Οι καταγεγραμμένοι τόποι «δύναμης» στα Δωδ/νησα

Τελευ­ταία και ειδικά μετά την περίοδο της παν­δη­μίας, κατα­γρά­φε­ται μεγάλο ενδια­φέ­ρον για τις επι­λο­γές νέων μορφών του­ρι­σμού, με τους επι­σκέ­πτες πλέον να ανα­ζη­τούν ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά του τόπου τον οποίο επι­σκέ­πτο­νται.

Στο πλαίσιο αυτό και μετά την ταραγ­μένη περίοδο της εμφά­νι­σης του κορω­νοϊού, έχει ανα­πτυ­χθεί ένα ρεύμα επι­σκε­πτών που ανα­ζη­τούν την γαλήνη και την ηρεμία και είναι απο­φα­σι­σμέ­νοι να ταξι­δέ­ψουν μέχρι την άλλη άκρη του κόσμου, προ­κει­μέ­νου να κατα­φέ­ρουν να συν­δε­θούν ενερ­γειακά με το χώρο όπου θα επι­λέ­ξουν να παρα­θε­ρί­σουν.

Κι αν αυτά φαί­νο­νται δυσ­νό­η­τες έννοιες, για τους επι­σκέ­πτες εκεί­νους που επεν­δύ­ουν στον δια­λο­γι­σμό και στη σύνδεσή τους με τη μητέρα φύση, απο­τε­λούν την αφορμή για να επι­λέ­ξουν προ­σε­κτικά τον προ­ο­ρι­σμό που θα περά­σουν τις ημέρες των δια­κο­πών τους.

Στους κατα­γε­γραμ­μέ­νους τόπους «δύναμης» που βρί­σκο­νται στην Ελλάδα και έχουν κερ­δί­σει το ενδια­φέ­ρον των εν δυνάμει επι­σκε­πτών, περι­λαμ­βά­νο­νται τρία σημεία της Ρόδου και επι­πλέον τέσσερα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου.

Αυτό που έχει αξίζει να επι­ση­μαν­θεί είναι πως ήδη οι «τόποι δύναμης» είναι κατα­γε­γραμ­μέ­νοι και απο­τε­λούν σημείο ανα­φο­ράς και «οδηγό» για τους επι­σκέ­πτες που ακο­λου­θούν αυτές τις τάσεις, οι οποίοι αυξά­νο­νται στα­διακά.

Ηδη σε παγκό­σμιο επίπεδο, η Ρόδος ξεχω­ρί­ζει για τους «τόπους δύναμής της» μαζί με τον βράχο της Πνύκας στην Ακρό­πολη, την Σπηλιά Νταβέλη στην Πεντέλη, την Σπηλιά Πανός στην Πάρνηθα, το Διοι­κη­τή­ριο στη Θεσ­σα­λο­νίκη και άλλες τοπο­θε­σίες που φτάνουν συνο­λικά τους 127 ενερ­γεια­κούς τόπους σε όλη την Ελλάδα.

Στη Ρόδο ξεχω­ρί­ζουν η Λίνδος, ο Μονό­λι­θος που συγκε­ντρώ­νουν κάθε χρόνο δεκάδες επι­σκέ­πτες επί τούτου, όπως και το Κάστρο των Ιπποτών (αρνη­τική ενέρ­γεια).

Ανα­λυ­τικά οι κατα­γε­γραμ­μέ­νοι ενερ­γεια­κοί τόποι στα Δωδε­κά­νησα:

– Τόπος: νήσος Ρόδος (32-Β3)

Πού είναι: Πύργος των Ιπποτών, παλάτι Μεγ. Μάγι­στρου, Κατα­βά­σιο

Ιδιό­τη­τες: Υπόγειο σύστημα στοών, μυη­τι­κός και τελε­τουρ­γι­κός τόπος

Ενέρ­γεια: Αρνη­τική

– Τόπος νήσος Ρόδος (32-Γ2)

Πού είναι: Χωριό Μονό­λι­θος, Ναϊτικό κάστρο Μονο­λί­θου

Ιδιό­τη­τες: Χρονικό κενό, μυστη­ρια­κός τόπος, έντονος δια­λο­γι­σμός, τάσεις φυγής.

