Περιέρχονται ξανά στο Δημόσιο οκτώ ακίνητα της Ρόδου με απόφαση του Εφετείου!

Μείζον θέμα για την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου ανα­κύ­πτει μετά την απόρ­ριψη της εφέσεως που άσκησε η απελ­θούσα περι­φε­ρειακή αρχή για την  ακύρωση της υπ’ αρίθμ. 248/2009 από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με την οποία δικαιώ­θη­καν οι θέσεις του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου σχετικά με την κυριό­τητα του ακι­νή­του στο οποίο στε­γα­ζό­ταν η Μεραρ­χία της 95 ΑΔΤΕ στο κέντρο της πόλης, αλλά και σε ακόμη 7 ακίνητα τα οποία κατε­λή­φθη­σαν αυθαι­ρέ­τως.

Το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου με την υπ’ αρίθμ. 28/2015 απόφαση του απέρ­ριψε την έφεση της Νομαρ­χια­κής Αυτο­διοί­κη­σης και ως εκ τούτου έχει ανα­γνω­ρι­στεί τελε­σι­δί­κως η κυριό­τητα του Δημο­σίου επί των 8 ακι­νή­των που έχουν κατα­λη­φθεί και χρη­σι­μο­ποιού­νται παρά­νομα.

Όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, η Νομαρ­χιακή Αυτο­διοί­κηση με διά­φο­ρους χει­ρι­σμούς, αφού κατέ­λαβε παρα­νό­μως το ακίνητο της 95 ΑΔΤΕ και εκτέ­λεσε εργα­σίες απο­κα­τά­στα­σης, συνε­χί­ζει να το χρη­σι­μο­ποιεί αυθαί­ρετα για τη στέγαση υπη­ρε­σιών της, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ανήκει στην ιδιο­κτη­σία της και στε­ρώ­ντας τη δυνα­τό­τητα σε άλλους δημό­σιους φορείς να εγκα­τα­στα­θούν εκεί νομίμως με αίτηση παρα­χώ­ρη­σης τμη­μά­των αυτού από το Δημόσιο.

Εν πάση περι­πτώ­σει στην έφεση της Νομαρ­χίας, αφού έγινε εισα­γω­γικά αναφορά στο ιστο­ρικό της ένδικης δια­φο­ράς ανα­πτύ­χθηκε ο ισχυ­ρι­σμός ότι το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο κατά εσφαλ­μένη και κακή εκτί­μηση των απο­δεί­ξεων, έκρινε την αγωγή του δημο­σίου ως ουσια­στικά βάσιμη και απο­δε­δειγ­μένη, ενώ έπρεπε να την απορ­ρί­ψει.

Επι­ση­μάν­θηκε συγκε­κρι­μένα ότι έγινε κακώς χρήση από το Ελλη­νικό Δημόσιο και απο­δε­κτή από το δικα­στή­ριο η με αριθμό πρωτ. ΔΚ 2161/25-10-1996 έκθεση της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας Δωδε­κα­νή­σου περί της χρήσεως ενός εκάστου των επί­δι­κων ακι­νή­των και την ύπαρξη ή μη συστέ­γα­σης υπη­ρε­σιών. Η Νομαρ­χία υπο­στή­ριξε συγκε­κρι­μένα ότι η συγκε­κρι­μένη έκθεση δεν έπρεπε να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ως μέσο από­δει­ξης της αυθαί­ρε­της κατά­λη­ψης της Νομαρ­χίας διότι η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία Δωδε­κα­νή­σου ως απο­κε­ντρω­μένη υπη­ρε­σία του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών, δηλαδή του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, λει­τουρ­γεί στο πλαίσιο των εντολών αυτού και συνεπώς οι εκθέ­σεις και απόψεις της Υπη­ρε­σίας αυτής δεν απο­τε­λούν παρά μόνο «ισχυ­ρι­σμούς» του ιδίου του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου.

Ισχυ­ρί­στηκε παρα­πέρα ότι όλα τα επίδικα ακίνητα κατά το χρόνο της υπο­βο­λής της αίτησης μετα­γρα­φής και της κατα­χώ­ρη­σης της διά­τα­ξης του κτη­μα­το­λο­γι­κού δικαστή, στε­γά­ζο­νταν απο­κλει­στικά καταρ­γού­με­νες υπη­ρε­σίες και σε κάθε περί­πτωση νομίμως μετα­γρά­φη­καν υπέρ της Νομαρ­χίας.

Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την απόφαση που έχει προ­σβά­λει η Περι­φέ­ρεια απο­κα­τέ­στησε τη νομι­μό­τητα σε ό,τι αφορά το ιδιο­κτη­σιακό καθε­στώς 8 δημο­σίων ακι­νή­των κρί­νο­ντας ουσία ότι κακώς είχαν μετα­γρα­φεί με εντολή κτη­μα­το­λο­γι­κού δικαστή στην ιδιο­κτη­σία της Νομαρ­χίας.

Tο ακίνητα αυτά περι­ήλ­θαν, κατά κυριό­τητα, στο Eλληνικό Δημόσιο εκ δια­δο­χής του Iταλικού Δημο­σίου. Eκτοτε το δημόσιο ασκούσε τη νομή και την κατοχή επί των ως άνω ακι­νή­των.

Συγκε­κρι­μένα το κτήριο της 95 ΑΔΤΕ ανέ­κα­θεν στέγαζε τόσο Διοι­κη­τι­κές, όσο και Στρα­τιω­τι­κές Yπηρεσίες. Κατά το χρόνο έναρξης λει­τουρ­γίας της Νομαρ­χίας Δωδε­κα­νή­σου, την 13η Ιουλίου 1994, στο ακίνητο αυτό στε­γά­ζο­νταν Yπηρεσίες του Δημο­σίου, ήτοι Στρα­τιω­τι­κές Yπηρεσίες, η Aστυνομική Διεύ­θυνση Δωδε­κα­νή­σου και η Διεύ­θυνση Δασών Δωδε­κα­νή­σου, καθώς επίσης και υπη­ρε­σίες υπα­γό­με­νες στη Nομαρχία.

Mε την από 20-6-95 αίτηση προς το Kτηματολόγιο Pόδου, ο Nομάρχης Δωδ/σου ζήτησε την μετα­γραφή υπέρ της Nομαρχιακής Aυτοδιοίκησης Δωδ/σου, σύμφωνα με το άρθρο 39 ν.2218/94, μεταξύ άλλων και του συγκε­κρι­μέ­νου ακι­νή­του.

Eιδικότερα, σύμφωνα με την ως άνω διάταξη οι υφι­στά­με­νες κατά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού δημό­σιες πολι­τι­κές υπη­ρε­σίες που συγκρο­τούν τη Νομαρ­χία καθώς και τα επαρ­χεία και οι διοι­κη­τι­κές τους υπη­ρε­σίες καταρ­γού­νται αυτο­δι­καίως με την έναρξη λει­τουρ­γίας της Nομαρχιακής Aυτοδιοίκησης, ενώ ακίνητα που ανήκουν στην κυριό­τητα του Δημο­σίου ή νομικών προ­σώ­πων δημο­σίου δικαίου και χρη­σι­μο­ποιού­νται από τις υπη­ρε­σίες που καταρ­γού­νται για τη στέγασή τους περιέρ­χο­νται αυτο­δι­καίως στη Nομαρχιακή Aυτοδιοίκηση, στην περι­φέ­ρεια της οποίας βρί­σκο­νται.

Η ανωτέρω διάταξη, όμως, έχει εφαρ­μογή μόνο στις περι­πτώ­σεις που στο δημόσιο κτήμα στε­γά­ζο­νται απο­κλει­στι­κώς και αμιγώς υπη­ρε­σίες, οι οποίες με την έναρξη λει­τουρ­γίας της Nομαρχιακής Aυτοδιοίκησης καταρ­γού­νται αυτο­δι­καίως και δεν εφαρ­μό­ζε­ται όταν συστε­γά­ζο­νται.

Tούτο διότι δημόσια ακίνητα που δεν χρη­σι­μο­ποιού­νται απο­κλει­στι­κώς από τις καταρ­γού­με­νες υπη­ρε­σίες δεν μπορούν να περιέλ­θουν αυτο­δι­καίως στη Nομαρχιακή Aυτοδιοίκηση.

Τα 8 ακίνητα που «χάνει» η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου είναι τα εξής:

– Το ακίνητο με κτη­μα­το­λο­γικά στοι­χεία Τόμος Οικο­δο­μών Ρόδου 30, ιδιο­κτη­σίας του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου (Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών) εκ δια­δο­χής από το Ιταλικό Δημόσιο. Πρό­κει­ται για ένα τριώ­ροφο κτι­ριακό συγκρό­τημα με υπόγειο, κείμενο στην Πλατεία Δημαρ­χείου στο κεντρι­κό­τερο σημείο της Πόλεως Ρόδου, επι­φά­νειας κάθε ορόφου και υπο­γείου 1.600τ.μ. περίπου.

