ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Πέθανε σε ηλικία 89 ετών ο Νίκος Ξανθόπουλος

news room 3 λεπτά ανάγνωση
ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

Πέθανε σε ηλικία 89 ο ηθο­ποιός και τρα­γου­δι­στής Νίκος Ξαν­θό­που­λος, μετά από σοβαρά προ­βλή­ματα υγείας για τα οποία και νοση­λευό­ταν. Δημο­φι­λής κυρίως τη δεκα­ε­τία του ’60, οπότε πρω­τα­γω­νί­στησε σε πολλές δρα­μα­τι­κές ταινίες, έγινε γνωστός ως «Παιδί του Λαού» από τους ρόλους του φτωχού και κατα­τρεγ­μέ­νου λαϊκού παιδιού που ζει μέσα στη δυστυ­χία αλλά τελικά λυτρώ­νε­ται.

Ο Νίκος Ξαν­θό­που­λος γεν­νή­θηκε στις 4 Μαρτίου 1934 στη Νέα Ιωνία, στην προ­σφυ­γική γει­το­νιά της Αθήνας. Παιδί Ποντίων προ­σφύ­γων, μεγά­λωσε φτωχικά μαζί με τη μητέρα του, που τον μεγά­λωσε ουσια­στικά μόνη της, καθώς ο πατέρας του απου­σί­αζε για μεγάλα χρονικά δια­στή­ματα. Ο πατέρας του δούλευε περι­στα­σιακά ως τσα­γκά­ρης και ψαράς, ενώ κατά τη διάρ­κεια της Κατοχής φυλα­κί­στηκε για τη αντι­στα­σιακή του δράση. Κατά τα εφηβικά του χρόνια υπήρξε αθλητής της ΑΕΚ. Μεγα­λώ­νο­ντας απο­φά­σισε να ασχο­λη­θεί με το θέατρο, παρότι αρχικά τον γοήτευε η ιδέα να γίνει φιλό­λο­γος. Ίνδαλμά του υπήρξε ο Μάνος Κατρά­κης.

Σπού­δασε στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έκανε την πρώτη επαγ­γελ­μα­τική του εμφά­νιση στο θέατρο το 1957 με τον “Θίασο Κατε­ρί­νας” στην κομεντί “Βιρ­γι­νία”. Έως τα μέσα της δεκα­ε­τίας του ’60 είχε παίξει διά­φο­ρους ρόλους, μεταξύ των οποίων τον Ορέστη στην «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή, σε σκη­νο­θε­σία Δημήτρη Ροντήρη, ενώ συνερ­γά­στηκε και με τον θίασο του Μάνου Κατράκη στο «Τρα­γούδι του νεκρού αδελφού» του Μίκη Θεο­δω­ράκη. Επίσης έπαιξε για λίγο στο μουσικό θέατρο. Συμ­με­τείχε σε 24 θεα­τρι­κές παρα­γω­γές και έπαιξε όλα τα είδη του θεάτρου. Το 1970 ίδρυσε δικό του θίασο και περιό­δευσε στην Ελλάδα.

Από τα μέσα της δεκα­ε­τίας του ’60 τον κέρδισε ο κινη­μα­το­γρά­φος. Η πρώτη του κινη­μα­το­γρα­φική εμφά­νιση ήταν το 1958 στην κωμωδία του Φίλιππα Φυλα­κτού “Το Εισπρα­κτο­ράκι”, στο πλευρό του Βασίλη Αυλω­νίτη και του Νίκου Ρίζου. Ως κινη­μα­το­γρα­φι­κός πρω­τα­γω­νι­στής καθιε­ρώ­θηκε από τον σκηνοθέτη-παραγωγό Από­στολο Τεγό­πουλο (Κλακ Φιλμ), με τον οποίο είχε απο­κλει­στική συνερ­γα­σία από το 1964 έως το 1971, σε μου­σι­κές δρα­μα­τι­κές ταινίες. Στις ταινίες της νεο­σύ­στα­της Κλακ Φιλμ συμ­με­τείχε πρώτη φορά το 1963 με τις “Πλη­γω­μέ­νες καρδιές” στον ρόλο του κακού κου­νιά­δου. Η αρχή της τυπο­ποί­η­σής του ως παιδί του λαού έγινε έναν χρόνο αργό­τερα στην ταινία “Αγάπησα και πόνεσα”. Σ’ αυτές τις ταινίες ο Νίκος Ξαν­θό­που­λος συνή­θιζε να τρα­γουδά, ενώ συν­θέ­τες όπως ο Από­στο­λος Καλ­δά­ρας έγραψαν τρα­γού­δια γι’ αυτόν. Η παρου­σία του στη δισκο­γρα­φία περι­λαμ­βά­νει 9 μεγά­λους δίσκους και 55 σινγκλ. Εμφα­νί­στηκε ως τρα­γου­δι­στής σε μεγάλα νυχτε­ρινά κέντρα και πραγ­μα­το­ποί­ησε πολλές περιο­δείες στο εξω­τε­ρικό στα κέντρα της ελλη­νι­κής δια­σπο­ράς. Τελευ­ταία κινη­μα­το­γρα­φική εμφά­νιση έκανε το 1995 στην ταινία του Γιώργου Ζερ­βου­λά­κου “Με τον Ορφέα τον Αύγου­στο”.