Ενέρ­γεια: Θετική

– Τόπος: νήσος Ρόδος (32-Δ3)

Πού είναι: χωριό Λίνδος, φρούριο Λίνδου, κατα­βά­σιο

Ιδιό­τη­τες: σύστημα στοών, μυη­τι­κές ιδιό­τη­τες, βαριά ατμό­σφαιρα

Ενέρ­γεια Θετική

-Τόπος: νήσος Σύμη (32-Β2)

Πού είναι: ακρο­για­λιά Αλε­ξάν­δρα

Ιδιό­τη­τες: Νεραϊ­δό­το­πος, άλλες δια­στά­σεις, γαλήνη, χαλά­ρωση.

Ενέρ­γεια: Θετική

– Τόπος: νήσος Κώς (31-Α3)

Πού είναι: Ασκλη­πιείο

Ιδιό­τη­τες: Ιδιαί­τερα θερα­πευ­τι­κές, ισχυρή γεω­α­κτι­νο­βο­λία.

Ενέρ­γεια: έντονα Θετική

Τόπος νήσος Πάτμος (26-Γ1)

Πού είναι: Σπήλαιο Απο­κά­λυ­ψης

Ιδιό­τη­τες: έντονος δια­λο­γι­σμός, χρονικό κενό. Ενέρ­γεια Θετική

– Τόπος: νήσος Αστυ­πά­λαια (31-Α1)

Πού είναι: Περιοχή Λουκί.

Ιδιό­τη­τες: Νεραϊ­δό­το­πος, άλλες δια­στά­σεις. Ενέρ­γεια: Θετική.

Από την αρχαιό­τητα ο άνθρω­πος επέλεγε να χτίσει τα ιερά των θεών που λάτρευε σε ιδιαί­τε­ρους τόπους που εξέ­πε­μπαν μεγάλες ποσό­τη­τες δια­κρι­τής ενέρ­γειας. Αυτή η ενέρ­γεια που ερχόταν από τα έγκατα της γης, και έχει άμεση σχέση με τις γραμμές Λέυ, γινόταν (και γίνεται) αισθητή από τον εσω­τε­ρικό κόσμο του ανθρώ­που, προ­σφέ­ρο­ντας κατά περί­πτωση αισθή­ματα χαράς, λύπης, δια­λο­γι­σμού, περι­συλ­λο­γής, επαφής με το θείο και εν τέλει ψυχική ή σωμα­τική ίαση. Γι’ αυτό το λόγο αυτοί οι τόποι δύναμης είναι διά­σπαρ­τοι σε όλη την γη.

Στην ουσία πρό­κει­ται για ενερ­γεια­κούς ποτα­μούς που ρέουν σε όλη την επι­φά­νεια της γης, σχη­μα­τί­ζο­ντας ένα πολύ­πλοκο πλέγμα που στα κομβικά σημεία ένωσής τους παρα­τη­ρεί­ται αυξη­μένη αυτή η ενέρ­γεια. Αυτά τα κομβικά σημεία επέ­λε­γαν οι αρχαίοι για να χτίσουν τους ναούς των θεών τους.

Το πώς οι αρχαίοι γνώ­ρι­ζαν τις ιδιό­τη­τες αυτών των τόπων δύναμης και πώς μπο­ρού­σαν να τους δια­κρί­νουν, είναι άγνωστο.

Η επι­στήμη και η αρχαιο­λο­γία επι­βε­βαιώ­νουν πως πράγ­ματι οι τόποι αυτοί χρη­σι­μο­ποιού­νταν από την αρχαιό­τητα για την λατρεία των θεών.