«Παγώνει» η καταβολή αποζημιώσεων σε 162 υπαλλήλους της ΔΕΥΑΡ

Με απόφαση του Αρείου Πάγου, που βρί­σκε­ται στο στάδιο της καθα­ρο­γρα­φής, ανε­στάλη η εκτέ­λεση από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με την οποία έγινε μερικώς δεκτή η αγωγή 162 υπαλ­λή­λων της ΔΕΥΑ Ρόδου κατά της επι­χεί­ρη­σης.

Σε 162 συγκε­κρι­μένα υπαλ­λή­λους ανα­γνω­ρί­στηκε δικα­στι­κώς ότι η ΔΕΥΑΡ δεν τους έχει κατα­βά­λει την ειδική πρό­σθετη αμοιβή των 176 ευρώ η οποία είχε χορη­γη­θεί σε άλλες κατη­γο­ρίες υπαλ­λή­λων και ότι η παρά­λειψή της αυτή συνιστά παρα­βί­αση της συνταγ­μα­τι­κής αρχής της ισό­τη­τας.

Το δικα­στή­ριο δεν έκανε δεκτό ωστόσο το αίτημά τους, να υπο­λο­γι­στεί η επίδικη παροχή και στα επι­δό­ματα εορτών και αδείας των επί­δι­κων ετών αλλά και το επι­κου­ρικό αίτημα της αγωγής τους για αδι­κο­πρα­ξία ένεκα αδι­καιο­λό­γη­του πλου­τι­σμού.

Επρό­κειτο να απο­ζη­μιω­θούν με ποσά από 2.228 έως 6.160 ευρώ ο καθένας. Η ΔΕΥΑΡ θα επι­βα­ρυ­νό­ταν συνο­λικά με ποσό της τάξεως του 1,8 εκατ. ευρώ.

Πλην όμως προ­σέ­φυγε στον Αρειο Πάγο με αίτηση ανα­στο­λής και η απόφαση που εκδό­θηκε παγώνει επί του παρό­ντος την κατα­βολή των απο­ζη­μιώ­σεων.

Η επι­χεί­ρηση δια του πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου της κ. Σάββα Παπα­γε­ωρ­γίου ανέ­πτυξε ενώπιον του ανώ­τα­του ακυ­ρω­τι­κού δικα­στη­ρίου 5 λόγους αναί­ρε­σης εκθέ­το­ντας, μεταξύ άλλων, ότι οι υπάλ­λη­λοι, ως εργα­ζό­με­νοι στην ΔΕΥΑ  αμεί­βο­νται σύμφωνα με τον Ο.Ε.Υ. με απο­δο­χές  σαφώς μεγα­λύ­τε­ρες από την αντί­στοιχη προ­βλε­πό­μενη από την ΣΣΕ.

Η εφαρ­μογή του τρόπου είναι αυτο­τε­λής και δεν επι­δέ­χε­ται την μερική εφαρ­μογή της μιας στην άλλη ή την χορή­γηση επι­δο­μά­των, χρο­νο­ε­πι­δό­μα­τος κ.λ.π. πέραν των περι­λαμ­βα­νο­μέ­νων στον Ο.Ε.Υ.

Τονί­στηκε μάλιστα ότι συντρέ­χει κατε­πεί­γων λόγος καθώς οι υπάλ­λη­λοι απει­λούν και είναι βέβαιο ότι θα επι­σπεύ­σουν την ανα­γκα­στική  εκτέ­λεση της από­φα­σης του Πολυ­με­λούς  Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με την επιβολή εις χείρας εμπο­ρι­κών τρα­πε­ζών που εδρεύ­ουν στη Ρόδο ως τρίτων κατά­σχε­σης των κατα­θέ­σεων της δημο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης, όπως  επίσης και των χρη­μα­τι­κών ποσών που εισπράτ­τει το ταμείο της, όπως έκανε και στο παρελ­θόν σε εκτέ­λεση της ίδιας  53/2010 από­φα­σης  του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου κατά το μέρος, που ήτο  προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή.