Αναισθησιολόγος τέθηκε σε αργία στο «Έλενα Βενιζέλου», λόγω εμπλοκής με το πτυχίο του

Σε δεκα­πεν­θή­μερη αργία τέθηκε αναι­σθη­σιο­λό­γος του μαιευ­τη­ρίου «Έλενα Βενι­ζέ­λου» λόγω σοβαρής εμπλο­κής που δια­πι­στώ­θηκε κατά τον έλεγχο των τίτλων σπουδών του. Μετά την παρέ­λευση αυτού του δια­στή­μα­τος, ο γιατρός θα κληθεί να δώσει εξη­γή­σεις για το πτυχίο του στο υπουρ­γείο Υγείας.

Οι αρμό­διες υπη­ρε­σίες του νοσο­κο­μείου που ελέγ­χουν τους τίτλους σπουδών των γιατρών στο πλαίσιο συνο­λι­κού ελέγχου που γίνεται στη δημόσια διοί­κηση, και ιδίως σε ό,τι αφορά τους τίτλους από Πανε­πι­στή­μια της αλλο­δα­πής, ζήτησαν το πτυχίο του 58χρονου αναι­σθη­σιο­λό­γου από το Πανε­πι­στή­μιο της Νάπολι, πλην όμως αυτό ουδέ­ποτε απε­στάλη στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, η απά­ντηση που έλαβαν οι αρμό­διοι στο ελλη­νικό νοση­λευ­τικό ίδρυμα είναι ότι το πτυχίο του συγκε­κρι­μέ­νου γιατρού, όπως και άλλα σημα­ντικά αρχεία ενδε­χο­μέ­νως να έχουν κατα­στρα­φεί λόγω πυρ­κα­γιάς που είχε προ­κλη­θεί πριν από κάποια χρόνια.

Ο 58χρονος γιατρός, με πτυχίο κατά δήλωσή του από την Ιατρική Σχολή της Νάπολι στην Ιταλία, υπη­ρε­τεί στο νοσο­κο­μείο «Έλενα Βενι­ζέ­λου» με τον βαθμό του διευ­θυ­ντή τα τελευ­ταία επτά χρόνια. Προη­γου­μέ­νως εργα­ζό­ταν ως αναι­σθη­σιο­λό­γος σε δημόσιο νοσο­κο­μείο στα Δωδε­κά­νησα, αλλά διεκ­δί­κησε τη θέση του αναι­σθη­σιο­λό­γου στο νοσο­κο­μείο της Αθήνας όταν έγινε σχετική προ­κή­ρυξη.

Ο γιατρός υπο­στή­ριξε πως το πτυχίο του είναι κατα­τε­θει­μένο στον Ιατρικό Σύλλογο του νησιού όπου έγινε μέλος μετά την ολο­κλή­ρωση των σπουδών του στην Ιταλία. Ωστόσο, η αργία ήταν μονό­δρο­μος βάσει του νόμου μετά την αδυ­να­μία κατά­θε­σης του πρω­τό­τυ­που εγγρά­φου σε συν­δυα­σμό με την αρνη­τική απά­ντηση του Πανε­πι­στη­μίου καθώς και του Προ­ξε­νείου περί εύρεσης του συγκε­κρι­μέ­νου απο­φοί­του Ιατρι­κής.

Πηγές του νοσο­κο­μείου, πάντως, υπο­στη­ρί­ζουν πως η υπόθεση με το χαμένο πτυχίο του αναι­σθη­σιο­λό­γου και η αργία για τον συγκε­κρι­μένο γιατρό, απο­τε­λεί ένα ακόμη πλήγμα για τη νευ­ραλ­γική, πλην όμως απο­δε­κα­τι­σμένη, αυτή ειδι­κό­τητα του μαιευ­τη­ρίου. Μόλις έξι αναι­σθη­σιο­λό­γοι καλού­νται να σηκώ­σουν το βάρος των εφη­με­ριών και των χει­ρουρ­γείων στο δημόσιο νοσο­κο­μείο, τη στιγμή που βάσει των περι­στα­τι­κών που χει­ρί­ζο­νται απαι­τεί­ται του­λά­χι­στον διπλά­σιος αριθμός αναι­σθη­σιο­λό­γων.

protothema.gr