Λ. Αυγενάκης: «Η Ελλάδα χρειάζεται ένα τολμηρό σχέδιο ανασυγκρότησης του κρατικού μηχανισμού»

«Απο­μο­νω­μέ­νος, μα­κριά από τον λαό, ξε­κομ­μέ­νος από την κοι­νω­νία και την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, ο Πρω­θυ­πουρ­γός, προ­έ­βη σε ένα ανού­σιο, δι­χα­στι­κό διάγ­γελ­μα χωρίς ίχνος αυ­το­κρι­τι­κής, ρί­χνο­ντας τις ευ­θύ­νες στις προη­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις. Ξε­χνώ­ντας προ­φα­νώς πως δεν απευ­θύ­νε­ται σε λω­το­φά­γους», δή­λω­σε σε συνέ­ντευ­ξη τύπου στα το­πι­κά Μ.Μ.Ε του νομού Ηρα­κλεί­ου ο Γραμ­μα­τέ­ας ΠΕ της ΝΔ κ. Λ. Αυ­γε­νά­κης σή­με­ρα, Τρίτη  21 Αυ­γού­στου 2018, από το πο­λι­τι­κό του γρα­φείο στο Ηρά­κλειο.

 

Όπως τό­νι­σε ο Γραμ­μα­τέ­ας της Π.Ε. κατά την συ­νέ­ντευ­ξη τύπου:

 

• Τα προ­γράμ­μα­τα διά­σω­σης τε­λειώ­νουν, όχι όμως κι ο πόνος. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δεν βγαί­νου­με από κα­νέ­να μνη­μό­νιο. Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο δεν βγαί­νου­με από την κρίση.

 

• Η νέα αρχή για την οποία μιλά ο κ. Τσί­πρα ταυ­τί­ζε­ται με ένα 4ο αχρεί­α­στο μνη­μό­νιο, άδι­κες πε­ρι­κο­πές μι­σθών και συ­ντά­ξε­ων, νέα βαριά μέτρα, εξο­ντω­τι­κά πλε­ο­νά­σμα­τα για τα οποία φέρει προ­σω­πι­κά, ακέ­ραια την ευ­θύ­νη.

 

• Η χώρα έχει ει­σέλ­θει σε ένα νέο, άτυπο, 4ο μνη­μό­νιο με μέτρα ύψους 5,1 δισ., με σκλη­ρή επο­πτεία, πολύ αυ­στη­ρό­τε­ρη από όλες τις υπό­λοι­πες χώρες οι οποί­ες πέ­ρα­σαν από μνη­μό­νιο. Και έχει υπο­χρε­ω­θεί ήδη σε νέα λι­τό­τη­τα διαρ­κεί­ας με υψηλά πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και 2,2% του ΑΕΠ μέχρι το 2060.

 

• Μετά από οκτώ και πλέον χρό­νια στη μο­νά­δα εντα­τι­κής θε­ρα­πεί­ας θα έπρε­πε ο ασθε­νής να είναι πιο υγιής από πριν. Στην πε­ρί­πτω­ση της Ελ­λά­δας συ­νέ­βη το αντί­θε­το. Η χώρα είναι εξα­σθε­νη­μέ­νη, οι άν­θρω­ποι απο­θαρ­ρυ­μέ­νοι.

 

• Το 3ο μνη­μό­νιο ήταν ένα απο­λύ­τως αχρεί­α­στο μνη­μό­νιο. Οδη­γη­θή­κα­με σε αυτό από την απα­ρά­δε­κτη τυ­χο­διω­κτι­κή πο­λι­τι­κή του κ. Τσί­πρα. Λο­γα­ρια­σμός που -σύμ­φω­να και με τον επι­κε­φα­λής του ESM, κ. Κλά­ους Ρέ­γκλιγκ- ανέρ­χε­ται από 86 έως 200 δισ. ευρώ.

