Στο Συμβούλιο της Επικρατείας η διαφορά του Δήμου Ρόδου με την Καζίνο Ρόδου Α.Ε. για τον δημοτικό φόρο

Για την 6η Μαρτίου 2024 ανα­βλή­θηκε από το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας η εκδί­καση των αναι­ρέ­σεων που άσκησε ο Δήμος Ρόδου κατά απο­φά­σεων του Μονο­με­λούς Εφε­τείου Πει­ραιώς που δικαί­ω­σαν την Καζίνο Ρόδου Α.Ε. στο μείζον θέμα της ανα­δρο­μι­κής διεκ­δί­κη­σης ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.

Οπως απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική», με την υπ’ αριθμ. 2290/2023 απόφαση της πεντα­με­λούς συν­θέ­σεως του Β’ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας απορ­ρί­φθηκε η αίτηση αναι­ρέ­σεως γνωστής ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας της Ρόδου κατά απο­φά­σεως του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς με το ίδιο αντι­κεί­μενο και συγκε­κρι­μένα την ακύρωση και επι­στροφή κατα­βλη­θέ­ντος ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.

Απορ­ρί­φθηκε η προ­σφυγή της ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας για την επι­στροφή κατα­βλη­θέ­ντος ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. ύψους 3.127.000 ευρώ, δεχθέν το Δικα­στή­ριο ότι υπάρχει ταύτιση με το δημόσιο συμ­φέ­ρον των δημο­σιο­νο­μι­κών συνε­πειών για τις οποίες θεσπί­σθηκε η ανα­δρο­μική μη ανα­ζή­τηση κατα­βλη­θέ­ντων ποσών ΔΗΦΟΔΩ σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 9 υποπ. Δ12 άρθρου 2 Ν. 4336/2015.

Ο Δήμος Ρόδου εκπρο­σω­πού­με­νος στην δια­δι­κα­σία από τον πρώην προϊ­στά­μενο της νομικής του υπη­ρε­σίας κ. Θεόδωρο Παπα­γε­ωρ­γίου κέρδισε μια μάχη σε μια χρονική στιγμή εξαι­ρε­τικά κρίσιμη καθώς η Καζίνο Ρόδου ΑΕ έχει κερ­δί­σει την ίδια μάχη σε πρώτο βαθμό και ελλο­χεύει ο κίν­δυ­νος να καταρ­ρεύ­σουν τα οικο­νο­μικά του Δήμου Ρόδου.

Η ιδιαι­τε­ρό­τητα των υπο­θέ­σεων αυτών, έγκει­ται στο ό,τι δηλαδή πριν ακόμη την κατάρ­γηση του φόρου ως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κού με τις υπ. αρ. 4504-05/2014 απο­φά­σεις της Ολο­μέ­λειας του ΣτΕ και πριν επίσης ακόμη στη συνέ­χεια των ως άνω απο­φά­σεων, θεσπι­σθεί η διάταξη της παρ. 9 υποπ. Δ12 άρθρου 2 Ν. 4336/2015 με την οποία καταρ­γή­θηκε και δια νόμου ο ΔΗΦΟΔΩ και επι­πλέον ορί­σθηκε ότι κατα­βλη­θέ­ντα ποσά δεν ανα­ζη­τού­νται, η εται­ρεία ΚΑΖΙΝΟ Α.Ε είχε ζητήσει την επι­στροφή κατα­βλη­θέ­ντων ποσών δια της υπο­βο­λής αντί­στοι­χων ανα­κλη­τι­κών δηλώ­σεων ΔΗΦΟΔΩ, οι οποίες σιω­πη­ρώς απορ­ρί­φθη­καν και στη συνέ­χεια, ασκή­θη­καν οι παρα­πάνω δικα­στι­κές προ­σφυ­γές ενώπιον του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου για τις επι­στρο­φές κατα­βλη­θέ­ντων ποσών.

Εκδό­θη­καν 8 απο­φά­σεις του Γ’ Τμή­μα­τος του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς, οι οποίες είναι όλες απορ­ρι­πτι­κές των εφέσεων του Δήμου Ρόδου και ο Δήμος Ρόδου έχει πλέον δρο­μο­λο­γή­σει την άσκηση αναι­ρέ­σεων.

Πιο συγκε­κρι­μένα, ο Δήμος Ρόδου είχε ασκήσει ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς 8 όμοιες εφέσεις κατά αντί­στοι­χων απο­φά­σεων του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με τις οποίες είχαν γίνει δεκτές προ­σφυ­γές της εται­ρείας «ΚΑΖΙΝΟ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.» απο­δό­σεως – επι­στρο­φής κατα­βλη­θέ­ντων ποσών ΔΗΦΟΔΩ, συνο­λι­κού ποσού κεφα­λαίου 1.581.826,90 ευρώ, δεχό­μενο το πρω­το­βάθ­μιο Δικα­στή­ριο ότι δεν έχει παρα­γρα­φεί η αξίωση της εται­ρείας ΚΑΖΙΝΟ Α.Ε. και ότι σύμφωνα με την υπ. αρ. 4504/2014 απόφαση της Ολο­μέ­λειας του Συμ­βου­λίου Επι­κρα­τείας, ο ΔΗΦΟΔΩ αντί­κει­ται στο Σύνταγμα.

Οι 8 εφέσεις του Δήμου Ρόδου εκδι­κά­σθη­καν στην έδρα του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς στις 07-10-2021 ερήμην της εφε­σί­βλη­της εται­ρείας, μη δεχθέν το Δικα­στή­ριο αίτημα ανα­βο­λής λόγω εκκρε­μο­δι­κίας παρό­μοιου ζητή­μα­τος προς εκδί­καση στο ΣτΕ, παρα­στα­θέ­ντος δηλαδή στις επί των εφέσεων δίκες μόνο του Δήμου Ρόδου.

Μετά τις ως ανωτέρω εκδι­κά­σεις των Εφέσεων, εκδό­θη­καν οι υπ. αρ. Α122/2022, Α123/2022, Α267/2022, Α268/2021, Α445/2022, Α446/2022, Α127/2022, Α126/2022, Α267/2022, Α268/2022 αντί­στοι­χες απο­φά­σεις του Γ’ Τμή­μα­τος του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς, οι οποίες είναι απορ­ρι­πτι­κές των Εφέσεων του Δήμου Ρόδου.