Νέα παραπομπή σε δίκη γυναικολόγου για κατάχρηση σε γενετήσια πράξη σε βάρος γυναίκας ανίκανης να αντισταθεί

• Μετά από πρό­τα­ση της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών απο­φά­σι­σε την πα­ρα­πο­μπή του ήδη κα­τα­δι­κα­σμέ­νου για­τρού σε νέα δίκη ενώ­πιον του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου • Η 22η μή­νυ­ση αφορά πράξη που φέ­ρε­ται να τε­λέ­στη­κε το 2017 εντός του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου

Η Δι­καιο­σύ­νη κα­λεί­ται να εξε­τά­σει εκ νέου την υπό­θε­ση του κα­τα­δι­κα­σμέ­νου γυ­ναι­κο­λό­γου-μαιευ­τή­ρα, ο οποί­ος, με νέο βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, πα­ρα­πέ­μπε­ται σε νέα δίκη για κα­τά­χρη­ση σε γε­νε­τή­σια πράξη εις βάρος γυ­ναί­κας ανί­κα­νης να αντι­στα­θεί.

Η εξέ­λι­ξη αφορά την 22η μή­νυ­ση που έχει κα­τα­τε­θεί σε βάρος του και εντάσ­σε­ται σε μια ευ­ρύ­τε­ρη, βαριά δι­κο­γρα­φία που έχει συ­γκλο­νί­σει την το­πι­κή κοι­νω­νία και όχι μόνο.

Το βού­λευ­μα, που εκ­δό­θη­κε στις 17 Ιου­λί­ου 2025, βα­σί­ζε­ται σε πρό­τα­ση της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Πλημ­με­λειο­δι­κών, κ. Αι­μι­λί­ας Σο­φί­ας Μέρη, η οποία υπο­στή­ρι­ξε ότι τα στοι­χεία της δι­κο­γρα­φί­ας τεκ­μη­ριώ­νουν την ανά­γκη για νέα δίκη.

Η κα­τη­γο­ρία αφορά πράξη γε­νε­τή­σιου χα­ρα­κτή­ρα χωρίς συ­ναί­νε­ση, που φέ­ρε­ται να τε­λέ­στη­κε εντός του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου, όπου ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ερ­γα­ζό­ταν τότε ως επι­με­λη­τής Α’.

Το πε­ρι­στα­τι­κό: «Δεν μπο­ρού­σα να αντι­δρά­σω»

Το πε­ρι­στα­τι­κό, όπως πε­ρι­γρά­φε­ται στη δι­κο­γρα­φία, έλαβε χώρα στις 27 Απρι­λί­ου 2017. Η πα­θού­σα, εκ­παι­δευ­τι­κός με μό­νι­μη κα­τοι­κία στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, προ­σήλ­θε στα εξω­τε­ρι­κά ια­τρεία για γυ­ναι­κο­λο­γι­κή εξέ­τα­ση λόγω έντο­νου ερε­θι­σμού στην πε­ριο­χή των γεν­νη­τι­κών ορ­γά­νων.

Σύμ­φω­να με την κα­ταγ­γε­λία, κατά τη διάρ­κεια της εξέ­τα­σης κι ενώ βρι­σκό­ταν στη γυ­ναι­κο­λο­γι­κή κα­ρέ­κλα με εκτε­θει­μέ­να τα ευαί­σθη­τα ση­μεία του σώ­μα­τός της, ο για­τρός φέ­ρε­ται να προ­έ­βη σε θω­πεί­ες στην πε­ριο­χή του κόλ­που και της κλει­το­ρί­δας, με σκοπό να τη διε­γεί­ρει σε­ξουα­λι­κά, χωρίς η ίδια να έχει συ­ναι­νέ­σει.

Κατά τα ανα­φε­ρό­με­να, της είπε ότι ο ερε­θι­σμός της «οφεί­λε­ται στο ξέ­σκι­σμα» και στη συ­νέ­χεια έθεσε το χέρι της στο σε στύση μόριό του, προ­σπα­θώ­ντας να την ωθή­σει σε πε­ραι­τέ­ρω σε­ξουα­λι­κή πράξη.