– Το ακίνητο με κτη­μα­το­λο­γικά στοι­χεία Τόμος Οικο­δο­μών Ρόδου 30, ιδιο­κτη­σίας του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου (Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών) δυνάμει της από έτους 1949 συν­θή­κης Οικο­νο­μι­κής συνερ­γα­σίας μεταξύ Ιταλίας και Ελλάδας. Βρί­σκε­ται μέσα στην πόλη της Ρόδου και επί της οδού Καπο­δι­στρίου αριθμός 98. Πρό­κει­ται για ένα διώροφο κτι­ριακό συγκρό­τημα με αυλή συνο­λι­κής επι­φά­νειας 4.000τ.μ. περίπου (καλυμ­μέ­νης 1.300τ.μ. και ακα­λύ­πτου 2.770τ.μ.).

– Το ακίνητο με κτη­μα­το­λο­γικά στοι­χεία Τόμος Οικο­δο­μών Ρόδου 21, ιδιο­κτη­σίας Ελλη­νι­κού Δημο­σίου (Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών) εκ δια­δο­χής από το Ιταλικό Δημόσιο. Βρί­σκε­ται μέσα στην πόλη της Ρόδου επί της οδού Αυστρα­λίας 60 και απο­τε­λεί­ται από παλαιό κτι­ριακό συγκρό­τημα με αυλή συνο­λι­κής επι­φά­νειας καλυμ­μέ­νης και ακα­λύ­πτου 7.800τ.μ. περίπου.

-Το ακίνητο με κτη­μα­το­λο­γικά στοι­χεία Τόμος γαιών Ρόδου 40, ιδιο­κτη­σίας από του έτους 1987 του Κτη­νια­τρι­κού Εργα­στη­ρίου Ρόδου Υπουρ­γείου Γεωρ­γίας. Βρί­σκε­ται εκτός πόλεως Ρόδου και επί της Επαρ­χια­κής Οδού Ρόδου-Νερά Καλλιθέας-Φαληράκι και έχει έκταση 8.734τ.μ.

-Το ακίνητο με κτη­μα­το­λο­γικά στοι­χεία Τόμος γαιών Ρόδου 7, ιδιο­κτη­σίας Ελλη­νι­κού Δημο­σίου (Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών) εκ δια­δο­χής από το Ιταλικό Δημόσιο. Βρί­σκε­ται εκτός πόλεως Ρόδου και είναι τμήμα ευρύ­τε­ρης έκτασης γνωστής ως “ΦΥΤΩΡΙΟ ΚΟΣΚΙΝΟΥ-ΚΕΓΕ”.

-Το ακίνητο με κτη­μα­το­λο­γικά στοι­χεία Τόμος γαιών Ρόδου 3, ιδιο­κτη­σίας ελλη­νι­κού Δημο­σίου (Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών) εκ δια­δο­χής από το Ιταλικό Δημόσιο. Το ακίνητο αυτό απο­τε­λεί τμήμα επίσης της ευρύ­τε­ρης έκτασης του Φυτω­ρίου Κοσκι­νού, έχει επι­φά­νεια 11.950τ.μ..

– Το ακίνητο με κτη­μα­το­λο­γικά στοι­χεία Τόμος γαιών Ρόδου 7, ιδιο­κτη­σίας του ελλη­νι­κού δημο­σίου (Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών) εκ δια­δο­χής από το Ιταλικό Δημόσιο. Εχει επι­φά­νεια 5.600τ.μ., μετα­γρά­φηκε υπέρ της ΝΑΔ.

-Το ακίνητο με κτη­μα­το­λο­γικά στοι­χεία Τόμος Οικο­δο­μών Ρόδου 21, ιδιο­κτη­σίας Ελλη­νι­κού Δημο­σίου (Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών) εκ δια­δο­χής από το Ιταλικό Δημόσιο. Πρό­κει­ται για ένα διώροφο κτίριο με υπόγειο και αυλή συνο­λι­κής επι­φά­νειας 768τ.μ. (καλυμ­μένη επι­φά­νεια συνο­λικά 303τ.μ. και ακά­λυ­πτη 670τ.μ.) κείμενο επί της Ακτής Κανάρη.