Δ. Μουτάφης:«Καταστηματάρχης χωρίς μισθωτήριο συμβόλαιο θα θεωρείται παράνομος καταληψίας»

Πώς εξε­λίσ­σε­ται η δια­δι­κα­σία με τις ανα­νε­ώ­σεις των συμ­βά­σεων για τους επι­χει­ρη­μα­τίες που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στο κτη­ριακό συγκρό­τημα της Νέας Αγοράς;

Ήδη έχει ξεκι­νή­σει η δια­δι­κα­σία υπο­γρα­φής των νέων μισθω­τη­ρίων συμ­βο­λαίων Οι κατα­στη­μα­τάρ­χες προ­σέρ­χο­νται στα γραφεία της ακί­νη­της περιου­σίας, μετά από πρό­σκληση και αφού προ­σκο­μί­σουν βεβαιώ­σεις από το ταμείο του Δήμου, από τις οποίες προ­κύ­πτει ότι έχουν εξο­φλή­σει τις οικο­νο­μι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις, υπο­γρά­φουν το μισθω­τή­ριο συμ­βό­λαιο. Πρέπει δε να επι­ση­μαν­θεί ότι με τον τρόπο αυτό εξο­φλή­θη­καν εκκρε­μείς οφειλές αρκετών ετών, από ανθρώ­πους που αντα­πο­κρί­θη­καν στο κάλεσμα του δήμου και κατέ­βα­λαν το σύνολο των οικο­νο­μι­κών τους υπο­χρε­ώ­σεων. Βέβαια δημιουρ­γή­θηκε και βρί­σκε­ται σε εξέλιξη μία δικα­στική διένεξη με μερίδα των κατα­στη­μα­ταρ­χών που αντιδρά με τους όρους του νέου συμ­βο­λαίου και κατέ­φυγε στα Δικα­στή­ρια για την ακύρωσή του. Αυτό και μόνο δείχνει ότι οι νέοι όροι του συμ­βο­λαίου επι­τέ­λους προ­α­σπί­ζουν και τα συμ­φέ­ρο­ντα του Δήμου και ο τελευ­ταίος ανά­γε­ται σε σοβαρό και αξιό­λογο εκμι­σθωτή που σέβεται και προ­α­σπί­ζε­ται την περιου­σία του.

Ποιά είναι τα νομικά επι­χει­ρή­ματα που επι­κα­λού­νται οι επι­χει­ρη­μα­τίες που προ­σέ­φυ­γαν στη δικαιο­σύνη και πώς τα αντέ­κρουσε η δημο­τική αρχή στα δικα­στή­ρια;

Η άσκηση εκ μέρους των κατα­στη­μα­ταρ­χών της αγωγής τους κατά του Δήμου επι­βε­βαί­ωσε και εδραί­ωσε την πεποί­θησή μας σχετικά με την νομι­μό­τητά της από­φα­σης μας για παρά­ταση για τρία έτη. Το νομο­θε­τικό καθε­στώς που επι­κα­λού­νται οι κατα­στη­μα­τάρ­χες, ανα­φέ­ρε­ται σε δυνα­τό­τητα παρά­τα­σης μέχρι 12 έτη. Ειδι­κό­τερα, ο νόμος που ζητούν να εφαρ­μο­στεί ανα­φέ­ρει επί λέξει ότι οι συμ­βά­σεις δύνα­νται να παρα­τα­θούν μέχρι δώδεκα έτη. Και μόνο από την λεκτική δια­τύ­πωση του νόμου, καθί­στα­ται σαφές ότι η δωδε­κα­ε­τής παρά­ταση δεν απο­τε­λεί υπο­χρέ­ωση του δήμου αλλά το ακραίο όριο της δια­κρι­τι­κής του ευχέ­ρειας. Επο­μέ­νως με την επιλογή της δημο­τι­κής αρχής για παρά­ταση για τρία έτη, τηρή­θηκε πλήρως η νομι­μό­τητα αφού η τριετία βρί­σκε­ται εντός των ορίων της δια­κρι­τι­κής ευχέ­ρειας του Δήμου ως εκμι­σθωτή.

Πώς θα αντι­με­τω­πι­στούν όσοι δεν θα προ­σέλ­θουν να τακτο­ποι­ή­σουν τις οφειλές τους προς το Δήμο μέχρι το τέλος του τρέ­χο­ντος έτους; Σε μια τόσο δύσκολη συγκυ­ρία θα γίνουν εξώσεις;