Η γυ­ναί­κα πε­ρι­γρά­φει ότι πά­γω­σε, ακι­νη­το­ποι­ή­θη­κε και βρέ­θη­κε σε από­λυ­τη αδυ­να­μία να αντι­δρά­σει. Η αμη­χα­νία, η ανα­τρο­πή της προσ­δο­κί­ας ια­τρι­κής φρο­ντί­δας και η ιε­ραρ­χι­κή ανι­σορ­ρο­πία με­τα­ξύ για­τρού και ασθε­νούς δη­μιούρ­γη­σαν μια κα­τά­στα­ση ψυ­χο­λο­γι­κής πα­ρά­λυ­σης, σύμ­φω­να με τη νο­μι­κή τεκ­μη­ρί­ω­ση της Ει­σαγ­γε­λί­ας.

Νο­μι­κή αξιο­λό­γη­ση: Κα­τά­χρη­ση ανί­κα­νου προς αντί­στα­ση

Η πρό­τα­ση της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Πλημ­με­λειο­δι­κών υπο­γραμ­μί­ζει πως τα στοι­χεία συ­νι­στούν κα­τά­χρη­ση σε γε­νε­τή­σια πράξη κατά ανί­κα­νου προς αντί­στα­ση προ­σώ­που, όπως προ­βλέ­πει το άρθρο 338 του Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα.

Ση­μειώ­νε­ται πως η απου­σία σω­μα­τι­κής ή φω­νη­τι­κής αντί­στα­σης δεν συ­νι­στά τεκ­μή­ριο συ­ναί­νε­σης όταν η ακι­νη­σία οφεί­λε­ται σε κα­τά­στα­ση σοκ. Το βού­λευ­μα το­νί­ζει ότι οι πρά­ξεις του κα­τη­γο­ρού­με­νου δεν συν­δέ­ο­νται με ια­τρι­κή ανά­γκη αλλά με προ­σω­πι­κή του επι­δί­ω­ξη σε­ξουα­λι­κής εκ­με­τάλ­λευ­σης.

Το Συμ­βού­λιο δια­τη­ρεί, επί­σης, τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους που είχαν επι­βλη­θεί νω­ρί­τε­ρα: απα­γό­ρευ­ση εξό­δου από τη χώρα και απα­γό­ρευ­ση άσκη­σης ια­τρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος.

Ένα ιστο­ρι­κό γε­μά­το κα­ταγ­γε­λί­ες

Η νέα πα­ρα­πο­μπή έρ­χε­ται να προ­στε­θεί σε μια ήδη βαριά ποι­νι­κή υπό­θε­ση. Ο για­τρός έχει κα­τα­δι­κα­στεί σε πρω­τό­δι­κο επί­πε­δο σε κά­θειρ­ξη 73 ετών και 3 μηνών, με εκτι­τέα τα 20 έτη, για 20 υπο­θέ­σεις βια­σμών και προ­σβο­λών γε­νε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας.

Οι προη­γού­με­νες κα­ταγ­γε­λί­ες προ­έρ­χο­νται από γυ­ναί­κες δια­φό­ρων ηλι­κιών και κοι­νω­νι­κών στρω­μά­των, οι οποί­ες πε­ριέ­γρα­ψαν πα­νο­μοιό­τυ­πα μο­τί­βα συ­μπε­ρι­φο­ράς: πε­ριτ­τές ια­τρι­κές πρά­ξεις, απου­σία τρί­του προ­σώ­που κατά τις εξε­τά­σεις, σχό­λια με σε­ξουα­λι­κά υπο­νο­ού­με­να και χρήση του ια­τρι­κού εξο­πλι­σμού ως πρό­σχη­μα για επαφή.

Πολ­λές από τις κα­ταγ­γέλ­λου­σες δή­λω­σαν ότι δεν μπο­ρού­σαν να αντι­δρά­σουν εκεί­νη την ώρα, αι­σθάν­θη­καν ακι­νη­το­ποι­η­μέ­νες και απο­χώ­ρη­σαν χωρίς να υπο­βλη­θούν σε ου­σια­στι­κή εξέ­τα­ση ή διά­γνω­ση.

