WWF: Ούτε λόγος για τη φύση;

Το ευρω­παϊκό ιδεώδες στη­ρί­ζε­ται στην ιδέα της συμ­με­το­χής των λαών στη δια­μόρ­φωση των απο­φά­σεων και η ευρω­παϊκή ολο­κλή­ρωση εδράζει τη νομι­μο­ποί­ηση της στη δημο­κρα­τική συμ­με­το­χική πολι­τική δια­δι­κα­σία. Η εξε­λι­κτική αυτή δυνα­μική που θεω­ρη­τικά οδηγεί στην ολο­κλή­ρωση και πολι­τική ένωση λαμ­βά­νει χώρα καθ’ όλη τη διάρ­κεια του ευρω­παϊ­κού εγχει­ρή­μα­τος, επι­τα­χύ­νο­ντας ή επι­βρα­δύ­νο­ντας ανα­λό­γως των πολι­τι­κών συν­θη­κών. Η Ευρώπη δεν είναι η ίδια με πριν από 5 χρόνια και δεν θα είναι ίδια με σήμερα μετά από άλλα τόσα. Η αλλαγή αυτή ωστόσο πρέπει να μας βρει μέτο­χους και συν­δια­μορ­φω­τές, ώστε η γνώμη μας να εισα­κου­στεί και οι επι­λο­γές μας να δείξουν τη ρότα της μελ­λο­ντι­κής της εξέ­λι­ξης.

Αυτή τη στιγμή, και συγκε­κρι­μένα έως την Παρα­σκευή 24 Ιουλίου 2015, ολο­κλη­ρώ­νε­ται μία ευρω­παϊκή δια­βού­λευση που αφορά στο μέλλον της προ­στα­σίας της φύσης στην Ευρώπη. Η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή δια στό­μα­τος του Προ­έ­δρου της Γιούν­κερ επι­θυ­μεί να επα­νε­ξε­τά­σει το νομικό πλαίσιο των Οδηγιών προ­στα­τευό­με­νων περιο­χών και ειδών με το αιτιο­λο­γικό της εξέ­τα­σης της καταλ­λη­λό­τη­τας τους ως προς το σκοπό και της μείωσης της περι­βαλ­λο­ντι­κής γρα­φειο­κρα­τίας.

Οι οδηγίες για τα πουλιά και τους οικο­τό­πους (που συχνά ανα­φέ­ρο­νται ως Οδηγίες για τη Φύση) είναι νόμοι της ΕΕ που απο­τε­λούν τα θεμέλια της προ­στα­σίας της φύσης στην Ευρώπη. Δια­σφα­λί­ζουν την ανα­γνώ­ριση των πιο σημα­ντι­κών περιο­χών για τη φύση της Ευρώπης, παρέ­χουν καθε­στώς νομικής προ­στα­σίας με την ένταξή τους στο δίκτυο Natura 2000 και θέτουν τις απαι­τή­σεις για την απο­κα­τά­σταση και τη δια­χεί­ριση αυτών. Οι νόμοι προ­σφέ­ρουν σημα­ντική προ­στα­σία σε περισ­σό­τερα από 1400 σπάνια ή απει­λού­μενα είδη ζώων και φυτών, εξα­σφα­λί­ζο­ντας την προ­στα­σία τους, ενώ για πολλές ευρω­παϊ­κές χώρες, όπως είναι και η περί­πτωση της Ελλάδας, οι Οδηγίες απο­τε­λούν κεντρικό πλαίσιο προ­στα­σίας οικο­τό­πων και ειδών.

Το υπάρχον νομικό πλαίσιο των εν λόγω Οδηγιών δεν απα­γο­ρεύει ανα­πτυ­ξια­κές δρα­στη­ριό­τη­τες παρά μόνο εκείνες που μπορεί να απει­λή­σουν το σκοπό της προ­στα­σίας περιο­χών και ειδών. Ποιος άραγε μπορεί να δια­φω­νή­σει με αυτό; Ποια η ανα­γκαιό­τητα εκμε­τάλ­λευ­σης κάθε παρα­λίας, κάθε γωνιάς του φυσικού χώρου; Πρέπει άραγε τα νησιά, οι οικό­το­ποι και οι περιο­χές προ­στα­σίας άγριας ζωής να μετα­τρα­πούν σε του­ρι­στικά θέρετρα και ζώνες αλό­γι­στης εκμε­τάλ­λευ­σης των φυσικών πόρων; Δεν είναι αυτό ανά­πτυξη και σίγουρα οι του­ρί­στες δεν επι­λέ­γουν τη χώρα μας για τα ωραία ξενο­δο­χεία, αλλά για τον απα­ρά­μιλλο φυσικό μας πλούτο.

Στο πλαίσιο αυτό 120 περι­βαλ­λο­ντι­κές οργα­νώ­σεις στην Ευρώπη, μεταξύ των οποίων το WWF Ελλάς, η Ελλη­νική Ορνι­θο­λο­γική Εται­ρεία, η Ελλη­νική Εται­ρεία Περι­βάλ­λο­ντος και Πολι­τι­σμού και το Δίκτυο Mεσόγειος SOS, συμ­με­τέ­χουν με ενω­μέ­νες τις δυνά­μεις τους στην πανευ­ρω­παϊκή καμπά­νια «Συνα­γερ­μός για τη Φύση» σε μια προ­σπά­θεια να προ­στα­τέ­ψουν το νομικό πλαίσιο προ­στα­σίας οικο­τό­πων και άγριας ζωής. Στη φύση δεν χωρούν εκπτώ­σεις. Σε μία περίοδο κρίσης, είναι πολύ πιθανό, ως βέβαιο, να δια­πρα­χθούν εγκλή­ματα κατά της φύσης στο όνομα της ανά­πτυ­ξης. Οι οργα­νώ­σεις ζητούν να συν­δρά­μουμε στον αγώνα αναι­ρώ­ντας το δίλημμα περι­βάλ­λον ή ανά­πτυξη: Να επι­λέ­ξουμε: ότι θέλουμε ένα ισχυρό νομικό πλαίσιο προ­στα­σίας της φύσης και ότι αυτό δεν απο­τε­λεί βαρίδι περι­βαλ­λο­ντι­κής γρα­φειο­κρα­τίας.

Η Ευρώπη αλλάζει. Οι πολίτες έχουν τη δυνα­τό­τητα να δια­μορ­φώ­σουν την κατεύ­θυνση στην οποία θα κινηθεί η Ευρώπη, συμ­με­τέ­χο­ντας στη δια­βού­λευση. Μπορούν να δείξουν ότι το νομικό πλαίσιο προ­στα­σίας οικο­τό­πων και ειδών δεν απο­τε­λεί ανα­πό­σπα­στο κομμάτι μόνο της προ­στα­σίας της φυσικής μας κλη­ρο­νο­μίας περι­βάλ­λο­ντος, αλλά και της ανα­πτυ­ξια­κής προ­ο­πτι­κής της ΕΕ. Ενώστε τη φωνή σας με περισ­σό­τε­ρους από 420.000 ευρω­παί­ους πολίτες που έχουν ήδη ταχθεί υπέρ της δια­τή­ρη­σης των οδηγιών και γίνετε μέρος της μεγα­λύ­τε­ρης δια­βού­λευ­σης στην ιστορία της ΕΕ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