«Απόβαση» ξένων ανταποκριτών στην Αθήνα

«Οι συνά­δελ­φοί μου είδαν μια φωτο­γρα­φία της ηλιό­λου­στης Αθήνας που ανέβασα στο facebook και νομί­ζουν ότι τεμπε­λιάζω!». Αυτό είναι ένα παρά­πονο που εκμυ­στη­ρεύ­τηκε ένας ξένος δημο­σιο­γρά­φος στην «Κ» στο περι­θώ­ριο των αντα­πο­κρί­σεών του. Από τις αρχές Ιανουα­ρίου εκα­το­ντά­δες δημο­σιο­γρά­φοι από όλη την Ευρώπη, αλλά και την Τουρκία, τη Ρωσία και τις ΗΠΑ άρχισαν να φτάνουν στην Αθήνα με σκοπό να «βολι­δο­σκο­πή­σουν» τις δια­θέ­σεις του εκλο­γι­κού σώματος, να «ψυχο­γρα­φή­σουν» τον ΣΥΡΙΖΑ και τον αρχηγό του, αλλά και να γνω­ρι­στούν με το άρτι συστα­θέν «Ποτάμι» – που η μετά­φραση της ονο­μα­σίας του από μόνη της αρκεί για να τους κεντρί­σει το ενδια­φέ­ρον.

Κατοι­κο­ε­δρεύ­ουν στα ξενο­δο­χεία στα πέριξ του Συντάγ­μα­τος αλλά και του Μου­σείου της Ακρο­πό­λεως, ανάλογα πάντοτε με το budget, και «οργώ­νουν» κυριο­λε­κτικά όλη την Αθήνα, ακο­λου­θώ­ντας υπο­ψη­φί­ους και ψηφο­φό­ρους, κατα­γρά­φο­ντας τον παλμό της Αθήνας εν καιρώ κρίσης. Πολλοί ζητούν οδηγίες και κατευ­θύν­σεις από τους Ελληνες ειδή­μο­νες, ενώ άλλοι επι­στρα­τεύ­ουν τον αυθορ­μη­τι­σμό τους για να επι­κοι­νω­νή­σουν με τους Ελληνες πολίτες – όπως μια ομάδα Ιταλών δημο­σιο­γρά­φων που έκανε «δημο­σκό­πηση» ρωτώ­ντας τους συν­δαι­τυ­μό­νες σε καφέ και ταβέρ­νες στο Μονα­στη­ράκι. Ο αντα­γω­νι­σμός μεταξύ τους για την καλύ­τερη παρου­σί­αση της προ­ε­κλο­γι­κής Ελλάδας είναι χαρα­κτη­ρι­στι­κός, καθώς «αν δεν είχαν μεσο­λα­βή­σει τα γεγο­νότα στο Παρίσι τέσ­σε­ρις εβδο­μά­δες τώρα θα μονο­πω­λού­σατε τα ευρω­παϊκά μίντια», μας επι­ση­μαί­νουν. «Κάθε δύο ώρες μου υπεν­θυ­μί­ζει ο αρχι­συ­ντά­κτης μου ότι οι αντα­γω­νι­στές μας έχουν ήδη ανα­νε­ώ­σει τα άρθρα τους για την Ελλάδα» υπο­γραμ­μί­ζει ένας εξ αυτών.

