Βλέπουν «τουρκικές κοινότητες» στα Δωδεκάνησα

ο… «Κοράνι» των γνωστών αλλά και των λιγό­τερο γνωστών διεκ­δι­κή­σεων της Τουρ­κίας έναντι της χώρας μας – τις οποίες όλοι ανε­ξαι­ρέ­τως οι τούρκοι πολι­τι­κοί υπο­στη­ρί­ζουν και ακο­λου­θούν κατά γράμμα και με θρη­σκευ­τική ευλά­βεια – παρου­σιά­ζουν τα «ΝΕΑ». Ο μακρύς και ανα­λυ­τι­κός κατά­λο­γος των τουρ­κι­κών αξιώ­σεων και απαι­τή­σεων παρα­τί­θε­ται πλέον με τον πιο επίσημο τρόπο στην ιστο­σε­λίδα του τουρ­κι­κού υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών. Η επε­ξερ­γα­σία αυτής της μεγάλης λίστας προ­κλη­τι­κών ισχυ­ρι­σμών είναι ενδει­κτική των προ­θέ­σεων και των επι­διώ­ξεων της Αγκυρας. Η τουρ­κική κυβέρ­νηση ταυ­τό­χρονα με τις και­νούρ­γιες επι­θε­τι­κές τις ενέρ­γειες, όπως το τουρ­κο­λι­βυκό σύμφωνο και οι αξιώ­σεις της σε ΑΟΖ που δεν της ανήκουν, δείχνει ότι δεν είναι δια­τε­θει­μένη να κάνει βήμα πίσω απ’ όλα όσα έχει αξιώσει από το 1974 και μετά από την Ελλάδα. Εκτός από τα παρά­λογα αιτή­ματά της για απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­ηση των νησιών του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου ή την απαί­τηση να μην επε­κτεί­νει η Ελλάδα τα χωρικά της ύδατα  στα 12 μίλια η Τουρκία μέσα απ’ αυτό το επίσημο κείμενο υπό τον τίτλο «Σχέσεις Τουρ­κίας – Ελλάδας» και με πολλά υπο­κε­φά­λαια εγείρει και ζητή­ματα που δεν είναι ευρέως γνωστά όπως την ύπαρξη «τουρ­κι­κής κοι­νό­τη­τας 6.000 ατόμων στα Δωδε­κά­νησα» που θα έπρεπε – κατά τους τουρ­κι­κούς ισχυ­ρι­σμούς – να έχει «δικαιώ­ματα μειο­νό­τη­τας». Μιλούν δηλαδή για «τουρ­κική κοι­νό­τητα» στη Ρόδο και στην Κω και δια­μαρ­τύ­ρο­νται επειδή δεν της επι­τρέ­πε­ται να χρη­σι­μο­ποιεί τις λέξεις «τούρκος» σε συλ­λό­γους, ενώσεις.   Γκρίζες ζωνές. Ταυ­τό­χρονα, η Αγκυρα όχι απλώς παγιώ­νει τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών» αλλά την πάει ακόμη παρα­πέρα. Η τουρ­κική κυβέρ­νηση δεν ισχυ­ρί­ζε­ται απλώς ότι «υπάρχει μεγάλος αριθμός μικρών νησιών, νησίδων και βράχων στο Αιγαίο που το καθε­στώς κυριαρ­χίας τους δεν έχει καθο­ρι­στεί από διε­θνείς συν­θή­κες» – μία φράση που πιπι­λί­ζουν διαρκώς σαν καρα­μέλα όλοι οι τούρκοι αξιω­μα­τού­χοι – αλλά κατη­γο­ρούν την Ελλάδα ότι έχει προ­σπα­θή­σει να αλλάξει το καθε­στώς τέτοιων νησιών με «τεχνη­τές εγκα­τα­στά­σεις» προ­κει­μέ­νου να τα κάνει κατοι­κή­σιμα. Και στο ίδιο υπο­κε­φά­λαιο με τον τίτλο «Νησιά, νησίδες και βράχοι στο Αιγαίο που δεν έχουν παρα­χω­ρη­θεί στην Ελλάδα με διε­θνείς συν­θή­κες» προ­σθέ­τουν πως «ως εκ τούτου, οι προ­σπά­θειες της Ελλάδας να κατοι­κή­σει στα εν λόγω μικρά νησιά, νησίδες και βράχους, με τεχνητό και επι­δει­κτικό τρόπο, δεν μπορούν σε καμία περί­πτωση να δημιουρ­γή­σουν νομικές συνέ­πειες σε σχέση με το καθε­στώς τους». Χαρα­κτη­ρί­ζουν μάλιστα αυτή την πρα­κτική από πλευράς Ελλάδας «ως προ­σπά­θεια δημιουρ­γίας τετε­λε­σμέ­νων «για να κάνει το Αιγαίο λίμνη». Παρά ταύτα δεν ανα­φέ­ρουν ποια και πόσα είναι αυτά τα νησιά. Ξεπερ­νώ­ντας δε κάθε όριο προ­κλη­τι­κό­τη­τας καλούν την Ελλάδα να ξεκι­νή­σει δια­πραγ­μα­τεύ­σεις ( !) με την  Τουρκία για το καθε­στώς αυτών των νησιών και μετά να συζη­τη­θεί και να λυθεί το θέμα της οριο­θέ­τη­σης των χωρικών υδάτων. Σημειώ­νε­ται ότι όλες οι γνωστές αξιώ­σεις και διεκ­δι­κή­σεις της Αγκυρας που ακούμε συχνά από την τουρ­κική ηγεσία περιέ­χο­νται σ’ αυτό το επίσημο κείμενο του τουρ­κι­κού υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών. Μεταξύ των υπο­θε­μά­των που περιέ­χο­νται είναι «η τουρ­κική μειο­νό­τητα Θράκης», «τα προ­βλή­ματα του Αιγαίου» – που ανα­λύ­ο­νται σε πολλά επι­μέ­ρους θέματα, όπως η στρα­τιω­τι­κο­ποί­ηση των νησιών του Αν. Αιγαίου», η «οριο­θέ­τηση της υφα­λο­κρη­πί­δας», η «διαμάχη για τα Ιμια (Kardak dispute)».