Το θέμα έχει ήδη ξεκα­θα­ρι­στεί από την αρχή. Οποιοσ­δή­ποτε βρί­σκε­ται εντός δημο­τι­κού ακι­νή­του χωρίς να δια­θέ­τει μισθω­τή­ριο συμ­βό­λαιο, θα θεω­ρεί­ται παρά­νο­μος κατα­λη­ψίας. Είναι προ­φα­νές ότι ως νέα δημο­τική αρχή δεν μπο­ρούμε να δεχθούμε ενδιά­με­σες κατα­στά­σεις και ανώ­δυ­νες λύσεις. Είμαστε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να ακο­λου­θή­σουμε στο έπακρο την νομι­μό­τητα και αυτό θα πρά­ξουμε. Όσο δυσά­ρε­στο και αν είναι, είναι αυτο­νό­ητο ότι οφεί­λουμε να προ­στα­τέ­ψουμε με κάθε μέσο την περιου­σία των δημοτών της Ρόδου από κάθε αυθαί­ρετη ενέρ­γεια ενα­ντίον της. Και η παρα­μονή εντός αυτής προ­σώ­πων που δεν δια­θέ­τουν μισθω­τή­ρια συμ­βό­λαια απο­τε­λεί πρώ­τι­στη αυθαί­ρετη ενέρ­γεια. Επειδή όμως η ερώτησή σας επι­κε­ντρώ­νε­ται στο πώς θα αντι­με­τω­πι­στούν οι κατα­στη­μα­τάρ­χες που δεν υπέ­γρα­ψαν το μισθω­τή­ριο, πρέπει να επι­ση­μαν­θεί και το πώς θα αντι­με­τω­πι­στούν οι κατα­στη­μα­τάρ­χες που το υπέ­γρα­ψαν ή θα το υπο­γρά­ψουν. Έτσι μετά την υπο­γραφή του μισθω­τη­ρίου, ο Δήμος, ως καλό­πι­στος και σωστός εκμι­σθω­τής, θα σταθεί δίπλα στον αντι­συμ­βαλ­λό­μενό του επι­χει­ρη­μα­τία που έδειξε εμπι­στο­σύνη στην καλή πρόθεσή και διάθεση της δημο­τι­κής αρχής και θα τον βοη­θή­σει με κάθε δυνατό τρόπο, ώστε να ασκήσει την επι­χει­ρη­μα­τική του δρα­στη­ριό­τητα, με τρόπο αντα­γω­νι­στικό σύγ­χρονο και επι­κερδή.

Υπάρχει επεν­δυ­τικό ενδια­φέ­ρον για το «Ακταίον» από επι­χει­ρη­μα­τίες;

Ήδη από την εποχή που η μίσθωση του «Ακταίον» απο­τε­λούσε απλή συζή­τηση, ήταν έντονο το ενδια­φέ­ρον για την μίσθωση του από επεν­δυ­τές. Αυτό όμως που προ­κα­λεί την μεγα­λύ­τερη εντύ­πωση δεν είναι το ενδια­φέ­ρον των επεν­δυ­τών για την μίσθωση του «Ακταίον» αλλά η πρόθεση και διάθεση των πολιτών για την σωστή αξιο­ποί­ησή του και την παρα­χώ­ρηση της χρήσης του σε κάποιον που έχει σκοπό να το χρη­σι­μο­ποι­ή­σει και να το εκμε­ταλ­λευ­τεί με τρόπο αντάξιο στην ιστορία, την θέση και την αισθη­τική αξία του ακι­νή­του.

Πώς θα αξιο­ποι­η­θούν τα Παλαιά Σφαγεία από τη δημο­τική αρχή καθώς στο ακίνητο φιλο­ξε­νού­νται παρά­τυ­ποι μετα­νά­στες;

Χάρη στην εμπνευ­σμένη κίνηση του δημάρ­χου, τα Σφαγεία κατά­φε­ραν να σώσουν την του­ρι­στική εικόνα της πόλης μας και να την προ­στα­τέ­ψουν από την δυσφή­μιση που γνώ­ρι­σαν άλλοι του­ρι­στι­κοί προ­ο­ρι­σμοί της χώρας μας, λόγω της αδυ­να­μίας τους να φιλο­ξε­νή­σουν τους μαζικά εισερ­χό­με­νους πρό­σφυ­γες. Η κατά­σταση όμως αυτή δεν θα κρα­τή­σει για πάντα. Σύντομα το προ­σφυ­γικό πρό­βλημα θα τελειώ­σει και τα σφαγεία θα απε­λευ­θε­ρω­θούν, ώστε να απο­τε­λέ­σουν και αυτά αντι­κεί­μενο αξιο­ποί­η­σης ανα­μορ­φώ­νο­ντας πλήρως την εικόνα της εισόδου της πόλης και του λιμένα αυτής.

Πώς θα χαρα­κτη­ρί­ζατε τη μέχρι τώρα πορεία της δημο­τι­κής αρχής καθώς έχει συμπλη­ρω­θεί ένας χρόνος θητείας;

Δεδο­μέ­νων των αντί­ξοων συν­θη­κών που κλη­θή­καμε να αντι­με­τω­πί­σουμε πιστεύω ότι η δημο­τική αρχή έχει να παρου­σιά­σει ένα αξιό­λογο έργο. Σκε­φτείτε μόνο τι προ­βλή­ματα έπρεπε να ξεπε­ρά­σουμε από την πρώτη μέρα της θητείας μας. Η κατάρ­γηση του Δη.Φο.Δω. η κατάρ­ρευση της ιδιω­τι­κής οικο­νο­μίας λόγω των αδέξιων κυβερ­νη­τι­κών χει­ρι­σμών καθώς και η πλήρης περι­κοπή της κρα­τι­κής χρη­μα­το­δό­τη­σης, θα έπρεπε υπό άλλες συν­θή­κες να οδη­γή­σει τον Δήμο της Ρόδου σε πλήρη κατάρ­ρευση. Αντι­θέ­τως όμως, τα κατα­φέρ­νουμε και στε­κό­μα­στε αξιο­πρε­πώς στα πόδια μας, έχοντας να παρου­σιά­σουμε ένα αξιό­λογο έργο και μία δια­χεί­ριση προ­βλη­μά­των που θα ζήλευαν ακόμα και κυβερ­νη­τικά σχήματα. Βέβαια το απο­τέ­λε­σμα αυτό δεν είναι τυχαίο. Ο δήμαρ­χος, ως ενορ­χη­στρω­τής της δημο­τι­κής αρχής απέ­δειξε ότι έχει την ικα­νό­τητα και την εμπει­ρία, σε δύσκο­λες κατα­στά­σεις να διοικεί και να ξεπερνά κάθε πρό­βλημα.