ΣETKE: Eπιστολή στον Yπ. Eσωτερικών για αλλαγή της τιμολογιακής πολιτικής της ΔΕΥΑΡ και των ανταποδοτικών τελών μέσω ΔEΔΔHE

Αλ­λα­γή της τι­μο­λο­για­κής πο­λι­τι­κής της ΔΕΥΑΡ και επα­νε­ξέ­τα­ση του τρό­που υπο­λο­γι­σμού των αντα­πο­δο­τι­κών τελών κα­θα­ριό­τη­τας και φω­τι­σμού ζητά ο πρό­ε­δρος της Συ­νο­μο­σπον­δί­ας Επι­χει­ρη­μα­τιών Του­ρι­στι­κών Κα­τα­λυ­μά­των Ελ­λά­δος κ. Πα­να­γιώ­της Το­κού­ζης, ο οποί­ος ξε­κι­νά σειρά επα­φών προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση από την ερ­χό­με­νη εβδο­μά­δα.

Ηδη, έχει προ­γραμ­μα­τί­σει συ­νά­ντη­ση με τον πρό­ε­δρο της ΔΕΥΑΡ κ. Βα­σί­λη Μα­νέτ­τα, προ­κει­μέ­νου να κα­τα­θέ­σει το αί­τη­μα της Ομο­σπον­δί­ας και να εξε­τα­στεί από μη­δε­νι­κή βάση ο τρό­πος χρέ­ω­σης των επι­χει­ρή­σε­ων του κλά­δου.

Μά­λι­στα, έχει ήδη απο­στεί­λει και σχε­τι­κή επι­στο­λή στον υπουρ­γό Εσω­τε­ρι­κών μέσω της οποί­ας, πα­ρα­θέ­τει μια σειρά επι­χει­ρη­μά­των, ζη­τώ­ντας την πα­ρέμ­βα­σή του τόσο για την αλ­λα­γή στην τι­μο­λο­για­κή πο­λι­τι­κή των δη­μο­τι­κών επι­χει­ρή­σε­ων ύδρευ­σης όσο και για τον κα­θο­ρι­σμό των αντα­πο­δο­τι­κών τελών κα­θα­ρό­τη­τας και φω­τι­σμού.

Ο κ. Π. Το­κού­ζης, μι­λώ­ντας στη «δ» έκανε λόγο για δια­χρο­νι­κή αδι­κία εις βάρος των ιδιο­κτη­τών του­ρι­στι­κών κα­τα­λυ­μά­των η οποία θα πρέ­πει άμεσα να διορ­θω­θεί, ει­δι­κά σε μια πε­ρί­ο­δο που ο κλά­δος λόγω του κο­ρω­νοϊ­ού απει­λεί­ται με απο­δε­κα­τι­σμό, αφού τα χρέη και οι συσ­σω­ρευ­μέ­νες οφει­λές λόγω των πε­ριο­ρι­σμέ­νων αφί­ξε­ων, απει­λούν την επι­βί­ω­ση των μελών του σε όλη την Ελ­λά­δα.

Στην επι­στο­λή του κ. Π. Το­κού­ζη προς τον υπουρ­γό Εσω­τε­ρι­κών, ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

Αξιό­τι­με κ. Υπουρ­γέ,

θέ­του­με υπόψη σας τα εξής προ­βλή­μα­τα αρ­μο­διό­τη­τάς σας, που σχε­τί­ζο­νται με τα δη­μο­τι­κά τέλη κα­θα­ριό­τη­τας και φω­τι­σμού, καθώς και την τι­μο­λο­για­κή πο­λι­τι­κή των Δ.Ε.Υ.Α., για τα οποία υφί­στα­ται άμεση ανά­γκη λήψης πρω­το­βου­λί­ας εκ μέ­ρους σας.

