Γιάννης Μανωλάς: Η τραγωδία που βύθισε στο πένθος την Ρόδο όπως την ζήσαμε εμείς.

Ηταν από­γευμα Τετάρ­της 20 Νοεμ­βρίου του 2013.

Ξεκι­νάμε να μελε­τάμε τους προ­γνω­στι­κούς χάρτες με τον συνερ­γάτη μου Σταύρο Κεσε­δάκη όπως κάναμε πάντα για να βγά­λουμε την πρό­γνωση της επό­με­νης μέρας.

Μέρες πρίν γνω­ρί­ζαμε πως θα είχαμε μια δια­τα­ραχή απο ενα βαρο­με­τρικό χαμηλό δυτικής προ­ε­λεύ­σεως στης 22 του ίδιου μήνα όμως τα στοι­χεία έδει­χναν ήπιες κατα­στά­σεις.

Ωστόσο τα στοι­χεία άλλαξαν την Τετάρτη το βράδυ.

Τα τρε­ξί­ματα των προ­γνω­στι­κών μοντέ­λων ήταν ανη­συ­χη­τικά.

Η πρό­γνωση μας έφτασε να τελεί­ω­σει μετά απο 8 ολό­κλη­ρες ώρες και δημο­σιεύ­τηκε στης 01:30 τα ξημε­ρώ­ματα και συμπε­ριε­λάμ­βανε και την πρό­γνωση Παρα­σκευής 22 Νοεμ­βρίου.

Αυτό το κάναμε για να προ­λά­βουν να την δούν όσο περισ­σό­τε­ροι γινόταν όμως δυστυ­χως τότε δεν γνώ­ρι­ζαν την ομάδα μας.

Η Πέμπτη λοιπόν κύλησε όπως είχαμε πεί στην πρό­γνωση μας και φτά­νουμε στο ξημέ­ρωμα της απο­φρά­δας ημέρας.

Το πρωί της Παρα­σκευής ο καιρός δεν προ­μή­νυε σε τίποτα αυτά που θα ακο­λου­θού­σαν.Αραιά σύννεφα με την θερ­μο­κρα­σία στους 19 βαθμούς και μόνο οι νοτιά­δες απο­τε­λού­σαν πρό­βλημα που έφταναν τα 7-8 μποφόρ.

Λίγο πρίν το μεση­μέρι, αρχίζει να δημιουρ­γεί­ται πυρήνας στο εσω­τε­ρικό του νήσιου ενώ παράλ­ληλα ακόμα ένας έκανε την εμφά­νιση του στην θαλάσ­σια περιοχή ανάμεσα σε Ρόδο και Σύμη.

Τους είχαμε επι παρα­κο­λού­θη­σει απο τα ντόπλερ.

Ο πυρήνας που βρι­σκό­ταν ήδη στο εσω­τε­ρικό άρχισε να δίνει βροχή μέτριας έντασης και κινού­ντας πρός τα ΒΑ στον κόλπο της Ιξιάς.Αφού πέρασε πάνω απο το Παρα­δείσι και τον αερο­λι­μένα της Ρόδου βγήκε στην Ιξιά και εκεί ενώθηκε με τον δεύτερο κύτταρο.Ολα έδιχναν πως κάτι συνέ­βαινε εκεί έξω καθώς τα μέτωπα είχαν κολ­λή­σει εκεί για ώρες.Φοβό­μα­σταν οτι αν θα άλλαζε ο άνεμος θα έφερνε το φορ­τω­μένο απο υγρασία μέτωπο μέσα στο νησί.

Και πράγ­ματι γίνεται αυτό που φοβό­μα­σταν!

Γύρω στης 14:30 αρχίζει να κινεί­ται το θηρίο πρός την πόλη της Ρόδου και ο Δήμος ανα­γκά­ζε­ται να ανοίξει τα φώτα στους δρόμους του νησιού απο της Πετα­λού­δες μέχρι την πόλη καθώς η μέρα γίνεται κυριο­λε­κτικά νύχτα !

Λίγα λεπτά πρίν της 15:00 το θηρίο ακου­μπάει στο νησί και ξεκι­νάει να αδειά­ζει το απί­στευτα βαρύ φορτίο του συνο­δευό­μενο απο εκα­το­ντά­δες ηλε­κτρι­κές εκκε­νώ­σεις και χαλα­ζο­πτώ­σεις.

Οι δρόμοι μέσα σε λίγη ώρα γίνο­νται αδιά­βα­τοι.Τα ποτάμια φου­σκώ­νουν επι­κίν­δυνα και όγκοι νέρου πέφτουν μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας.

Προει­δο­ποιούμε συνεχώς απο την ομάδα στο facebook οτι τα πράγ­ματα είναι σοβαρά και να απο­φύ­γουν όλοι τους δρόμους.

Δυστύ­χως είναι πολύς ο κόσμος έξω καθώς επέ­στρεφε απο την εργασία του.Μετά απο μια ώρα συνε­χούς δυνατής βροχής η ραγδαιό­τητα απότομα αυξά­νε­ται και ξεπερ­νάει τα 300mm επι 10 λεπτά (στοι­χεία απο το αερο­δρό­μιο της Ρόδου).

Ήταν η χαρι­στική βολή.

Η μανία της καται­γί­δας επι­κε­ντρώ­νε­ται στην Ιαλυσο και την Κρε­μα­στή.

Οσοι προ­σπα­θούν να περά­σουν απο το γεφύρι της Κρε­μα­στής παρα­σύ­ρο­νται απο τον ορμη­τικό χείμαρο.

4 άνθρω­ποι αγνο­ού­νται.

Ακόμα και μικρά ποτάμια γίνο­νται χεί­μα­ροι.Ενα απο αυτά περνάει μέσα απο την πόλη της Ιαλυσου απο την οδό Ηρα­κλει­δών που το ύψος του νερού φτάνει το ένα μέτρο και μετα­τρέ­πει την περιοχή σε κόλαση πλυμ­μη­ρι­ζο­ντάς δεκάδες οικίες και κατα­στή­ματα ενώ οι συμπα­τριώ­τες μας σώζο­νται την τελευ­ταία στιγμή απο τους εθε­λο­ντές.

Ενδει­κτικό της έντασης των φαι­νο­μέ­νων που έπληξαν την περιοχή είναι ότι στην Ιαλυσό περισ­σό­τερα από 100 αυτο­κί­νητα παρα­σύρ­θη­καν και κατέ­λη­ξαν στο παλαιό νεκρο­τα­φείο, το ένα πάνω στο άλλο.

Οι τέσ­σε­ρεις αγνο­ού­με­νοι δυστυ­χώς εντο­πί­στη­καν νεκροί.

27 , 53 , 54 και 63 έτων τα θύματα που σε ένδειξη σεβα­σμού πρός της οικο­γέ­νειες τους δεν θα ανα­φέ­ρουμε τα ονόματα.

Μαύρη επέ­τειος η σημε­ρίνη για μας.

Δύο χρόνια μετά οι ζημιές απο­κα­τα­στά­θη­καν όμως η αξία των ανθρώ­πων που χάθηκαν θα παρα­μέ­νει ανε­κτί­μητη για πάντα.

Επι­βά­λε­ται να τους θυμό­μα­στε για πάντα και να θυμό­μα­στε πόσο άδικα χάθηκαν για να γινό­μα­στε καλύ­τε­ροι απέ­να­ντι στον τόπο μας.

ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ

Γιάννης Μανωλάς για τον Κυκλώνα Ρόδου.