστί” έλεγαν οι σοφοί προ­γο­νοί μας, και καλά θα κάνουμε, να τους ακού­σουμε.
Αντι­μέ­τωπη, με σειρά προ­κλή­σεων και ευκαι­ριών, απόρ­ροια της εσω­τε­ρι­κής, αλλά και της διε­θνούς πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, η Ρόδος καλεί­ται να απο­δεί­ξει, ότι μπορεί με επι­τυ­χία να προ­σαρ­μο­στεί, στις νέες αντι­λή­ψεις, και στις σύγ­χρο­νες ανάγκες. Είναι προ­φα­νές, ότι δογ­μα­τι­κές αντι­λή­ψεις, και ανα­χρο­νι­στι­κές νοο­τρο­πίες, που απο­τε­λούν τρο­χο­πέδη, για την πορεία μας, πρέπει να μείνουν ορι­στικά στο περι­θώ­ριο. Και τέτοια είναι η νοο­τρο­πία, του “να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα”. Είναι μια νοο­τρο­πία, που δηλη­τη­ριά­ζει με φθόνο, το κοι­νω­νικό σώμα.
Εδώ, χρειά­ζε­ται να κάνουμε, στροφή 180 μοιρών. Να δώσουμε χώρο στην άμιλλα. Η “κατσίκα του γείτονα”, να γίνει αφορμή για έμπνευση, για προ­σπά­θεια, για δημιουρ­γι­κό­τητα. Για προ­σφορά, στο νησί και τους ανθρώ­πους του.

Πρέπει να υπερ­βούμε, όλες τις μορφές του φθόνου, καθώς απο­δε­δειγ­μένα βλά­πτουν σοβαρά, το σήμερα και το αύριο, της Ρόδου μας. Αντί­θετα, κάθε θετικό παρά­δειγμα, κάθε επι­τυ­χία, κάθε νίκη, πρέπει να βρί­σκουν μιμητές. Για να πολ­λα­πλα­σιά­ζουμε, το καλό στον τόπο μας.
Η πίστη που έχω σ’ αυτόν τον τόπο, είναι ακλό­νητη. Η Ρόδος μπορεί να παρα­με­ρί­σει τις αγκυ­λώ­σεις, που την κρά­τα­γαν στάσιμη, φοβι­σμένη, καθη­λω­μένη σε αντι­λή­ψεις & νοο­τρο­πίες. Περα­σμέ­νων Εποχών.
Η Ρόδος μπορεί, και θα είναι σίγουρα στους κερ­δι­σμέ­νους, στους πρω­τα­γω­νι­στές της Νέας Εποχής.

Αυτός, είναι ο στόχος που συν­θέ­τει. Αυτό, είναι το όραμα που ενώνει.
Δέσμευση της Νέας Δημο­τι­κής Αρχής, είναι να ανοίξει ένα Νέο Ιστο­ρικό Κύκλο, δρο­μο­λο­γώ­ντας τις ανα­γκαίες αλλαγές και δράσεις, που θα απα­ντούν ρεα­λι­στικά και υπεύ­θυνα, στις απαι­τή­σεις των καιρών, και στις ανάγκες της κοι­νω­νίας.
Οι ίδιες οι ανάγκες της κοι­νω­νίας μας ωθούν, και μας υπο­χρε­ώ­νουν, να καταρ­τί­σουμε όλοι μαζί, μια Νέα Συμ­φω­νία Ευθύνης:
- Για τη Ρόδο που θέλουμε, στα επόμενα χρόνια.
- Για την πορεία του τόπου μας, στο νέο ιστο­ρικό κύκλο, που δια­νύ­ουμε.

Στη Ρόδο, αξίζει να τολ­μή­σει. Να βγει μπροστά. Προ­ε­τοι­μα­σμένη, Δυνατή, Ενωμένη.
Αυτόν ακριβώς το στόχο θα υπη­ρε­τή­σει, η Νέα Συμ­φω­νία Ευθύνης. Ξέρουμε, πως δεν έχουμε, ούτε μισό λεπτό για χάσιμο. Ξέρουμε πως οι πολίτες περι­μέ­νουν να δουν άμεσα, δείγ­ματα έργου. Γι’ αυτό, και θα κινη­θούμε γρήγορα, και στο­χευ­μένα.
Ασφαλώς δεν υπάρ­χουν, ούτε μαγικά καπέλα, ούτε μαγικά ραβδά­κια, με τα οποία μπο­ρούμε να μετα­μορ­φώ­σουμε, μέσα σε μια νύχτα την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Σεβό­μα­στε τους εντο­λείς μας, και τους λέμε, πως στο πλαίσιο της Νέας Συμ­φω­νίας Ευθύνης, θα εργα­στούμε, για να φέρουμε σε πέρας την απο­στολή, που μας ανέ­θε­σαν.
Καθη­με­ρινή, σκληρή δουλειά, με προ­γραμ­μα­τική συνέ­πεια, ώστε το συντο­μό­τερο δυνατόν, οι Δημότες μας να έχουν απο­τε­λέ­σματα, που θα απο­δει­κνύ­ουν, όχι ασφαλώς ότι λύθηκαν όλα τα προ­βλή­ματα, αλλά σίγουρα πως κινού­μα­στε, προς την σωστή κατεύ­θυνση. Απο­τε­λέ­σματα που πιστο­ποιούν, ότι η Ρόδος ξανα­βρί­σκει το δρόμο της. Και εγγυώ­νται ένα αυξα­νό­μενο ανα­πτυ­ξιακό απο­τέ­λε­σμα, για όλους.