Συ­γκε­κρι­μέ­να:

Α) Αντα­πο­δο­τι­κό τέλος κα­θα­ριό­τη­τας – φω­τι­σμού

Αν και με την Πράξη Νο­μο­θε­τι­κού Πε­ριε­χο­μέ­νου της 20ης Μαρ­τί­ου προ­βλέ­πε­ται η απαλ­λα­γή τον ενιαί­ου αντα­πο­δο­τι­κού τέ­λους κα­θα­ριό­τη­τας και φω­τι­σμού για τις πλητ­τό­με­νες επι­χει­ρή­σεις, πα­ρό­λα αυτά οι πε­ρισ­σό­τε­ροι φο­ρείς της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης, δεν έχουν ενερ­γο­ποι­ή­σει την ανω­τέ­ρω νο­μο­θε­τι­κή διά­τα­ξη.

Το ενιαίο τέλος κα­θα­ριό­τη­τας και φω­τι­σμού είναι αντα­πο­δο­τι­κό και υπο­λο­γί­ζε­ται επί της επι­φά­νειας τον κάθε ακι­νή­του, με από­φα­ση τον δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου, η οποία δέον είναι να πα­ρέ­χει ακρι­βή, επί­και­ρη και πλήρη αι­τιο­λο­γία τον κα­θο­ρι­σμού των συ­ντε­λε­στών τον τέ­λους στο προ­σή­κον ύψος.

Το πρό­βλη­μα δια­χρο­νι­κά είναι ότι δεν υφί­στα­ται αντι­κει­με­νι­κή δια­δι­κα­σία υπο­λο­γι­σμού τούς, με απο­τέ­λε­σμα τα του­ρι­στι­κά κα­τα­λύ­μα­τα να επι­βα­ρύ­νο­νται αδί­κως με αυ­ξη­μέ­να τέλη κα­θα­ριό­τη­τας και φω­τι­σμού.

Ο υπο­λο­γι­σμός τον ενιαί­ου τέ­λους βα­σί­ζε­ται λοι­πόν σή­με­ρα στα τε­τρα­γω­νι­κά της επι­χεί­ρη­σης και όχι -όπως Θα ήταν σκό­πι­μο και δί­καιο- στο βαθμό που αυτή κα­τα­να­λώ­νει – ρυ­παί­νει.

Για πα­ρά­δειγ­μα ένα του­ρι­στι­κό κα­τά­λυ­μα επι­φά­νειας 1000 τ.μ. κα­τα­να­λώ­νει – ρυ­παί­νει σαφώς λι­γό­τε­ρο από ένα κα­τά­στη­μα υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος επι­φά­νειας 50 τ.μ. Το τέλος που επι­βάλ­λε­ται στο κα­τά­λυ­μα όμως είναι 20πλά­σιο για τα 1000τ.μ. σε σχέση με τα 50 τ.μ.

Είναι απο­λύ­τως προ­φα­νές ότι υφί­στα­ται μία άδικη κα­τά­στα­ση εις βάρος των του­ρι­στι­κών κα­τα­λυ­μά­των, η οποία σε συν­δυα­σμό με την πρό­σφα­τη υπο­χρέ­ω­ση της δή­λω­σης διόρ­θω­σης των τ.μ. ακι­νή­των προς τους ΟΤΑ, Θα τα επι­βα­ρύ­νει ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο, καθώς στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ούτε ρυ­παί­νουν ούτε κα­τα­να­λώ­νουν όσο χρε­ώ­νο­νται προς κα­τα­βο­λή.

Επι­προ­σθέ­τως τα του­ρι­στι­κά κα­τα­λύ­μα­τα στην πλειο­νό­τη­τα τους βρί­σκο­νται σε πε­ριο­χές εκτός τον κέ­ντρου, με απο­τέ­λε­σμα να μην έχουν τη συχνή κα­θα­ριό­τη­τα που πα­ρέ­χουν οι δήμοι στις δη­μο­φι­λείς του­ρι­στι­κές πε­ριο­χές. Να ση­μειω­θεί ότι στα πε­ρισ­σό­τε­ρα δεν πα­ρέ­χε­ται καν επαρ­κής φω­τι­σμός.

