Αχρείαστα εφέ

Οι έφοδοι του κ. Υπουρ­γού Υγείας στα δημόσια νοσο­κο­μεία συνι­στούν αχρεί­α­στο εφέ ολκής,  που δεν λύνει κανένα εκ των σοβα­ρο­τά­των προ­βλη­μά­των της δημό­σιας υγείας.  Υπάρ­χουν πολλοί και πολύ απο­τε­λε­σμα­τι­κοί τρόποι να μάθει τις ανάγκες, τα προ­βλή­ματα, τα εμπόδια και τη γνώμη που έχουν οι ασθε­νείς για το ΕΣΥ, τα προ­βλή­ματα που έχουν οι γιατροί και ότι άλλο χρειά­ζε­ται, για να πάρει τις απο­φά­σεις που απαι­τού­νται. Για να μην πω ότι θα περί­μενε κανείς ότι ο άνθρω­πος που ανα­λαμ­βά­νει το Υπουρ­γείο Υγείας να είναι ήδη ενή­με­ρος για τα προ­βλή­ματα – το κόμμα του άλλωστε έχει ανα­φερ­θει επα­νει­λημ­μένα σε αυτά. Τι ακριβώς αναζητά να μάθει; Ολοι τα ξέρουμε. Ελά­χι­στες εντα­τι­κές, σοβαρές ελλεί­ψεις φαρ­μά­κων, νησιά δίχως για­τρούς, ραντε­βού έπειτα από πολλούς μήνες, πρω­το­βάθ­μια φρο­ντίδα ανύ­παρ­κτη…Οι έφοδοι αυτού του τύπου, δεν έχουν απο­λύ­τως καμία αξία εκτός από την επι­κοι­νω­νιακή. Δίνουν μια ψευ­δαί­σθηση κινη­τι­κό­τη­τας, ότι ο υπουρ­γός σηκώ­νε­ται στις 12 το βράδυ και αντί να χαλα­ρώ­νει στο σπίτι του, πάει στο νοσο­κο­μείο, δου­λεύει. Δεν είναι έτσι όμως και δεν ξεκι­νάμε καλά. Η κατά­σταση που βρί­σκε­ται το ΕΣΥ δεν επι­τρέ­πει τέτοιες επι­κοι­νω­νια­κές πολυ­τέ­λειες. Ας ρωτήσει και τον Κυριάκο Μητσο­τάκη. Αυτός ξέρει σίγουρα το άλλο είδος δια­κυ­βέρ­νη­σης που επι­δώ­κει..