Κυριάκος Μητσοτάκης: «Με θλίψη και συντροφιά με τους στίχους της αποχαιρετούμε την Κική Δημουλά»

Τη θλίψη του για το θά­να­το της Ελ­λη­νί­δας ποι­ή­τριας Κικής Δη­μου­λά εξέ­φρα­σε, με ανα­κοί­νω­σή του, ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης.

Η δή­λω­ση του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη είναι η ακό­λου­θη:

«Με θλίψη και συ­ντρο­φιά με τους στί­χους της απο­χαι­ρε­τού­με την Κική Δη­μου­λά, που άφησε το «λίγο του κό­σμου». Άλ­λω­στε «στο αί­νιγ­μα του θα­νά­του πάω ψυ­χω­μέ­νη», είχε γρά­ψει. Η Ελ­λά­δα χάνει μία από τις πιο ση­μα­ντι­κές ποι­η­τι­κές φωνές της. Και όλοι μας ένα κομ­μά­τι της ευαι­σθη­σί­ας μας. Την ευ­γνω­μο­νού­με. Και απευ­θύ­νου­με θερμά συλ­λυ­πη­τή­ρια στην οι­κο­γέ­νειά της».

Συλ­λυ­πη­τή­ριο μή­νυ­μα της υπουρ­γού Πο­λι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού Λίνας Μεν­δώ­νη

«Είναι οδυ­νη­ρή για όλους μας η απώ­λεια της Κικής Δη­μου­λά» ση­μειώ­νει στο συλ­λυ­πη­τή­ριο μή­νυ­μά της η υπουρ­γός Πο­λι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού Λίνα Μεν­δώ­νη.

Η δή­λω­ση της υπουρ­γού Πο­λι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού είναι η ακό­λου­θη:

«Απο­χαι­ρε­τώ­ντας την Κική Δη­μου­λά

Είναι οδυ­νη­ρή για όλους μας η απώ­λεια της Κικής Δη­μου­λά, ενός αν­θρώ­που τόσο οι­κεί­ου και αγα­πη­τού, μιας γυ­ναί­κας που με­τέ­τρε­ψε την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα σε ποί­η­ση και που αφη­γή­θη­κε το προ­σω­πι­κό με τόσο άμεσο τρόπο, ώστε να αγ­γί­ζει το συ­ναί­σθη­μα όλων, ακόμη και εκεί­νων που δεν αφή­νο­νται συχνά στην Ποί­η­ση.

Γί­νε­ται πιο οδυ­νη­ρή η απώ­λειά της, επει­δή η Κική Δη­μου­λά κα­τόρ­θω­σε να δα­μά­σει το λόγο και να μιλά με λέ­ξεις κοι­νές, κα­θη­με­ρι­νές, για τη μνήμη, την απώ­λεια, την αγω­νία, τη φθορά, τον χρόνο, για όσα χά­νο­νται ηθε­λη­μέ­να. Και μέσα από αυτήν, την «εσω­τε­ρι­κού χώρου» ποί­η­σή της, άνοι­ξε ένα με­γά­λο πα­ρά­θυ­ρο στην ψυχή της, αφή­νο­ντας να ει­σέλ­θουν χι­λιά­δες ανα­γνώ­στες που ταυ­τί­στη­καν με τους στί­χους της.

Πέρα από τα ποι­ή­μα­τα της, η ανε­κτί­μη­τη προ­σφο­ρά της ήταν ότι έστρε­ψε ξανά ένα με­γά­λο μέρος του ανα­γνω­στι­κού κοι­νού προς την ποί­η­ση. Το οδή­γη­σε να ανα­κα­λύ­ψει έναν δια­φο­ρε­τι­κό τρόπο γρα­φής, μιαν άλλη γλώσ­σα. Χά­δευε με βε­λού­δι­νη ματιά τα μικρά κι ασή­μα­ντα δί­νο­ντας τους πνοή. Μια ηρε­μία ψυχής μας χά­ρι­σε η Κική Δη­μου­λά κι ακόμη μια χαρ­μο­λύ­πη ευ­ερ­γε­τι­κή.

Η Κική Δη­μου­λά, ποι­ή­τρια, ακα­δη­μαϊ­κός, δεν έβαλε μόνο την ποί­η­ση ξανά στη ζωή μας. Μας χά­ρι­σε την από­λαυ­ση μιας ποι­η­τι­κής έκ­φρα­σης ευαί­σθη­της, μο­να­δι­κής, λε­πτής και ανε­πα­νά­λη­πτης. Έλεγε πως το μόνο που δεν κα­τα­λά­βαι­νε από τη ζωή είναι γιατί πε­θαί­νου­με. Γι΄ αυτό, «στον χω­ρι­σμό μήτε αντίο μήτε φιλί».

Εκ­φρά­ζω την αγάπη μου στην οι­κο­γέ­νεια της. Τα θερμά συλ­λυ­πη­τή­ριά μου στους πο­λυά­ριθ­μους φί­λους της. Η Κική θα μας λεί­ψει πολύ».