Μενδώνη: Δύσκολη αλλά όχι αδύνατη η επίτευξη συμφωνίας για οριστική επιστροφή των Γλυπτών

«Η επί­τευξη μιας συμ­φω­νίας για την ορι­στική επι­στροφή των Γλυπτών του Παρ­θε­νώνα είναι δύσκολη αλλά όχι αδύνατη. Απαι­τεί­ται καθο­ρι­σμός αρχών και πλαι­σίου, επί­γνωση της κόκ­κι­νης γραμμής και προ­σή­λωση στον εθνικό στόχο». Αυτό τόνισε στη Βουλή η υπουρ­γός Πολι­τι­σμού Λίνα Μενδώνη, απα­ντώ­ντας σε σχετική επί­καιρη ερώτηση του βου­λευτή του ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ Δημήτρη Κων­στα­ντό­που­λου ο οποίος υπο­γράμ­μισε ότι «η ελλη­νική κυβέρ­νηση οφείλει να πορευ­τεί με πλήρη δια­φά­νεια και σύνεση σε αυτό το κρίσιμο εθνικό πολι­τι­στικό θέμα στο οποίο δεν χωρούν μικρο­κο­πο­λι­τι­κές κορώνες, μεμ­ψι­μοι­ρίες και σκο­πι­μό­τη­τες, ούτε εργα­λειο­ποί­ησή του αλλά όλοι πρέπει να σταθούν στο ύψος των περι­στά­σεων που επι­βά­λει η ιστο­ρική συγκυ­ρία».

«Η θέση μας ήταν και παρα­μέ­νει εθνική, ομόφωνη, ομόθυμη, αμε­τά­βλητη και σαφής. Δεν ανα­γνω­ρί­ζουμε δικαί­ωμα κυριό­τη­τας νομής και κατοχής επί των Γλυπτών στο Βρε­τα­νικό Μουσείο καθώς απο­τε­λούν προϊόν κλοπής. Τίποτα δεν έχει αλλάξει από τη θέση μας αυτή. Η Ελλάδα υπο­χρε­ού­ται συνταγ­μα­τικά και νομι­μο­ποιεί­ται ηθικά να αξιώνει και να επι­διώ­κει με κάθε νόμιμο και πρό­σφορο μέσο την ορι­στική, μόνιμη και αμε­τά­κλητη επι­στροφή των Γλυπτών του Παρ­θε­νώνα προς επα­νόρ­θωση του δικαίου και της ηθικής τάξης και κυρίως προς απο­κα­τά­σταση της ακε­ραιό­τη­τας του μνη­μείου», επι­σή­μανε η υπουρ­γός Πολι­τι­σμού και προ­σέ­θεσε:

«Η κυβέρ­νηση εργά­ζε­ται από την αρχή συστη­μα­τικά, υπεύ­θυνα, απο­τε­λε­σμα­τικά, για την επί­τευξη του εθνικού στόχου, δηλαδή της επι­στρο­φής και επα­νέ­νω­σης των Γλυπτών του Παρ­θε­νώνα στην Αθήνα και στο Μουσείο της Ακρό­πο­λης. Η κυβέρ­νηση δια­θέ­τει στρα­τη­γική. Στρα­τη­γική δια­πραγ­μά­τευση που δημο­σιο­ποιεί­ται παύει να είναι στρα­τη­γική. Αξιο­ποιούμε κάθε μέσο. Αξιο­ποιούμε τον διάλογο και την πολι­τι­στική διπλω­μα­τία. Την συστη­μα­τική ενη­μέ­ρωση της διε­θνούς επι­στη­μο­νι­κής κοι­νό­τη­τας για το δίκαιο του αιτή­μα­τος μας για την κατάρ­ριψη των βρε­τα­νι­κών θέσεων -τα περισ­σό­τερα δε επι­χει­ρή­ματα του Ηνω­μέ­νου Βασι­λείου έχουν ούτως η άλλως καταρ­ρι­φθεί με ειλι­κρί­νεια, σαφή­νεια και δυνατή επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία. Το Βρε­τα­νικό Μουσείο δεν εξαι­ρεί­ται».

