Γιάννης Πλακιωτάκης: Μπαίνει ρήτρα για «πλοίο αντικατάστασης» στις άγονες γραµµές

Κατ’ αρχάς θα ήθελα να διευ­κρι­νίσω το εξής: Η µέριµνα για αξιο­πρε­πείς και αξιό­πι­στες ακτο­πλοϊ­κές υπη­ρε­σίες σε µια χώρα όπως η Ελλάδα, µε τον ισχυρό πολυ­νη­σιακό χαρα­κτήρα της, καθώς στα νησιά της κατοι­κεί το 15% του πληθυσµού της, δεν είναι παροχή, αλλά υπο­χρέ­ωση της Πολι­τείας, και µάλιστα µια υπο­χρέ­ωση καταχωρισµένη στο Σύνταγµά µας. Συνεπώς, ειδικά στον κρίσιµο τοµέα των άγονων γραµµών η κυβέρ­νησή µας πράττει το αυτο­νό­ητο. Επι­διώ­κει να δια­σφα­λί­σει ότι τα νησιά µας, µικρά και µεγάλα, θα έχουν σταθερή και ασφαλή ακτο­πλοϊκή σύνδεση καθ’ όλη τη διάρ­κεια του χρόνου. Για τον λόγο αυτό, λοιπόν, αυξάνουµε κατά 45% τον ετήσιο προϋπολογισµό των άγονων γραµµών ή κατά 40 εκατ. ευρώ, φτά­νο­ντας στα 130 εκατ. ευρώ συνο­λικά, έναντι 90,7 εκατ. ευρώ που ήταν έως τώρα. Το άλλο σηµαντικό στοι­χείο της παρέµβασής µας ως υπουρ­γείου αφορά τη χρηµατοδότηση των άγονων γραµµών. Από φέτος η χρηµατοδότηση των άγονων γραµµών εντάσ­σε­ται στο Πρόγραµµα ∆ηµοσίων Επεν­δύ­σεων (Π∆Ε). Οι άγονες γραµµές είναι ανα­πτυ­ξιακό έργο και ως τέτοιο πλέον χρηµατοδοτείται. Επι­προ­σθέ­τως, οι άγονες γραµµές της χώρας χρηµατοδοτούνται ως επαναλαµβανόµενη δράση για τα επόµενα έτη, µε διασφαλισµένους πόρους και µε την ανα­γκαία ευε­λι­ξία για την απρό­σκο­πτη χρηµατοδότηση αλλά και τη δυνα­τό­τητα κάλυψης πρό­σθε­των ή έκτα­κτων αναγκών που τυχόν προ­κύ­ψουν. Για το υπουρ­γείο πλέον οι άγονες γραµµές δεν είναι απλώς µια πολι­τική επιδοµατικής προ­σέγ­γι­σης, αλλά παίρνει χαρα­κτήρα ουσια­στι­κού ανα­πτυ­ξια­κού εργα­λείου για τη νέα νησιω­τική πολι­τική που αποκτούµε ως χώρα, µε δηµιουργία προ­ϋ­πο­θέ­σεων ανά­πτυ­ξης και κοι­νω­νι­κής συνοχής. Αποδεσµεύουµε τον κρατικό προϋπολογισµό και αναβαθµίζουµε τις άγονες γραµµές, ως δηµόσια υπη­ρε­σία/ επέν­δυση που οφείλουµε να παρέχουµε στα νησιά µας που το έχουν ανάγκη. Σηµασία δεν έχει ποιος υλο­ποιεί το συγκοι­νω­νιακό έργο, αλλά πώς εξυ­πη­ρε­τεί­ται ο προορισµός αλλά και οι νησιώ­τες µε ασφά­λεια και αξιο­πι­στία. Οι νέες προ­κη­ρύ­ξεις, εξάλλου, έχουν σαφή και ποιο­τι­κό­τερα κρι­τή­ρια, κυρίως σε ό,τι αφορά τα πλοία της Κατη­γο­ρίας Α (νεό­τε­ρης ηλικίας πλοία). Αυτά τα νέα ποιο­τι­κό­τερα κρι­τή­ρια υπο­στη­ρί­ζουν νέα βελτιωµένα µισθώµατα. Ταυ­τό­χρονα παρέ­χε­ται πλέον η δυνα­τό­τητα επέ­κτα­σης των άγονων γραµµών, όπου και όταν υπάρχει ανάγκη. Τέλος, για πρώτη φορά ενερ­γο­ποιεί­ται η ρήτρα για «πλοίο αντι­κα­τά­στα­σης» ως ποιο­τικό κρι­τή­ριο επι­λο­γής (bonus) για εκείνες τις προ­σφέ­ρου­σες εται­ρείες που θα προ­βλέ­ψουν την άµεση αντι­κα­τά­σταση του πλοίου, ώστε να καλυ­φθεί το µεταφορικό έργο που έχουν ανα­λά­βει, στις έκτα­κτες περι­πτώ­σεις που αδυ­να­τούν να το παρέ­χουν ως οφεί­λουν. Το «πλοίο αντι­κα­τά­στα­σης» ειδικά σε άγονες γραµµές που θα υπάρχει µόνο ένα πλοίο θα λει­τουρ­γεί ως κρι­τή­ριο επι­λο­γής.

πηγή ethnos.gr