Reuters: Ξεκινούν οι πιο σημαντικές ευρωεκλογές της τελευταίας 40ετίας

ι Ευρω­παίοι στις 28 χώρες-μέλη της ΕΕ καλού­νται από σήμερα Πέμπτη ως και την Κυριακή να προ­σέλ­θουν στις κάλπες, σε μια τετρα­ή­μερη εκλο­γική δια­δι­κα­σία από την οποία θα ανα­δει­χθούν τα μέλη του νέου Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου και η οποία δεν θα καθο­ρί­σει απλώς και μόνο την πολι­τική των Βρυ­ξελ­λών την επόμενη πεντα­ε­τία, αλλά πιθανόν το ίδιο το μέλλον της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και του ορά­μα­τος της ευρω­παϊ­κής ολο­κλή­ρω­σης, τονίζει το πρα­κτο­ρείο ειδή­σεων Reuters.

Το 2014, εθνι­κι­στι­κές παρα­τά­ξεις εχθρι­κές έναντι της ΕΕ διπλα­σί­α­σαν τις έδρες τους στο Ευρω­παικό Κοι­νο­βού­λιο. Κυριάρ­χη­σαν στη Βρε­τα­νία και δια­δρα­μά­τι­σαν καθο­ρι­στικό ρόλο στην έκβαση του δημο­ψη­φί­σμα­τος του 2016 που οδήγησε σε ένα βήμα πριν την απο­χώ­ρηση ένα από τα μεγα­λύ­τερα κράτη-μέλη της Ένωσης. Ή σχεδόν.

Πέντε χρόνια αργό­τερα, οι δημο­σκο­πή­σεις υπο­δει­κνύ­ουν ότι οι ευρω­σκε­πτι­κι­στές θα κερ­δί­σουν ακόμα περισ­σό­τερο έδαφος. Αλλά το Brexit δεν έχει γίνει ακόμη πραγ­μα­τι­κό­τητα, και δεν απο­κλεί­ε­ται να μη γίνει ποτέ· οι πιο σκληροί εχθροί των Βρυ­ξελ­λών θα δυσκο­λευ­τούν να ξεπε­ρά­σουν το 20%· ενώ η ακρο­δε­ξιά πλήτ­τε­ται από το σκάν­δαλο στο οποίο ενε­πλάκη ο αυστρια­κός σημαιο­φό­ρος της, που μαγνη­το­σκο­πή­θηκε να παζα­ρεύει με την υπο­τι­θέ­μενη ανιψιά ενός Ρώσου ολι­γάρχη την αγο­ρα­πω­λη­σία επιρ­ροής.

Κι άλλες δυνά­μεις που δια­τρα­νώ­νουν πως θα κατα­βάλ­λουν προ­σπά­θεια για να στα­μα­τή­σουν αυτούς που απο­κα­λούν φεντε­ρα­λι­στές στις Βρυ­ξέλ­λες, αν όχι για να δια­λυ­θεί η ΕΕ τελείως, έχουν πλέον επίσης μετω­πικό άνεμο. Ορι­σμέ­νες από αυτές, που γεύ­ο­νται την εξουσία σε εθνικό επίπεδο, δεν απο­κλεί­ε­ται να κατα­γρά­ψουν επι­δό­σεις πολύ χαμη­λό­τε­ρες από αυτές που προ­σμέ­νουν, με δεδο­μένη την απο­γο­ή­τευση των υπο­στη­ρι­κτών τους, για παρά­δειγμα τα κόμματα της ιτα­λι­κής συγκυ­βέρ­νη­σης, η Λέγκα και το Κίνημα Πέντε Αστέρων.

Το ευρω­παϊκό σχέδιο βρί­σκε­ται μπροστά σε πολλές προ­κλή­σεις: χωρίς προη­γού­μενο επι­θέ­σεις από έναν πρόεδρο των ΗΠΑ που ενα­γκα­λί­ζε­ται τους λαϊ­κι­στές και τους εθνι­κι­στές στην Ευρώπη, τις ατε­λεί­ω­τες συγκρού­σεις για την κρίση των προ­σφύ­γων και των μετα­να­στών, την πορεία της οικο­νο­μίας που φρε­νά­ρουν τα κρατικά χρέη, την άνοδο της Κίνας.