Στη συνέ­χεια, η κ. Μενδώνη μίλησε για «καθαρά και χει­ρο­πια­στά απο­τε­λέ­σματα της πολι­τι­κής της κυβέρ­νη­σης», σημειώ­νο­ντας ότι «η βίαιη από­σπαση των Γλυπτών και η απο­μά­κρυνση τους από το φυσικό τους περι­βάλ­λον και το ενιαιο­λο­γικό τους περιε­χό­μενο αντι­βαί­νει στους ισχύ­ο­ντες νόμους, το κοινό περί δικαίου αίσθημα ενώ αντί­κει­ται στο εθνικό και διεθνές δίκαιο, στις διε­θνείς συμ­φω­νίες και συμ­βά­σεις στις κοινώς απο­δε­κτές αρχές για την προ­στα­σία και δια­χεί­ριση της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς».

Ακόμα, απέρ­ριψε τις κατη­γο­ρίες του κ. Κων­στα­ντό­που­λου ότι «η κυβέρ­νηση προ­σπα­θεί να εργα­λειο­ποι­ή­σει το θέμα της επι­στρο­φής των Μαρ­μά­ρων ενόψει εκλογών», αντι­τεί­νο­ντας ότι «ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός απέ­μπλεξε το ζήτημα από την εκλο­γική δια­δι­κα­σία». «Ήταν ο πρώτος που έθεσε επί της ουσίας σοβαρά και επίσημα στον Βρετανό ομόλογο του, Μπόρις Τζόνσον, το θέμα. Το ότι η υπουρ­γός Πολι­τι­σμού του Ηνω­μέ­νου Βασι­λείου παρε­νέβη για να κόψει τη συζή­τηση που δημιουρ­γούσε το Βρε­τα­νικό Μουσείο, δείχνει αυτο­μά­τως την δια­κυ­βερ­νη­τική διά­σταση του θέματος. Είτε το θέλουν είτε όχι το ανα­γνώ­ρι­σαν με αυτόν τον τρόπο», τόνισε η υπουρ­γός Πολι­τι­σμού και συνέ­χισε:

«Σε κάθε περί­πτωση η επι­στροφή των Γλυπτών και η επα­νέ­νωση είναι ένα εθνικό θέμα. Γιατί τα Γλυπτά του Παρ­θε­νώνα απο­τε­λούν οργα­νικά και ανα­πό­σπα­στα μέλη ενός σύν­θε­του αρχι­τε­κτο­νή­μα­τος και ενός καλ­λι­τε­χνι­κού δημιουρ­γή­μα­τος. Δεν είναι αγάλ­ματα, δεν είναι συν­θέ­σεις γλυ­πτι­κές οι οποίες ήταν αυτό­νο­μες στον χώρο. Είναι μέλη του ίδιου του μνη­μείου. Και το ίδιο το μνημείο, το χάσκων και ακρω­τη­ρια­σμένο μνημείο, ο Παρ­θε­νώ­νας αξιώνει την επι­στροφή των αρχι­τε­κτο­νι­κών γλυπτών μελών του προ­κει­μέ­νου να απο­κτή­σει την ενιαία και αδιαί­ρετη φυσική αισθη­τική και νοη­μα­τική του οντό­τητα. Δεν έχει νόημα να πούμε τι σημαί­νει ο Παρ­θε­νώ­νας για τον Δυτικό Πολι­τι­σμό. Δεν έχει νόημα να πούμε γιατί είναι το μέγιστο μνημείο του Δυτικού Πολι­τι­σμού. Αυτό το οποίο οφεί­λουμε να συγκρα­τή­σουμε είναι ότι η διεθνής κοι­νό­τητα, καθώς υπάρχει πλέον και ένα διεθνές κλίμα το οποίο απαιτεί την επι­στροφή κλεμ­μέ­νων πολι­τι­στι­κών αγαθών στις χώρες προ­έ­λευ­σης τους, αυτή λοιπόν η διεθνής κοι­νό­τητα απαιτεί αυτό το αρι­στουρ­γη­μα­τι­κής τέχνης δημιούρ­γημα να επα­νε­νω­θεί στο σύνολο του στην Αθήνα και στο Μουσείο της Ακρό­πο­λης».

«Ό επα­να­πα­τρι­σμός και η επα­νέ­νωση των Γλυπτών του Παρ­θε­νώνα είναι ένα εθνικό θέμα. Και προ­φα­νώς είναι οικου­με­νική απαί­τηση αλλά απο­τε­λεί και ηθική υπο­χρέ­ωση για όλη την Ευρώπη στο πλαίσιο της προ­στα­σίας της κοινής πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς», κατέ­ληξε η κ. Μενδώνη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