Δεν είναι στιγ­μιαίες προ­κλή­σεις

Και όλα αυτά δεν παρα­τί­θε­νται σε μερικές παρα­γρά­φους αλλά ανα­λύ­ο­νται σε… κατε­βατά κει­μέ­νων. Τι δείχνει αυτό; Οι εμπρη­στι­κές δηλώ­σεις που εκτο­ξεύει κατά καιρούς τόσο η τουρ­κική ηγεσία όσο και αντι­πο­λί­τευση δεν πρέπει να θεω­ρού­νται στιγ­μιαίες προ­κλή­σεις. Αλλά ούτε και πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζο­νται από τις ελλη­νι­κές κυβερ­νή­σεις και τους έλληνες επι­τε­λείς ως έκπληξη. Οι Τούρκοι επι­διώ­κουν να προ­κα­λούν πάντα. Αν παρα­τη­ρή­σει κανείς προ­σε­κτικά τις δια­τυ­πώ­σεις των τούρκων αξιω­μα­τού­χων θα δει ότι η φρα­σε­ο­λο­γία που χρη­σι­μο­ποιούν όταν μιλούν για «νησιά, νησίδες και βράχους που το ιδιο­κτη­σιακό κάθε­στώς τους δεν έχει καθο­ρι­στεί από διε­θνείς συν­θή­κες» είναι ακριβώς η ίδια. Είναι πρόδηλο ότι η πολι­τική των διεκ­δι­κή­σεων είναι ενιαία και τηρεί­ται κατά γράμμα. Ούτε κόμμα δεν αλλά­ζουν οι τούρκοι πολι­τι­κοί. Αντι­με­τω­πί­ζουν δηλαδή τις διεκ­δι­κή­σεις έναντι της χώρας μας με θρη­σκευ­τική ευλά­βεια, σαν ένα «Κοράνι των διεκ­δι­κή­σεων». Για τα Ιμια επι­μέ­νουν στον γνωστό ισχυ­ρι­σμό από την κρίση του 1996 ότι δηλαδή οι βρα­χο­νη­σί­δες είναι τουρ­κι­κές. Και ότι υπάρ­χουν τίτλοι ιδιο­κτη­σίας που είναι εγγε­γραμ­μέ­νοι στο χωριό Καρα­κα­γιά του νομού Αλι­καρ­νασ­σού. Απέχουν 5,5 μίλια μακριά από το κοντι­νό­τερο νησί των Δωδε­κα­νή­σων και ως εκ τούτου – ισχυ­ρί­ζο­νται – δεν εντάσ­σο­νται στον ορισμό των «παρα­κεί­με­νων νησίδων». Το casus belli στην περί­πτωση που η Ελλάδα απο­φα­σί­σει να επε­κτεί­νει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια υπάρχει στη μακρά λίστα των τουρ­κι­κών αξιώ­σεων αλλά… καμου­φλα­ρι­σμένο. Η τουρ­κική διπλω­μα­τία δεν θα έκανε το λάθος να εκφο­βί­ζει με πόλεμο σε ένα επίσημο διπλω­μα­τικό κείμενο και έτσι η απειλή πολέμου δια­τυ­πώ­νε­ται με τη φράση «οποια­δή­ποτε αύξηση πέραν των 6 μιλίων είναι εντελώς απα­ρά­δε­κτη».

πηγή tanea.gr

Συντά­κτης Μάνος Χαρα­λα­μπά­κης