Παραληρήματα

Ελεγε πολλά η ανα­κοί­νωση που ανά­γκασε την ΟΝΕΔ και την ΝΔ κυρια­κά­τικα να τρέχουν να «μαζεύ­ουν» το παρα­λή­ρημα των εμπνευ­στών (και μπράβο),  οι οποίοι, θέλησαν με αυτό τον τρόπο να δηλώ­σουν την αντί­θεσή τους στη μετα­φορά προσφύγων-μεταναστών στην περιοχή τους. Αφού… συμπα­ρα­στά­θη­καν «στους νησιώ­τες που ζουν μια κόλαση από τις ορδές των ασύ­ντα­κτων μετα­να­στών», διευ­κρί­νι­σαν, πως αυτό δεν σημαί­νει πως πρέπει να μετα­φερ­θεί σε άλλες περιο­χές! Ανάμεσα στα πολλά εξορ­γι­στικά, ανα­φέ­ρει πως ένας 15χρονος μετα­νά­στης που έχει πολε­μή­σει δεν έχει ίδια ψυχή με αυτή που έχουν τα «δικά μας 15χρονα παιδιά. «Ένας 15χρονος που έχει πολε­μή­σει, έχει ακόμη στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ψυχή ανη­λί­κου; Και συγκρί­νε­ται με τα δικά μας 15χρονα;» λέει επί λέξει.  Πράγ­ματι αγα­πη­τοί, αυτός ο 15χρονος κουβαλά εμπει­ρίες και εικόνες που τα Ελλη­νό­πουλα 15χρονα δεν μπορούν ούτε να φαντα­στούν. Πώς και γιατί αυτό τον καθιστά επι­κίν­δυνο (φαντά­ζο­μαι ότι αυτό υπονοεί η πρόταση) απέ­να­ντι στους συνο­μη­λί­κους του και όχι αντί­θετα, περισ­σό­τερο ευάλωτο;