Κατ’ εφαρ­μο­γή του άρ­θρου 5 τον νόμου 429/1976 (ΦΕΚ 235 Α’) και της υπ’ αριθ­μόν 71251/78/19.12.2007 ερ­μη­νευ­τι­κής εγκυ­κλί­ου τον Υπουρ­γεί­ου σας, θα πρέ­πει οι επι­χει­ρή­σεις τον κλά­δου μας να επι­βα­ρύ­νο­νται με δη­μο­τι­κά τέλη μόνο για τη χρο­νι­κή διάρ­κεια της επο­χι­κής λει­τουρ­γί­ας τους και να απαλ­λάσ­σο­νται από τα εν λόγω τέλη τη χει­με­ρι­νή πε­ρί­ο­δο, κατά την οποία βρί­σκο­νται σε αδρά­νεια.

Πα­ρό­λα αυτά σχε­δόν το σύ­νο­λο των αι­τή­σε­ων των επι­χει­ρη­μα­τιών προς τους ΟΤΑ περί τον ορθού υπο­λο­γι­σμού των οφει­λο­μέ­νων δη­μο­τι­κών τελών κα­θα­ριό­τη­τας και φω­τι­σμού βάσει τον πραγ­μα­τι­κού χρό­νου λει­τουρ­γί­ας τους δεν γί­νο­νται απο­δε­κτές, με απο­τέ­λε­σμα οι Δήμοι να συ­νε­χί­ζουν να επι­βά­λουν πολ­λα­πλά­σια ποσά.

Κα­τα­νο­ού­με ότι τα τέλη αυτά έχουν αντα­πο­δο­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα, αλλά θα πρέ­πει να υπάρ­ξει ένας δι­καιό­τε­ρος τρό­πος υπο­λο­γι­σμού τους. Εξάλ­λου ακόμα και στην πε­ρί­πτω­ση που ένα του­ρι­στι­κό κα­τά­λυ­μα δια­θέ­τει χώ­ρους εστί­α­σης, ο χώρος των δω­μα­τί­ων των του­ρι­στι­κών κα­τα­λυ­μά­των κα­λύ­πτει το 70% της συ­νο­λι­κής επι­φά­νειας τον κτι­ρί­ου, το οποίο δεν προ­κα­λεί ου­δε­μία ρύ­παν­ση.

Κα­τό­πιν των ανω­τέ­ρω και προς επίρ­ρω­ση των κατά πε­ρί­πτω­σή προ­βλη­μά­των που ανα­κύ­πτουν, ζη­τά­με να υπάρ­ξει ορι­ζό­ντια νο­μο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση και τα τέλη κα­θα­ριό­τη­τας και φω­τι­σμού να υπο­λο­γί­ζο­νται στο 30% των τε­τρα­γω­νι­κών μέ­τρων του κτι­ρί­ου.

Β) Κό­στος ύδρευ­σης – Τι­μο­λο­για­κή πο­λι­τι­κή Δ.Ε.Υ.Α.

Όσον αφορά την τι­μο­λο­για­κή πο­λι­τι­κή των Δη­μο­τι­κών Επι­χει­ρή­σε­ων ‘Υδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης (Δ.Ε.Υ.Α) ανά τη χώρα, υπάρ­χουν δια­φο­ρε­τι­κές/κλι­μα­κω­τές κα­τη­γο­ρί­ες χρέ­ω­σης τον νερού.

Για πα­ρά­δειγ­μα προ­βλέ­πουν πολύ χα­μη­λές κα­τη­γο­ρί­ες χρέ­ω­σης για αγρό­τες και κα­τοι­κί­ες, και δια­φο­ρε­τι­κές κα­τη­γο­ρί­ες χρέ­ω­σης ακόμη και με­τα­ξύ επι­χει­ρή­σε­ων, δη­μιουρ­γώ­ντας άνιση με­τα­χεί­ρι­ση.

Για τα του­ρι­στι­κά κα­τα­λύ­μα­τα δυ­στυ­χώς οι χρε­ώ­σεις είναι οι ανώ­τα­τες και φτά­νουν κατά 200 με 300 τοις εκατό προ­σαυ­ξη­μέ­νες.

