Ο αξιακός κώδικας και ο πήχυς

«Η ψηφιακή αγορά τρέφει και τρέ­φε­ται από τον φανα­τι­σμό, τη συκο­φα­ντία και την εχθρο­πά­θεια. Είναι αυτό που ο πρω­θυ­πουρ­γός ονόμασε «οχετό του Δια­δι­κτύου», για να επι­ση­μά­νει ότι από αυτές τις μεθό­δους τον χωρίζει «αξιακό χάσμα». Αυτοί όμως που επι­χει­ρούν να χτίσουν στο Δια­δί­κτυο πολι­τι­κές καριέ­ρες, διχά­ζο­ντας και προ­κα­λώ­ντας, κατα­φεύ­γο­ντας ακόμη και σε ρατσι­στι­κές ακρό­τη­τες, δεν ανήκουν μόνο σε ένα κόμμα. Η επί­κληση ενός κώδικα αξιών είναι πει­στική μόνον όταν ο κώδικας ισχύει γενικώς, ανε­ξαρ­τή­τως προ­σω­πι­κών και κομ­μα­τι­κών δια­κρί­σεων.» Αυτό ήταν το πολύ μικρό, εύστοχο προ­χθε­σινό κύριο άρθρο της «Καθη­με­ρι­νής» προς το Μέγαρο Μαξίμου με αφορμή την λίστα των νηπίων, που λέει πολύ απλά πως αν θέλετε να μπο­ρείτε να λέτε πως σας χωρίζει αξιακό χάσμα από τον οχετό του δια­δι­κτύου,  τότε η επί­κληση αυτή του κώδικα αξιών να μη γίνεται μόνο για τους πολι­τι­κούς σας αντι­πά­λους αλλά και για αυτούς που ανήκουν στο δικό σας πολι­τικό κόμμα και συμπε­ρι­φέ­ρο­νται με το ίδιο τρόπο. Υ.Γ. Πολλοί από προχθές μετά το θόρυβο Μπο­γδά­νου, προ­βά­λουν το επι­χεί­ρημα πως ο ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν έχει δια­γρά­ψει κάποιους βου­λευ­τές του οι οποίοι κατά καιρούς ξέφευ­γαν και δημιουρ­γού­σαν προ­βλή­ματα. Και γιατί πρέπει ο πήχυς να είναι τόσο χαμηλά είναι η απά­ντηση.