Ένας είναι ο απώ­τε­ρος στόχος, της πολι­τι­κής μας: Καλύ­τερη ζωή για όλους!
Στην κατεύ­θυνση αυτή, τίποτα δεν πρό­κει­ται να μας στα­μα­τή­σει. Σίγουρα είναι ένα μεγάλο ταξίδι. Με αγώνα, και αγωνίες. Αλλά, αξίζει να το κάνουμε.
Κι απόψε, ξεκι­νάμε! Ξεκι­νάμε με τη δια­βε­βαί­ωση, πως σε αυτό το μακρύ, και δύσκολο ταξίδι, στη Νέα Εποχή της Ρόδου, δεν περισ­σεύει κανείς.

Απο­ζη­τούμε, και θέλουμε την ενεργό συμ­με­τοχή όλων. Ξεκι­νάμε με το μήνυμα, πως τίποτα δεν είναι ακα­τόρ­θωτο, όταν κοινός σκοπός για όλους, δεν είναι άλλος, από το κοινό καλό, και την από κοινού προ­σπά­θεια, για την ανα­πτυ­ξιακή πορεία του Νησιού μας. Είμαστε εδώ, για να κάνουμε τη Νέα Αρχή.
Για να κάνουμε πράξη, την εντολή σας. Για ένα νέο πρότυπο αυτο­διοί­κη­σης, που τιμά, και που σέβεται την εμπι­στο­σύνη των πολιτών. Και που το απο­δει­κνύει, εμπρά­κτως και καθη­με­ρινά. Για μια Ρόδο, απε­λευ­θε­ρω­μένη από τον κακό της εαυτό, και τις προ­κα­τα­λή­ψεις της. Που μπορεί να βλέπει κατά­ματα, το μέλλον. Για μια Ρόδο, που να λάμπει ξανά!
Ναι, μπο­ρούμε να πετύ­χουμε.

Με καθαρές κου­βέ­ντες, και με καθαρές σχέσεις. Με Όραμα, και Σχέδιο. Με τη στήριξη των εργα­ζο­μέ­νων του Δήμου μας: που είναι οι βασικοί μας, Συνερ­γά­τες. Με τη συμ­με­τοχή όλων των Υγιών Δυνά­μεων, του τόπου, και με την ενερ­γο­ποί­ηση, της ίδιας της κοι­νω­νίας. Ξεκι­νάμε, με δύναμη για τη Ρόδο μας!». 

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 1 σχόλιο

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. Νικήτας Φασουλάκης

    Στην τελετή ορκομωσίας ο κ. Μπιρσίμ πέτυχε τον ποθητό σκηνοθετικό εντυπωσιασμό. Γεννάει όμως απορίες το άλμα που γίνεται στην ιστορική αναδρομή: «Η Ρόδος μέσα στον χρόνο». Ξεκινά από την μυθολογική δημιουργία φτάνει στο 80 π. Χ. κάνει άλμα στο 1309 με τους Ιωαννίτες Ιππότες και φτάνει σταδιακά στο σήμερα. Αναρωτιέται κανείς αν η Ρόδος υπήρχε όλα αυτά τα 1400 χρόνια.
    Ποιον όμως να εντυπωσιάσει το γεγονός ότι ο επίσκοπος της Ρόδου έλαβε μέρος στην Α’ Οικοιμενική Σύνοδο στη Νίκαια, δεν έχουμε και εικόνα να δείξουμε, ή ότι με τούβλα της Ρόδου, ελαφρά αρίστης ποιότητας, χτίστηκε ο τρούλος της Αγιάς Σοφιάς ή το μοναδικό στο Αιγαίο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου του Βάρδα εικονογραφημένο από την σχολή Πανσέληνου το 1289 επί Ανδρόνικου βρίσκεται στην Απολακκιά. Μια αναφορά στην Παναγιά του Κάστρου, καθεδρικός ναός της Ρόδου πριν από την μετατροπή του από τους Ιππότες, μια λέξη έστω για το εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου που τόσες φανουρόπιτες έχουμε φτιάξει. Ούτε μία λέξη.
    Θα αναρωτιέται κανείς γιατί τα γράφω όλα αυτά. Τα γράφω γιατί η Δύση ανέκαθεν θέλει να οικειοποιηθεί το Βυζάντιο να είναι αυτοί οι συνεχιστές, και εμείς δεν χάνουμε ευκαιρία, για χάρη μιας τάχα και προοδευτικότητας, να απεμπολήσουμε τά όσια και τα ιερά μας, τις ρίζες μας, την συνέχειά μας.
    Οι απόγονοι και κληρονόμοι των Ιπποτών ζητάνε έδρα στην Παλιά Πόλη, κι εμείς αντί να τους στείλουμε από κει πού ‘ρθαν το συζητάμε και διοργανώνουμε φιέστες προς τιμήν τους. Κάπως έτσι ξεκίνησαν και τα Σκόπια. Πάντα θα βρίσκεται κάποιος που θα χαρίζει το όνομα της Μακεδονίας.