Πάντως οι δυνά­μεις που θέλουν να συνε­χι­στεί ο συντο­νι­σμός, η κοινή πορεία στη Γηραιά Ήπειρο σε κεφα­λαιώδη ζητή­ματα όπως το εμπόριο, η ασφά­λεια, η μετα­νά­στευση και η κλι­μα­τική αλλαγή ανα­μέ­νε­ται πως θα δια­τη­ρή­σουν την πρω­το­κα­θε­δρία όταν σχη­μα­τι­στεί το επόμενο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο, έστω με μικρό­τερη πλειο­ψη­φία.

Το κύμα του εθνι­κι­σμού…

Οι Ευρω­παίοι ετοι­μά­ζο­νται να τιμή­σουν επε­τεί­ους γεγο­νό­των που έπαιξαν καθο­ρι­στικό ρόλο στη δημιουρ­γία και στη δια­μόρ­φωση της ΕΕ: τη συμπλή­ρωση 75 ετών από την απόβαση των συμ­μά­χων, κυρίως των Αμε­ρι­κα­νών, στη Γαλλία, που οδήγησε στην ήττα της ναζι­στι­κής Γερ­μα­νίας, και από την απόφαση των ρωσικών δυνά­μεων να αφήσουν τους ναζί να συντρί­ψουν την προ­σπά­θεια των Πολωνών να ανα­κτή­σουν την ελευ­θε­ρία τους· και τη συμπλή­ρωση 30 ετών αφότου οι Γερ­μα­νοί έριξαν το Τείχος του Βερο­λί­νου, εξέλιξη που οδήγησε στην επα­νέ­νωση της ανα­το­λι­κής και της δυτικής Ευρώπης.

Οι μνήμες των πολέμων, των δύο παγκο­σμίων και του ψυχρού, φαί­νε­ται ότι δεν άρκεσαν για να εδραιω­θεί η πίστη στο μέλλον της ενω­μέ­νης Ευρώπης. Ο Ζαν-Κλοντ Γιούν­κερ, ο Λου­ξεμ­βουρ­για­νός που θα αντι­κα­τα­στα­θεί στην προ­ε­δρία της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής μετά τις ευρω­ε­κλο­γές, δεν σταματά να προει­δο­ποιεί για την πλημ­μυ­ρίδα του εθνι­κι­σμού, που δεν απο­τε­λεί πια περι­θώ­ριο.

Τα κόμματα εξου­σίας του κέντρου, που επι­διώ­κουν τη στε­νό­τερη οικο­νο­μική ολο­κλή­ρωση των κρατών-μελών της ευρω­ζώ­νης, μοιά­ζουν από την πλευρά τους να δυσκο­λεύ­ο­νται να εμπνεύ­σουν μια κοινή γνώμη απαυ­δι­σμένη με την πολι­τική ελίτ.

«Στον σημε­ρινό κόσμο, χρεια­ζό­μα­στε μια ισχυ­ρό­τερη, πιο ενωμένη Ευρώπη», εξήγησε ο Μακρόν στη βελγική εφη­με­ρίδα Le Soir. Ερω­τη­θείς εάν πιστεύει πως οι αντί­πα­λοί της μπορούν στ’ αλήθεια να κατα­στρέ­ψουν την ΕΕ, απά­ντησε: «βεβαίως».

Δεν χρειά­ζε­ται να κοι­τά­ξει μακριά για να δει την απειλή. Ο Εθνικός Συνα­γερ­μός της Μαρίν Λεπέν ελπίζει πως θα κατα­λά­βει την πρώτη θέση στις ευρω­ε­κλο­γές που θα διε­ξα­χθούν στη Γαλλία – ξανά. Η Λεπέν δια­βε­βαιώ­νει με χαμό­γελο γεμάτο αυτο­πε­ποί­θηση τους υπο­στη­ρι­κτές της ότι θα βρει πολύ περισ­σό­τε­ρους συμ­μά­χους στο ΕΚ για να στα­μα­τή­σει αυτή που απο­κα­λεί φυγή «προς τον φεντε­ρα­λι­σμό».

