Ο Δήμος Ρόδου και η ΔΕΥΑΡ παγιδεύουν το Φράγμα Γαδουρά σε ένα πολιτικό θέατρο παραλογισμού

• Την ώρα που η Πε­ρι­φέ­ρεια πλη­ρώ­νει για να δια­σφα­λι­στεί η υδρο­δό­τη­ση, ο Δήμος απο­φεύ­γει τις ευ­θύ­νες, υπο­βάλ­λει μη­νύ­σεις, κα­τα­θέ­τει ανα­κο­πές και επα­να­λαμ­βά­νει επι­χει­ρή­μα­τα που ο ίδιος ανοι­χτά δια­ψεύ­δει • Η Ρόδος διψά, αλλά οι θε­σμοί αρ­νού­νται να συ­νερ­γα­στούν • Η δια­χεί­ρι­ση του νερού στην Ρόδο γί­νε­ται όπλο πο­λι­τι­κής ασυ­νέ­πειας

Η Ρόδος του 2025 δεν απει­λεί­ται από την ξη­ρα­σία. Απει­λεί­ται από τη θε­σμι­κή αφλο­γι­στία. Το Φράγ­μα Γα­δου­ρά, έργο πνοής, έχει με­τα­τρα­πεί σε σκηνή πο­λι­τι­κής δι­γλωσ­σί­ας, διοι­κη­τι­κής αδρά­νειας και νο­μι­κών αντι­φά­σε­ων. Οι πρω­τα­γω­νι­στές; Ο Δήμος Ρόδου και η ΔΕΥΑΡ, που κα­τα­φέρ­νουν να προ­κα­λούν κα­θυ­στε­ρή­σεις και ρήγ­μα­τα σε ένα έργο που φτιά­χτη­κε για να ενώ­σει.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, μο­να­δι­κός εγ­γυ­η­τής της λει­τουρ­γί­ας του έργου, έχει ήδη κα­τα­βά­λει εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ για να συ­νε­χί­σει η υδρο­δό­τη­ση, πα­ρό­τι η Δη­μο­τι­κή Επι­χεί­ρη­ση Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου (ΔΕΥΑΡ) δεν έχει απο­δώ­σει τα συμ­φω­νη­μέ­να.

Η συ­νε­δρί­α­ση που… δεν έγινε ποτέ

Στις 21 Ιου­λί­ου, είχε προ­γραμ­μα­τι­στεί άτυπη συ­νά­ντη­ση των μελών της Επι­τρο­πής Πα­ρα­κο­λού­θη­σης του έργου. Αντι­κεί­με­νο: να τε­θούν επί τά­πη­τος τα ση­μεία τρι­βής και να υπάρ­ξει σύ­γκλι­ση. Ηταν μια προ­φο­ρι­κή συμ­φω­νία για να τε­θούν τα ζη­τή­μα­τα προ­κει­μέ­νου να βρε­θεί λύση. Σύμ­φω­να με πα­ρά­γο­ντες της Πε­ρι­φέ­ρειας ο πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑΡ κ Σω­τή­ρης Βα­για­νός και τα μέλη της επι­τρο­πής κ.κ. Γιάν­νης Μη­τσού και Γιώρ­γος Βα­ρέ­λης απέ­στει­λαν επι­στο­λή στην Πε­ρι­φέ­ρεια για να ενη­με­ρώ­σουν ότι δεν έλα­βαν επί­ση­μη πρό­σκλη­ση και ότι «έμα­θαν» για την σύ­σκε­ψη από την εφη­με­ρί­δα. Η συ­νε­δρί­α­ση δεν έγινε. Στην επι­στο­λή μά­λι­στα το­νι­ζό­ταν οτι ο κ. Βα­για­νός θα απου­σιά­ζει από το με­ση­μέ­ρι της Δευ­τέ­ρας ως την Τε­τάρ­τη.

Το πρωί της ίδιας ημέ­ρας, ο κ. Βα­για­νός με­τέ­βαι­νε στο δι­κα­στι­κό μέ­γα­ρο και υπέ­βαλ­λε μή­νυ­ση κατά πα­ντός υπευ­θύ­νου της Πε­ρι­φέ­ρειας για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος. Η κί­νη­ση του αυτή κοι­νο­λο­γή­θη­κε σε μέλη του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΡ λέ­γο­ντας ότι εκτέ­λε­σε την σχε­τι­κή από­φα­ση του σώ­μα­τος.

Η ει­κό­να είναι πλέον σαφής: δεν υπήρ­χε κα­νε­νός εί­δους κώ­λυ­μα. Υπήρ­χε μόνο προ­τε­ραιό­τη­τα στη σύ­γκρου­ση.