Υπε­ρά­σπι­ση και αντε­πι­χει­ρή­μα­τα

Ο για­τρός αρ­νεί­ται όλες τις κα­τη­γο­ρί­ες, επι­κα­λεί­ται έλ­λει­ψη μνή­μης και κάνει λόγο για σκευω­ρία εις βάρος του, την οποία απο­δί­δει σε ορ­γα­νω­μέ­νο σχέ­διο από δια­δι­κτυα­κή ομάδα. Ωστό­σο, στην πα­ρού­σα υπό­θε­ση, η Ει­σαγ­γε­λέ­ας ση­μειώ­νει ρητά ότι η κα­ταγ­γέλ­λου­σα δεν είχε καμία επαφή ή επι­κοι­νω­νία με τις άλλες γυ­ναί­κες που έχουν υπο­βά­λει μη­νύ­σεις. Το γε­γο­νός ότι υπέ­βα­λε τη μή­νυ­ση με­τα­γε­νέ­στε­ρα των υπο­λοί­πων θε­ω­ρεί­ται επι­βα­ρυ­ντι­κό για τον κα­τη­γο­ρού­με­νο, διότι αναι­ρεί τον ισχυ­ρι­σμό περί συ­ντο­νι­σμέ­νης κα­ταγ­γε­λί­ας.

Δι­καιο­σύ­νη  χωρίς εκ­πτώ­σεις

Η πα­ρα­πο­μπή σε νέα δίκη ανα­δει­κνύ­ει μια θε­με­λιώ­δη αρχή του κρά­τους δι­καί­ου: Καμία κα­ταγ­γε­λία δεν αγνο­εί­ται, ανε­ξαρ­τή­τως του αν το πρό­σω­πο έχει ήδη τι­μω­ρη­θεί. Κάθε γυ­ναί­κα έχει δι­καί­ω­μα σε δι­κα­στι­κή κρίση για τη δική της υπό­θε­ση.

Το μή­νυ­μα είναι σαφές: η εξου­σια­στι­κή κα­κο­ποί­η­ση, ιδίως όταν συμ­βαί­νει εντός πλαι­σί­ων εμπι­στο­σύ­νης και εξάρ­τη­σης, δεν πα­ρα­γρά­φε­ται κοι­νω­νι­κά ούτε απα­ξιώ­νε­ται θε­σμι­κά.

Η υπό­θε­ση φέρ­νει στο προ­σκή­νιο την ανά­γκη ενί­σχυ­σης των εσω­τε­ρι­κών ελέγ­χων στα νο­σο­κο­μεία, κα­θιέ­ρω­σης αυ­στη­ρών κω­δί­κων δε­ο­ντο­λο­γί­ας και την επι­βο­λή πα­ρου­σί­ας τρί­του προ­σώ­που σε κάθε γυ­ναι­κο­λο­γι­κή εξέ­τα­ση.

Τι ακο­λου­θεί

Η ημε­ρο­μη­νία της νέας δίκης θα ορι­στεί από τον Ει­σαγ­γε­λέα Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου. Πα­ράλ­λη­λα, έχει απορ­ρι­φθεί πρό­σφα­τα η αί­τη­ση του κα­τη­γο­ρού­με­νου για ανα­στο­λή εκτέ­λε­σης της ποι­νής, λόγω προ­βλη­μά­των υγεί­ας.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται η δι­κη­γό­ρος κ. Ευή Αρ­νι­θε­νού, ενώ η κοι­νω­νία, η ια­τρι­κή κοι­νό­τη­τα και οι ορ­γα­νώ­σεις για τα δι­καιώ­μα­τα των γυ­ναι­κών ανα­μέ­νουν με αυ­ξη­μέ­νο εν­δια­φέ­ρον την εξέ­λι­ξη αυτής της νέας δίκης, η οποία έχει τόσο δι­κα­στι­κή όσο και συμ­βο­λι­κή ση­μα­σία.