Μέχρι την επόμενη φορά

Σε δίκη παρα­πέ­μπο­νται τέσ­σε­ρις νηπια­γω­γοί στην Κρήτη, επειδή στο πλαίσιο εγκε­κρι­μέ­νου μαθή­μα­τος αγωγής υγείας, μίλησαν στα παιδιά για την επι­στη­μο­νική ονο­μα­σία των γεν­νη­τι­κών οργάνων, ήτοι το πέος και το αιδοίο. Στα δικα­στή­ρια τους «σέρνουν» γονείς με αιτιο­λο­γία πως τα παιδιά τους «τραυ­μα­τί­στη­καν ψυχο­λο­γικά». Γι’ αυτούς τους γονείς είναι μάλλον προ­τι­μό­τερο να ανα­τρέ­φουν παιδιά χωρίς σεξουα­λική δια­παι­δα­γώ­γηση, εντελώς ανώριμα να δια­χει­ρι­στούν σεξουα­λική ζητή­ματα και πιθα­νό­τατα επι­κίν­δυνα όταν έλθει η ώρα να τα δια­χει­ρι­στούν. Να έχουν βασική πηγή το ίντερ­νετ, δευ­τε­ρευό­ντως την τηλε­ό­ραση, τα σεξουα­λικά και άλλα πει­ράγ­ματα μέσα στην τάξη – που οι μαθητές δεν τα λένε πλέον καζούρα, αλλά bullying και diss. Και στο  Γυμνά­σιο και στο Λύκειο οι έφηβοι, είτε έχουν ξεκι­νή­σει είτε όχι τη σεξουα­λική τους ζωή, να προ­τι­μούν την ιδιω­τι­κό­τητα, τους κολ­λη­τούς ή τη δια­δι­κτυακή αυτο­μόρ­φωση, την αυτο­σχέ­δια εκδοχή σεξουα­λι­κής αγωγής. Μέχρι να βγει στην επι­φά­νεια η επόμενη σεξουα­λική κακο­ποί­ηση, που θα μπο­ρούσε να απο­φευ­χθεί, γιατί τα παιδιά θα ήξεραν τι επι­τρέ­πε­ται και τι όχι στο άγγιγμα, γιατί δεν θα ντρε­πό­ντου­σαν να μιλή­σουν Μέχρι να βγει στην επι­φά­νεια το επόμενο κρούσμα γυναί­κας, που δολο­φο­νή­θηκε από κάποιο επίδοξο εραστή της, επειδή δεν του κάθισε, ή να πλη­ρο­φο­ρη­θούμε για τη Χ κοπέλα, που δεν θέλησε ν’ απο­κα­λύ­ψει την εγκυ­μο­σύνη της στους δικούς της και είτε γέννησε μόνη της και μετά εγκα­τέ­λειψε το παιδί της,  είτε κιν­δύ­νευσε η ζωή της και ν’ αρχί­σουν και οι ίδιοι οι γονείς ν’ ανα­ρω­τιού­νται, τι πήγε στραβά, κατα­λο­γί­ζο­ντας ευθύνες παντού εκτός από τους εαυτούς τους.