Η ανα­κο­πή του Δήμου Ρόδου: Δι­κα­στι­κή δι­γλωσ­σία με σφρα­γί­δα

Την ίδια μέρα, ο Δήμος Ρόδου επέ­δω­σε ανα­κο­πή κατά της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου. Αιτία: οι κα­τα­σχέ­σεις που του επι­βλή­θη­καν ως εγ­γυ­η­τή της δεύ­τε­ρης προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης του έργου.

Στο πο­λυ­σέ­λι­δο κεί­με­νο, ο Δήμος:

• Υιο­θε­τεί πλή­ρως τα επι­χει­ρή­μα­τα της ΔΕΥΑΡ, την οποία αλλού πα­ρου­σιά­ζει ως ανε­ξάρ­τη­τη νο­μι­κή οντό­τη­τα και αλλού υπε­ρα­σπί­ζε­ται ως δική του οντό­τη­τα.

• Απορ­ρί­πτει την εγκυ­ρό­τη­τα των χρη­μα­τι­κών κα­τα­λό­γων, με το επι­χεί­ρη­μα ότι δεν του κοι­νο­ποι­ή­θη­καν πλή­ρως οι λο­γα­ρια­σμοί που εστά­λη­σαν στην ΔΕΥΑΡ.

• Κα­ταγ­γέλ­λει την Πε­ρι­φέ­ρεια για αυ­θαι­ρε­σία, λέ­γο­ντας ότι η εί­σπρα­ξη οφει­λών έγινε χωρίς να έχουν εξα­ντλη­θεί οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Το πιο εν­δια­φέ­ρον όμως βρί­σκε­ται στο εξής: ο Δήμος ισχυ­ρί­ζε­ται ότι τα ποσά που ζητά η Πε­ρι­φέ­ρεια, δεν τα έχει πλη­ρώ­σει από δικά της τα­μεία, αλλά από το Πρό­γραμ­μα Δη­μο­σί­ων Επεν­δύ­σε­ων (ΠΔΕ).

Πρό­κει­ται για θέση που η Πε­ρι­φέ­ρεια έχει ήδη απο­δο­μή­σει πλή­ρως, κα­τα­θέ­το­ντας στοι­χεία πως οι πλη­ρω­μές γί­νο­νται από ιδί­ους πό­ρους και ο κω­δι­κός στο ΠΔΕ αφορά λο­γι­στι­κή διεκ­πε­ραί­ω­ση όχι χρη­μα­το­δό­τη­ση. Προς τούτο υπήρ­ξε σα­φέ­στα­τη έγ­γρα­φη ενη­μέ­ρω­ση και από το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών!

Με άλλα λόγια: ο Δήμος λέει δη­μό­σια «η Πε­ρι­φέ­ρεια δεν πλη­ρώ­νει» και την ίδια στιγ­μή κα­ταγ­γέλ­λει ότι… η Πε­ρι­φέ­ρεια τον χρε­ώ­νει για κάτι που (υπο­τί­θε­ται ότι) δεν πλή­ρω­σε!

Τι ακρι­βώς αμ­φι­σβη­τεί ο Δήμος; Ανα­λυ­τι­κά  οι εν­στά­σεις

Η ανα­κο­πή του Δήμου βα­σί­ζε­ται σε πολ­λα­πλά μέ­τω­πα:

Αο­ρι­στία τί­τλων και κα­τα­λο­γι­σμών – Πα­ρό­τι οι λο­γα­ρια­σμοί εγκρί­θη­καν από την Επι­τρο­πή Πα­ρα­κο­λού­θη­σης.

Πα­ρα­βί­α­ση αρχών χρη­στής διοί­κη­σης –Επει­δή δεν κοι­νο­ποι­ή­θη­καν στον ίδιο, ως εγ­γυ­η­τή.

Αναρ­μο­διό­τη­τα της Πε­ρι­φέ­ρειας για την εί­σπρα­ξη – Αν και η ίδια προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση της ανα­γνω­ρί­ζει αυτό το δι­καί­ω­μα.

Πα­ρά­νο­μη κα­τά­σχε­ση από τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς – Επι­κα­λού­με­νος το “ακα­τά­σχε­το” δη­μο­σί­ων ορ­γα­νι­σμών.

Αμ­φι­σβή­τη­ση ύψους οφει­λής – Υπο­στη­ρί­ζει ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια του χρε­ώ­νει «τι­μο­λό­για με­γί­στης δυ­να­τό­τη­τας», ενώ ο ανά­δο­χος δη­λώ­νει μι­κρό­τε­ρα ποσά.