 

• Δυ­στυ­χώς όλο αυτό το διά­στη­μα, η Κυ­βέρ­νη­ση δεν φρό­ντι­σε να θω­ρα­κί­σει την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία και να απο­κα­τα­στή­σει την εμπι­στο­σύ­νη στις διε­θνείς αγο­ρές. Δεν εφάρ­μο­σε τις απαι­τού­με­νες ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, δεν εξά­λει­ψε τα capital controls, δεν ενέ­τα­ξε τη χώρα στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης.

 

• Συ­νε­πώς, τι ακρι­βώς γιορ­τά­ζου­με σή­με­ρα;

Την οπι­σθο­χώ­ρη­ση της χώρας τα 3 τε­λευ­ταία χρό­νια;

Το ότι η κυ­βέρ­νη­ση μας «φόρ­τω­σε» ένα αχρεί­α­στο τρίτο μνη­μό­νιο;

Ότι χρε­ω­θή­κα­με άλλα 200 δις από την αφέ­λεια Τσί­πρα;

Το ιστο­ρι­κό δη­μο­ψή­φι­σμα και τη με­γα­λύ­τε­ρη εξα­πά­τη­ση του ελ­λη­νι­κού λαού;

 

• Αυτό που πραγ­μα­τι­κά συμ­βαί­νει σή­με­ρα είναι η ολο­κλή­ρω­ση ενός κύ­κλου, της χει­ρό­τε­ρης Κυ­βέρ­νη­σης όλων των επο­χών! Σή­με­ρα, μετά από αυτό το επι­κοι­νω­νια­κό πα­νη­γύ­ρι, ξε­κι­νά και επί­ση­μα η πραγ­μα­τι­κή και πολύ κα­θα­ρή έξο­δος αυτής της ανή­θι­κης Κυ­βέρ­νη­σης! Και αυτή θα είναι μη ανα­στρέ­ψι­μη!

 

• Η Κυ­βέρ­νη­ση διαρ­ρέ­ει ότι μπο­ρεί να ανα­βλη­θεί η μεί­ω­ση των συ­ντά­ξε­ων. Δεν υπάρ­χει κα­νείς στην Ελ­λά­δα που να πι­στεύ­ει πια τον κ. Τσί­πρα και την κυ­βέρ­νη­σή του. Για αυτό να θυ­μί­σου­με πως όταν η Νέα Δη­μο­κρα­τία κα­τέ­θε­σε τη σχε­τι­κή τρο­πο­λο­γία για τη μη μεί­ω­ση των συ­ντά­ξε­ων, οι ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ την απέρ­ρι­ψαν.

 

• Αυτό που χρειά­ζε­ται σή­με­ρα η Ελ­λά­δα είναι ένα τολ­μη­ρό σχέ­διο ανα­συ­γκρό­τη­σης του κρα­τι­κού μη­χα­νι­σμού, που εμ­φα­νώς είναι δια­λυ­μέ­νος, και επα­νεκ­κί­νη­σης της οι­κο­νο­μί­ας με τό­νω­ση των ιδιω­τι­κών επεν­δύ­σε­ων.

 

• Χρειά­ζε­ται μια άλλη φι­λο­σο­φία για το πώς είναι ορ­γα­νω­μέ­νος αυτός ο τόπος, πως λει­τουρ­γούν οι θε­σμοί, το κρά­τος, η σχέση του κρά­τους με την οι­κο­νο­μία. Ένα σχέ­διο ανά­τα­ξης το οποίο θέλει, ξέρει και μπο­ρεί να εφαρ­μό­σει μόνο η Νέα Δη­μο­κρα­τία και ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης.

 

• Για να ξε­φύ­γει η χώρα από αυτό το τέλμα χρειά­ζε­ται με με­γά­λη πο­λι­τι­κή αλ­λα­γή με μια ισχυ­ρή με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κή κυ­βέρ­νη­ση, με με­γά­λη και νωπή την εμπι­στο­σύ­νη του ελ­λη­νι­κού λαού.