Επιστολή Πολύμνιας Γαλανού, Προέδρου Νοσοκομειακών Ιατρών ΓΝΡ, Διευθύντριας Αναισθησιολογικού Τμήματος

Αγα­πη­τοί Συνά­δελ­φοι

Δυστυ­χώς επα­νέρ­χο­μαι στο θέμα της διά­λυ­σης του Αναι­σθη­σιο­λο­γι­κού Τμή­μα­τος Ρόδου γιατί παρά τις συνε­χείς επι­ση­μάν­σεις τόσο εμού,όσο και του Διευ­θυ­ντή του Χει­ρουρ­γι­κού Τομέα κ όλων των χει­ρου­ρών η κατά­σταση παρα­μέ­νει σταθερά η ίδια.

Για την ακρί­βεια αφού εκτέ­λεσα 6 συνε­χείς εφη­με­ρίες  (Ιούνιο) και αφού δεν έκανα την μικρή χάρη να εκτε­λέσω 12 (όπως τρυφερά μου προ­τά­θηκε),προ­έ­βη­σαν σε ολι­γοη­με­ρες μετα­κι­νή­σεις κάποιων συνα­δέλ­φων και απο αύριο πάλι προ­κύ­πτει νεο κενό μέχρι του­λά­χι­στον το τέλος του μήνα .Δηλ δεν υπήρξε η παρα­μι­κρή μέριμνα σχε­δια­σμού ούτε καν του Ιουνίου.

Να υπεν­θυ­μισω ταυ­τό­χρονα  ότι η παν­δη­μία «ωφέλησε» γιατί κάλυψε τα κενα στο Αναι­σθη­σιο­λο­γικό εξαι­τίας της απα­γό­ρευ­σης αρχικά ,κ μείωσης αργό­τερα του αριθμού των τακτι­κών χει­ρουρ­γείων ,την ιδια στιγμή που οι τρεις αναι­σθη­σιο­λο­γοι εκτε­λού­σαμε 10 ενερ­γείς εφη­με­ρίες .

Οι αγα­πη­τοί συνά­δελ­φοι που ήρθαν για βοήθεια κ τους οποίους ευχα­ρι­στώ επι­βε­βαί­ω­σαν την τρα­γι­κό­τητα της κατά­στα­σης από τον μεγάλο όγκο επει­γό­ντων περι­στα­τι­κών.

Υπεν­θυ­μίζω οτι σχεδον απο τρι­μή­νου λει­τουρ­γούμε μονο με επεί­γο­ντα  ενώ τον προη­γού­μενο χρόνο λει­τουρ­γού­σαμε μια αιθουσα για τακτικα κ επεί­γο­ντα(μετα τις 3μμ ).

Σας γνωρίζω επίσης ότι καθη­με­ρινά ασκού­νται τρο­με­ρές πιέσεις απο Χει­ρουρ­γους που με την σειρά τους καλού­νται από τους αρρώ­στους προ­κει­μέ­νου να πάρουν σειρα’.

Λιστα;;;για ποια λίστα μιλάμε όταν το ίδιο το συστημα έχει εκτο­ξευ­σει την αναμονή;

Ταυ­τό­χρονα  έχει ανοίξει η του­ρι­στική περί­ο­δος και πέρα από τον κόσμο από την Περι­φέ­ρεια έχουμε και τους επι­σκέ­πτες….

Μέσα σε όλη αυτή την απελ­πι­σία φαί­νε­ται μια μικρή ελπίδα ,ότι θα ερθει μια μονιμη πρό­σληψη(για πόσο άραγε θα αντέξει) τον Ιούλιο και μια συνά­δελ­φος θα μετα­κι­νη­θεί για ένα μήνα από Νοσο­κο­μείο του Πειραιά δηλ θα είμαστε 3!!!

Μην ρωτή­σετε για Αύγου­στο,Σεπτεμ­βρη,για τέλος Ιουνίου, για αριθμό εφη­με­ριών,για προ­γραμ­μα­τι­σμό αδειών !!!!

Με όλο το σεβασμό νομίζω ότι πιό χάλια πεθαί­νεις ή δηλώ­νεις παραί­τηση ή μετά­ταξη.

Υγ: η ευθύνη πάντα μετα­βι­βά­ζε­ται στον ανώτερο,άλλο ανώτερο κ έτσι φθάσαμε ουρανό!

Με εκτί­μηση

Γαλανού Πολυ­μνια

Αναι­σθη­σιο­λό­γος ΓΝ Ρ