«Η Ρένα Δούρου και ο Χάρης Θεο­χά­ρης, ως νέοι και σε θέσεις-κλειδιά του δημο­σίου βίου, απο­τέ­λε­σαν τους πιο περι­ζή­τη­τους συνο­μι­λη­τές για τους ξένους συνα­δέλ­φους» σχο­λιά­ζουν. Ωστόσο στην πλειο­νό­τητά τους τα ξένα μέσα που πραγ­μα­το­ποί­η­σαν ρεπορ­τάζ κατά την προ­ε­κλο­γική περίοδο έδωσαν βήμα περισ­σό­τερο από ποτέ στους πολίτες. «Στις προη­γού­με­νες εκλογές, εν μέσω της υλο­ποί­η­σης του προ­γράμ­μα­τος διά­σω­σης, δίναμε προ­τε­ραιό­τητα στους οικο­νο­μι­κούς δείκτες» ανα­φέ­ρει στην «Κ» ο Bernhard Niebruegge, ειδικός αντα­πο­κρι­τής στο ARD για την Ελλάδα, «τώρα ανα­δει­κνύ­ουμε και την κοι­νω­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα, τη φτώχεια αλλά και τις σκέψεις των Ελλήνων φορο­λο­γου­μέ­νων». Ο ομο­ε­θνής του, Jan Gänger, αρχι­συ­ντά­κτης του οικο­νο­μι­κού ρεπορ­τάζ στην ειδη­σε­ο­γρα­φική ιστο­σε­λίδα n-tv.de, ομο­λο­γεί ότι επι­στρέ­φο­ντας στο Βερο­λίνο δεν έχει στα­μα­τή­σει να περι­γρά­φει όσα δια­πί­στωσε εκ του σύνεγ­γυς στην Αθήνα. «Αν στη Γερ­μα­νία είχαμε τόσο παρα­τε­τα­μένη και υψηλή ανεργία, ο κοι­νω­νι­κός ιστός θα είχε πλήρως δια­λυ­θεί» σημειώ­νει, «στην Ελλάδα, όμως, δεν αντί­κρισα κάτι τέτοιο. Ανα­ζη­τώ­ντας τον αφανή ήρωα ανα­κά­λυψα πρω­τί­στως την οικο­γέ­νεια και δευ­τε­ρευό­ντως την κοι­νω­νία των πολιτών». Aπό την πλευρά της η Ιταλίδα Federica Bianchi, δημο­σιο­γρά­φος στην Espresso, έχοντας ήδη έρθει δέκα φορές για ρεπορ­τάζ σχετικά με την κρίση, παρα­τη­ρεί σήμερα ότι «οι περισ­σό­τε­ροι Ελληνες έχουν αλλάξει τον τρόπο ζωής τους προς το οικο­νο­μι­κό­τερο».

Συνο­μι­λώ­ντας, άλλωστε, με Ελληνες κάθε ηλικίας και προ­έ­λευ­σης πολλά ερω­τή­ματα δια­σα­φη­νί­ζο­νται. «Η πλειο­νό­τητα των Ελλήνων μοιάζει να έχει χάσει την πίστη της στο πολι­τικό σύστημα και προσ­δοκά μια νέα αρχή, ανα­ζη­τεί λόγους για να ελπίσει σε κάτι» σχο­λιά­ζει στην «Κ» η Γερ­μα­νίδα δημο­σιο­γρά­φος στην εφη­με­ρίδα Die Welt, Silke Mülherr, που βρέθηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα. Την ίδια αίσθηση συμ­με­ρί­ζε­ται και η Selin Yildirim, αντα­πο­κρί­τρια στην κρατική τουρ­κική τηλε­ό­ραση TRT, που έφθασε για πρώτη φορά στην Αθήνα προχθές, γνω­ρί­ζο­ντας μόνον τα προ­γνω­στικά των εκλογών, αλλά άρχισε ήδη να «δια­βά­ζει» πίσω από τα νούμερα. «Πολλοί Ελληνες μου λένε ότι δεν έχουν πειστεί από το πρό­γραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα το ψηφί­σουν για να του δώσουν μια ευκαι­ρία να δοκι­μα­στεί στην εξουσία, ακόμα και αν αυτό συνε­πά­γε­ται ένα σχετικό ρίσκο».

Η περί­φημη πολυ­γλωσ­σία του ΣΥΡΙΖΑ προ­κα­λεί συχνά πονο­κέ­φαλο στους αντα­πο­κρι­τές, που καλού­νται εύληπτα και συχνά εντός λίγων λεπτών ή γραμμών να δώσουν στο δικό τους κοινό να κατα­λά­βει τις προ­θέ­σεις του κόμ­μα­τος. «Ρώτησα έναν ψαρά στην κεντρική αγορά αν έχει ανα­ρω­τη­θεί πώς πρέπει η Μέρκελ να εξη­γή­σει στους Γερ­μα­νούς φορο­λο­γού­με­νους ότι οι Ελληνες θα αρχί­σουν να παίρ­νουν περισ­σό­τερα χρήματα, χωρίς ο Τσίπρας να τηρήσει τους όρους των συμ­φω­νη­θέ­ντων» περι­γρά­φει η Silke Mülherr, «“εμάς μας μιλάει συνέ­χεια για αλλη­λεγ­γύη, αλλά όχι για το ποιος ουσια­στικά θα επι­στρέ­ψει τα χρήματα. Το ότι οι Γερ­μα­νοί θέλουν να μάθουν τι θα απο­γί­νει με τα χρήματα είναι κατά κάποιον τρόπο κατα­νοητό” απά­ντησε αφο­πλι­στικά».

Καθη­με­ρινή