Το ερώ­τη­μα, όμως, είναι σαφές: αν ήξε­ραν τόσα πολλά για τις υπο­χρε­ώ­σεις, γιατί δεν προ­σέ­βα­λαν εγκαί­ρως τις εγκρί­σεις της Επι­τρο­πής;

Το κό­στος της ανα­μο­νής

Η ΔΕΥΑΡ χρω­στά­ει. Η ίδια έχει ασκή­σει ανα­κο­πή, έλαβε προ­σω­ρι­νή ανα­στο­λή εκτέ­λε­σης, αλλά το χρέος πα­ρα­μέ­νει: 6,38 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ χωρίς προ­σαυ­ξή­σεις.

Ο Δήμος, ως εγ­γυ­η­τής, είναι υπο­χρε­ω­μέ­νος βάσει της σύμ­βα­σης να κα­λύ­ψει την απο­πλη­ρω­μή. Το Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο έχει ήδη εγκρί­νει τη νο­μι­μό­τη­τα της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης.

Το πο­λι­τι­κό θέ­α­τρο και το κοινό που πλη­ρώ­νει

Όλες αυτές οι ενέρ­γειες απο­κα­λύ­πτουν ένα μο­τί­βο:

-Στις κλει­στές συ­να­ντή­σεις (όπως εκεί­νες Χα­τζη­μάρ­κου – Κο­λιά­δη), οι τόνοι πέ­φτουν, οι πλευ­ρές δη­λώ­νουν πρό­θυ­μες.

-Στο δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο, ο Δή­μαρ­χος με­τα­τρέ­πε­ται σε πο­λι­τι­κό διώ­κτη της Πε­ρι­φέ­ρειας.

-Στα δι­κα­στή­ρια, ο Δήμος υπε­ρα­σπί­ζε­ται από­λυ­τα τις θέ­σεις της ΔΕΥΑΡ.

-Στην κοινή γνώμη, οι πο­λί­τες ακούν: «δεν πλη­ρώ­νου­με επει­δή το έργο είναι… ήδη πλη­ρω­μέ­νο».

Η πο­λι­τι­κή αυτή δεν είναι απλώς απο­στα­θε­ρο­ποι­η­τι­κή. Είναι επι­κίν­δυ­νη. Δεν θέτει σε κίν­δυ­νο μόνο την υδρο­δό­τη­ση. Θέτει σε αμ­φι­σβή­τη­ση τη δυ­να­τό­τη­τα των θε­σμών να λει­τουρ­γή­σουν χωρίς προ­σω­πι­κές σκο­πι­μό­τη­τες.

Ώρα μηδέν: Αν δεν υπάρ­ξει από­φα­ση, υπάρ­χει κα­τα­στρο­φή

Η επό­με­νη συ­νε­δρί­α­ση της Επι­τρο­πής Πα­ρα­κο­λού­θη­σης θα κα­θο­ρί­σει αν το έργο θα συ­νε­χί­σει να λει­τουρ­γεί βάσει συμ­φω­νί­ας ή θα βυ­θι­στεί ορι­στι­κά στα δι­κα­στι­κά έγ­γρα­φα.

Αν ο Δήμος και η ΔΕΥΑΡ συ­νε­χί­σουν να συ­μπε­ρι­φέ­ρο­νται σαν να μην είναι μέρη της ίδιας προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, τότε το φράγ­μα δεν θα αντέ­ξει από έλ­λει­ψη νερού. Θα κα­ταρ­ρεύ­σει από έλ­λει­ψη πο­λι­τι­κής ευ­θύ­νης.

Ο θε­σμι­κός σου­ρε­α­λι­σμός  της Ρόδου

Το πρό­βλη­μα δεν είναι μόνο τε­χνι­κό, οι­κο­νο­μι­κό ή διοι­κη­τι­κό. Είναι βα­θύ­τα­τα πο­λι­τι­κό. Ο Δήμος και η ΔΕΥΑΡ κα­ταγ­γέλ­λουν με πάθος αυτά που συ­νυ­πέ­γρα­ψαν. Δη­λώ­νουν πρό­θυ­μοι σε δια­λό­γους και προ­ε­τοι­μά­ζουν δι­κό­γρα­φα.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια έχει κάνει το προ­φα­νές: πλή­ρω­σε, επέ­μει­νε, κά­λε­σε σε διά­λο­γο. Η Δη­μο­τι­κή αρχή, αντι­θέ­τως, προ­τί­μη­σε τα λόγια για τις κά­με­ρες και τις ανα­κο­πές.

Ο πο­λί­της της Ρόδου, που πλη­ρώ­νει τέλη, φό­ρους και τι­μο­λό­για, πα­ρα­κο­λου­θεί. Και ίσως τε­λι­κά κα­τα­λή­ξει ότι ο χει­ρό­τε­ρος εχθρός της ανά­πτυ­ξης, δεν είναι η έλ­λει­ψη πόρων αλλά η πα­ρα­τε­τα­μέ­νη έλ­λει­ψη ει­λι­κρί­νειας.