…και το ψηφο­δέλ­τιο του Μπρέξιτ

Η Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι δεν απο­κλεί­ε­ται να ξεπε­ρά­σει τους Χρι­στια­νο­δη­μο­κρά­τες της καγκε­λα­ρίου της Γερ­μα­νίας Άγγελας Μέρκελ – το κόμμα της πιέ­ζε­ται από τα δεξιά – και να γίνει το μεγα­λύ­τερο κόμμα στο ΕΚ των 751 εδρών.

Οι δεξιές κυβερ­νή­σεις της Πολω­νίας και της Ουγ­γα­ρίας, που αψηφούν τις Βρυ­ξέλ­λες και επι­βάλ­λουν περιο­ρι­σμούς στην ανε­ξαρ­τη­σία της δικαιο­σύ­νης ή/και του Τύπου, ανα­μέ­νε­ται να στεί­λουν επίσης δεκάδες ευρω­σκε­πτι­κι­στές στο ΕΚ την Κυριακή.

Το αντιευ­ρω­παϊκό Κόμμα του Μπρέξιτ ανα­μέ­νε­ται εξάλλου να έρθει πρώτο στη Βρε­τα­νία, ωστόσο το κλίμα και τα δεδο­μένα σε αυτή τη συγκε­κρι­μένη δια­δι­κα­σία δεν απέχουν πολύ από τα όρια του παρα­λό­γου.

Οι πολίτες του ΗΒ ψηφί­ζουν σήμερα, σχεδόν δύο μήνες αφότου η χώρα τους τυπικά θα απο­χω­ρούσε από την ΕΕ.

Θα επι­λέ­ξουν 73 ευρω­βου­λευ­τές οι οποίοι δεν μπορούν να είναι σίγου­ροι ούτε καν πως θα πάνε να κατα­λά­βουν τις έδρες τους τον Ιούλιο.

Τα απο­τε­λέ­σματα ανα­μέ­νε­ται να έχουν ξεκα­θα­ρί­σει αργά το βράδυ της Κυρια­κής, πριν αρχίσει η σκληρή δια­πραγ­μά­τευση, που θα κρα­τή­σει εβδο­μά­δες, μεταξύ των κομ­μά­των, για να σχη­μα­τι­στεί σταθερή πλειο­ψη­φία στο ΕΚ, και μεταξύ των αρχηγών των κρατών και των κυβερ­νή­σεων της ΕΕ, για να επι­λε­γούν οι διά­δο­χοι του Γιούν­κερ και των επι­κε­φα­λής άλλων ευρω­παϊ­κών θεσμών-κλειδιών.

Αρκετοί περι­μέ­νουν ότι οι συγκρού­σεις θα αρχί­σουν την Τρίτη, όταν το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο ανα­μέ­νε­ται να παρα­με­ρί­σει την απαί­τηση του ΕΚ να είναι κάποιος από τους ηγέτες των ισχυ­ρό­τε­ρων πολι­τι­κών ομάδων που θα επι­λε­γεί για την προ­ε­δρία της Κομι­σιόν.

Αν και μεγάλο μέρος των Ευρω­παίων ανα­μέ­νε­ται να αντι­με­τω­πί­σει με απόλυτη αδια­φο­ρία τα τεκται­νό­μενα στις Βρυ­ξέλ­λες, οι κυβερ­νή­σεις στην Ουά­σινγ­κτον, στη Μόσχα, στο Πεκίνο και αλλού παρα­κο­λου­θούν στενά τις εξε­λί­ξεις για να δια­κρί­νουν αν θα προ­κύ­ψουν ενδεί­ξεις αδυ­να­μίας, ή ισχύος, στη μεγα­λύ­τερη οικο­νο­μική κοι­νό­τητα του πλανήτη.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