Στα τέλη του 2005 εξέδωσε σε βιβλίο την αυτο­βιο­γρα­φία του “Όσα θυμάμαι και όσα αγάπησα”. Παντρεύ­τηκε δύο φορές και είχε τέσσερα παιδιά και πέντε εγγόνια.

Τηλε­ό­ραση – Εποχή Βιντε­ο­κα­σε­τών

Στην τηλε­ό­ραση πρω­το­εμ­φα­νί­στηκε το 1973 στη σειρά Αγρίμια.

Οκτώ χρόνια μετά τα Αγρίμια, το 1981, παίζει στο σήριαλ του Ερρίκου Θαλασ­σι­νού “Το ημε­ρο­λό­γιο ενός θυρωρού”. Υπο­δύ­ε­ται τον καπε­τά­νιο που θέλει να μπαρ­κά­ρει και δεν μπορεί να βρει κάπου να αφήσει τον γιο του. Ο ρόλος ήταν αφορμή να ξαναρ­χί­σει το κάπνι­σμα.

Το 1994 έπαιξε στην τηλε­ο­πτική δρα­μα­τική σειρά “Στην κόψη του ξυρα­φιού”.

Το 1989 συνερ­γά­ζε­ται με τον Από­στολο Τεγό­πουλο και τον Πάνο Κοντέλη στο “Μινόρε μιας καρδιάς” που κυκλο­φό­ρησε σε 3 κασέτες και κατόπιν παί­χτηκε στην ΕΡΤ σε 16 επει­σό­δια. Κατόπιν προ­έ­κυψε το “Η αγάπη που δε γνώρισε σύνορα” της οποίας τα γυρί­σματα έγιναν στην Αθήνα, την Κων­στα­ντι­νού­πολη και το Παρίσι. Κυκλο­φό­ρησε σε δύο κασέτες. Αργό­τερα προ­βλή­θηκε σε 8 επει­σό­δια στο MEGA.

Ακο­λού­θη­σαν άλλες δύο βιντε­ο­πα­ρα­γω­γές, “Η καρδιά του πατέρα” και “Έρωτας στο περι­θώ­ριο” που παί­χτηκε και στην τηλε­ό­ραση στο κανάλι ΑΝΤ1, το 1992.

Τρα­γούδι

Για τις ανάγκες των ταινιών έγινε τρα­γου­δι­στής υπό την καθο­δή­γηση του Από­στο­λου Καλδάρα και της Ευτυ­χίας Παπα­γιαν­νο­πού­λου.

Μετά το 1971 στα­μά­τησε τις εμφα­νί­σεις του στον κινη­μα­το­γράφο και μετα­πή­δησε σε νέα καριέρα στο λαϊκό τρα­γούδι. Συνο­λικά έχει κυκλο­φο­ρή­σει 9 άλμπουμ και 55 σινγκλς. Η δισκο­γρα­φία του περι­λαμ­βά­νει γύρω στα 300 τρα­γού­δια. Τα τρα­γού­δια του υπο­γρά­φουν μεταξύ άλλων οι ‘Ακης Πάνου, Χρήστος Νικο­λό­που­λος, Ξαρ­χά­κος και άλλοι.

Στην μακρά αποχή του από κινη­μα­το­γράφο και τηλε­ό­ραση είχε την ευκαι­ρία να επι­σκε­φθεί και περιο­δεύ­σει σε ΗΠΑ, Αυστρα­λία και σχεδόν όλη την Ευρώπη, γνω­ρί­ζο­ντας πάντα την αποδοχή και την απο­θέ­ωση από την Ελλη­νική ομο­γέ­νεια.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.