Αντι­θέ­τως θα έπρε­πε να πα­ρέ­χουν κά­ποια δω­ρε­άν κυ­βι­κά στις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις επι­βρα­βεύ­ο­ντας αυτές, μιας και στην πλειο­ψη­φία τους, είναι οι μόνες που δια­τη­ρούν κή­πους και πρά­σι­νο.

Πα­ρό­λα αυτά τις «τι­μω­ρούν» με προ­σαυ­ξη­μέ­να τέλη, όχι μόνο σε σύ­γκρι­ση με τις κα­τοι­κί­ες, αλλά και σε σύ­γκρι­ση με άλλες επι­χει­ρή­σεις.

Υπάρ­χουν λοι­πόν επι­χει­ρη­μα­τί­ες δύο τα­χυ­τή­των, όπως αυτοί από τη μία που δεν επι­βα­ρύ­νο­νται με κό­στος ύδρευ­σης στις πα­ρα­λί­ες όπου γί­νε­ται κα­τα­σπα­τά­λη­ση νερού, και από την άλλη τα του­ρι­στι­κά κα­τα­λύ­μα­τα που πα­ρέ­χουν δω­ρε­άν υπη­ρε­σία πι­σί­νας και χρε­ώ­νο­νται υπέ­ρο­γκα ποσά, ακόμα και για το ντους που κά­νουν οι πε­λά­τες τους.

Επει­δή η «ποιό­τη­τα του νερού» που πα­ρέ­χουν οι Δ.Ε.Υ.Α τόσο στις κα­τοι­κί­ες, όσο και στις επι­χει­ρή­σεις είναι μία και επει­δή εμείς (τα του­ρι­στι­κά κα­τα­λύ­μα­τα) δεν με­τα­που­λά­με το νερό εμ­φια­λώ­νο­ντάς το, ζη­τά­με ενιαία τιμή χρέ­ω­ση των επι­χει­ρή­σε­ων, η οποία δεν πρέ­πει να είναι κατά πολύ αυ­ξη­μέ­νη σε σχέση με τις υπό­λοι­πες κοι­νω­νι­κές ομά­δες.

Συ­νο­ψί­ζο­ντας σας πα­ρα­θέ­του­με επι­γραμ­μα­τι­κά τα ανω­τέ­ρω προ­βλή­μα­τα, τα οποία χρή­ζουν άμε­σης λύσης:

Α) Οι επι­χει­ρή­σεις του κλά­δου μας πλη­ρώ­νουν υπέ­ρο­γκα τέλη κα­θα­ριό­τη­τας, φω­τι­σμού & ύδρευ­σης σε σχέση με άλλες επι­χει­ρή­σεις, οι οποί­ες πραγ­μα­τι­κά κα­τα­να­λώ­νουν και ρυ­παί­νουν.

Β) Οι του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις δεν έχουν αντα­πο­δο­τι­κά οφέλη σε σχέση με τα ποσά που κα­τα­βάλ­λουν.

Γ) Η πλειο­ψη­φία των ανω­τέ­ρω επι­χει­ρή­σε­ων λει­τουρ­γούν επο­χι­κά, ήτοι από 2,5 έως 5,5 μήνες στην κα­λύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση. Πα­ρό­λα αυτά κα­λού­νται να πλη­ρώ­σουν τέλη ολό­κλη­ρου έτους.

Στη δύ­σκο­λη πε­ρί­ο­δο που δια­νύ­ου­με λόγω των κα­τα­στρο­φι­κών επι­πτώ­σε­ων της παν­δη­μί­ας, πα­ρα­κα­λού­με όπως εν­σκή­ψε­τε στα εν λόγω δια­χρο­νι­κά Θέ­μα­τα που απα­σχο­λούν τον κλάδο και υιο­θε­τή­σε­τε στο σύ­νο­λο τις προ­τά­σεις μας, καθώς υφί­στα­ται πλέον κοι­νω­νι­κή ανα­γκαιό­τη­τα απο­δο­χής τους, προ­κει­μέ­νου να κα­τα­στεί βιώ­σι­μη η λει­τουρ­γία των επι­χει­ρή­σε­ών μας».